Tibetan
སྟེ། དེའང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི། བྲལ་འབྲས་དངོས་ཡིན་ལ། དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་སོ། ། གནས་ལུགས་དོན་དམ་པའི་འགོག་བདེན་ནི་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་བཏགས་པ་བར་འཇོག་པའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང༌། དབྱིངས་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ལ་འབྲས་བུའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །འབྲས་བུ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མི་འཐད་པས་སོ། ། ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་མ་དཔྱད་(༤༧ན)པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་ཉེར་སྤྱོད་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་འབྲས་ཡིན་ཞིང་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་མི་ལེན་ཡང་གནས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་དང༌། དོན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་པོའི་འབྲས་བུར་འཇོག་གོ། ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནི། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། དེར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། བྱེད་འབྲས་ནི། རྒྱུ་བྱེད་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དོ། ། སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་གྱི། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། སྤྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ནི། ངེས་པར་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྒྱུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་ཀུན་ལྡན་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་གཉིས་སུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། དེའང་དང་པོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཁོར་བའི་ས་བོན་བག་ཆགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཞག་པ་ཡིན་ཅིང༌། འདི་ལ་ཡང་མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་སུ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་བོན་ནོ་ཞེས་བཤད་ལ། དེའི་ངོ་བོ་ནི། སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་དགེ་བའི་ལ
Chinese
并且，其中分别抉择灭（pratisaṅkhyā-nirodha）是真实的离系果（virāga-phala），它也是世俗法。 胜义谛的灭谛（nirodha-satya）是离系之物，是安立的果（prajñapti-phala）。之所以将胜义界（dharmadhātu）安立为安立之果，是因为该法界与自性身（svabhāvikakāya）无别。这是依照自性身被冠以“果”之名而言的。它不是真实的果，因为在无为法（asaṃskṛta-dharma）中，不适用真实的因果安立。 所谓由外境所摄者，是增上果（adhipati-phala）。暂不作观察（47a）时，在承许外境的情况下，器世间（bhājana-loka）以及所受用的一切外在色、声、香、味、触等，都是增上果。若稍作观察，即使不承许外境，住相的识（lakṣaṇa-vikalpa）和见相的识（artha-vikalpa）等，也都被安立为增上果。 所谓由有情之相续（sattva-saṃtāna）所摄者，是异熟果（vipāka-phala）。诸如属于身体的法、自身的五取蕴（pañca-upādānaskandha）以及显现于其中的识等。 所谓作果（kāraṇa-phala），是指一切由因的作用而产生的事物。 所谓从等分（saṃbhāga-hetu）之因产生者，是等流果（niṣyanda-phala）。 这些解释是根据主要方面而言的，并非是绝对确定的。 一般而言，所有产生事物的因（hetu），必定归摄为两种：一是烦恼之因——即阿赖耶识（ālayavijñāna）中轮回的一切习气（vāsanā），二是清净之因——即无漏的种子（anāsrava-bīja）。因为它们归摄为这两种。其中，第一种烦恼之因，即阿赖耶识中轮回的一切习气，是三界（triloka）中一切烦恼的因。第二种无漏的种子，则安立在阿赖耶识之上。对此，《显扬圣教论》（Abhidharmasamuccaya）中也说，这是闻熏种子（śruta-vāsana-bīja）。其本质是布施（dāna）、持戒（śīla）等善行之...（文本截断）
English
And among them, the cessation by careful analysis (pratisaṅkhyā-nirodha) is a true result of separation (virāga-phala), and it is also a conventional truth. The ultimate truth of cessation (nirodha-satya) is a separated entity, and it is a designated result (prajñapti-phala). The reason why the ultimate reality, the dharmadhātu (ultimate sphere), is designated as a designated result is because this dharmadhātu is inseparable from the Svabhāvikakāya (body of essence). This is stated from the perspective of Svabhāvikakāya being called a 'result.' It is not a true result because the actual cause-and-effect relationship does not apply to unconditioned phenomena (asaṃskṛta-dharma). That which is encompassed by external objects is the dominant result (adhipati-phala). Temporarily, without analysis (47a), when external objects are accepted, the container world (bhājana-loka) and all external forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects