Chinese
这是（我们）的传统，如果想要依循，那么用《百业经》（Mdo sde las brgya pa）、《百喻经》（Rtogs brjod brgya pa）等小乘零散的经典中所说的内容来补充是好的，如果将两者互相混淆，则不合宜，并且会变成非此非彼，所以不好。 尽管在本地（藏地）普遍认为《贤愚经》（Mdzangs blun）和《念处》（Dran pa nyer gzhag）等属于声闻乘的经典，但实际上它们确切地是大乘经典。因此，《贤愚经》中所述的大神通示现，是大乘的传统。其中，在声闻乘的传统中，神通示现为期一日，而在大乘的传统中，则为期十五日。由此推断，其他一切方面也有非常多的不同之处。 此外，在佛陀降临世间时，那些持有邪见者、外道乃至傍生（动物），凡是处在佛陀近处且有缘者，他们所共同见到的佛陀事业，就是这个共同乘（79b）的传统，即声闻乘的传统。 至于那些为殊胜大乘所化的众生，在他们的认知中如何显现，则出自大乘经典，因此，这些（显现）在一般上有不同的类别，尤其在（事业的）宏伟程度上有巨大的差异。所以，这两种（解释）方式在意义上虽不相违，但在讲解时必须不混淆。因此，在这个地方（藏地），被称为“第二遍智者”（Thams cad mkhyen pa gnyis pa）的（大师），也将佛陀十二事业中的前十一项依循《广传》（Lalitavistara Sutra）来阐述，最后的部分则以零散的经论内容来补充。我认为这样做非常不妥，诸如此类的情况还有很多。 在这两种传统中，大乘的传统普遍而言是更广大的，是不可思议智慧的行境，是在殊胜所化众生面前所显现的，是甚深秘密的解脱传记，并且因为大乘行者自身的高低之别等多种原因，它无疑是更殊胜的。 然而，所有众生共同认知的基础，以及关于佛陀寿命长短、前后时代，以及是否曾在某地示现等各种考察的基础，仅仅是这种共同的传统。
English
This is our tradition. If one wishes to adhere to it, it would be good to supplement it solely with what appears in the various scattered Hinayana sutras such as the `Sutra of a Hundred Actions` (Mdo sde las brgya pa) and the `Jataka Tales` (Rtogs brjod brgya pa). Mixing the two with each other is inappropriate and would result in neither, hence it is not good. Although it is commonly held in this region (Tibet) that the `Sutra of the Wise and the Foolish` (Mdzangs blun) and `Close Mindfulness` (Dran pa nyer gzhag) and so forth belong to the Shravakayana (Hearer's Vehicle) Pitaka, in reality, they are definitely Mahayana Pitaka texts. Therefore, the account of the great miracles found in the `Sutra of the Wise and the Foolish` is precisely the tradition of the Mahayana. Moreover, according to the Shravakayana tradition, the miracles last for one day, whereas in the Mahayana tradition, they last for fifteen days. From this, it can be inferred that there are very many other dissimilar distinctions in all other aspects as well. Furthermore, the deeds of the Buddha that appeared in common to all—including those holding wrong views, non-Buddhists (Tirthikas), and even animals, who were situated nearby and were suitable recipients—during the time of the Buddha's descent into the world, are this common vehicle tradition (79b), which is the Shravakayana tradition. As for how the appearances manifest in the perception of those disciples to be tamed specifically for the uncommon Mahayana, these originate from the Mahayana sutras. Therefore, generally there are different categories among them, and specifically there are great differences in the magnitude (of the deeds). Although the two approaches do not contradict in meaning, the method of explanation must be kept unmixed. For this reason, even the one renowned in this region (Tibet) as "the Second Omniscient One" (Thams cad mkhyen pa gnyis pa) presented the first eleven of the twelve deeds (of the Buddha) in accordance with the `Lalitavistara Sutra` (rgya rol), and the final part he supplemented with what appears in minor scriptural passages. I do not see this as very appropriate, and there are many other similar instances. Among these two traditions, the Mahayana tradition is generally more extensive, an object of inconceivable wisdom, appears in the perception of superior disciples, is a great secret liberation story, and for many reasons, including the differences in the higher and lower levels of Mahayana practitioners themselves, it is certainly superior. However, the basis for various investigations—such as what is established in the common perception of all beings, the duration of the Buddha's lifespan, earlier and later times, and whether or not he set foot in particular places—is solely this common tradition.
