Tibetan
། ལོ་ཆེན་པོ། ཆོས་རྗེ་བླ་མ་དམ་པ། ཉ་དབོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་རྣམས་ཀྱང་སྔ་ཕྱི་ཅི་རིགས་བྱུང་ཞིང་ཕྱི་མ་ནི་རིག་པ་འདི་ལ་ཁྱད་པར་དུ་མཁས་པས་ཚད་མ་ཉ་ལ་ཐུག་ཅེས་གཏམ་དུ་གྲགས། ཉ་དབོན་སློབ་མ་གཡག་མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མ། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་རོང་སྟོན་ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས། བྱམས་ཆེན་རབ་འབྱམས་པ་སངས་རྒྱས་འཕེལ་བ། གོ་རམ་པ་བསོད་ནམས་སེང་གེ་སོགས་སྨྲ་བའི་དབང་པོ་དུ་མ་བྱོན་ཅིང༌། རོང་སྟོན་སློབ་མ་རྗེ་དོན་ཡོད་དཔལ་བ་ལས་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་སོགས། མདོར་ན། (༢༠༤ན)སྨྲ་བའི་སེང་གེ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་བསྟར་ལ་བརྒྱུས་པ་ལྟ་བུ་བྱོན་ནོ། ། ཡང་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པའི་སློབ་མ་ལོ་ཆེན་བྱང་རྩེ། དེ་ལས་ལོ་ཆེན་གྲགས་པ། དེ་ལས་བོ་དོང་ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་བྲལ་ཆེན་པོ་བྱོན་ཅིང་ཚད་མ་རིག་སྣང་བྱ་བའི་ལུགས་སྲོལ་ཟུར་དུ་དབྱེ། ཡང་ཞང་མདོ་སྡེ་དཔལ། མཁས་པ་ནོར་བཟང་དཔལ། གཉག་དབོན། རེད་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས། རྗེ་ཙོང་ཁ་པ། དེ་ལས་རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན་དང་མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བ་སོགས་བརྒྱུད་ད་ལྟའི་བར་འཆད་སྲོལ་མ་ཉམས་ཤིང་རིགས་ལམ་སེང་གེའི་ང་རོ་སྒྲོག་བཞིན་པའོ། ། ལྷག་པར་འཇིག་རྟེན་དབང༌། ། རྒྱལ་མཆོག་བདུན་པས་རིག་གཞུང་རྒྱ་མཚོ་བསྐྱིལ། ། ཆོས་གྲགས་དགོངས་པའི་ཆུ་བོ་ཀུན་འདུས་སོ། ། དེ་ལྟར་མཁས་པ་དུ་མས་རིག་པའི་ལམ་མ་འཁྲུལ་བར་གསལ་བར་མཛད་ཀྱང་ཕྱིས་ནས་རིམ་གྱིས་བསོད་ནམས་དང་བློ་གྲོས་དམན་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལྟར་སྣང་བས་རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་གཞུང་ལུགས་ཆུད་གསན་པ་ན། དེའི་ཚུལ་མ་ནོར་བར་ལྷག་པར་གསལ་བར་མཛད་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་སྤྱན་རས་གཟིགས་རྒྱལ་མཆོག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བདུན་པ་ཆོས་གྲགས་རྒྱ་མཚོས་སྔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་བག་ཆགས་སད་དེ་ཐུགས་ནས་ཤར་གྱིས་གསུང་བ་ཉིད་ཡི་གེ་པས་འབྲི་བ་ཁོ་ན་ལས་རྩོམ་གཞི་དང་ཕྱག་དཔེ་གཟིགས་རྟོག་གི་རྩོལ་བ་གང་ཡང་མ་མཛད་པ་སོགས་ཁྱད་འཕགས་ངོ་མཚར་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཚད་མ་རིག་གཞུང་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་གྲགས་པ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་འཚོ་བསྐྱིལ་བར་མཛད་དེ། ཆོས་གྲགས་དགོངས་པའི་ཆུ་བོ་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པ་ཀུན་འདུས་པའི་འཇུག་ངོགས་ཆེན་པོར་གྱུར་ཏོ། ། ཏ༣ གསུམ་པ་[ཞར་བྱུང་གྲུབ་མཐའ་གང་དང་མཚུངས་པར་བཤད་པ་]ནི། རྔོག་ལོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ས་ལུགས་པས། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་དང་གཞན་དག་གྲགས་སྡེ་པའི། ། དབུ་མར་བཀྲལ་ཏེ་བོ
Chinese
