Tibetan
་ཀྱི་ས་ལས་སྐུ་གཟུགས་བྱས། ཆུང་བས་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་ཕྱི་དབྱིབས་མཆོད་རྟེན་ལ་ནང་གནྡྷོ་ལའི་རྣམ་པའི་ཁང་བཟང་དུ་ཙནྡན་གཽ་ཤྲཱི་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྱེ་མ་བསྲེས་པ་ལ་སྟོན་པ་དགུང་ལོ་སོ་ལྔ་པའི་ཚད་རིན་པོ་ཆེ་མརྐ་ཏའི་སྤྱན་འབྲས་ཅན་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་བཞེངས། ལྗགས་ཀྱིས་གདོང་ཁེབས་པ། ན་བཟའ་སྐུ་ལ་སོར་བཞི་མ་རེག་པ། འོད་འདོམ་གང༌། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་གསུམ་རྣམས་འདི་ལ་མེད་ཅིང༌། དབུ་སྐྲ་སྔོ་བ་དང༌། མཛོད་སྤུ་མི་གསལ་བ་སོགས་ཁྱད་པར་བརྒྱད་མ་གཏོགས་སྟོན་པ་དངོས་དང་མཚུངས་པར་གྲགས་པའི་མ་ཧཱ་བོདྷི་བྱུང༌། དེ་ནས་སྦྱིན་བདག་ཅི་རིགས་པས་རིམ་གྱིས་འཇམ་དཔལ་རྔ་སྒྲ་སོགས་མ་ག་དྷཱའི་རྟེན་ངོ་མཚར་ཅན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་བཞེངས་སོ། ། མྱ་ངན་མེད་དུས་གནས་བརྒྱད་མཆོད་རྟེན་བརྒྱད། ། རྡོར་གདན་ནང་སྐོར་གནོད་སྦྱིན་བཟོ་བོས་བཞེངས། ། ཀླུ་སྒྲུབ་དུས་སུ་ཀླུ་ཡིས་བཅོས་པ་མང༌། ། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་དུས་གནས་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དང༌། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ནང་སྐོར་སོགས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བཟོ་བོས་བཞེངས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དུས་ཀླུའི་བཟོ་བོས་བཅོས་པའང་མང་དུ་བྱུང་ངོ༌། ། དེ་ལྟར་ཀླུ་དང་གནོད་བྱིན་གྱིས་བཅོས་པ་དེ་རྣམས་ནི་བཞེངས་ནས་ལོ་མང་པོར་དངོས་སུ་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡོད་ལ། ཕྱིས་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་མེད་ནའང༌། བཟོ་ཁྱད་ནི་གཞན་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད། དེ་ནས་ཀྱང་ཡུན་རིང་པོར་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྩལ་སྣ་ཚོགས་པས་བཞེངས་པའི་བཟོ་བརྒྱུད་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ཁོ་ན་བྱུང་གི། གཅིག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སྲོལ་བཙུགས་པ་མེད་དོ། ། ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་ཀླུ་ཡི་བཟོར་མཐུན་པ། ། བིམྦ་སཱ་ར་ཕྲེང་འཛིན་དྷཱི་མཱནྲ་ལུགས། ། དབུས་དང་ནུབ་རྙིང་ཤར་གྱི་བཟོ་ཞེས་གྲགས། ། དེའི་ཕྱིས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་ཀླུའི་བཟོ་དང་མཐུན་པ། རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་དུས་(༢༠༨ན)བིམྦ་སཱ་ར་ཞེས་པ་མ་ག་དྷཱར་བྱུང༌། རྒྱལ་པོ་ངང་ཚུལ་གྱི་དུས་ཡུལ་མ་རུར་སྲྀག་དྷ་རི་སྟེ་ཕྲེང་འཛིན་ཅེས་པ་བྱུང༌། དེ་བ་པཱ་ལའི་དུས་ཝ་རེནྡྲར་དྷཱི་མཱན྄་ཅེས་པ་དང༌། དེའི་བུ་བིཏྤ་ལོ་ཟེར་བ་བྱུང་བ་བྷངྒ་ལར་བསྡད། དེ་དག་ནི་བྲིས་འབུར་ལུགས་བརྐོས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་ཤིང་དེའི་རྒྱུན་སྲོལ་འཛིན་པ་རྣམས་རིམ་བཞིན་དབུས་བཟོ་དང༌། ནུབ་རྙིང་གི་ལུགས། ཤར་གྱི་བཟོ་ཞེས་ཟེར། ཤར་གྱི་ལྷའང་ཕའི་རྗེས་འབྲངས་ཤར་རིས་དང༌། བུའི་རྗེས་འབྲངས་མ་ག་དྷཱར་དར་བས་དབུས་ཀྱི་རི་མོར་ངོས་འཛིན་ནོ། ། བལ་པོ་སྔོན་བར་ནུབ་རྙིང་ཤར་དང་མཐུན། ། ཁ་ཆེར་དབུས་དང་ནུབ་རྙིང་རང་སྲོལ་གསུམ། ། བལ་པོའི་ཡུལ་དུའང་སྔོན་གྱི་བཟོ་རྒྱུན་ནུབ་རྙིང་དང་འདྲ། བར་སྐབས་ཀྱི་བྲིས་དང་ལི་མ་ནི་ཤར་དང་མཐུན་ཤས་ཆེ་བའི་བལ་ཡུལ་རང་ལུགས་ཡིན་ལ་ཕྱིས་ནི་ངེས་པ་མེད། ཁ་ཆེར་ཡང་སྔོན་དབུས་དང་ནུབ་རྙིང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང༌། ཕྱིས་ཧ་སུ་རཱ་ཛ་ཟེར་བ་ཞིག་གིས་བྲིས་འབུར་གཉིས་ཀའི་སྲོལ་གསར་པ་བཏོད་པའི་ལུགས་ལ་དེང་སང་ཁ་ཆེ་མ་ཟེར། གང་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡོད་པ་ན་ལྷ་བཟོ་ཡང་མཁས་པ་དང༌། གང་ན་ཀླ་ཀློས་དབང་བྱེད་སར་ལྷ་བཟོ་ནུབ། གང་མུ་སྟེགས་དར་སར་ལྷ་བཟོ་ཡང་མི་མཁས་པ་དག་དར་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དེ་རྣམས་སུ་གོང་དུ་སྨོས་པ་དེ་དག་གི་སྲོལ་དེང་སང་ཆེར་མེད། པུཀྐཾ་དང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་ཕྱིས་སུའང་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་པ་དར་པོ་ཡོད་ལ། དེ་དག་གི་བཟོ་རྒྱུན་བོད་དུ་སྔར་མ་བྱུང་བར་མངོན། ཡུལ་དེར་ནི། ཛ་ཡ་ཞེས་པ་དང༌། པཱ་ར་ཛ་ཡ་དང༌། བི་ཛ་ཡ་ཞེས་པ། རྒྱལ་བ་དང༌། གཞན་ལས་རྒྱལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ཞེས་པ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་བོད་དུ་བྱུང་ཚུལ་ནི། བོད་དུ་ཆོས་འཁོར་རྣམ་གསུམ་སྐུ་རྣམས་སྔ། ། བོད་ཡུལ་དུ་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོའི་དུས་ཁྲ་འབྲུག་གི་རྟེན་གཙོ་རྣམས་རང་བྱོན་ཁོ་ནར་(༢༠༨བ)གྲགས་པ་དང༌། ར་སའི་རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་དང༌། ཁྲི་སྲོང་གི་དུས་བསམ་ཡས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཆོས་འཁོར་རྣམ་གསུམ་གྱིས་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་རྣམས་བྱུང་བར་སྔ་ལ། དེའང་སྐུ་བརྙན་བྲིས་དཔེ་སྔ་ཤོས་ཐུབ་པ་ཆུ་ལོན་མ་ནི་སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱས་རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་དྲི་བཟང་གི་ཆུས་བྱུགས་པར་རས་གཙང་གཤེར་བ་བཀབས་ཏེ་བླངས་པས་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་ཕྱག་གཉིས་ཐད་ཀར་བྱོན་པ་དེ་ལ་དཔེ་བགྱིས་ཏེ་བྲིས་རྒྱུན་སྤེལ་བ་ཡིན་ཅེས་གསུངས། གཞན་དག་གོང་སྨོས་ལ་བཞེད་ཀྱང༌། འདི་ལ་མགུལ་ཐུང་ཞེང་དུ་རྒྱས་པ་སོགས་ལ་བརྟགས་ན་ཕྱི་མ་འདི་འཐད་དམ་སྙམ་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཚད་དང་སྦྱར་དུ་མེད་ཅིང༌། ལྟར་སྣང་ཅུང་ཟད་མི་མཛེས་ཀྱང་ཡོངས་གྲགས་བྲི་རྒྱུན་ཀུན་གྱི་ཚད་མའི་གནས་ཡིན་ནོ། ། རི་མོ་བལ་རིས་རྒྱུན་ལ་སྨན་མཁྱེན་གཉིས། ། བྱི་འུ་ལུགས་གསུམ་བཀྲ་ཤིས་རྣམ་གསུམ་ནས། ། སྒར་བྲིས་སྲོལ་དོད་འབུར་བཟོའང་རིམ་མཁས་གྱུར། ། རི་མོ་ནི་ཐོག་མར་བལ་རིས་ཁོ་ན་དར་སྲོལ་ཆེ་བ་ལས། ཇི་ཞིག་ན་འཇམ་པའི་དབྱངས་མི་ཡི་ཚུལ་ཅན་སྨན་བླ་དོན་གྲུབ་ཞབས་ལྷོ་བྲག་སྨན་ཐང་དུ་སྐུ་འཁྲུངས་པ་དང༌། ཡུལ་དེའི་མཚལ་ཁ་ཡང་བྱེ། ཆུང་མའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡུལ་འཁྱར་ཏེ་གཙང་དུ་བྱོན་ནས་རྡོ་པ་བཀྲ་ཤིས་རྒྱལ་པོ་ལས་རི་མོ་གསན། སྐུ་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་རྒྱ་ནག་ཏུ་འཁྲུངས་དུས་ཀྱི་རི་མོ་སི་ཐང་གཟིགས་པས་སྔོན་གནས་དྲན་ཏེ་སྨན་ཐང་ཆེན་མོར་གྲགས་པ་སོགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་རི་མོའི་རྒྱུན་མཛད་ཅིང་སྲས་བརྒྱུད་དང་སློབ་བརྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུན་བྱུང༌། ཡང་མཁྱེན་བརྩེ་ཆེན་མོ་ཞེས་གོང་དཀར་སྒང་སྟོད་དུ་བྱུང་བ་དེས་ཀྱང་སྔ་མ་ལས་ཟུར་དུ་བཟོ་རྒྱུན་མཛད་དེ་སྨན་མཁྱེན་གཉིས་ཞེས་གངས་ཅན་དུ་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་སོ་སོ་བར་གྱུར། གཞན་ཡང་བཟོ་གནས་འདིའི་ཆེད་དུ་ངལ་བ་མེད་པར་ཉུལ་བས་སྤྲུལ་སྐུ་བྱི་འུར་གྲགས་པ་རིག་རྩལ་བླ་ན་མེད་པས་བཟོ་རྒྱུན་སྔ་མ་གཉིས་ཀ་དང་མི་གཅིག་པ་(༢༠༩ན)ཚོན་མདངས་ནི་གཞན་ལས་ཀྱང་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཞིག་བྱུང༌། ཕྱིས་སུ་གཙང་པ་ཆོས་དབྱིངས་རྒྱ་མཚོས་སྨན་གསར་གྱི་སྲོལ་བཏོད། དེ་སོགས་བཟོ་རྒྱུན་གཞན་དུ་མ་བྱུང་ཡང་གཙོ་ཆེར་སྔ་མ་དེ་དག་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས། ཡང་ཡར་སྟོད་དུ་སྤྲུལ་སྐུ་ནམ་མཁའ་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་གྲགས་པ་བྱུང༌། རྗེ་མི་བསྐྱོད་ཞབས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་སྤེལ་བ་པོར་ལུང་བསྟན། ཞྭ་དམར་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་དང་རྒྱལ་ཚབ་གྲགས་པ་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་ཞལ་བཀོད་མཛད་དེ། ཨེ་ནས་སྐལ་ལྡན་ཤར་ཕྱོགས་པ་དཀོན་མཆོག་ཕན་བདེ་བྱ་བ་རྒྱ་མོ་བཟའ་ཀོང་ཇོའི་སྤྲུལ་པར་གྲགས་པ་དེ་ལས་སྨན་རིས་ཀྱི་རྒྱུན་བསླབས། རུས་ཚུགས་རྒྱ་གར་ལི་མ་དང་སྨན་ཐང་ལུགས་གཞིར་བཞག་པ་ལ་ཏཱ་མིང་དུས་ཀྱི་སི་ཐང་བཞིན་ཡུལ་ལྗོངས་བཀོད་པ་སོགས་དང་ཚོན་མདངས་མཛད་པ་ལ་སྒར་བྲིས་སུ་གྲགས་པའི་བྲི་རྒྱུན་འདི་བྱུང༌། དེ་རྗེས་ཆོས་བཀྲ་ཤིས་བྱ་བ་ཞིག་བྱུང་བར་གྲགས་ཤིང༌། ཕྱིས་སུ་ཀར་ཤོང་ཀརྨ་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་རི་མོའི་ལམ་སྲོལ་ལ་འགྲན་ཟླ་བྲལ་བའི་རྒྱུན་ད་ལྟའང་གནས་པ་བཅས་མདོར་ན་བཀྲ་ཤིས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སྒར་བྲིས་སྲོལ་རྒྱ་ཆེན་བཏོད། དེ་བཞིན་དུ་འབུར་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་སླེའུ་ཆུང་པ་དང༌། པདྨ་མཁར་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། ཕྱིས་སུ་སྒར་ལུགས་ལ་མཁས་པ་དྭགས་པོ་སྒོ་པ
Chinese
