Tibetan
ང་པ་ཕུལ་བ་སོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ལྷ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཀྱང་འདུས་པ་ལ་ཆུ་སྟོད་ཟླ་བའི་ཚེས་བཞིར་བདེན་པ་གཞིའི་ངོ་བོ་དང༌། བྱ་བ་དང་འབྲས་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་ཏེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྐོར་བའི་ཆོས་བསྟན་པས་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ། འཇིག་རྟེན་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཐོག་མ་བྱུང༌། དེ་ནས་རིམ་པར་རི་བོ་ག་ཡ་དང༌། (༧༧བ)སྤོས་ངད་ལྡང༌། རྒྱལ་པོའི་ཁབ། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི། མཉན་ཡོད་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ། ཀོ་ས་ལ། སེར་སྐྱའི་གཞི། ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་དང༌། ལྷ་དང་ཀླུའི་གནས། རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁང་པ་སོགས་མ་ངེས་པའི་གནས་ཅི་རིགས་པ་རྣམས་སུ་དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཐོག་མཐའ་བར་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བསྐོར། མཆོག་ཟུང་ལ་སོགས་པ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བཀོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གྱི་ལྷ་དང་མི་གྲངས་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན། མཉན་དུ་ཡོད་པར་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བསྟན། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་ཡུམ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཆེན་མོའི་ཆེད་དུ་དབྱར་གནས་པར་མཛད་ཅིང་གྲོང་ཁྱེར་གསལ་ལྡན་དུ་ལྷ་ལས་བབས། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པར་གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བསྟན་པ་སོགས་འདུལ་བཞིའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། མདོར་ན། དགུང་ལོ་ཉེར་དགུར་ཁབ་ཏུ་བཞུགས། ལོ་དྲུག་ཏུ་དཀའ་བ་སྤྱད། དགུང་ལོ་སོ་ལྔ་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དགུང་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ཐམ་པའི་བར་དབྱར་གནས་པ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་མཛད་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བླ་ན་མེད་པ་བསྐོར་ཏོ། ། ཆ༡༢ བཅུ་གཉིས་པ་[མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཛད་པ་]ནི། མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང༌། ། སྐུ་གདུང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་རྒྱས་པར་མཛད། ། དེ་ལྟར་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྐབས་སྐུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་ནི་བཏང༌། འཚོ་བའི་འདུ་བྱེད་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྟས་ཆེན་པོ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གྲོང་ཁྱེར་ཡངས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པར་རིམ་གྱིས་གཤེགས་ཏེ་སླད་མའི་དུས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ན། མདོ་སྡེ་དང་མཐུན། འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་ན་སྟོན་པའི་བསྟན་པར་ཟུང་ཞིག་པ་སོགས་གདམས་ནས་མགར་བའི་བུ་ཙུནྡ་ལས་བཤོས་ཀྱི་(༧༨ན)ཐ་མ་གསོལ་ཏེ་གྲོང་ཁྱེ
Chinese
献上我等，以及无数菩萨和天人亦聚集。在夏月初四，以真谛之基的本体，以及行为和结果的方式，三番宣说，转十二相法，由此五比丘（贤者）证得阿罗汉。世间三宝由此首次出现。 之后，依次在伽耶山（菩提伽耶），（77b）香山，王舍城（拉杰吉尔），鹫峰山，祇园精舍（舍卫城），憍萨罗（拘萨罗），迦毗罗卫（释迦族的故乡），广严城（毗舍离）等确定的地方；以及在天人与龙族之地，金刚宝殿等不确定的各种地方，从引申义和究竟义出发，中间和末尾善法的法轮次第转动了三次。两位上首弟子等，以及超越四种眷属数量的众生，被安置于四种果位。无数大乘种姓的天人和人类被授记将证菩提。在舍卫城（Śrāvastī），他示现了世间和出世间的广大神通。在三十三天（Trayastriṃśa），为了报答摩诃摩耶夫人（大幻化母），他安住度过夏安居，并从天界降临至光明城（僧伽施）。在吉祥米堆塔等处，对非共同的所化众生，宣说了密乘等，度化四众的神通妙用超越了思议的境界。 简而言之，他在二十九岁时出家，六年苦行。三十五岁成佛后，直至八十岁之间，进行了四十五次夏安居，转无上法轮。 第十二章 [涅槃事业]： 示现无住涅槃之相， 使舍利遍布世间。 如此事业圆满之际，他舍弃了寿命的行蕴，加持了命根的行蕴，与大瑞相显现的同时，次第前往广严城（毗舍离）等地，并嘱咐道，在后世分别佛法与非法时：若与经藏相符，与律藏相应，不违背法性，则应归入本师之教法。之后，他在铁匠之子纯陀（Cunda）处受用了最后的饮食（78b），并在城市…
English
We offered ourselves, and countless Bodhisattvas and devas also gathered. On the fourth day of the first summer month, the Dharma, revolved in twelve aspects, was taught by reiterating the essence of the fundamental truths and the manner of action and results three times, and thereby the five good bhikshus attained Arhatship. In the world, the Three Jewels first appeared. Thereafter, successively in definite places such as Gaya Mountain (Bodh Gaya), (77b) Fragrant Mountain, Rājagṛha (Rajgir), Vulture Peak Mountain, Jetavana in Śrāvastī, Kosala, Kapilavastu, and the city of Vaiśālī; and in various indefinite places such as the abodes of devas and nāgas, and the Diamond Jewel Palace, starting from the interpretative meaning and the definitive meaning, the great wheel of Dharma, embodying goodness from beginning to end, was turned three times in sequence. The two supreme disciples and others, and beings exceeding the count of the four kinds of retinues, were established in the four fruits. Countless devas and humans of the Mahayana lineage were prophesied to attain enlightenment. In Śrāvastī, he displayed great worldly and transcendent miracles. In the Trayastriṃśa heaven, for the sake of his mother Mahāmāyā, he observed the summer retreat and descended from the heavens to the city of Saṃkāśya. At the Glorious Drepung Stupa and other places, he taught the Vajrayana and other vehicles to uncommon disciples, and the miraculous powers of subduing the four assemblies were beyond the realm of thought and speech. In short, he left home at the age of twenty-nine, practiced austerities for six years. After attaining Buddhahood at the age of thirty-five, he conducted forty-five summer retreats until the age of eighty, turning the unsurpassed wheel of Dharma. Chapter 12 [The Deed of Parinirvana]: He manifested the manner of non-abiding parinirvana, And caused his relics to spread throughout the world. When such deeds were brought to perfection, he relinquished the conditioned factors of his lifespan, blessed the conditioned factors of life itself, and simultaneously with the manifestation of great auspicious signs, he gradually proceeded to places such as the city of Vaiśālī, and admonished that in later times when distinguishing between Dharma and non-Dharma: if it conforms to the sūtras, appears in the vinaya, and does not contradict the ultimate nature of reality, it should be upheld as the teaching of the Master. After this instruction, he partook of the last meal (78b) from Cunda, the son of the blacksmith, and in the city...