Tibetan
་ཅིང༌། དེའང་བསྟན་པ་འདི་ལ་རྟེན་གསུམ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མར་ཐུགས་ཆོས་སྐུའི་རྟེན་ཉིད་བྱུང་སྟེ། སྟོན་པ་ལུམྦི་ནཱིའི་ཚལ་དུ་བལྟམས་པའི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་སོགས་ཀྱིས་པདྨ་སྤུངས་པའི་མཆོད་རྟེན་བརྩིགས། དེ་ནས་གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་མཆོད་རྟེན་སོགས་ཆ་བརྒྱད་མཆོད་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་དང༌། གཞན་དག་དབུ་སྐྲ་དང་སེན་མོའི་མཆོད་རྟེན་གྱིས་མཚོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་དང་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པའི་མཆོད་རྟེན་མང་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་སོགས་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པར་བརྩིགས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་སྐུ་རྟེན་བྱུང་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཏ༡ འཕགས་ཡུལ་དང༌། ཏ༢ བོད་དུ་བྱུང་ཚུལ། ཏ༣ ཞར་བྱུང་གཞུང་གི་ཁུངས་སྨོས་པའོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐ༡ བྲིས་སྐུ་བྱུང་ཚུལ། ཐ༢ འབུར་སྐུ་བྱུང་ཚུལ་ལོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། རི་མོ་ཚེ་ལོ་འབུམ་པར་འཇིགས་ཐུལ་ལ། ། ཚངས་དང་བི་ཤྭས་བསླབས་ཤིང་དེ་ནས་བརྩམས། ། ཐུབ་དབང་གཤེགས་པར་དངོས་སུ་འཁྲུལ་ནུས་བྱུང༌། ། བྲིས་འབུར་གཉིས་ལས་རི་མོ་སྔ་བ་སྟེ་དྲང་སྲོང་ཨ་ཏྲེའི་བུས་སྦྱར་བའི་རི་མོའི་མཚན་ཉིད་ཚངས་པའི་ཚད་ཡིག་ཅེས་བྱ་བ་ལས། སྔོན་བསྐལ་པ་དང་པོའི་མི་རྣམས་ཚེ་ལོ་འབུམ་ནས་བྲི་བའི་དུས་མིའི་བདག་པོ་འཇིགས་ཐུལ་བྱ་བ་བྱུང༌། དེས་ས་འདི་ཆོས་བཞིན་དུ་བསྐྱངས་པས་ཚེ་ལོ་ཡང་འབུམ་དུ་འཕེལ་ཏེ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བར་གྱུར། རྒྱལ་པོས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱད་པས་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན་བརྒྱད་ཐོབ། དེ་ལ་ཚངས་པས་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང༌། ལྷའི་དམག་དང་མཚོན་ཆས་ཀྱང་མི་ཡུལ་དུ་(༢༠༥བ)མི་ཕེབས་པའི་མཆོག་བྱིན་ཏོ། ། དེའི་ཚེ་ནམ་ཞིག་བྲམ་ཟེའི་བུ་གཞོན་ནུ་གཅེས་པ་ཞིག་གློ་བུར་དུ་ཤི་བ་ལ། བྲམ་ཟེས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཆོས་བཞིན་མ་བསྐྱངས་པས་འབངས་ལ་དུས་མིན་འཆི་བ་བྱུང་སྟེ་བདག་གི་བུ་ཤིའོ། །གལ་ཏེ་བུ་སླང་མ་སྩལ་ན་བདག་འདིར་ལྕེབ་བོ། །ཟེར་བ་ལ་རྒྱལ་པོས་བྲམ་ཟེ་ཁྲིད་ནས་གཤིན་རྗེའི་རྒྱལ་པོ་ཉི་མ་ལྟར་གཟི་བརྗིད་འབར་བའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བྲམ་ཟེའི་བུ་སྩལ་དུ་གསོལ་བྱས་པས། བདག་གིས་མ་ལན་རང་རང་གི་ལས་སུ་ཟད་དོ། །རྒྱལ་པོས་བྱིན་ཅིག་དང༌། གཤིན་རྗེས་མི་རུང་ངོ་ཡང་ཡང་སྨྲས་ཏེ། མཐར་གཡུལ་བཤམས་ཏེ་ཕན་ཚུན་མཚོན་ཆའི་ཆར་ཕབ། རྒྱལ་པོས་ལྷའི་མཚོན་ཆའི་ཆར་གྱིས་གཤིན་རྗེའི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཕམ་པར་བྱས་པས་གཤིན་རྗེས་ཀྱང་དབྱུག་པ་ཐོགས། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དབྱུག་པ་ཚངས་མགོ་ཅན་ཐོགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དངངས་པ་ན། ལྷ་ཚངས་པ་བྱོན་ཏེ། སོ་སོའི་ལས་སུ་ཟད་ཀྱི། གཤིན་རྗེས་མ་ཉེས་སོ། །འོན་ཀྱང་བྲམ་ཟེའི་བུ་རི་མོར་བྲིས་ཤིག་ཅེས་པ་ལྟར། རྒྱལ་པོས་བྲིས། ཚངས་པས་གསོན་པོར་བསླངས་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་གཏད། ཡི