由此泥土制成身像。在（印度）菩提伽耶，小的（建筑）外部呈佛塔形，内部为甘朵拉（Ghan-dho-la）式宫殿，其中用旃檀、高希利（Goshri）和宝粉混合，塑造了导师三十五岁身量的身像，以八十随形好庄严，双眼嵌有绿宝石。舌覆面部，僧衣不触身体四指，光芒一寻（充满），三种行住坐卧的威仪（或作：吃、睡、坐）在此（佛像）中皆无。除了头发青蓝、毫光不显等八种差别（与佛陀真身不同）之外，（这尊）大菩提（佛像）据称与真实导师无二无别，因而出现。之后，各类施主（在）摩揭陀（Mágētúo，今印度比哈尔邦）逐渐塑造了诸多珍奇供养物，如文殊（师利）鼓音等八种（圣物）以及其他许多（圣物）。 无忧王时八圣地，八座佛塔曾建造。 菩提伽耶内圈中，药叉工匠所造就。 龙树时代龙族工，修复改造数量多。 无忧王（阿育王）时代，八大圣地的佛塔以及菩提伽耶内圈等（建筑），皆由药叉工匠建造。龙树（Nāgārjuna）时代，由龙族工匠修复改造的也有许多。 如此龙族和药叉所造之物，自建造后多年，确实能够引生幻化（或作：引发奇迹）。尽管后来因时世影响，不再如此，但其精妙工艺，他人无人能识。之后，又经历了漫长岁月，以各种智巧技艺所造的众多不同工艺传承才得以出现。然而，（彼时）并未建立起遵循单一（流派）的传统。 仿似天神药叉龙族之工艺， 频毗娑罗、弗冷哲、德伊曼之流派。 闻名有中、旧西、以及东方造。 此后，依次出现了与天神、药叉和龙族工艺相仿的（风格）。在胜友王（Buddhapalita）时代（208年），名为频毗娑罗（Bimbisāra）的（工匠）出现在摩揭陀（Mágētúo，今印度比哈尔邦）。在行持王（Caritavardhana）时代，名为室利陀哩（Śrīdhāri）或弗冷哲（Phreng 'dzin）的（工匠）出现在马鲁（Mǎlú，或作：马尔瓦尔地区）。在提婆波罗（Devapāla）时代，名为德伊曼（Dhīmān）的（工匠）出现在瓦伦德拉（Wǎlúndélā，孟加拉地区）。其子名为毗特波罗（Vitpālo），居住在孟加拉（Mèngjiālā）。这些（工匠）在绘画、浮雕、铸造和雕刻方面都极其精通，其传承者们依次被称为中部（风格）、古西部（Old Western）风格、以及东方（Eastern）风格。东方之神亦……
English
A statue was made from earth. In Bodhgaya, a small structure was built with an outer stupa shape and an inner gandhola-shaped palace. Inside, a statue of the Teacher, the size of a thirty-five-year-old, adorned with auspicious marks and signs, with emerald eyes, was erected using a mixture of sandalwood, goshri, and precious powders. Its tongue covered its face, its monastic robe did not touch its body by four fingers, its light spanned a fathom. The three modes of conduct (walking, standing, sitting) were not present in this (statue). Apart from eight distinct features such as blue hair and an indistinct urna hair, this Mahabodhi (statue) is renowned for resembling the actual Teacher, thus it appeared. Afterwards, various patrons successively erected many wondrous objects of veneration in Magadha (modern Bihar, India), such as Manjushri's Drum Sound and eight others. In Ashoka's time, eight stupas in eight places were built. Within Bodhgaya's inner circuit, built by Yaksha artisans. In Nagarjuna's time, many were repaired/made by Nagas. During the time of King Ashoka, stupas in the eight great places and within Bodhgaya's inner circuit, etc., were built by Yaksha artisans. In Nagarjuna's time, many were also repaired/made by Naga artisans. Such works made by Nagas and Yakshas, for many years after their construction, truly possessed the power to inspire wonder. Although later, due to the influence of time, such power might not be present, their unique craftsmanship was such that no one else could comprehend it. After that, for a long time, many different lineages of craftsmanship emerged, created with various intellectual skills. However, no tradition was established to follow just one (style). Resembling the craftsmanship of gods, Yakshas, and Nagas, The styles of Bimbisara, Phreng 'dzin, and Dhiman, Known as the