洛钦波，法王圣上师，雅文•贡嘎白等亦相继而现。其中后者尤其精通此理智学，故有“量学止于雅”之说。雅文的弟子雅米滂•却吉喇嘛。此后，依次有绒顿•谢嘉衮西，强钦•热江巴•桑杰白，郭让巴•索南森格等诸多雄辩之主出现。绒顿的弟子杰•顿友白瓦，其后有班钦•夏迦却登等。简而言之， (204na) 犹如以珍珠串成项链般的雄辩之狮相继而至。 又有吉祥圣上师的弟子洛钦•强则。其后有洛钦•扎巴。其后有博东•衮钦•吉扎钦波出现，他单独开创了名为“量学•明见”的宗风。 又有章•多德白，学者诺桑白，聂文，热达瓦•俊努洛卓，杰•宗喀巴。其后通过嘉措•达玛仁钦和喀珠•格勒白瓦等，直到现在，讲授传统未曾衰减，狮吼般的理路仍在宣扬。 尤其世间自在主， 第七圣王汇集理学海， 法称意趣诸河流尽聚。 虽然许多智者如此清晰地阐明了无误的理智之道，但后来由于福德与智慧逐渐衰微，仅凭表象的辨析，导致理智之主的论典遭到损失。为使此道无误且尤为明晰，世间自在主观音，一切智第七圣王却扎嘉措，其往昔曾转世为法称，宿习觉醒，自心随意流出，仅由书写者记录，而未作任何撰写、查阅典籍或校订之努力等，具足诸多殊胜与奇迹，因此汇集了名为《量学理智之海》的著名论典，作为具慧者的资粮。所有法称的意趣之河流，无一遗漏，尽皆汇聚，成为一个巨大的汇流处。 第三[附带说明与何种宗派相符]： 俄洛遵循自性空萨地派， 将瑜伽行派和他宗声闻宗之论， 解释为中观……
English
The great Lotsawa, the Dharma Lord, the holy Lama, Nyad-bon Kun-dga'-dpal, etc., appeared in succession. The latter was particularly skilled in this science of logic, and thus it was said that "Logic culminates in Nyad". Nyad-bon's disciple was Yak Mi-pham Chos-kyi Bla-ma. Thereafter, in succession, appeared Rong-ston Shes-bya Kun-gzigs, Byams-chen Rab-'byams-pa Sangs-rgyas-'phel, Go-ram-pa Bsod-nams Seng-ge, and many other lords of speech. From Rong-ston's disciple Rje Don-yod-dpal-ba, came Pan-chen Shākya Mchog-ldan, etc. In short, (204na) numerous lions of speech appeared, strung together like a pearl necklace. Again, a disciple of the glorious holy Lama was Lo-chen Byang-rtse. From him came Lo-chen Grags-pa. From him appeared Bo-dong Kun-mkhyen 'Jigs-bral Chen-po, who separately established a tradition called "Tshad-ma Rig-snang" (Appearance of Logic). Again, Zhang Mdo-sde-dpal, the scholar Nor-bzang-dpal, Gnyag-dbon, Red-mda'-ba Gzhon-nu-blo-gros, Rje Tsong-kha-pa. Through him, and his successors such as Gyal-tshab Dar-ma Rin-chen and Mkhas-grub Dge-legs-dpal-ba, the tradition of teaching has not declined until the present, and the lion's roar of logic continues to resound. Especially the Lord of the World, The Seventh Supreme Victor accumulated an ocean of treatises, All the rivers of Dharmakīrti's thought gathered. Although many scholars thus clearly elucidated the unerring path of logic, later, due to the gradual decrease of merit and intellect, the authoritative treatises of the masters of logic were diminished by what appeared to be critical examinations. To clarify this unerringly, the Lord of the World, Avalokiteshvara, the All-knowing Seventh Supreme Victor Chos-grags Rgya-mtsho (Kelsang Gyatso), whose previous life was Dharmakīrti, awakened his latent predispositions. He spoke spontaneously from his mind, and the scribe merely wrote it down, without any effort in drafting, consulting references, or reviewing texts. This became the renowned "Ocean of Treatises on Logic" (Tshad-ma Rig-gzhung Rgya-mtsho), endowed with many extraordinary and marvelous qualities, which served as sustenance for the intelligent. It became a great confluence where all the rivers of Dharmakīrti's thought, without exception, gathered. The third [Subsidiary explanation of which philosophical tenets it corresponds to]: Ngog Lo, following the Sāmantabhadra school of no-inherent-nature, Interpreted Yogācāra and other Prāsangika texts, Into Madhyamaka...
