Tibetan
། ། མིང་འབྱུང་དེ་ལས་ཚིག་གི་ཕྲེང་བ་སྟེ། ། བརྟགས་ན་རེག་ལ་མ་འབྱར་རྫུན་པའོ། ། མིང་གི་མཐའ་ནི་ཡི་གེ་སིལ་བུ་བ་དབྱངས་ཨ་དང་བསལ་བྱེད་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་དག་གཉིས་སམ་གསུམ་ལ་སོགས་འདུས་པ་ལས་མིང་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན། དྷ་དང་ཨཱི་འདུས་པ་དྷཱིཿབློ་གྲོས་ཞེས་པའམ། གསལ་བྱེད་གསུམ་དང་དབྱངས་གཉིས་འདུས་པས། བུདྡྷ་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། མིང་མང་དུ་འདུས་པ་དེ་ལས་ཚིག་གི་ཕྲེང་བ་འབྱུང་སྟེ། ན་མོ་བུདྡྷ་ཡ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ། དེའང་ཡི་གེ་ནི་མིང་གི་རྩོམ་གཞི་ཡིན་པས་དོན་མི་སྟོན་ལ་མིང་གིས་དོན་དང༌། ཚིག་གིས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་ཅིང༌། དེ་དག་ཀྱང་ལེགས་པར་བརྟགས་ན་མང་པོའམ་ཉུང་ངུ་ཇི་ལྟར་འདུས་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་རེག་ལ་མ་འབྱར་བ་ཡི་གེ་སིལ་བུ་མ་འདྲེས་པར་གནས་ཏེ། ཐག་པ་རགས་པའི་དུས་ན་སྤུ་ཉག་མ་རེ་རེར་གནས་པ་དང༌། རྔ་མའི་ཆུན་པོ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ན་ཉག་མ་རེ་རེ་བ་དང༌། ནེའུ་གསེང་དུ་སྣང་བ་ན་རྩྭ་ཉག་རེ་རེར་སྣང་བ་(༣༧བ)བཞིན་བདེན་དངོས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཆུ་ཟླ་དང་མིག་ཡོར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རྫུན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལུགས་དམིགས་སུ་བསལ་བ་དང་འཇལ་བྱེད་ཚད་བརྗོད་པའི་སྐབས་སོ། ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལུགས་དམིགས་སུ་བསལ་བ་དང་འཇལ་བྱེད་ཚད་བརྗོད་པ་སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། བཞི་པ། འཁོར་བ་འགྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་རྐྱེན་བསྟན་པའི་སྐབས། ང༤ སྐབས་བཞི་པ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཅ༡ མཚམས་སྦྱར་བ་དང༌། ཅ༢ བཤད་པ་དངོས་སོ། ། འཇིག་རྟེན་གང་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ཞེ་ན། ། ཞེས་གླེང་བསླང་བས་མཚམས་སྦྱར་ནས། ཅ༢ [གཉིས་པ་]དངོས་ལ་གཉིས། ཆ༡ ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དགག་པ། ཆ༢ རང་ལུགས་གཞག་པའོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ནི། དབང་ཕྱུག་དྲང་སྲོང་བདག་དང་ངོ་བོ་ཉིད། ། བྱུང་ཞེས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལོག་པར་སྨྲ། ། དབང་ཕྱུག་པ་དག་གི་གཞུང་ལས། དབང་ཕྱུག་རྫ་མཁན་དང་འདྲ་སྣ་ཚོགས་འདི་སྤྲུལ་བྱེད་པོར་མ་གྲུབ་ན། ། ས་གཞི་འདི་མི་འགྲུབ་ཅིང་རི་རབ་འདི་མིན་རྒྱ་མཚོའང་མ་ཡིན་ཏེ། ། ཉི་ཟླ་སྐར་ལྡན་བཀོད་པ་འདི་དག་མིག་ཡུལ་དུ་ནི་མི་འགྱུར་ལ། ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པོ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ། ། ཞེས་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་དབང་
Chinese
从名产生，进而串联成词； 若细究，触之不着，实为虚妄。 名的末尾是离散的字母，如元音“阿”和辅音“迦”等。这些字母，二者或三者等相互组合，便形成了名。例如，“达”和“衣”结合成 (དྷཱིཿ，धीः，dhīḥ，智慧)，意为智慧；又如三个辅音和两个元音组合成 (བུདྡྷ་，बुद्ध，Buddha，觉者)，意为佛陀。众多名相互组合，便形成了词语的串联。例如 (ན་མོ་བུདྡྷ་ཡ།，नमो बुद्धाय, Namo Buddhāya, 皈依佛陀)，意为“向佛陀顶礼”。 然而，字母作为名的基础，其本身不表义；名能表义，词语则能表达义理的差别。如果细致地观察，无论它们是多数还是少数，无论如何组合，其本性都是不可触及、不相黏附的，离散的字母保持着不混杂的状态。就像粗绳在仔细观察时是由一根根的毛发构成，又如看似一束的马尾毛实际上是一根根的，再如看起来是一片草地实际上是一根根的草 (37b) 一样，它们并非真实存在，如同水月和眼花等，在显现之时，其本性便是虚妄的。 时轮金刚体系中特别提出的和衡量、度量标准有关的章节。 时轮金刚体系中特别提出的和衡量、度量标准有关的第三章的释文。 第四章：阐述轮回之形成因缘的章节。 4.4 第四章，阐释器世间和有情世间的因缘，分两部分：1. 引入；2. 正释。 “世间因何而生？” 以这样的发问作为引入。 4.2 [第二部分] 正文分两部分：1. 驳斥外道宗义；2. 建立自宗。 4.1 第一部分： “自在、仙人、自我与自性， 众外道错谬言其生。” 在外道自在天派的论典中说： “若谓自在非如陶师般创生此种种，则大地不能成，须弥山不复存，大海亦非是， 日月星辰之庄严，亦不现于眼帘。 然因其存在，故有谓自在乃众生之造物主。” 因此，器世间和有情世间的世界，自在（原文在此处截断）。
English
From names, strings of words arise; Upon examination, they are unattached and unreal. The constituents of a name are individual letters, such as the vowel 'A' and the consonant 'Ka', etc. When two or three or more of these combine, a name is formed. For example, the combination of 'Dha' and 'Ī' forms (དྷཱིཿ，धीः，dhīḥ，wisdom), meaning wisdom; or the combination of three consonants and two vowels forms (བུདྡྷ་，बुद्ध，Buddha，awakened one), meaning the Buddha. When many names combine, strings of words are formed. For example, (ན་མོ་བུདྡྷ་ཡ།，नमो बुद्धाय, Namo Buddhāya, Homage to the Buddha), meaning "I prostrate to the