Central, Old Western, and Eastern styles. Afterwards, successively, those resembling the craftsmanship of gods, Yakshas, and Nagas (were developed). During the time of King Sangs-rgyas-phyogs (Buddhapalita) (208 CE), one named Bimbisara appeared in Magadha (modern Bihar, India). During the time of King Ngang-tshul (Caritavardhana), one named Shri-dhari or Phreng 'dzin appeared in Maru (possibly Marwar region). During Devapala's time, one named Dhiman appeared in Varendra (region in Bengal). His son, named Vitpalo, resided in Vangala (Bengal). These individuals were extremely skilled in painting, relief, casting, and carving. Their lineage holders were successively called the Central style, the Old Western tradition, and the Eastern style. The gods of the East also...
Chinese
追随东方画派，以及追随布（Bu）派在摩揭陀（Magadha）盛行的，被认为是中部画派。 尼泊尔（Nepal）早期和中期（风格）与旧西方和东方相符。 喀什米尔（Kashmir）有中部、旧西方和其自身三种传统（风格）。 尼泊尔（Nepal）的早期制作传统也与旧西方（风格）相似。中期（尼泊尔）的绘画和塑像大多与东方（风格）相似，是尼泊尔本土风格，后来则不确定。喀什米尔（Kashmir）早期也追随中部和旧西方的（风格）。后来，一位名叫哈苏罗阇（Hasurāja）的人开创了绘画和塑像两种新的传统，现在这种风格不再被称为喀什米尔（Kashmir）风格。凡有佛法之处，神像艺人亦精湛；凡被野蛮人统治之处，神像艺术则衰落；凡外道盛行之处，不精湛的神像艺人也盛行。在那些地区，上述的传统如今已大多不复存在。在蒲甘（Pagan, 缅甸）和南部地区，后来也盛行建造佛像。那些（风格）的制作传统在西藏以前似乎从未出现过。据说在那个地区，追随“Jaya (ཛ་ཡ།, जय, jaya, 胜利)”、“Parajaya (པཱ་ར་ཛ་ཡ།, पराजय, parājaya, 胜他)”和“Vijaya (བི་ཛ་ཡ།, विजय, vijaya, 遍胜)”这三者的人非常多。 ㈡ 第二部分：在西藏的起源。 在西藏，以三法°轮（般）佛像为早。 在西藏，据说在化身王松赞干布（Songtsen Gampo）时期，昌珠寺（Tradruk Monastery）的主要圣物都是自然显现的，以及拉萨（Lhasa）的自然显现大悲观音（Avalokiteshvara）等。在赤松德赞（Trisong Detsen）时期，以桑耶寺（Samye Monastery）的大菩提（Mahabodhi）为主的三法°轮（般）佛像，绘画和塑像等出现得较早。其中最早的佛像绘画范本“释迦佛水现像（Thubpa Chulonma）”，据说是由达仓译师（Taktsang Lotsawa）在金刚座（Vajrasana, 菩提伽耶）的大菩提（Mahabodhi）佛像上涂抹香水，然后用干净湿布按压取像，由于加持力，佛像的两手直接显现，以此为范本而传播了绘画传统。尽管其他人坚持上述（观点），但考虑到这（佛像）颈短、身宽等特征，我（作者）认为后者（即水现像作为范本）似乎更合理。因此，虽然它无法与（标准）比例相比，外观略显不美，但它却是所有公认绘画传统的权威来源。 绘画的尼泊尔（Nepal）画风传统，有二位智者。 བྱི་འུ་（Byi'u）三派，བཀྲ་ཤ... (未完)
English
Following the Eastern style, and the prevalent style of Bu's followers in Magadha, is identified as the Central painting style. Nepal's earlier and middle (styles) align with the old Western and Eastern. Kashmir has three traditions: Central, old Western, and its own style. In the land of Nepal, the earlier artistic tradition was also similar to the old Western style. The paintings and bronzes of the middle period (in Nepal) were mostly similar to the Eastern style, which was Nepal's own style, but later it became uncertain. Kashmir, too, in earlier times, followed the Central and old