Tibetan
ད་ཀྱི་འགྲེལ་ཚུལ་གསུམ། ། ཚད་མའི་གཞུང་འདི་རྗེ་(༢༠༤བ)ཙོང་ཁ་པ་སོགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་ངན་པ་སུན་ཕྱུང་སྟེ་བདེན་བཞིའི་རྣམ་གཞག་མ་འཁྲུལ་བར་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་སུ་བཞེད། མཁས་མཆོག་ངག་དབང་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་འདི་ལ་ནང་དོན་རིག་པ་ཚང་བའི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་དགོས་ཀྱི། བསྟན་བཅོས་ངོ་བོ་ནི་ཕྱི་རིག་པར་འཇོག་སྟེ་ཚད་མ་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གསུངས། བརྗོད་བྱ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་དགོངས་ནས་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ། ས་ལུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ། གཞན་དག་ཕལ་མོ་ཆེ་འཇིག་རྟེན་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མར་བཀྲལ་ཏེ་བོད་ཀྱི་འགྲེལ་ཚུལ་གསུམ་མོ། ། ཡང་ཀུན་མཁྱེན་བསོད་ནམས་སེང་གེས། རིགས་པའི་གཙུག་རྒྱན་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་ལ། ། སྡེ་བདུན་གོང་འོག་བསྡེབས་ནས་འཆད་པ་དང༌། ། རྒྱ་འགྲེལ་ལེགས་ཆ་བཏུས་ནས་འཆད་པ་དང༌། ། རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་འཆད་པ་སྟེ། ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་འཆད་ཚུལ་རྣམ་གསུམ་ལས། ། སྐྱེ་བ་དུ་མར་རིག་ལམ་གོམས་བྱས་ནས། ། སྐྱོན་མེད་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་ཅིང༌། ། འཇམ་དབྱངས་ཐུགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མངའ་བ་ཡི། ། ས་སྐྱ་པ་ནི་འཆད་ཚུལ་དང་པོ་བཞེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། ས་པཎ་ནི་ཚད་མ་མདོ་དང༌། ཆོས་གྲགས་ཀྱི་སྡེ་བདུན། ལེའུ་དང་པོའི་རང་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་གཞུང་གོང་འོག་སྣ་ཚོགས་སུ་སིལ་བུར་ཡོད་པ་རྣམས་རིགས་མཐུན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡེབས་ནས་འཆད། བོད་སྟོན་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེས་ལྷ་ཤཱཀ་རྒྱན་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་ལེགས་ཆ་བཏུས་ནས་འཆད། རྒྱལ་ཚབ་རྗེ་དང་མཁས་གྲུབ་རྗེ་གཉིས་ནི་རང་གི་རིག་པའི་སྒོས་འཆད་པ་སྟེ་འཆད་ཚུལ་གསུམ་དུ་བཞེད་དོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་བཟོ་རིག་པའི་བྱུང་བ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཉ༡ ཐུགས་རྟེན། ཉ༢ སྐུ་རྟེན། ཉ༣ གསུང་རྟེན་ནོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། བཟོ་རིག་མཆོག་རྒྱུར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྟེན། ། ཀུན་གྱི་ཐོག་མར་པད་སྤུངས་མཆོད་རྟེན་བྱུང༌། །(༢༠༥ན) གཞན་དག་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པར་བརྩིགས། ། བཟོ་གནས་ཐམས་ཅད་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང་འདིར་བྱུང་བ་བརྗོད་པ་ནི་གཙོ་བོར་ལུས་ཀྱི་ལས་དང༌། དེའང་བཟོ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འཕྲལ་ཡུན་གཉིས་ཀར་ཕན་བདེ་ཟད་མི་ཤེས་པ་འཇོ་བ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་འབྲེལ་བའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་རྣམས་ཡིན
Chinese
