Tibetan
ན་ཏན་དག་བསམས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ཞིང་བཟུང་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོ་རྩིབས་ཀྱི་མུ་ཁྱུད་ནི་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་དུ་ཚེ་དཔག་མེད་དུ་འཚང་རྒྱ་བར་ལུང་བསྟན། དེ་བཞིན་དུ། སྲས་ཐུ་བོ་མིག་མི་འཛུམ་ནི་སྤྱན་རས་གཟིགས་སུ་མིང་བཏགས་ནས་ཚེ་དཔག་མེད་སྲོད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐོ་རངས་སུ་འོད་ཟེར་ཀུན་འཕགས་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོར་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་མཐུ་ཆེན་ཐོབ་སྟེ། རབ་ཏུ་བརྟན་པ་ནོར་བུ་བརྩེགས་པའི་རྒྱལ་པོར། གསུམ་པ་ནི་དབང་པོའི་ཚོགས་འཇམ་དཔལ་ཏེ། ཀུན་ཏུ་གཟིགས་ནས། རྒྱལ་སྲས་དགུ་པ་སྡིག་མེད་ནི་མི་འཁྲུགས་པ་སྟེ། མངོན་དགའི་ཞིང་དུ་མི་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་སྟོང་ཚང་བར་ལུང་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ནས་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་ཕྲན་དང་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་གྱི་སྲས་དང་སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྲོག་ཆགས་བྱེ་བ་དུང་ཕྱུར་མང་པོ་ལུང་བསྟན་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ལ། སྐར་མ་སྐྱོང་འཁོར་བ་འཇིག་ནས། སྟོབས་ཆེན་ཤུགས་འཆང་མོས་པའི་བར་དུ་ལུང་བསྟན་ཀྱང་ཁྱབ་འཇུག་རླུང་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱིས་རྩོད་པའི་དུས་སྤངས་པས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་པར་རྩོད་པའི་དུས་བཟུང་ནས་སྨོན་ལམ་བྱ་བར་(༦༢བ)བརྩམས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་གཡོས་ཤིང་ངོ་མཚར་གྱི་སྣང་བ་དུ་མས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཅིང༌། རང་རེ་སྙིགས་མ་ལྔ་བདོ་བའི་འགྲོ་བ་རྣམས་སྒྲོལ་བར་མཛད་པའི་སླད་དུ་སྙིང་སྟོབས་ཟླ་མེད་པའི་ཤུགས་བསྐྱེད་ནས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་ལྔ་བརྒྱ་བཏབ་བོ། ། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བ་རིན་ཆེན་སྙིང་པོས་བརྩོན་འགྲུས་སོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་ཆེར་མཛད་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྔགས་ཤིང་ཆེད་དུ་བརྗོད་ནས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མི་མཇེད་དུ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ལ་སྐྱེ་དགུའི་ཚེ་ལོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཐུབ་པའི་ཚེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་བྱུང་ངོ༌། ། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དྲིན་ལན་བསབས་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་བའི་རྒྱལ་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཐོག་མར་སེམས་གང་དུ་བསྐྱེད་ཞུས་པ་ལ། སྔོན་གྱི་ཚེ་མེའི་ཤིང་རྟའི་དམྱལ་བར་དམྱལ་སྲུང་ཨ་ཝང་སྡོད་པའི་མེའི་ཤིང་རྟ་འདྲེན་མཁན་གྱི་གྱད་དུ་འཁྲུངས་པའི་ཚེ། ཉིད་ཀྱི་གྲོགས་ཤིག་སྟོབས་ཆུང་བས་ཤིང་རྟ་འདྲེན་མི
Chinese
思虑这些后，在世尊面前发起菩提心，执持净土，并发下誓愿。于是，如来宝藏（Ratnagarbha），其法轮之辐（影响力）无远弗届，被预言将在极乐世界（Sukhāvatī）中成就无量光佛（Amitābha）。同样地，大儿子不瞬（Mig Mi 'Dzum）被命名为观世音（Avalokiteśvara），在无量光佛（Amitābha）入涅槃的黄昏，他将在黎明时成就为遍耀光聚王（'Od Zer Kun 'Phags Dpal BrTsegs rgyal po）。第二个（儿子），获得大神通，将成为坚固宝积王（Rab Tu BrTan Pa Nor Bu BrTsegs rgyal po）。第三个（儿子），是能力众（或译作“诸根之集合”），即文殊师利（Mañjuśrī），遍观一切之后，第九位太子无垢（Sdig Med）是阿閦鞞（Akṣobhya），他将被预言在妙喜净土（Abhirati）中成为阿閦鞞，如此圆满地授记了一千（佛）。 随后，无数亿像国土微尘般多的王子、弟子等众生得到了授记。在这忍土（Saha world）贤劫之中，从破除轮回的迦叶（Kāśyapa，星宿守护），直至大力持威者，都被授记，然而除了遍行风（Khyab 'jug rlung）之外，其他人舍弃了争论（或辩论）之时。他自己特别抓住了争论（或辩论）之时，开始发愿，于是世界剧烈震动，遍布了许多奇异的景象。为了度脱我等处于五浊恶世的众生，他生起了无与伦比的雄心壮志，发下了五百大愿。 那时，胜者宝藏（Ratnagarbha）以精进等无量功德大加赞叹，十方诸佛菩萨也赞叹并特别宣说：“在忍土（Saha world）贤劫之中，当众生寿命一百二十岁时，他将被授记为如来释迦牟尼（Śākyamuni）。” 如此记载。 另外，《佛报恩经》（Sūtra on Repaying the Kindness of the Buddha）中记载，当欢喜王菩萨（Bodhisattva Ananda）询问世尊最初在何处发起菩提心时，（世尊说）：在往昔，当他出生于火马地狱中，作为地狱狱卒阿旺（A wang）所居住的火马地狱里拉火马的力士时，他的一位同伴力气弱，无法拉动马...
English
Having contemplated these (qualities), in the presence of the Blessed One, he generated bodhicitta, took hold of a pure land, and made aspirations. Thus, the Tathagata Ratnagarbha (Jewel Essence), whose wheel-like sphere of influence is vast, was prophesied to attain buddhahood as Amitābha in Sukhāvatī, the land of great bliss. Similarly, the chief son, Mig Mi 'Dzum (Unblinking Eyes), was named Avalokiteśvara, and after Amitābha passed into nirvana at dusk, he would awaken at dawn as the king named 'Od Zer Kun 'Phags Dpal BrTsegs (Glorious Stack of All-Exalted Radiance). The second (son), having attained great power, would become the king named Rab Tu BrTan Pa Nor Bu BrTsegs (Very Firm Stack of Jewels). The third (son) was Mañjuśrī, the assembly of faculties; having perceived everything, the ninth royal son, Sdig Med (Stainless/Blameless), was Akṣobhya (Immovable), and it was prophesied that he would become Akṣobhya in the Abhirati (Utterly Joyous) pure land, and so on, thus completing the prophecy for a thousand (beings). Then, countless billions of sentient beings, such as the princes of the realms and the sons and disciples (as numerous as) the dust particles of the ocean, were prophesied. In this very fortunate eon in the Saha world (Mi mjed, the 'Endurable' realm), from Kāśyapa (Star Protector) who destroys samsara, up to those who hold great power and delight, prophecies were made, but others rejected the time of contention (or debate), except for the pervasive wind (Khyab 'jug rlung). He himself, having particularly embraced the time of contention, began to make aspirations, and then the world realms greatly trembled, and numerous wondrous appearances became pervasive. For the sake of liberating us sentient beings caught in the five degenerations (nyigs ma lnga bdo ba), he generated unparalleled courage and made five hundred great aspirations. At that time, the Victorious Ratnagarbha (Jewel Essence) greatly praised him through innumerable qualities such as diligence, and the Buddhas and Bodhisattvas of the ten directions also praised him and specifically declared: "In this Saha world, during this fortunate eon, when sentient beings live for one hundred and twenty years, he would be prophesied to become the Tathagata Śākyamuni." Thus it occurred. Furthermore, in the Sūtra on Repaying the Kindness of the Buddha, when the Bodhisattva Ananda (King of Joy) asked the Blessed One where he first generated bodhicitta, (the Blessed One replied): In ancient times, when he was born as a powerful being who pulled fiery chariots in the fiery chariot hell, where the hell-guards 'A wang' resided, one of his companions was weak and unable to pull the chariot...