་དྭགས་ལ་གཅེར་བུ་ཟེར་བས་དེ་ཐུལ་བ་ལེགས་སོ་ཞེས་རྒྱལ་པོ་ལ་གཅེར་ཐུལ་དང༌། དང་པོར་རི་མོ་བྲི་བ་པོ་ཡིན་པས་དང་པོར་བྲི་བ་ཞེས་བཏགས། ཚངས་པས་བསྒོས་ཏེ་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གཤིན་རྗེ་ལ་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་ཀུན་དགའ་བར་གྱུར། སླར་རྒྱལ་པོས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སོང་སྟེ་རི་མོ་བྲི་ཚུལ་ཞུས་པས། རི་ཡི་མཆོག་ནི་རི་རབ་ཡིན། ། སྒོ་ང་ལས་སྐྱེས་རྣམས་ཀྱི་ནི། ། གཙོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྡིང་ཡིན་ནོ། ། མི་ཡི་གཙོ་བོ་ས་བདག་སྟེ། ། དེ་བཞིན་རི་མོ་སྒྱུ་རྩལ་གཙོ། ། སོགས་དང༌། རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་སྒྱུ་རྩལ་ཀུན། ། རི་མོའི་ལས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྔགས་ནས་བི་ཤྭ་ཀརྨས་སྟོན་པར་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་དེས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཚད་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཚད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཉེས་པ། ལྡན་པའི་ཕན་(༢༠༦ན)ཡོན་སོགས་དང༌། ལུས་ལ་མཛེས་པ་མ་ཚང་ན། ། ཚད་དག་གིས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། ། ཞེས་མཛེས་དགོས་པའང་བསྟན། དེ་ནས་བརྩམས་མིའི་བཟོ་བོ་ལས་ཀྱི་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བཟོའི་གནས་ངོ་མཚར་བ་བྱེད་པ་རྟག་ཏུ་བྱུང་ཞིང༌། ཐུབ་དབང་གཤེགས་ཀྱི་བར་ཡང་གཟུགས་རི་མོར་བྲིས་པས་དངོས་སུ་འཕྲུལ་པ་སྐྱེད་ནུས་པ་བྱུང་བ་འདུལ་བ་ལུང་ལས་གསལ། སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དེ་འདྲ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། ། ཨུ་དྲ་ཡ་ན་མུ་ཏིག་འཁྲི་ཤིང་ལ། ། བསྐུར་བའི་བྲིས་སྐུ་ཆུ་ལོན་འོད་ཟེར་མ། ། བསྟན་འདིར་སྐུ་ཡི་རྟེན་ལ་སྔ་བར་གྲགས། ། ཨུ་དྲ་ཡ་ན་དང་མུ་ཏིག་འཁྲི་ཤིང་ཅན་གཉིས་ལ་བསྐུར་བའི་བྲིས་སྐུ་ཆུ་ལོན་མ་དང་འོད་ཟེར་མར་གྲགས་པ་ནི་བསྟན་པ་འདི་ལ་སྐུའི་རྟེན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྔ་བར་གྲགས་སོ། ། དེའང་མ་ག་དྷཱའི་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་དང་སྒྲ་སྒྲོག་རྒྱལ་པོ་ཨུ་དྲ་ཡ་ན་གཉིས་མ་མཐོང་མཛའ་བོར་གྱུར་ཏེ་སྐྱེས་ཀྱིས་འགྲུལ་བ་ལས། སྒྲ་སྒྲོག་ནས་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུའི་ཁྲབ་བསྐུར་བའི་སྐྱེས་ལན་དུ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོས་སྟོན་པའི་སྐུ་རས་ལ་བྲིས་ཏེ་བསྐུར་བར་བརྩམས་པ་ན། སྟོན་པའི་གཟི་བྱིན་མ་བཟོད་པ
Chinese
总之，在佛教教法中，三宝所依之物首先是意（心）法身所依而出现的。当导师在蓝毗尼园诞生时，净饭王等建造了莲花堆积的佛塔。之后，第二，建造了著名的八大佛塔，如菩提塔等。此外，还建造了许多以头发和指甲为代表的佛陀所依物，以及声闻阿罗汉的佛塔，如具形心要等，这些都是由具信者们依次建造的，因此如此宣说。 2. 第二部分，阐述身所依的由来，分为三点：1. 圣地（印度）的由来，2. 藏地的由来，3. 顺带提及经典的依据。 1. 第一点分为两部分：1. 绘制佛像的由来，2. 雕塑佛像的由来。 1. 首先， 在长寿十万岁的时代，勇猛国王（Jigthul） 由梵天（Tshangs）和毗湿婆（Bishwa）教导后开始， 佛陀逝世时，确实产生了（佛像）混淆（如同佛陀真实存在）。 在绘制和雕塑两种方式中，绘制佛像出现得更早。根据仙人阿特利之子所著的《梵天度量经》中关于绘画的特性记载，在最初的劫中，当人类寿命从十万岁开始减少时，出现了一位名叫“勇猛国王（Jigthul）”的人类统治者。他依法治理这片土地，使得人们的寿命也增加到十万岁，变得非常安乐。国王通过苦行获得了自在神的八种功德。梵天赐予他通晓一切论典的能力，并赐予他神兵和武器也无法进入人间的殊胜加持。 那时，有一次，一个婆罗门的宝贝儿子突然死了。婆罗门对国王说：“你没有依法治理国家，所以百姓遭遇非时而死，我的儿子也死了。如果不能让我的儿子复生，我就在这里自杀。” 国王听后，带着婆罗门来到犹如太阳般光芒炽盛的阎罗王面前，顶礼之后请求让他还回婆罗门的儿子。阎罗王说：“这不是我的过错，这都是他们各自的业力所致。” 国王说：“那就把它给我。” 阎罗王一再地说“不行”。最终，双方摆开阵势，互相投掷兵器。国王以天界兵器的雨击败了阎罗王所有的随从，于是阎罗王也举起棍棒……
