Tibetan
ལྷ་རིག་པའི་སེང་གེ་དང༌། བྲམ་ཟེ་ལི་བི་ཀ་ར་སོགས་མཁས་པ་རྣམས་ལས་སྒྲ་དང༌། ཡི་གེ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བསླབས་ནས་བོད་དུ་བྱོན། རྒྱལ་པོར་བྱ་དཀའི་ལམ་ནས་དྲངས་པའི་བསྟོད་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པས་དགྱེས། སྐུ་མཁར་མ་རུར་ན་ག་ར་ཡིག་ལ་དཔེར་བྱས་ནས་བོད་ཡིག་གི་གཟུགས་གསར་དུ་མཛད་དེ་དེའང་བོད་སྐད་ལ་མི་མཁོ་བའི་དབྱངས་གསལ་རྣམས་དོར། ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཡི་གེ་དྲུག་བསྣན་ཏེ་མ་ཡིག་སུམ་ཅུ་བུ་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་དང་བཅས་ཡི་གེའི་སྲོལ་བཏོད་པ་དང༌། སུམ་ཅུ་པ་དང་རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པ་སོགས་བརྡ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་ལུགས་བརྒྱད་མཛད་པར་གྲགས་པ་ལས་སུམ་རྟགས་མ་གཏོགས་པའི་འཕྲོས་དྲུག་པོ་གླང་དར་སྐབས་སུ་ནུབ་པར་བཤད། དེའི་ཡིག་རྒྱུན་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ་ཁྱུང་པོ་གཡུ་ཁྲི་དང་སུམ་པ་གནོད་སྦྱིན་སོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ་དར་རྒྱས་སུ་སྤེལ་བ་ཡིན་ནོ། ། བཟོ་གནས་བྱུང་བ་ཕྲན་ཚེགས་སྨོས་མི་ལངས། ། བཟོ་གནས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་གྲགས་པ་སོགས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཕལ་ཆེར་བཟོ་རིག་གི་ནང་དུ་འདུ་བར་བཤད་པས་དེ་དག་གི་བྱུང་བ་ཕྲན་ཚེགས་ནི་ཁུངས་ཆོད་པར་དཀའ་ཞིང་སྨོས་ཀྱིས་མི་ལངས་པ་དང་དགོས་པའང་མ་མཆིས་སོ། ། ཇ༤ བཞི་པ་གསོ་རིག་གི་བྱུང་བ་འཆད་པ་ལ་གསུམ། ཉ༡ ཐོག་མར་སུ་ཞིག་གིས་དྲན་ཅིང་གང་ལས་བརྒྱུད་པ། ཉ༢ བར་དུ་སྟོན་པས་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཚུལ། ཉ༣ ཐ་མར་རྒྱ་བོད་དུ་ཇི་ལྟར་དར་བ་སྨོས་པའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། ཚངས་པས་ཐོག་མར་ཚེ་ཡི་རིག་བྱེད་དྲན། ། བདུད་རྩི་བཙལ་ཞིང་གསོ་དཔྱད་འབུམ་པ་མཛད། ། དབང་པོར་རིམ་བརྒྱུད་དེ་སློབ་རྒྱུན་ཤེས་བུས། ། ཚངས་བཤད་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱའི་གཞུང་ཆེན་བརྩམས། ། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ནི་རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཚད་མའི་ལོ་རྒྱུས་དང་བཅས་པ་ནང་པའི་རྒྱུད་གཞུང་(༢༡༡ན)རྣམས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཀག་ཀྱང༌། རིག་ལམ་ཐུན་མོང་བའི་སྐབས་འདིར་རིག་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་དུ་གྲགས་པ་སོར་བཞག་པ་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ་སོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྔོན་རྫོགས་ལྡན་ཆེན་པོའི་སྐབས་ཚེ་ལོ་དཔག་མེད་ནས་ཅུང་ཟད་འགྲིབས་ཏེ་ལྷ་མི་རྣམས་ལ་འཆི་བ་ཡོད་པའི་སྐབས་ཤིག་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཆི་བའི་ཐབས་བགྲོས་པ་ན། ཚངས་པའི་འཁུར་ཚོས་ལས་བྱ་རྩོལ་མ་བྱས་པར་རང་བྱུང་གི་སྒྲ་ཨོཾ་ཨ་ཐ། ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བ་ཟླ་ཟེར་ལས་བཤད། རིག་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཞལ་ནས་རང་བྱུང་དུ་བྱུང་བར་བཤད་ཅིང༌། གང་ལྟར་དེའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་ཞལ་བཞི་ལས་རིག་བྱེད་བཞི་བྱུང་བར་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཕྱིར་ཚངས་པ་ཡི་ནི་ཞལ། ། དབུས་མ་ནས་ནི་ཚེའི་རིག་བྱེད། ། སྙན་ཚིག་ངེས་བརྗོད་མཆོད་སྦྱིན་རྣམས། ། ཞལ་གཞན་ནས་ནི་གསུངས་པར་མཛད། ། ཅེས་པ་ལྟར། ཐོག་མར་ཞལ་དབུས་མ་ནས་ཚེ་རིག་སྟེ་གསོ་རིག་རང་བཞིན་གྱིས་དྲན་ནས་བྱུང༌། གཞན་རྣམས་རིམ་བཞིན་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞི་ཀའང་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་རྟག་པ། བྱ་རྩོལ་གྱིས་མ་བསླད་པས་རང་བྱུང༌། ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་རུང་བའི་ཚད་མ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་དུ་འདོད། དེ་རྗེས་རྒྱ་མཚོ་ལས་བདུད་རྩི་བཙལ་བའང་མནྡཱ་རས་སྲུབ་ཤིང༌། ནོར་རྒྱས་བུས་སྲུབ་ཐག་བྱས་ཏེ། ཚངས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྨན་དང་བཅུད་རྣམས་བཅུག་ནས་ཆེར་བསྲུབས་པ་ན། ཐོག་མར་ནག་པོ་བརྩེགས་པ་དོན་པ་ཚངས་པས་ཧཱུྃ་གིས་བསྡིགས་པས། རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བ་ལ་ཐིམ་པ་ནི་དུག་ཅེས་གྲགས། དེ་ནས་དཔལ་མོ་རྟ་མཆོག་གླང་པོ་ཉི་ཟླ་སོགས་རིམ་པར་བྱུང༌། ཆང་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁ་ཅིག་འཇིགས་ནས་མ་འཐུང་བ་ལ་ལྷ་མ་ཡིན་དང༌། འཐུང་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ལྷར་གྲགས། མཐར་བདུད་རྩི་སྣོད་ཆེན་པོ་བརྒྱད་གང་བ་བྱུང་བ་ལྷ་མིན་གྱིས་འཕྲོག །ཁྱབ་འཇུག་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བརྫུ་བག་ལ་བརྟེན་བརྐུས་ནས་སླར་ཐོབ་པ་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་འཐུངས་པས་ལྷ་ལ་(༢༡༡བ)འཆི་མེད་དུ་གྲགས། དེ་ནས་གསོ་དཔྱད་འབུམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ཆེན་པོ་བྱུང་བ་ཚངས་པས་རང་གི་བུ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་མྱུར་བ་ལ་བཤད། དེས་ལྷའི་སྨན་པ་ཐ་སྐར་གྱི་བུ་གཉིས། དེས་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་རིམ་པར་བརྒྱུད་ཅིང་བཤད། དེས་རྒྱུན་ཤེས་བུ། ཟང་ལ་འབར། དཀའ་གཉིས་སྤྱོད། མུ་ཁྱུད་འཛིན། འདྲོབས་སྐྱོང་གི་བུ། བཤོལ་འགྲོ་སྐྱེས་རྣམས་ལ་བཤད། སྔ་མས་ཚངས་པའི་བཤད་པ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ཆེན་པོ་བརྩམས་སོ། ། མེ་བཞིན་འཇུག་སོགས་ལྷ་ལས་མིར་བརྒྱུད་དེ། ། ཧ་རི་ཙནྡྲས་ཙ་ར་ཀ་ལ་སོགས། ། དྲང་སྲོང་མཁས་པས་སྨན་དཔྱད་གཞུང་མང་བརྩམས། ། སྨོས་མ་ཐག་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་དེ་དག་གིས་མེ་བཞིན་འཇུག །ལུག་ནག་དང་རྒྱ་སྐྱེག་སྣ། མདའ་མཆོག་དང་ལཉྩའི་ལག་པ་སོགས་ལ་བཤད་ཅིང་དེ་དག་སོ་སོས་གཞུང་རྩིར་ཞིབ་སྣ་ཚོགས་བྱས། ལྷའི་དྲང་སྲོང་དེ་དག་ལས་རིམ་གྱིས་མིར་བརྒྱུད་ནས་བྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཅེས་གྲུབ་ལས། ཚེ་འཛིན་པའི་རིག་བྱེད་འདི་ནི་ཚངས་པས་མཐོ་རིས་སུ་བཤད་དེ། རིམ་གྱིས་ཡུལ་ཀཱ་ཤིའི་རྒྱལ་པོས་མི་རྣམ
Chinese
善巧者拉日贝僧格和婆罗门黎比嘎拉等大师，从他们那里学习了精通的声明（语法）和文字，然后来到吐蕃。国王因他们以难以做到的方式所作的赞颂而感到欢喜。在他的宫殿玛如（Kukhar Maru），以那嘎拉（Nagara）文字为范本，新创了藏文形体，并删除了藏语中不需要的元音和辅音。增加了六个必需的字母，创立了文字体系，其中包括被称为“根本字母三十个，子字母六个”的字母。据说他著述了《三十颂》、《字性论》等八部语法论著，但除了《三十颂》和《字性论》之外，其余六部在朗达玛（Gláng Darmá）时期据说已经失传。这一文字传统通过世代传承，由琼波玉赤（Khyungpo Yutri）和森巴诺金（Sumpa Norgyin）等人完善并加以弘扬。 技艺之缘起，琐碎难尽述。 所谓十八种技艺等，身语意三业的大部分行为都包含在工巧明（技艺学）之中，因此，这些琐碎的起源难以考证，也难以尽述，并且也没有必要。 4. 第四部分是阐述医方明的起源，分为三点：1. 最初由谁忆念，并从何处传承？2. 中间佛陀如何宣说？3. 最后在印度和吐蕃（西藏）如何弘扬。 1. 首先是： 梵天最初忆念命吠陀， 寻求甘露作十万医药。 渐次传予帝释，再由知子（Shenu）学得， 著述了名为《梵说摘要》之大论。 尽管在佛教密续论典（211页）中，对于作为永恒量度的吠陀（Rígvéda）的真实历史记载多有驳斥，但在此共通的理路（推理）场合，姑且保留吠陀典籍的说法，并依照龙树菩萨（Śākyasiṃha）等大师的观点，以前在圆满劫（Dzogden Chenpo）时期，当寿命从无量减少了一些，天人都有死亡的时候，诸天神商议不死之法时，月光（Zla Zér）论中记载，从梵天的肩胛处，不加造作地自然生出（ཨོཾ་ཨ་ཐ།, ॐ अथ, Oṃ Atha, 嗡 阿 塔）之声。在某些吠陀典籍中则说，是从口中自然生出。无论如何，其后…
