Tibetan
། གནས་པའི་བསྐལ་པ་རྫོགས་ནས་འཇིག་པའི་འགོ་བརྩམ་པའི་དུས་སུ་དམྱལ་བ་ནས་ལས་ཟད་པ་རྣམས་མཐོ་རིས་སུ་འགྲོ། ལས་མ་ཟད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་འདི་ཞིག་པའི་ཚེ་དེར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཞིང་དེ་ནས་འཕོས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྱི་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བས། འཇིག་རྟེན་འདིའི་དམྱལ་གནས་སུ་སེམས་ཅན་གསར་དུ་མི་སྐྱེ་བར་དམྱལ་བའི་གནས་ནས་སྟོངས་པའི་འགོ་བརྩམ། དེ་ནས་ཡི་དྭགས་དང་དུད་འགྲོའི་རྩ་བའི་གནས་སྟོང༌། དེའི་ཚེ་ཛམྦུའི་གླིང་གི་མི་གཅིག་གིས་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ་གནས་པ་ལས། དེ་ནས་ལངས་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྒྲ་དེས་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ལ་ཛམྦུའི་གླིང་དུ་ཚེགས་མེད་པར་ཁྱབ་བོ། ། སྒྲ་དེ་ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་བསླབས་པས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་བར་དུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཚེ། ཛམྦུའི་གླིང་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་དེའི་ཚེ། ཤར་གྱི་ལུས་འཕགས་གླིང་དང་ནུབ་ཀྱི་བ་ལང་སྤྱོད་ཀྱི་མི་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། ། སྒྲ་མི་སྙན་པ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་གླིང་ཕྲན་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་འདྲ་བས་མིའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ངོ༌། ། དེའི་འོག་ཏུ་ལྷ་ཞིག་གིས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་བསྒྲགས་པས་རིམ་བཞིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་ཐོབ་ཅིང་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ། དེ་དག་ཀྱང་འོག་མས་གོང་མའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་ནས་དེར་འཕོས་ཏེ་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་མན་ཆད་དུ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཚེ་བཅུད་ཞིག་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[སྣོད་བཤད་པ་]ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་གནས་མན་མེ་ཡིས་འཇིག ། སྟོང་པ་ཅང་མེད་(༢༦བ)ནམ་མཁའ་གཅིག་ཏུ་ལུས། ། ཡང་ཆགས་དེ་ཡང་གནས་མཐར་མེ་ཡིས་འཇིག ། བཅུད་སྟོངས་པའི་རྗེས་སུ་ཆར་མི་འབབ་ཅིང་ཉི་མ་བདུན་འཆར་བར་གྱུར་ཏེ། དེས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ནས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་བར་སྐེམ་པར་གྱུར་ནས་མཐར་མེ་ལྕེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་མནར་མེད་པ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་གནས་མན་ཆད་མེ་ཡིས་བསྲེགས་ཤིང་འཇིག་སྟེ། དེ་མན་ཆད་སྟོང་པ་ཅིའང་མེད་པ་ནམ་མཁའ་གཅིག་གི་ངང་དུ་ལུས་པར་འགྱུར་རོ། ། ཡང་སྔ་མ་བཞིན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཅིག་གསར་དུ་ཆགས་པ་དེའང་གནས་པའི་བསྐལ་པ་རྫོགས་པའི་མཐར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་
Chinese
当住劫圆满，坏劫开始之时，地狱中业已尽者将转生善趣。业未尽者，于此世间坏灭之时，感受痛苦，然后转生到其他世界的地狱中。因此，此世间地狱道中不再有新的有情众生投生，地狱之处开始空寂。然后，饿鬼道和旁生道的根本处也变得空寂。此时，阎浮提（Jambudvipa）的一个人，以其法性，证得了第二禅定，并安住其中。然后，他站起来，如此说道：“由远离而生的喜悦和安乐，就是这个！” 这声音在刹那之间，毫不费力地遍布了整个阎浮提。 听到那个声音后，其他人也立刻效仿，完成了第二禅定的修习，并转生到光音天（Abhasvara）的众生类别中。当阎浮提（Jambudvipa）中没有任何一个有情众生留下之时，东方的身洲（Purvavideha）和西方的牛货洲（Aparagodaniya）的人们也将同样如此。 北俱卢洲（Uttarakuru）的众生则转生到三十三天（Trayastrimsa）之处，而小洲的众生也与主要洲类似，因此人道世间变得空寂。 此后，一位天人宣称其证得了第二禅定，于是所有众生也依次证得禅定，并转生到色界。这些众生，下方的通过证得上方的禅定，并转生到那里，直至梵天（Brahma）世界以下，没有一个有情众生之时，这被称为“精华坏灭”。 第二，[器世间的解释]： 初禅之处以下，为火所坏。 空寂无物，唯余虚空。 又再形成，它也将于住劫终结时为火所坏。 在“精华坏灭”之后，雨水不再降落，并有七个太阳出现。这些太阳依次使从草木森林到大海的一切干涸，最终化为一道火焰，从无间地狱（Avici Hell）一直到初禅之处，都被火焰焚烧殆尽，然后，那以下的一切都空无一物，只剩下纯粹的虚空。 又如前一般，一个新的世界形成，它也将在住劫圆满的最后，像以前一样（被毁灭）。
English
