Tibetan
དཔོན་ཤེས་རབ་བཟང་དུ་གྱུར་ཅིང་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་བསྙེན་བཀུར་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་གྲངས་མེད་གཉིས་པས་ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་གྱི་ས་དྲུག་བགྲོད། དེ་ནས་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་(༦༦ན)ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དུ་གྱུར་ཅིང་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་བསྙེན་བཀུར་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་གྲངས་མེད་གསུམ་པས་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་ནས་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་བར་བགྲོད་ཅིང༌། དེ་དག་ལས་ཚོགས་སྦྱོར་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་དང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་འཕགས་པ་སློབ་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བསྒྲུབས་པར་མཛད་དོ། ། འགའ་ཞིག་དབང་རྟུལ་དད་ཅན་བཅུ་དྲུག་སྟེ། ། བརྩོན་འགྲུས་འབྲིང་པོ་འབུམ་ལྷག་གྲངས་མེད་བརྒྱད། ། དབང་རྣོན་ཤེས་རབ་ཅན་ནི་གྲངས་མེད་བཞིས། ། བགྲོད་ཅིང་སྟོན་པ་ཉིད་ནི་ཕྱི་མ་དང༌། ། དེ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོས་མྱུར་བར་བཤད། ། སྤྱིར་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་བགྲོད་པའི་ཡུན་ལ་མཁས་པ་འགའ་ཞིག་གང་ཟག་གི་དབང་གིས་དབང་རྟུལ་དད་པ་ཅན་གྲངས་མེད་བཅུ་དྲུག །འབྲིང་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་འབུམ་ལྷག་པའི་གྲངས་མེད་བརྒྱད། དབང་རྣོན་ཤེས་རབ་ཅན་གྲངས་མེད་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་བགྲོད་ཅིང༌། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ནི་ཕྱི་མ་དང༌། དེ་ལའང་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གྲངས་མེད་གསུམ་ལྷག་ཙམ་ཞིག་གིས་ལམ་རྫོགས་པར་འཆད་པའང་ཡོད་དོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་[སྤྱད་བྱའི་ཆོས་བཤད་པ་]ནི། འགྲོ་སྨིན་ཞིང་སྦྱོང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བགྲོད། ། ཡང་ན་ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གཉིས་ཀ་ལ། ། མོས་རྣམས་འདུན་དང་འདུལ་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་བཞི། ། མི་ཟད་བརྒྱད་ཅུ་ལ་སོགས་མཐར་ཕྱིན་མཛད། ། འོ་ན་བསྐལ་པ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་གང་ཞེ་ན། སྡུས་པ་ལས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱ་དང༌། ། ཞིང་སྦྱོང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྫོགས་དོན་བྱེད་ཁོ་ནར་ཟད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་མཛད་པ་སྟེ་རྣམ་པ་གསུམ་མམ། ཡང་ན། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། (༦༦བ) ལུས་ཅན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ། ཐེག་པ་དམན་ལ་མོས་པ་དང༌། ། གཉིས་པོ་འདུན་པར་བྱ་བ་དང༌། ། གདུལ་བའི་ཞིང་ན་བརྟན་རྣམས་ཀྱི། ། སྤྱོད་པ་བཞི་པོ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། ཐེག་ཆེན་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་སྤྱོད་པ། ཐེག་དམན་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱི་སྤྱོད་པ། གཉི་ག་ལ་མོས་པ་རྣམས་མཐུས་འདུན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་པ། ཐམས་ཅད་གདུལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་བཞིའམ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཟད་པ་བརྒྱད་ཅུ་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་ཟད་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། ཚད་མེད་བཞི་དང༌། མངོན་ཤེས་ལྔ་དང༌། བསྡུ་བ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་བཞི་དང༌། རྟོན་པ་བཞི་དང༌། ཚོགས་གཉིས་དང༌། བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་དང༌། ཞི་ལྷག་གཉིས་དང༌། གཟུངས་སྤོབས་གཉིས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མདོ་བཞི་དང༌། བགྲོད་པ་གཅིག་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་ཟད་པ་རྣམས་དང༌། གཞན་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པ་ཚད་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་དོ། ། ཅ༥ ལྔ་པ་ཞར་བྱུང་[དབང་པོའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་]ནི། སེམས་མཆོག་ཐོག་མར་བསྐྱེད་དང་ས་དང་པོ། ། བརྒྱད་པའི་སྐབས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གསུམ། ། དབང་པོའི་ཁྱད་ཡིན་ཐུབ་མཆོག་དང་པོའོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་རྣོན་སེམས་མཆོག་དང་པོར་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། དབང་འབྲིང་ས་དང་པོའི་སྐབས་དང༌། དབང་རྟུལ་ས་བརྒྱད་པའི་སྐབས་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གསུམ། ཤིན་ཏུ་རྟུལ་པོ་ས་དགུ་པའི་སྐབས་སུའང་བཤད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་གོང་སྨོས་ལྟར་དབང་པོའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཅིང༌། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཐུབ་མཆོག་དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་འདི་ནི་དང་པོ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་(༦༧ན)རྒྱ་མཚོ་རྡུལ་གྱི་ཚེ་ཐུགས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པར་དབུ་མ་པ་ཆོས་བཤེས་ཀྱི་ཤེར་ཊཱིཀ་ཏུ་གསལ་ལོ། ། སྟོན་པ་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་གཤེགས་པའི་སྐབས་སོ། ། སྟོན་པ་ཉིད་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་གཤེགས་པ་སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གཉིས་པ། སྟོན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་བཞེད་པ་ཐ་དད་པའི་སྐབས། ང༢ སྐབས་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཅ༡ མདོར་བསྟན། ཅ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། ཅ༡ དང་པོ་ནི། བདེར་གཤེགས་འཚ
Chinese
从成为智慧善师并供养佛宝支时开始，以第二个无数劫，经历了从第二地到第七地的六地。 接着，从婆罗门童子（66na）成为法云并供养燃灯佛时开始，以第三个无数劫，经历了从第八不动地到第十一遍照地的（三）地。 其中，资粮道和加行道是凡夫地，以及初地以上圣者学道者所摄，并成就了福德和智慧二资粮。 有些根器迟钝具信者，（需）十六无数劫； 中等精进者，（需）八个无数劫，十万（劫）有余； 根器敏锐具智慧者，（需）四个无数劫。 （而）导师自身是最后一种， 且以猛利精进，（故）被说为迅速。 总之，关于菩萨们经历道途的时间，有些智者认为，根据个人的根器，根器迟钝具信者需十六无数劫，中等精进者需八个无数劫，十万（劫）有余，根器敏锐具智慧者需四个无数劫来经历。而我等导师（释迦牟尼佛）是最后一种（根器敏锐者），且以其猛利精进的特点，也有说（他）以三个无数劫多一点点的时间就圆满了道途。 3、[所应行持之法]： 众生熟，净佛土，六度行持以达究竟。 或者，于大小二乘， 具信者为引摄调伏故，行持四种（无尽）行。 （亦）成就八十无尽行等。 那么，超越无数劫，菩萨所应行持之法是哪些呢？ 如《摄（大乘论）》中所说： “大士唯作令有情完全成熟， 净治佛土，圆满波罗蜜之事业。” 如是所说，即是令众生完全成熟，以及净治佛土，以及圆满六波罗蜜，此三方面。 又如《大乘庄严经论》中所说（66ba）： “为身具大乘， 及乐小乘者， 令二皆生信， 于所化刹土，安住者（所行）， 四种行， 如是所说，（即）th-（未完）
English
From the time of becoming the good wisdom master and revering the Buddha Jewel's limbs, with the second immeasurable eon, one traversed the six grounds from the second to the seventh ground. Then, from the time when the Brahmin youth (66na) became Dharmamegha (Cloud of Dharma) and revered Dipankara Buddha, with the third immeasurable eon, one traversed from the eighth immovable ground to the eleventh all-pervading light ground. Among these, the path of accumulation and the path of preparation are included within the ordinary being's ground and above the first ground of the Arya (noble) learner's path, having accomplished the two accumulations of merit and wisdom. Some dull-faculty ones with faith (need) sixteen immeasurable eons; Those with medium diligence (need) eight immeasurable eons, over one hundred thousand (eons); Those with sharp faculties and wisdom (need) four immeasurable eons. The Teacher himself is the last, And due to strenuous diligence, he is said to be swift. In general, regarding the duration for Bodhisattvas to traverse the path, some scholars state that, depending on the individual's faculties, those with dull faculties and faith traverse it in sixteen immeasurable eons, those with medium diligence in eight immeasurable eons plus over one hundred thousand (eons), and those with sharp faculties and wisdom in four immeasurable eons. Our Teacher (Shakyamuni Buddha) is of the last kind (sharp faculties), and due to his extraordinary strenuous diligence, it is also said that he completed the path in slightly more than three immeasurable eons. 3. [Explanation of the Dharma to be practiced]: To ripen sentient beings, purify Buddha-fields, one traverses with the six perfections. Alternatively, for those inclined towards both the superior and inferior vehicles, For the sake of generating aspiration and taming, four kinds of conduct (are practiced). One also perfects the eighty inexhaustible conducts and so on. So then, what are the Dharmas to be practiced by Bodhisattvas for eons beyond counting? As stated in the *Compendium (of Mahayana)*: "The great being's sole purpose is to fully ripen sentient beings, Purify the Buddha-field, and accomplish the perfection of the Paramitas." As stated, this refers to fully ripening sentient beings, purifying the Buddha-field, and perfecting the six Paramitas, these three aspects. Furthermore, as stated in the *Mahayanasutralankara* (Ornament of Mahayana Sutras) (66ba): "For beings with the Mahayana, And those inclined to the Hinayana, To make both generate aspiration, For those established in the field to be tamed, The four kinds of conduct," As stated thus, th- (incomplete)