Buddha." However, letters are the basis for names, but do not convey meaning themselves; names convey meaning, and words convey distinctions of meaning. Upon careful examination, no matter how many or how few they are, and however they combine, their nature is unattached and unadhering, the individual letters remain unmixed. Just as a thick rope, upon closer inspection, consists of individual strands of hair; or a bunch of horsehair, when seen closely, is individual hairs; or a meadow, when observed, is individual blades of grass (37b)—similarly, they are not truly established, but like a moon in water or eye-floaters, from the very moment of their appearance, they exist in an unreal nature. The chapter on the special features of the Kālacakra system and the explanation of measurement standards. The commentary on the third chapter, which explains the special features of the Kālacakra system and the explanation of measurement standards. Chapter Four: The Chapter on Explaining the Causes and Conditions for the Arising of Samsara. 4.4 The fourth chapter, explaining the causes and conditions of the receptacle world (container) and its inhabitants (contained), has two parts: 1. Introduction; 2. Actual explanation. "From what cause did the world arise?" Thus, it is introduced by raising this question. 4.2 [Second part] The actual discussion has two parts: 1. Refutation of externalist tenets; 2. Establishment of our own tenet. 4.1 The first part is: "Ishvara, sages, self, and primordial nature, Externalists speak falsely, saying they arise from these." From the scriptures of the Ishvara-vādins: "If Ishvara is not like a potter creating all these various things, Then this earth would not be formed, this Mount Meru would not exist, nor would the oceans. The arrangements of the sun, moon, and stars would not appear to the eye. Because they exist, some say that Ishvara is the creator of beings." Therefore, these worlds of the container and the contained, Ishvara (the original Tibetan text cuts off here).
Tibetan
ཕྱུག་རྫ་མཁན་ལྟ་བུས་བྱས་པར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོག་ན་སྐྱེས་བུ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཞེས་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་དབང་ཕྱུག་རྫ་མཁན་ལྟ་བུས་བྱས་པར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་། རིག་བྱེད་ཀྱི་མཐའ་གསང་བར་སྨྲ་བ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོག་ན་སྐྱེས་བུ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཉི་མའི་མདོག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་བྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་གིས་བདག་གམ་གཙོ་བོ་ལས་ཐམས་ཅད་བྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། ཆད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱུང་བར་འདོད་དེ། འདི་སྐད་དུ། བཟང་མོ་མང་ཐོས་གང་སྨྲ་བ། ། སླུ་བྱེད་སྤྱང་ཀིའི་རྗེས་དང་མཚུངས། ། པད་མོའི་གེ་སར་སུ་ཡིས་བྱས། ། རྨ་བྱའི་རི་མོ་སུ་ཡིས་བྲིས། ། ཚེར་མ་རྣོན་པོ་སུ་ཡིས་བརྡར། ། ཐམས་ཅད་རྒྱུ་མེད་ངོ་བོས་བྱུང༌། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་མུན་པའི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་(༣༨ན)ལོག་པར་སྨྲ་བའི་ཚུལ་མང་པོ་རྣམས་ནི་དམུས་ལོང་གིས་རྒྱལ་ཁམས་ཀྱི་དབྱིབས་ལ་དཔྱད་པ་བཞིན་དོན་ལ་མི་རེག་སྟེ་རྣམ་པར་འཁྱམས་པའོ། ། ཆ༢ གཉིས་པ་[རང་ལུགས་གཞག་པ་]ལ་གསུམ། ཇ༡ རྒྱུ་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཇ༢ སྣོད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། ཇ༣ ཐུན་མོང་གི་འགྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། ། ཇ༡ དེའི་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཉ༡ ལས་ལས་གྲུབ་ཚུལ། ཉ༢ དེའི་རྟེན་བཤད་པའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། མདོ་ལས་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་སྣ་ཚོགས་པའི། ། ལས་ལས་སྣོད་བཅུད་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་པར་གསུངས། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཚུལ་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་དག་སུས་བྱས་ཤེ་ན། དབང་ཕྱུག་སོགས་བྱེད་པ་པོ་སུས་ཀྱང་བློ་སྔོན་དུ་གཏང་ནས་བྱས་པ་མེད་དེ། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། ། ཞེས་པ་ལྟར། ཕྲ་རྒྱས་སམ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ལས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པར་གསུངས་སོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[ལས་ཀྱི་རྟེན་བཤད་པ་]ནི། ལས་ཀྱི་རྟེན་ནི་ཐོབ་པ་ཆུད་མི་ཟ། ། ཡིད་ཤེས་རྒྱུན་དང་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། །