that are used are dominant results. If analyzed slightly, even if external objects are not accepted, the appearances of consciousness (lakṣaṇa-vikalpa) that are present and the consciousness that appears as objects (artha-vikalpa), and so forth, are designated as dominant results. That which is encompassed by the continuum of sentient beings (sattva-saṃtāna) is the result of maturation (vipāka-phala). This includes phenomena related to the body, one's own five aggregates of appropriation (pañca-upādānaskandha), and the appearances of consciousness therein, and so forth. The operative result (kāraṇa-phala) is everything that arises through the function of a cause. Those that arise from similar causes (saṃbhāga-hetu) are similar results (niṣyanda-phala). These explanations are given primarily based on their main aspects and are not absolute classifications. Generally, all causes that produce phenomena are definitely categorized into two: the cause of defilement (klesha-hetu), which is the ālayavijñāna (store-consciousness) with all its karmic imprints (vāsanā) for cyclic existence, and the cause of purification (vyavadāna-hetu), which is the undefiled seed (anāsrava-bīja). Because they are categorized into these two. First, the cause of defilement, which is the ālayavijñāna's seed of cyclic existence with all its karmic imprints, acts as the cause for all defilements in the three realms (triloka) of saṃsāra. Second, the undefiled seed is posited upon the ālayavijñāna. Regarding this, in the Abhidharmasamuccaya (Compendium of Abhidharma), it is also stated that it is the seed arisen from hearing (śruta-vāsana-bīja). Its essence is generosity (dāna), ethical conduct (śīla), and other virtuous... (text truncated)
Tibetan
ས་ལམ་དཀྱུས་མའི་བག་ཆགས་བཞག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པ་ཉིད་ཡིན་པས། འདིར་ཡང་གཙོ་བོར་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་(༤༧བ)ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་གསུང་རབ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐོས་ཤིང༌དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཟབ་མོའི་རྣམ་པ་གོ་ཞིང་ཤེས་པར་གྱུར་བའི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ་གཞག་པ་དེ། ཕྱིས་གང་ཟག་དེ་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ས་བོན་འདི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་ངེས་སོ། ། ཡང་ན། སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། སྦྱོར་བྱུང་གི་རྒྱུ་ཞེས་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཆ་རྣམས་དང༌། གཉིས་པ་ནི། ས་བོན་གྱི་ཆ་སྟེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན། སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཐོས་པ་བྱས་པའི་ས་བོན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས། ཚེ་འདིར་རང་སྟོབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ནི་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང༌། ཚེ་འདིར་ཐོས་པ་མང་དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་གཞག་ཅིང་གོམས་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྐྱེས་པ་ལ། སྦྱོར་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཅེས་འཇོག་པ་བཞིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཞར་ལས་འཕྲོས་པའོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལུགས་བཤད་པ་ལའང་གཉིས། ཏ༡ ངེས་དོན་སྤྱི་དང༌། ཏ༢ བྱེ་བྲག་འོད་གསལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་སོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ལ་བཞི། ཐ༡ རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུལ་ཚུལ། ཐ༢ དེ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་སྦྱར་བ། ཐ༣ བག་ཆགས་གསུམ་གྱིས་འཁོར་ཚུལ། ཐ༤ ཞར་བྱུང་[འཁོར་བ་ལྡོག་ཚུལ་]དང་བཅས་པའོ།། ཐ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ད༡ སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ད༢ བྱེ་བྲག་ཕྱེ་ནས་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། དོན་དམ་འཁོར་བ་ལས་བཅས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། ། ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། ། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འཁོར་ལོ་བར་མེད་བསྐོར། ། དེ་ལ་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་བཞེད་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འགྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་རགས་པ་ཙམ་བསྟན་ཟིན་ནས། ད་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ངེས་དོན་གྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་འཆད་པར་བྱ་བ་ནི། འཕགས་ཞབས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། (༤༨ན) ཇི་ལྟར་བུ་རམ་མངར་བ་དང༌། ། མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་སྟེ། ། དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །
Chinese
这不仅仅是放置了普通的道地习气，而是将见到佛陀身语意功德的习气安置于一切种基之上。因此，此处主要因为善妙宣说了佛陀的意（47b）法身相应之因的教法，听闻此法并依此而能理解和了知佛陀身语意深奥秘密的种子安置于一切种基之上，此后该人将获得解脱，成为解脱之因，故称之为无漏种子。而此无漏种子并非一切有情都必然拥有。 \t\t\t或者，可以归纳为两种：即生得之因和修习所生之因。 \t\t\t第一是：一切种基的异熟部分；第二是：种子的部分。例如，由于前世闻法的种子成熟之力，此世自力所生的圆满智慧，称为生得慧。而此世多闻，完全安置并串习其种子，由此所生的圆满智慧，则安立为修生慧，这些都是顺带提及的。 \t\t\t2. 第二，阐释不共宗派的学说，也有两种：1. 总体决定的意义；2. 特别是光明大圆满的学说。 \t\t\t1. 第一个有四：1. 十二缘起流转之相；2. 将其与八识聚相联系；3. 三种习气流转之相；4. 附带[轮回止息之相]等。 \t\t\t1. 第一个有二：1. 总体宣说；2. 分别阐述。 \t\t\t1. 第一个是： \t\t\t胜义轮涅虽未成， \t\t\t世俗因缘依缘生， \t\t\t十二支轮无间转。 \t\t\t对于那些共通乘派所主张的、形成有为法的粗略因缘已经宣说完毕。现在，将开始阐述不共决义的法相： \t\t\t圣足菩提心释中说（48a）： \t\t\t犹如甘蔗其味甜， \t\t\t火焰自性即是热， \t\t\t如是诸法一切之，
English
This is not merely the imprinting of ordinary path-stage propensities, but rather the imprinting of propensities seeing the qualities of the Buddha's body, speech, and mind upon the alaya-vijnana (store-consciousness). Therefore, here, primarily because the scriptures that perfectly expound the congruent cause of the Buddha's mind (47b) Dharmakaya (truth body) are heard, and based on that, the profound secret aspects of the Buddha's body, speech, and mind are understood and known, placing these seeds on the alaya-vijnana. Later, that individual will attain liberation and become the cause of liberation, hence it is called the uncontaminated seed. It is not certain that this uncontaminated seed is present in all sentient beings. \t\t\tAlternatively, it can be categorized into two: the cause of innate acquisition and the cause of effort-born acquisition. \t\t\tThe first is: the ripening aspects of the alaya-vijnana; the second is: the aspect of seeds. For example, due to the power of the ripening of seeds from hearing the Dharma in previous lives, the perfect wisdom born of one's own strength in this life is called innate wisdom. And in this life, having heard much, fully planting and habituating its seeds, from which perfect wisdom arises, this is established as effort-born wisdom. These are mentioned incidentally. \t\t\t2. Second, regarding the explanation of the uncommon traditions, there are also two: 1. The general definitive meaning; and 2. Specifically, the tradition of Clear Light Great Perfection (Dzogchen). \t\t\t1. The first has four parts: 1. How the twelve links of dependent origination cause delusion; 2. Relating that to the eight consciousness aggregates; 3. How the three types of propensities cycle; 4. And appended [how cyclic existence ceases]. \t\t\t1. The first of these has two parts: 1. General presentation; and 2. Specific elaboration. \t\t\t1. The first is: \t\t\tUltimately, samsara-nirvana are not established, \t\t\tConventionally, causes and conditions arise dependently, \t\t\tThe twelve-linked wheel turns without interruption. \t\t\tHaving already presented the general causes and conditions that establish compounded phenomena, as asserted by the common vehicles, now we shall begin to explain the uncommon definitive meaning: \t\t\tFrom Aryapada's Bodhicittavivarana (48a): \t\t\tJust as sugarcane is sweet, \t\t\tAnd the nature of fire is hot, \t\t\tSimilarly, of all phenomena,