Chinese
为了那些信奉大乘的人，是十波罗蜜多的行持；为了那些信奉小乘的人，是三十七菩提分法的行持；为了那些信奉两者的人，为了和合而聚集，是神通的行持；为了调伏一切众生，是成熟有情的行持。总共有这四种。 根据《无尽慧请问经》中所说，菩萨的八十种无尽法门是：无尽发菩提心，发心，加行，增上意乐，六波罗蜜多，四无量心，五神通，四摄事，四无碍解，四依，二资粮，三十七菩提分法，止观二法，总持与辩才二种，四法要，一乘道，无尽方便善巧；此外，通过无量的贤善行，获得并圆满超越思议言语境界的佛陀功德。 C5 第五，附带部分 [开示根器的次第]： 殊胜心初发，并于初地时， 从八地时起，有三不退转。 根器之差别，最胜为第一。 利根菩萨仅仅在初发殊胜菩提心时就不退转；中根菩萨在初地时（不退转）；钝根菩萨则从第八地开始不退转。还有说法称，极钝根菩萨在第九地时（不退转）。这些也如上所述，是根器的差别。我们的导师，最胜释迦牟尼佛（意译：一切义成），就是第一种（利根）。因为在婆罗门海尘（རྒྱ་མཚོ་རྡུལ་）时期，他刚发菩提心时就不退转了（67页反面）。或者说他进入了无垢的菩萨地，这在中观师法友（Dharmamitra）的《般若论疏》中清晰阐明。 这是导师自身往昔如何行于菩提道之章节。 这是关于导师自身往昔如何行于菩提道之第一章节的解释。 第二章：关于导师现前圆满成佛之不同主张。 Ng2 第二章节，宣说如来成佛之方式有二：C1 简要说明。C2 广为解释。 C1 第一，是： 善逝成佛… (句子未完)
English
For those who aspire to the Mahayana, it is the practice of the Ten Perfections; for those who aspire to the Hinayana, it is the practice of the thirty-seven factors conducive to enlightenment; for those who aspire to both, for the sake of harmonious gathering, it is the practice of supernormal knowledge; for the sake of taming all, it is the practice of ripening sentient beings. These are four types. From the Sutra Requested by Akshayamati, the eighty inexhaustible qualities of Bodhisattvas are taught: inexhaustible generation of bodhicitta, intention, application, supreme intention, the six perfections, the four immeasurables, the five supernormal knowledges, the four means of attracting disciples, the four perfect discriminations, the four reliances, the two accumulations, the thirty-seven factors conducive to enlightenment, the two (practices of) shamatha and vipassana, the two (powers of) dharani and eloquence, the four summaries of dharma, the one path, the inexhaustible skillful means; and furthermore, through immeasurable good conduct, they attain and perfect the inconceivable and inexpressible qualities of a Buddha. C5 Fifth, incidental section [Showing the stages of faculties]: Those who first generate the supreme mind and are on the first bhumi, From the stage of the eighth (bhumi), there are three types of non-regression. These are distinctions of faculties; the Supreme Sage was the first type. Sharp-faculty Bodhisattvas become irreversible merely by first generating the supreme mind (bodhicitta); medium-faculty (Bodhisattvas) become irreversible at the stage of the first bhumi; dull-faculty (Bodhisattvas) become irreversible from the stage of the eighth bhumi. It is also taught that the very dull (Bodhisattvas) become irreversible at the ninth bhumi. These, as mentioned above, are distinctions of faculties. Our teacher, the Supreme Sage Siddhartha (Accomplisher of All Aims), is of the first type. This is because he became irreversible from the very first moment of generating bodhicitta during the time of the Brahmin Ocean Dust (page 67, verso). Or, that he entered the immaculate stage of a Bodhisattva, is clearly explained in the Prajnaparamita commentary by Dharmamitra, a Madhyamaka master. This is the section on how the Teacher himself previously traversed the path to enlightenment. This is the commentary on the first section, how the Teacher himself previously traversed the path to enlightenment. Second: The section on various views regarding the Teacher's perfect Buddhahood. Ng2 The second section, the explanation of the manner in which the Tathagata attained Buddhahood has two parts: C1 Brief exposition. C2 Extensive explanation. C1 First is: The Sugata's (Buddhism)... (incomplete sentence)