English
In brief, within this Buddhist doctrine, among all the supports of the Three Jewels, first appeared the support of the mind Dharmakaya. When the Teacher was born in the Lumbini Grove, King Suddhodana and others constructed the lotus-piled stupa. Thereafter, secondly, the eight famous stupas such as the Bodhi Stupa, and others, were constructed. Furthermore, many supports of the Buddha, symbolized by hair and nail stupas, and stupas of Sravaka Arhats, such as Rupakaya Sarira (form-body essence), were successively built by the faithful, as it is explained. 2. The second part explains the origin of the Body Supports, which comprises three points: 1. The origin in the Noble Land (India), 2. The origin in Tibet, and 3. Incidental mention of scriptural sources. 1. The first point is divided into two parts: 1. The origin of painted images, and 2. The origin of sculpted images. 1. Firstly, In the era of one hundred thousand years of life, King Jigthul, Having been taught by Brahma and Vishvakarman, then began. When the Lord of Sages passed away, it actually gave rise to a powerful illusion (as if he were still present). Of the two, painted and sculpted, painting appeared earlier. According to the 'Brahma's Standard of Measurement,' a treatise on the characteristics of painting compiled by the son of the sage Atreya, in the initial kalpa, when human lifespans began to decrease from one hundred thousand years, there appeared a human ruler named Jigthul. He ruled this land righteously, causing lifespans to increase to one hundred thousand years, and people became exceedingly happy. The king practiced asceticism and attained the eight qualities of Isvara. Brahma then bestowed upon him the supreme ability to know all treatises, and the supreme blessing that divine armies and weapons could not enter the human realm. At that time, a precious son of a Brahmin suddenly died. The Brahmin said to the king, 'You have not governed the kingdom righteously, so untimely death has come upon the subjects, and my son has died. If you do not restore my son, I will kill myself here.' Upon hearing this, the king took the Brahmin and went before Yama, the king of the dead, who shone with splendor like the sun. After prostrating, he requested that the Brahmin's son be returned. Yama replied, 'This is not my fault; it is merely their own karma.' The king said, 'Then give him to me!' Yama repeatedly said, 'It is not permissible.' Finally, they arrayed their forces and cast a shower of weapons at each other. The king, with a shower of divine weapons, defeated all of Yama's retinues, whereupon Yama also raised his club...