English
The wise ones such as Lharigpai Sengge and Brahmin Livikara, having learned the excellent phonology and script from them, came to Tibet. The king was pleased by the eulogies specially recited in a difficult-to-achieve manner. At his palace Maru, taking the Nagara script as an example, he newly created the form of the Tibetan script, and furthermore, he discarded the vowels and consonants that were not needed for the Tibetan language. Adding six essential letters, he established the writing system, including what is known as the 'thirty root letters and six derived letters.' It is said that he authored eight treatises on grammar, including the 'Sum cu pa' (Thirty Verses) and 'Rtags kyi 'jug pa' (Application of Gender Signs), but it is stated that the remaining six, apart from the Sum cu pa and Rtags kyi 'jug pa, disappeared during the time of Glang Darma. This writing tradition was gradually passed down and was well-established and widely propagated by Khyungpo Yutri and Sumpa Norgyin, among others. The minor origins of crafts are beyond mention. It is said that most actions of body, speech, and mind, such as the renowned eighteen crafts, are included within the science of crafts; therefore, the minor origins of these are difficult to ascertain, cannot be fully enumerated, and there is no need to do so. J4. The fourth part explains the origin of the science of medicine, divided into three points: N1. Who first conceived it and from whom was it transmitted? N2. How the Buddha taught it in between? N3. How it was finally propagated in India and Tibet. N1. Firstly: Brahma first conceived the Ayurveda, Seeking nectar, he created a hundred thousand medical treatments. Gradually transmitted to Indra, then learned by Shenu (Son of Wisdom), Who composed the great treatise called 'Summary of Brahma's Teachings.' Although in Buddhist tantric treatises (page 211), the true historical accounts of the eternal and valid Vedas (Rigveda) are extensively refuted, in this common logical context, accepting the renowned treatises of the Vedas as they are, based on the understanding of masters such as Ācārya Dpa’bo (Ashvaghosha): Formerly, during the great perfect eon (Dzogden Chenpo), when lifespans had slightly declined from immeasurable, and both gods and humans experienced death, the gods deliberated on the means to immortality. It is narrated in the work of Zla Zér that from Brahma's shoulder blades, without effort, the spontaneously arisen sound (ཨོཾ་ཨ་ཐ།, ॐ अथ, Oṃ Atha, 嗡 阿 塔) emerged. In some Vedic treatises, it is said to have spontaneously emerged from his mouth. In any case, thereafter...