Tibetan
་ནུས་པ་ན། ཨ་ཝང་གིས་ལྕགས་མདུང་རྩེ་གསུམ་པས་བསྣུན་ཅིང༌། ལྕགས་ཐོས་བརྡེགས་ནས་ཁྲག་ཆར་ཕབ་བོ། །དེར་སྙིང་རྗེ་མི་བཟོད་པ་སྐྱེས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་ནས། ཨ་ཝང་ལ་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཅུང་ཟད་སྐྱེད་ཅིག་པར་གསོལ་བས། དེ་ཁྲོས་ཏེ་ལྕགས་ཀྱི་རྩེ་གསུམ་གཉའ་བར་བཙུགས་པས་ཚེ་འཕོས་ཏེ། བསྐལ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་སྡིག་བྱང་ནས་དམྱལ་བའི་གནས་དེ་ལས་ཐར་བར་གྱུར་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མངོན་དགར་གྱུར་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཛེས་ཆེན་ལ་བརྟེན་ཏེ། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པ་དང༌། (༦༣ན) རྒྱ་ཆེར་རོལ་པར། ཐོག་མར་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་ཡོད་མཐོང་ལ་སཱ་ལའི་མེ་ཏོག་གིས་ནི་མཆོད། ། ཅེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་ཐོག་མ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དོན་ཡོད་མཐོང་གི་དྲུང་དུ་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་ཐོག་མར་ཐུགས་བསྐྱེད་ཚུལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་དང༌། ཐེག་ཆེན་ཉིད་ལའང་མདོ་རྣམས་སུ་མི་འདྲ་བ་དུ་མར་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་གདུལ་བྱའི་སྐབས་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། སྨོན་འཇུག་དོན་དམ་གྱི་ཐུགས་བསྐྱེད་པའི་ཁྱད་པར་སོགས་དགོངས་གཞི་མང་པོས་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པར་མངོན་པས། ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐོག་མ་འདི་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་གོ་རིམ་དཀྲིགས་ཆར་བསྒྲིགས་པ་ལ་ནི་སྙིང་པོ་མེད་དོ། ། ཅ༤ བཞི་པ་[བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ཚུལ་]ལའང་གཉིས། ཆ༡ ཐེག་དམན་གྱི་ལུགས་དང༌། ཆ༢ ཐེག་ཆེན་གྱི་ལུགས་སོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ནི། བྱེ་སྨྲས་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱིས་མཐར་ཕྱིན་འདོད། ། དེ་ལ་འདུལ་མཛོད་འཇོག་མཚམས་འདྲ་མིན་གཉིས། ། བར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་ཚུལ་ནི། འདུལ་བ་ལུང་ལས། སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནས། ། འདྲེན་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གི་བར། ། དེའི་བར་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་གི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ངས་མཆོད་དོ། ། གྲངས་མེད་གཅིག་གི་གནས་པ་ཡིས། ། རྒྱལ་བ་ངས་ནི་མཆོད་བྱས་ཏེ། ། ཞེས་དང༌། སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་ནས་ནི། ། དབང་པོའི་རྒྱལ་མཚན་ཐུབ་པའི་བར། ། བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་དག་གི་ནི། ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ང་ཡིས་མཆོད། །
Chinese
在能够的时候，阿旺用三叉铁矛刺穿，用铁锤敲打，降下血雨。因此，因生起难以忍受的悲悯心而发菩提心，向阿旺祈请说：“请生起些许悲悯心吧！”（阿旺）因此而愤怒，将三叉铁矛插入（他的）颈部，（他）因此命终，从八劫的罪业中解脱，脱离了地狱之苦，这种详细的叙述出现了。 《三聚经》中说：“如同世尊如来释迦牟尼佛，当他成为商主之子显现欢喜时，依靠世尊如来大美佛，首次生起了菩提心，就像那样。” (63a) 《广大游戏经》中说：“最初你以沙罗花供养了具义见佛。” 也就是说，在证得如来后，最初生起菩提心是在具义见如来座前。 如此，最初发菩提心的方式，在大乘和小乘之间有所不同；即使在大乘中，诸经论中也出现多种不同之处，这明显是由于所化众生的根机、发心差别、以及愿行究竟菩提心的差别等诸多意趣而分别宣说的。因此，执着于“这才是最初的发菩提心”，并强行编排次序，是没有意义的。 丁四、第四部分：[中间修持菩萨行的方式]也有两点。戊一、小乘的观点。戊二、大乘的观点。 戊一、第一点是：说一切有部认为通过三个无数劫才能究竟圆满。对此，律藏和俱舍论在界定上有所不同，有两点。 在中间修持菩萨行的方式，《律藏·经藏》中说：“从释迦牟尼佛，到引导者世间守护佛，在此期间，七万五千佛，我皆已供养。通过一无数劫的安住，我已供养诸佛。” “从燃灯佛，到胜力幢佛，七万六千佛，我皆已供养。”