Tibetan
། ཐེག་ཆེན་ལུགས་ནི་མིན་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པས་ན། ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། མཛད་པ་རྣམས་ལ་འདི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཚད་བཟུང་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་གཏམ་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལུགས་འདི་ངེས་པར་གནད་ཆེ་བར་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཞིང་འདིར་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པར་བཤད་པའི་སྐབས་སོ། ། སྤྲུལ་པའི་སྐུས་ཞིང་འདིར་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པར་བཤད་པ་སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཞི་པ། འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ལུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས། ང༤ སྐབས་བཞི་པ་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་ལུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཅ༡ མཚམས་སྦྱར་བ། ཅ༢ དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ཅ༡ དང་པོ་ནི། (༨༠ན) ཐེག་མཆོག་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། ། སྔ་འགྱུར་གསང་སྔགས་རྙིང་མའི་ལུགས་སུ་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུར་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གམ། མཐར་ཐུག་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོའི་རྒྱུད་དང་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐུ་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་བཀོད་པ་འདི་ལྟར་དུ་བཤད་དོ། ། ཅ༢ གཉིས་པ་[དོན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་]ལ་བཞི། ཆ༡ གདོད་མའི་མགོན་པོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཞིང་ཁམས་བཀོད་པའི་ཚུལ། ཆ༢ དེའི་རྣམ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་ཞིང་འདིར་ཞི་བ་བརྙེས་པའི་ཚུལ། ཆ༣ དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་སྣང་ཚུལ། ཆ༤ ཞར་བྱུང་བཤད་སྲོལ་གཞན་གྱི་གླེང་བསླང་བའོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ཇ༡ ཆོས་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཚུལ། ཇ༢ དེ་ལས་རང་སྣང་གི་ཞིང་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་བཀོད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ནི། འཁོར་འདས་གང་ཡང་མ་ཕྱེས་སྔོན་རོལ་ཏུ། ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ནི། ། གཞི་ལས་གཞི་སྣང་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ། ། རང་ངོ་ཤེས་པས་གཞི་ཐོག་རང་གྲོལ་ཏེ། ། ཆེན་པོ་གསུམ་ལྡན་ཀུན་བདག་ཀུན་ཏུ་བཟང༌། ། གཞོན་ནུ་བུམ་སྐུའི་ཞིང་དུ་ནང་གསལ་གྱི། ། ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་བཞུགས། ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་དུའང་མ་ཕྱེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ། སྲིད་ཞི་ཡོངས་ལ་མངའ་དབང་སྒྱུར་བའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་དབྱིངས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གདོད་མའི་གཞི་ལས་གཞི་སྣ
Chinese
大乘教法并非如此，因其是不可思议之行境，故于境、时、事业难以限定此即是彼。 因此，在宣说故事串联方式时，应知此共同乘之教法确为关键。如此宣说。 此为化身于此世示现十二事业之章节。 此为化身于此世示现十二事业之章节第三品之释文。 第四章：光明金刚顶乘之身与刹土之特别区分。 第四章：光明金刚顶乘之身与刹土之特别区分，分二：一、连结；二、广说其义。 一、首先是：（80b） 《胜乘光明金刚顶》中说： 在旧译密宗宁玛派中，所有被认为是九乘之最上乘或究竟乘的光明大圆满阿底瑜伽金刚顶（Ati Yoga Dorje Tsemö）的续部和论典中，如此宣说了不共之身与刹土的布局。 二、其次[广说其义]分四：一、原始怙主显现成佛后之刹土布局方式；二、其化现金刚持于此世证得寂静之方式；三、由此二种色身显现之方式；四、附带提及其他说法。 一、首先分二：一、法身显现成佛之方式；二、由此自显刹土大海之布局方式。 一、首先是： 轮回涅槃未曾分， 自生智慧善逝心， 基中基光现刹那， 自识本性基自解， 具足三大大主宰，普贤王如来， 童子瓶身刹土中，内明微智融无翳。 在轮回与涅槃两者皆未曾分离之前，遍主宰世间寂静之导师普贤王如来，从法界自生智慧善逝心髓的原始基中，显现基之光...
English
The Mahayana system is not merely this, for it is an inconceivable sphere of activity. Therefore, regarding its objects, times, and deeds, it is difficult to define and limit them as being exclusively this. Thus, in the manner of explaining narrative connections, this approach of the common vehicle is definitely understood to be crucial. So it is said. This is the chapter explaining the twelve deeds demonstrated by the Nirmanakaya in this world. This is the commentary on the third chapter, which explains the twelve deeds demonstrated by the Nirmanakaya in this world. Fourth: The chapter on the special differentiation of the Body and Pure Land according to the system of Clear Light Vajra Peak. The fourth chapter, the special differentiation of the Body and Pure Land according to the system of Clear Light Vajra Peak, has two parts: 1. Connection; 2. Extensive explanation of the meaning. 1. The first is: (80b) From the Supreme Vehicle Clear Light Vajra Peak: In the Nyingma (Old Translation) tradition of Secret Mantra, among all the nine progressively renowned vehicles, the supreme or ultimate Clear Light Dzogchen Ati Yoga Vajra Peak tantras and treatises explain the unique arrangement of the Body and Pure Land as follows. 2. The second [extensive explanation of the meaning] has four parts: 1. How the Primordial Protector manifested enlightenment and arranged the pure lands; 2. How Vajradhara, as its emanation, attained peace in this world; 3. How the two Form Bodies emanated from that; 4. A supplementary discussion raising other traditions of explanation. 1. The first has two parts: 1. How the Dharmakaya manifested enlightenment; 2. How the ocean of self-appearing pure lands was arranged from that. 1. The first is: Before cyclic existence and nirvana were ever differentiated, The naturally arising wisdom, the essence of the Sugata, At the very moment the luminosity of the ground arose from the ground, By recognizing its own nature, it self-liberated within the ground. Samantabhadra, the lord of all, endowed with the three greatnesses, Dwells in the pure land of the youthful vase body, where subtle wisdom of inner clarity merges without obscuration. Before either cyclic existence or nirvana was ever differentiated, the master Samantabhadra, who reigns over all existence and peace, from the primordial ground of the naturally arising wisdom, the essence of the Sugata in the dharmadhatu, manifested the luminosity of the ground...