Chinese
首先，据说四部《吠陀》出自（梵天）的四张面孔： 如同所说： “梵天之诸面， 从中面生寿《吠陀》（医方明）， 《歌咏》、《祭祀》、《赞颂》者， 亦由其他面宣说。” 以此类推，最初从中面生出寿《吠陀》，即自然忆起医方明。其余（《吠陀》）则依次出现。这四者都被认为是无人造作故而常住，非因造作努力而生故而自生，皆是堪能宣说之量，故具足三法。此后，从大海中求取甘露时，以曼陀罗山（Mandara）为搅棒，以那伽王（Vasuki）为搅绳，梵天将世间之药和精华放入其中，大力搅动。最初，黑色的堆积之物（毒海）出现，梵天以（ཧཱུྃ，हूँ，Hūṃ，震慑、降伏）一声降伏，它融入了运动与非运动之物，故被称为毒。之后，吉祥天女（Lakshmi）、神马（Ucchaihshravas）、神象（Airavata）、日月等依次出现。当名为“酒”之物出现时，有些因恐惧而未饮用者被称为阿修罗（非天）；能饮用者则被称为天神。最终，八大器皿中盛满的甘露出现，被阿修罗夺走。遍入天（Vishnu）与帝释天（Indra）依仗幻术，偷回甘露，诸天神饮用后，故天神被称为不死之身（211b）。之后，名为《十万医方论》的伟大经典出现，梵天将其传授给自己的儿子众生主（Prajapati）。众生主传授给天界两位医者——阿史文（Ashvins）之子。他们依次传授给百施（Indra）。百施又传授给持法贤（Jīvaka）、燃金（Dhanvantari）、双难行、持环、护王之子、不滞生（Bhashol-dro-kyes）等人。前人（们）撰写了名为《梵天所说总集》的伟大经典。 如同火之入道（Agnivēśa）等（圣者），（医方明）从天传至人间。 诃梨旃陀罗（Haricandra）、阇罗迦（Caraka）等， 诸智者仙人撰写了众多医学经典。 上述诸大仙人向火之入道（Agnivēśa）、黑羊（Krishnatreya）、印度扁柏（Jambū-ghoṇa）、妙箭（Sarasvati-putra）、兰札之手（Lañja-hasta）等人宣说，他们各自撰写了各种详细的论著。就这样，医方明从这些天界仙人那里，依次传到人间。正如《宝成就论》中所说：“此持寿之《吠陀》（医方明），梵天在天上宣说，（其后）依次由迦尸（Kāshī）国王（现代地名：瓦拉纳西）传授给人类。”
English
Firstly, it is stated that the four Vedas originated from (Brahma's) four faces: As it is said: “From Brahma's faces, From the central face, the Veda of Life (Ayurveda) arose, The Veda of Hymns (Rig Veda), the Veda of Chants (Sama Veda), and the Veda of Sacrifices (Yajur Veda), Were spoken from the other faces.” Accordingly, initially, from the central face, the Veda of Life (Ayurveda) emerged, having been spontaneously recalled. The others then appeared sequentially. All four are considered uncreated and therefore eternal, self-arisen and uncompounded by effort, and are valid sources suitable for articulation, thus possessing the three qualities. Following this, when searching for the elixir (Amrita) from the great ocean, Mount Mandara was used as the churning rod, and Vasuki, the serpent king, as the churning rope. Brahma, having placed the world's medicines and essences into it, churned vigorously. Initially, a dark, piled-up substance (the poison Halahala) emerged. Brahma subdued it with a (ཧཱུྃ, हूँ, Hūṃ, awe, subjugation) syllable, and it dissolved into all moving and non-moving beings, becoming known as poison. Thereafter, Lakshmi, Ucchaihshravas (the divine horse), Airavata (the divine elephant), the sun and moon, and so forth, appeared in sequence. When the substance called 'wine' (Varuni) appeared, some, fearing it, did not drink it and became known as Asuras (anti-gods); those who could drink it became known as Devas (gods). Finally, eight large vessels full of Amrita appeared, which were seized by the Asuras. Vishnu and Indra, relying on disguise, stole it back, and the Devas drank it, thus becoming known as immortals (211b). Following this, a great treatise called 'The Hundred Thousand Treatises on Medical Science' emerged. Brahma explained it to his son, Prajapati. He, in turn, explained it to the two sons of Ashvin, the divine physicians. They then sequentially transmitted and explained it to Indra. Indra then explained it to Jīvaka, Dhānvantari, Dka'-gnyis-spyod, Mu-khyud-'dzin, the son of Drob-skyong, Bshol-'gro-skyes, and others. The former (sages) composed a great treatise called 'The Compendium of Brahma's Explanation'. From gods to humans, through Agnivēśa and others, Haricandra, Caraka, and other learned sages, Composed many medical treatises. The great sages mentioned above explained (the teachings) to Agnivēśa, Krishnatreya, Indian Juniper Nose, Supreme Arrow, Lañja's Hand, and others. Each of them composed various detailed treatises. Thus, these teachings, passed down from the divine sages, gradually reached humans. As stated in 'The Essence of Attainment': "This Veda of preserving life (Ayurveda) was explained by Brahma in the celestial realms, and subsequently, the King of Kashi (Varanasi) transmitted it to humans."