Western styles. Later, someone named Hasurāja established a new tradition for both painting and sculpture, and that style is now no longer referred to as the Kashmiri style. Wherever the Buddha's doctrine exists, deity sculptors are skilled; wherever barbarians hold sway, deity sculptors decline; and wherever non-Buddhist doctrines are prevalent, unskilled deity sculptors also become prevalent. In those regions, the traditions mentioned above are largely absent nowadays. In Pagan (Myanmar) and the southern regions, even later, the creation of statues was prevalent. The artistic traditions of those (regions) apparently never existed in Tibet before. It is said that in that region, there are very many followers of the three (traditions/names): Jaya (ཛ་ཡ།, जय, jaya, victory), Parajaya (པཱ་ར་ཛ་ཡ།, पराजय, parājaya, victory over others), and Vijaya (བི་ཛ་ཡ།, विजय, vijaya, complete victory). II. Second part: How it originated in Tibet. In Tibet, the statues of the Three Dharma Wheels (or Three Dharmacakras) are earlier. In the land of Tibet, it is said that during the time of the emanation King Songtsen Gampo, the main sacred objects of Tradruk Monastery (昌珠寺) were solely self-arisen, as well as the self-arisen Great Compassionate One (Avalokiteshvara) in Rasa (Lhasa). During Trisong Detsen's time, painted and sculpted images of the Three Dharma Wheels, primarily the Mahabodhi (Great Enlightenment) at Samye Monastery (桑耶寺), appeared early. Furthermore, the earliest painted image model, "Thubpa Chulonma (The Buddha who arose from water)," is said to have been spread by Taktsang Lotsawa, who, after smearing perfumed water on the Mahabodhi image at Vajrasana (Bodh Gaya, 金刚座), pressed a clean wet cloth upon it and lifted it. Through the blessing, the two hands directly appeared, and that was used as a model to disseminate the painting tradition. Although others hold to what was mentioned above, considering features such as its short neck and broad width, I (the author) feel that this latter (explanation, i.e., the water-arisen image as the model) seems more plausible. Therefore, although it cannot be compared with (standard) proportions and its appearance is slightly unattractive, it is nonetheless the authoritative source for all commonly accepted painting traditions. In the painting tradition of the Nepali style, there are two wise ones (or two wise physicians). Byi'u's three schools, Bkrashe... (incomplete)