When the kalpa of abiding ends and the kalpa of destruction begins, those in hell realms whose karma is exhausted will be reborn in higher realms. Those whose karma is not exhausted will experience suffering at the time of this world's destruction, and then transfer and be reborn in the hells of other worlds. Therefore, no new sentient beings will be born in the hell realms of this world, and the emptying of the hell realms will begin. Then, the fundamental abodes of hungry ghosts and animals will also become empty. At that time, a person in Jambudvipa, through their dharma-nature, attained and abided in the second dhyana. Then, rising from that state, they declared: "This is the joy and bliss born of solitude!" This sound instantly and effortlessly pervaded the entire Jambudvipa. Immediately upon hearing that sound, others also emulated it, completing the attainment of the second dhyana and being reborn in the realm of the Abhasvara (clear light) gods. When not a single sentient being remains in Jambudvipa, the people of Purvavideha (eastern continent) and Aparagodaniya (western continent) will similarly follow suit. The beings of Uttarakuru (northern continent) are reborn in the abode of the Trayastrimsa (Thirty-three) heavens, and the inhabitants of the smaller continents are similar to those of the main continents, thus the human world becomes empty. Subsequently, a deity proclaimed the manner of attaining the second dhyana, leading all beings to progressively attain dhyana and be reborn in the Rūpadhātu (form realm). These beings, starting from the lower realms, attained the dhyana of the higher realms and transferred there, until not a single sentient being remained below the Brahma world. This is called "destruction of essence." Second, [Explanation of the Container World]: Below the abode of the first dhyana, it is destroyed by fire. Empty and nothingness, only a single space remains. Again, it forms, and that too, at the end of its kalpa of abiding, will be destroyed by fire. After the "destruction of essence," rain ceases, and seven suns appear. These progressively dry up everything from plants and forests to the great oceans. Finally, turning into a single flame, everything from Avici Hell (mnar-med-pa) up to the abode of the first dhyana is burned and destroyed by fire. Below that, nothing remains, only a single expanse of empty space. Again, a new world system forms like the previous one, and that too, at the end of its kalpa of abiding, will be like the previous one (destroyed).
Tibetan
མེ་ཡིས་འཇིག་གོ། ། དེ་འདྲ་བདུན་སོང་བརྒྱད་པ་ཆར་པའི་ཆུས། ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མན་ཆད་འཇིག་པར་བྱེད། ། ཆགས་འཇིག་དེ་འདྲ་བ་ལན་བདུན་སོང་ནས་བརྒྱད་པ་ནི་འོད་གསལ་གྱི་གནས་སུ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་འདུས་པ་ལས་ཆར་བབས་ནས་སྣོད་འདི་ལན་ཚྭ་ཆུར་ཞུ་བ་ལྟར་བྱས་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱང་བསྐམས་ཏེ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་མན་ཆད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། ། མེ་བདུན་ཆུ་གཅིག་སྤེལ་བ་ལན་བདུན་མཐར། ། སླར་ཡང་མེ་བདུན་ཀུན་གྱི་ཐ་མར་ནི། ། རླུང་གཡོས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་འཇིག ། དེ་ལྟར་མེས་འཇིག་པ་བདུན་དང་ཆུས་འཇིག་པ་གཅིག་སྤེལ་བ་ལན་བདུན་སོང་བའི་མཐར་སླར་མེས་ལན་བདུན་འཇིག་གོ། ། དེ་དག་ཀུན་རྫོགས་པའི་ཐ་མར་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱང་ཕྱེ་མར་འཐག་པར་བྱེད་པའི་རླུང་ལངས་ནས་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་མན་ཆད་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེ་གསུམ་ཏིང་འཛིན་སྐྱོན་དང་བཅས་པས་ཏེ། ། བཞི་པར་དེ་མེད་འབྱུང་བས་འཇིག་མི་འགྱུར། ། བསམ་གཏན་གསུམ་པོ་དེ་མེ་ཆུ་རླུང་གིས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་དང་བཅས་པས་ཏེ། དེའང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་རྟོག་དཔྱོད་མེ་ལྟ་བུ་དང༌། གཉིས་པ་ན་དགའ་བདེ་ཆུ་ལྟ་བུ་དང༌། གསུམ་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་(༢༧ན)དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་རླུང་ལྟ་བུ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེས་འཇིག་པ་ཡིན་ལ། བཞི་པ་ན་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་པས་ཕྱི་རོལ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་རང་གི་ཡིད་ལས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་མཉམ་དུ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འདོད་དོ། ། སས་འཇིག་པའི་རྐྱེན་མི་བྱེད་པ་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ས་ཁམས་གཙོ་བོར་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་སོ། ། ཇ༢ གཉིས་པ་[ཞར་བྱུང་]ལ་གསུམ། ཉ༡ བསྐལ་པའི་གྲངས། ཉ༢ འཇིག་ཚུལ་གཞན། ཉ༣ མི་འཇིག་པའི་གནས་བཤད་པའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། བསྡོམས་པས་བསྐལ་ཆེན་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་འབྱུང༌། ། དེ་དག་དྲིལ་ཞིང་བསྡམས་པས་འཇིག་ཆགས་ཀྱི་བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་སྟེ། དགེ་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་དང་མཉམ་པའོ། ། ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོང་རེ་རེར་བར་བསྐལ་ནི། ། ཉི་ཤུ་རེ་ཡོད་བསྡོམས་པས་བསྐལ་ཆེན་གཅིག ། ཐོག་མར་རླུང་དཀྱིལ་འགོ་བརྩམས་པ་ནས་དམྱལ་བའི་ཁམས་ཆགས་པའི་བར་དང༌། ཛམྦུའི་གླིང་དུ་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ནས་བརྒྱད་ཁྲིའི་བར་དུ་འགྲིབ་པ་དུས་མཚུངས་པས་དེ་ཡན་ཆད་ཆགས་པའི་བསྐ
Chinese
火毁也。 七次此等逝去，第八次由雨水毁坏。直至二禅以下悉被毁坏。 此类成坏七次逝去，第八次是在光明之处大云聚集，降下雨水，此器世界如盐溶于水般消融，随后其自身亦干涸，直至二禅以下悉被毁坏。 七火一水循环七次之后，最终又是七火，最后被风搅动，直至三禅以下悉被毁坏。 如此，火毁七次与水毁一次交替进行七次之后，最终又被火毁七次。 当所有这些完成后，山王须弥山（Sumeru）亦被使其研磨成粉的风兴起，直至三禅以下悉被毁坏。 此三（禅）是由于禅定（samadhi）有垢障，第四（禅）无此，故不为（外在）元素所毁坏。 此三禅被火、水、风所毁坏的原因是由于禅定有垢障。即：初禅有如火般之寻伺；二禅有如水般之喜乐；三禅有禅定之垢障（27页反面），如呼吸之风。由于这些，它们分别被各自的元素所毁坏。然而，第四禅无此等垢障，故不为外在元素之缘所毁坏，但（经典）认为，由众生自心所成就之无量殿，与之同时生灭。 大地不作为毁坏之因，是因为器世界本身主要就是地大之故。 2. 第二[附带]有三：2.1 劫之数量；2.2 其他毁坏方式；2.3 不坏之处的解释。 2.1 第一（部分）是： 总计生起六十四大劫。这些合而总括，成坏之六十四大劫相继出现。这与善增（或梵天）诸众生之寿量相同。 成、住、坏、空各二十中劫，合为一大劫。 最初从风轮开始，直到地狱界形成之间，以及在瞻部洲（Jambudvīpa），从寿命无量减少到八万岁之间，同时（发生），此之前是成劫。
English
Destroyed by fire. Seven such destructions pass, the eighth by the water of rain. It destroys down to the second Dhyana. Seven such cycles of formation and destruction pass, and the eighth is when great clouds gather in the luminous space, and rain falls, causing this world system to dissolve like salt in water. Then that very (water) also dries up, and everything up to the second Dhyana is destroyed. After seven cycles of seven fires and one water, again seven fires, and finally, stirred by wind, everything down to the third Dhyana is destroyed. Thus, after seven cycles of seven destructions by fire and one destruction by water, again seven destructions by fire occur. After all these are completed, the king of mountains, Mount Meru, is also ground into dust by the rising wind, and everything down to the third Dhyana is destroyed. These three are due to faults in samadhi. In the fourth, those are absent, and it is not destroyed by the elements. The reason these three Dhyanas are destroyed by fire, water, and wind is due to faults in samadhi. Specifically, in the first Dhyana, there is discursive thought like fire; in the second, joy and bliss like water; and in the third, faults of samadhi (folio 27 recto), such as in-and-out breath like wind. Due to these, they are destroyed by their respective elements. However, in the fourth (Dhyana), since these faults are absent, it is not destroyed by external elemental conditions. Nevertheless, it is held that the immeasurable palaces formed by the minds of sentient beings are simultaneously born and destroyed. The reason earth does not cause destruction is because the vessel world itself is primarily of the earth element. 2. Second [Supplementary] has three parts: 2.1 The Number of Kalpas; 2.2 Other Modes of Destruction; 2.3 Explanation of Undestroyable Abodes. 2.1 First, in total, sixty-four Great Kalpas arise. Summing them up, sixty-four Great Kalpas of destruction and formation successively arise. This is equivalent to the lifespan of the beings in the Abundant Virtue (or Sahampati) realm. For each of formation, abiding, destruction, and emptiness, there are twenty intermediate kalpas. In total, this makes one Great Kalpa. From the beginning of the wind mandala until the formation of the hell realms, and simultaneously, on Jambudvīpa, from an immeasurable lifespan decreasing to eighty thousand years, up to that point is the Kalpa of Formation.