Chinese
有（外道）主张世界是由自在天（大自在天，Ishvara）如同陶师一般所造；还有，吠陀（Veda）究竟派（Vedanta）或秘密语派（Upanishad）的论师们说，在一切世界之下，有一位名叫“具日色”的大仙人（Maharishi），他创造了所有世界； （如同前述，）器世界和有情世间（众生世界）这些，有（外道）主张是由自在天如同陶师一般所造；还有，吠陀究竟派或秘密语派的论师们说，在一切世界之下，有一位名叫“具日色”的大仙人，他创造了所有世界； 有些人则主张一切皆由“我”或“主宰”（Prakriti/Purusha or Pradhana）而生；断灭论者则认为，器世界和有情世间一切皆无因，自然本性而生。 如是说： 善女广闻所言说， 如同欺骗之野狼。 莲花花蕊谁制造？ 孔雀羽纹谁描画？ 锋利荆棘谁磨尖？ 一切无因自性生。 如同以上所说，外道常断论者们以愚昧之心妄加揣测，诸多邪说，如同盲人探讨王国（山河）之形貌，不切实际，终至迷途。 第二章[确立自宗]分三：1. 概说因（缘）；2. 别说器（世间）之因；3. 阐明共通之成就因。 其第一分二：1. 由业而成就的方式；2. 阐述其所依。 第一（分）： 经中说：烦恼（随眠）与各种业， 由此产生器世界和有情世间。 在如来教法（佛法）的圣典（契经）中，关于这些器世界和有情世间是由谁所造，（回答是：）并非由自在天等任何作者预先思量而造。 从业产生各种世界。 如同所说，从烦恼（随眠）或（更广义的）烦恼（klesha）所伴随的共通和不共通的业，一切器世界和有情世间便产生。 第二（分）[阐述业之所依]： 业之所依，所得（果报）不会耗散； （即）意（根）识之相续与阿赖耶识。
English
Some assert that the world was created by Ishvara, like a potter. Furthermore, those who propound the secret teachings of the Veda (Vedanta or Upanishad) say that beneath all worlds there exists a great sage named 'Sun-colored' (Nyimé Dog), and he created all worlds; (As mentioned previously,) regarding these container-world and sentient-being worlds, some assert that they were created by Ishvara, like a potter. Furthermore, those who propound the secret teachings of the Veda say that beneath all worlds there exists a great sage named 'Sun-colored', and he created all worlds; Some assert that everything originated from the 'self' (Atman) or the 'principal' (Prakriti/Purusha or Pradhana). The Nihilists (Ucchedavada) assert that all container-world and sentient-being worlds arose without cause, by their own nature. It is said: What the good lady of vast learning says, Is like the deceptive howl of a wolf. Who created the lotus's filaments? Who painted the peacock's patterns? Who sharpened the piercing thorns? All arose spontaneously, without cause, by their own nature. As stated above, the various mistaken assertions made by the eternalist and nihilist (non-Buddhist) teachers, conceived with a deluded mind, are like blind people discussing the shape of a kingdom (or geographical features); they do not apprehend the truth and thus wander astray. Chapter 2 [Establishing One's Own System] has three parts: 1. General explanation of causes; 2. Specific explanation of the causes of the container-world; 3. Explanation of common enabling conditions. The first part (of the above) has two: 1. How things are accomplished through karma; 2. Explaining its basis. The first (sub-part): The Sutras state that from various karmas, along with latent defilements (anusaya), The container-world and sentient-being worlds arise. In the sacred Sutras of the Tathagata's teachings, regarding who created these container-worlds and sentient-being worlds, (it is answered that) they were not created by Ishvara or any other agent with prior deliberation. From karma, various worlds arise. As it is said, all container-worlds and sentient-being worlds arise from common and uncommon karma accompanied by latent defilements (anusaya) or (more broadly) afflictions (klesha). The second (sub-part) [Explaining the Basis of Karma]: The basis of karma, its accumulated (results) are not lost; (This is) the continuum of mind-consciousness and the Alaya-vijñana (storehouse consciousness).