English
When able, Awang pierced with a three-pronged iron spear, struck with an iron hammer, and caused a shower of blood. Thereupon, due to the arising of unbearable compassion, he generated the thought of enlightenment, and supplicated Awang, saying: "Please arouse a little compassion!" Awang, becoming angry, inserted the three-pronged iron spear into his neck, and thereby he transferred his consciousness, becoming liberated from the hellish realm after purifying the sins of eight aeons. This detailed account appears. In the Sutra of the Three Heaps, it is said: "Just as the Blessed One, the Tathagata Shakyamuni Buddha, when he was delighted as the merchant's son, relied on the Blessed One, the Tathagata Great Beauty (Subhavyuha) Buddha, and first generated the thought of enlightenment, just like that." (63na) In the Lalitavistara, it is said: "Initially, you made offerings of Sala flowers to Don Yod Thong (Amoghadarshin) Buddha." This means that after realizing the Tathagata, the initial generation of the thought of enlightenment was in the presence of the Tathagata Amoghadarshin. In this way, the manner of initially generating the thought of enlightenment differs between the Great Vehicle and the Lesser Vehicle; even within the Great Vehicle itself, various differences appear in the sutras. These differences evidently arise from numerous considerations such as the particular dispositions of sentient beings to be tamed, the distinctions in the thought of aspiration and engagement, and the ultimate thought of enlightenment. Therefore, to stubbornly assert that "this alone is the initial generation of the thought of enlightenment" and to arrange it in a fixed sequence is meaningless. Section D4, Fourth part: [How the Bodhisattva's conduct was practiced in between] also has two points. E1, The Hinayana tradition. E2, The Mahayana tradition. E1, The first point is: The Vaibhashikas assert that perfection is achieved through three countless aeons. On this, the Vinaya and Abhidharma have two different ways of setting the boundary. Regarding the way of practicing the Bodhisattva's conduct in between, in the Vinaya Agama, it is said: "From Shakyamuni Buddha, up to the guide Yulkhor Kyong, during that interval, seventy-five thousand Buddhas, I have worshipped. By abiding for one countless aeon, I have worshipped the Victors." "From Dipankara Buddha, up to Wangpo Gyaltsen Thuba (Indradhvaja), seventy-six thousand Buddhas, I have worshipped."