Tibetan
་འཆར་བའི་སྣང་བ་མ་འགགས་པ། ཡེ་ཤེས་ལྟར་འཆར་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མ་འགགས་པ། སྐུ་ལྟར་འཆར་བའི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པ། གཉིས་མེད་ལྟར་འཆར་བའི་ལྟ་བ་མ་འགགས་པ། མཐའ་གྲོལ་ལྟར་འཆར་བའི་ཐབས་མ་འགགས་པ། དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མཐར་ཕྱིན་པ། མ་དག་པའི་ཐུགས་རྗེ་མ་འགགས་པ། འདོད་ཡོན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། དེའང་། ངོ་བོའི་རྩལ་ལས་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་རྩལ་ལས་རང་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུའི་ཞིང་སྣང་དང༌། ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ལས་འཁོར་བའི་སྒོ་རང་སྣང་དུ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཤར་བ་སྟེ། གཞི་སྣང་དེའི་རང་ངོ་ལ་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང༌། གཞི་སྣང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ཡོད་པས་དག་པའི་ཞིང་དང་མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་མཐོང་བའི་གནད་ཀྱང་འདི་ལ་ཐུག་པའོ། ། འདི་ཉིད་གྲོལ་གཞི་ཡིན་ལ། ཀ་དག་ནི་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཕྱེད་པ་གལ་ཆེ་ཞིང༌། དེའང་གཞི་སྣང་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་ན་གྲོལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་གྲོལ་གཞི་དང༌། མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་འཁྲུལ་གཞིར་བཏགས་པ་ནི། དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་འཁྲུལ་རྐྱེན་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་པ་དངོས་མ་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་བྱས་དུས་བཏགས་པའོ། ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་ལུགས་ནི། གཞི་སྣང་ཤར་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་གཞན་དུ་མ་བཟུང་བར་རང་སྣང་དུ་ངོ་ཤེས་པས་འགྱུ་བ་རང་ཐོག་ཏུ་ཆོད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཤར་བར་རང་ངོ་ཤེས་པས་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད། གཉིས་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་སངས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པས་གཞི་འབྲས་བུར་སྨིན་ཏེ་ངོ་བོ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་རྟོགས་པས་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ། རང་སྣང་ཀ་དག་ཏུ་ཐིམ་ནས་གཞི་ཐོག་ཏུ་ཀུན་གྱི་སྔོན་རོལ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པའི་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ། ད༢ གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གཉིས།(༥༣བ) ན༡ འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན། ན༢ ལུས་འགྲུབ་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། རྒྱུ་གསུམ་རྐྱེན་བཞིས་ཡིད་དྲུག་གཡོས་པ་ལས། ། འཆར་གཞིའི་རང་ངོ་མ་ཤེས་ལྔ་ཚན་གྱི། ། ཆོས་རྣམས་བཟུང་འཛིན་རྟེན་འབྲེལ་ཚུལ་གྱིས་འཁོར། ། འཁྲུལ་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ན། རྒྱུ་མ་རིག་པ་གསུམ་དང་རྐྱེན་བཞི་དམིགས་པ་མ་དག་པའི་ཆ་ལས་སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་དུས་ཡིད་དྲུག་འཛིན་པ་མ་འགགས་པར་གཡོས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་བག་ལ་ཉལ་གྱི་
Chinese
显现无碍之相，如智慧般显现之报用无碍，如佛身般显现之自性无碍，如无二般显现之见地无碍，如离边般显现之方便无碍，清净智慧之入道究竟，不净大悲无碍，犹如如意宝珠。如是所说。 再者，从自性之力，显现报身之相；从功德之力，显现本性化身之净土相；从大悲之力，轮回之门如梦般自显。彼基显之自性，虽如是显现，然于迷乱或非迷乱任何一者皆未成立；又因基显具足任运成就之门，故见清净刹土与不清净迷乱显现之关要亦在于此。 此即解脱之基础，然本净乃解脱之地，故辨明差异至关重要。再者，若基显之自性自知，则以其作为解脱之缘而称为解脱之基础；若不知，则以其作为迷乱之缘而称为迷乱之基础，此如见白螺为黄色之迷乱之缘。虽非实有之迷乱，然因缘具足时则如是安立。 普贤菩萨之解脱之道：基显生起之刹那，不执著为他物，而了知为自显，从而妄念当下断除。于第一刹那，了知生起之自显为自性，由此生起证悟，而区分差别。于第二刹那，迷乱遣除，智慧增广，故基显成熟为果，证悟自性本已成佛，此即所谓“再次成佛”。自显融入本净，于基位上，成为一切之前早已成佛之导师普贤菩萨。 D2 第二，从此宣说众生迷乱之方式有二：(53b) N1 总体阐述迷乱之方式；N2 具体区分身躯形成之方式。 N1 第一， 三因四缘六识动， 基显自性未识得，五聚法事执著转， 迷乱如何生起？由无明三因与四缘不净所缘分，于显现中，当识著迷乱为能所取时，六识之执持无碍而动，由此六烦恼随眠之...
English
The unobstructed appearance of arising; the unobstructed enjoyment of arising like pristine wisdom; the unobstructed essence of arising like the [Dharma] Body; the unobstructed view of arising like non-duality; the unobstructed method of arising like freedom from extremes. The perfected gateway of pure pristine wisdom; the unobstructed compassion for the impure, like a precious wish-fulfilling jewel. As stated. Moreover, from the dynamic energy of the essence, the appearance of the Sambhogakaya arises; from the dynamic energy of qualities, the pure land appearance of the Nirmanakaya of nature arises; and from the dynamic energy of compassion, the gateway of samsara arises as a self-appearance, like a dream. Although such appearances arise in the true nature of that ground-appearance, they are not established as either delusion or non-delusion. Since the ground-appearance has the gateway of spontaneous accomplishment, the key to seeing pure realms and impure deluded appearances also lies in this. This itself is the basis of liberation, and primordial purity is the ground of liberation, therefore, distinguishing the difference is very important. Furthermore, if one recognizes the true nature of the ground-appearance itself, it is called the basis of liberation in terms of acting as a condition for liberation; if one does not recognize it, it is labeled as the basis of delusion in terms of acting as a condition for delusion. This is like the example of a white conch appearing yellow due to a delusive condition. Although it is not actual delusion, it is labeled as such when conditions cause it. As for Samantabhadra's method of liberation: The moment the ground-appearance arises, without grasping it as something other, one recognizes it as self-appearance, thereby cutting off wandering thoughts at their root. In the first moment, by recognizing the true nature of what arises as self-appearance, realization is born and distinctions are made. In the second moment, delusion is purified and pristine wisdom expands, thus the ground matures into the fruition, and by realizing the essence as primordially enlightened, it is called re-enlightenment. When self-appearance dissolves into primordial purity, the ground becomes the teacher Samantabhadra, who is enlightened prior to all. D2 Second, from that, the explanation of how sentient beings delude themselves has two parts: (53b) N1 Generally explaining the nature of delusion; N2 Specifically differentiating how bodies are formed. N1 First, From three causes and four conditions, the six consciousnesses stir, Not recognizing the true nature of the appearing ground, the group of five Phenomena revolve in the manner of grasping and being grasped, dependent origination. How does delusion arise? When, due to the three causes of ignorance and the four conditions of impure objective aspects, appearances manifest, and consciousness deludes into grasping and being grasped, the six consciousnesses stir unobstructedly, leading to the latent tendencies of the six afflictions...