Chinese
彼时，国王手持梵天首杖，令世间一切众生恐惧。于是，梵天神降临，说道：“这完全是各自的业力所致，阎魔（Gshin rje）并没有过错。然而，既然有‘画出婆罗门之子’（的说法），国王就画了。梵天将其复活，交给婆罗门。因为有一位饿鬼（Yi dvags）被称为‘裸体者’（Gcer bu），能够降伏‘他’（指该裸体者）是件好事，因此国王被称为‘降裸者’（Gcer thul）。又因为他是第一个画出画像的人，所以被称为‘始画者’。梵天劝告后，国王也向阎魔（Gshin rje）顶礼供养，一切皆大欢喜。后来，国王前往梵天世界，询问绘画的方法，（梵天说）： 群山之王是须弥山， 卵生之众中， 主宰是迦楼罗（Nam mkha' lding）。 人类之主是地主（Sa bdag）， 同样，绘画是艺术之主。 等等。 国王如是，一切艺术， 皆依绘画之业而确立。 等等。 如此赞扬之后，如同毗首羯磨（Bi shwa kar ma）所预言的教导，（绘画）以转轮圣王（'khor los sgyur ba'i tshad）的标准为主，阐述了不符合标准（的画像）的过失，符合标准（的画像）的功德（206下），等等。 若身体缺乏美感， 仅凭度量又有何用？ 如此也说明了美观的必要性。自那时起，人类工匠凭借技艺和智慧，不断创造出奇妙的工艺。甚至在世尊（Thub dbang gshegs）涅槃之前，也有画像能够真正产生神通，这在《毗奈耶律》（'Dul ba lung）中记载得很清楚。世尊涅槃后，大约一百年间，这样的情况也层出不穷。 乌德罗衍那（U dra ya na）的珍珠蔓（Mu tig 'khri shing）上， 所供奉的画像，水镜光芒（Chu lon 'od zer ma）， 在此佛法中，被誉为最早的佛像。 乌德罗衍那（U dra ya na）和持有珍珠蔓（Mu tig 'khri shing can）的两人所供奉的画像，被称为水镜（Chu lon ma）和光芒（'Od zer ma），在这一教法中，被誉为所有佛像中最早的。 那时，摩揭陀（Ma ga dhA）（古印度王国，今印度比哈尔邦南部）国王瓶沙王（Gzugs can snying po）和室罗伐城（Sgra sgrog）（古印度城市，今印度北方邦北部）国王乌德罗衍那（U dra ya na）彼此未曾谋面却结为好友，互赠礼物。当室罗伐城（Sgra sgrog）送来无价珍宝铠甲作为回礼时，瓶沙王（Gzugs can snying po）开始着手在布上绘制世尊的画像作为回赠，然而（佛陀）的威光无法承受
English
At that time, the king, holding a Brahma-headed staff, caused fear throughout the world. Then, the deity Brahma appeared and said, “This is merely the result of individual karma; Yama (Gshin rje) is not at fault. However, as if commanded to ‘draw the Brahmin’s son,’ the king drew it. Brahma then brought him back to life and entrusted him to the Brahmin. Since a preta (Yi dvags) is called ‘the naked one’ (Gcer bu), and it was good to subdue that one, the king was called ‘subduer of the naked one’ (Gcer thul). And because he was the first to draw an image, he was named ‘the first drawer.’ After Brahma’s exhortation, the king also paid homage and made offerings to Yama (Gshin rje), and everyone became joyful. Later, the king went to Brahma’s realm and inquired about the method of painting, (to which Brahma replied): The king of mountains is Mount Meru. Among those born from eggs, The chief is Garuda (Nam mkha' lding). The chief of humans is the earth-lord (Sa bdag), Likewise, painting is the chief of arts. And so on. Similarly, O King, all arts, Are truly based on the work of painting. And so on. After such praise, just as Vishvakarman (Bi shwa kar ma) had prophesied in his teachings, (painting) mainly adopted the standards of a Universal Monarch ('khor los sgyur ba'i tshad), explaining the faults of not conforming to standards and the benefits of conforming to standards (206v), and so forth. If the body lacks beauty, What good are measurements alone? Thus, the necessity of beauty was also taught. From then on, human artisans endowed with skill and ingenuity constantly created wondrous crafts. Even before the Powerful Sage (Thub dbang gshegs) passed into nirvana, images painted could truly produce miraculous effects, as clearly stated in the Vinaya scripture ('Dul ba lung). For about a hundred years after the Buddha’s nirvana, such occurrences were also very numerous. Regarding Udrāyana (U dra ya na)'s Pearl Necklace (Mu tig 'khri shing), The painted image sent, Chu lon 'od zer ma (Water Mirror Light Radiating), Is renowned as the earliest image in this teaching. The painted images known as Chu lon ma (Water Mirror) and 'Od zer ma (Light Radiating), sent to Udrāyana (U dra ya na) and the one possessing the Pearl Necklace (Mu tig 'khri shing can), are famed as the earliest among all Buddha images in this teaching. At that time, King Bimbisara (Gzugs can snying po) of Magadha (Ma ga dhA) and King Udrāyana (U dra ya na) of Śrāvasti (Sgra sgrog) became unseen friends and exchanged gifts. When Śrāvasti (Sgra sgrog) sent an invaluable jewel armor as a return gift, King Bimbisara (Gzugs can snying po) began to paint the image of the Buddha on cloth as a return gift, but the Buddha's radiance could not be endured