关于此（量理）的三种解释方式： 此《量理》论典，宗喀巴大师等认为其是驳斥邪见、无误宣说四圣谛轨则的论著。大班智达阿旺曲扎（Ngawang Chodrak）则说，此论应名为“内义圆满论”，但就论典本质而言，它属于“外明”（外在学问），是量理学论典。仁钦桑布（Ngok Lotsawa the Great）认为它阐述的是“无自性中观”，萨迦派则认为它阐述的是“瑜伽行中观”，其他大部分人则解释为“世间共称中观”，此为藏地（关于《量理》的）三种解释方式。 全知索南僧格（Künkhyen Sonam Sengge）又言： 量理二严师之教典， 或以上下七部合讲， 或以印度释论精粹而讲， 或以自心分别而讲， 雪域之中讲说此三类。 经多世精勤习量论， 具备无瑕传承之口诀， 拥有文殊智慧之萨迦派， 则取第一种讲说方式。 如是所言，萨迦班智达（Sa-paṇ）讲解《量理总集》和法称（Dharmakirti）的《七部量论》，以及第一品自释的内容时，将散落在各处、或上或下的多种论述，按其类别归纳汇集一处进行阐释。其他大部分藏地学者则从天竺（印度）班智达（如：圣天、释迦友、庄严、胜子等）的释论中选取精华进行阐释。嘉曹杰（Gyaltsab Je）和克珠杰（Khedrup Je）二位则以自之智慧进行阐释，此亦为三种阐释方式。 第三，论述工艺明（bZo rig pa）的起源，分三：一、意所依（意所依，指佛塔），二、身所依（身所依，指佛像），三、语所依（语所依，指佛经）。 第一（意所依）即： 工艺明之殊胜因，乃三宝所依（意、身、语）。 一切之中，最初出现莲聚佛塔（Pema Bumpa Chorten）。 其他具信者则次第修建。 一切工艺皆摄于身、语、意三业之中，此处所言之起源主要指身业（物质创造）。而一切工艺明中，能流淌出无尽暂时与究竟利乐者，便是与三宝相关的身、语、意所依（佛像、佛经、佛塔）。
English
Regarding the three modes of interpretation [of the Pramana scriptures]: Regarding this Pramana treatise, Je Tsongkhapa and others asserted it to be a text that refutes erroneous views and flawlessly expounds the system of the Four Noble Truths. The great scholar Ngawang Chodrak stated that this treatise should be called "A Treatise Complete with Inner Meaning," but in its essence, it belongs to the "outer sciences" (phyi rig pa), being a treatise on Pramana (logic/epistemology). Considering its subject matter, the Great Ngok Lotsawa explained it as the Madhyamaka asserting non-inherent existence, the Sakya tradition explained it as Yogacara-Madhyamaka, and most others explained it as the Madhyamaka of worldly convention. These are the three Tibetan modes of interpretation. Furthermore, the Omniscient Sonam Sengge said: Regarding the scriptures of the two crown jewels of logic, There is explaining by combining the upper and lower sections of the Seven Treatises, And explaining by extracting the excellent parts of Indian commentaries, And explaining through one's own conceptualization. Among these three modes of explanation in this land of snowy mountains, Having accustomed to the path of reasoning through many lifetimes, And possessing faultless lineage instructions, And having the wisdom of Manjushri's mind, The Sakyapas uphold the first mode of explanation. As stated, Sakya Pandita (Sa-paṇ) explains by gathering various fragmented subject matters from Dignaga's Pramanasamuccaya, Dharmakirti's Seven Treatises, and the auto-commentary on the first chapter, combining similar types into one. Most other Tibetan teachers explain by drawing out the excellent points from the Indian commentaries (referring to masters like Lha, Shakya, Gyan, Chog, etc.). Gyaltsab Je and Khedrup Je explain through their own reasoning/wisdom. These are also considered the three modes of explanation. Third, explaining the origin of the science of crafts (bZo rig pa) has three parts: 1. Supports of mind (Thugs rten - e.g., stupas), 2. Supports of body (sKu rten - e.g., statues), 3. Supports of speech (gSung rten - e.g., scriptures). First (the supports of mind), it states: The supports of the Three Jewels are the supreme cause for the science of crafts. Among all, the Lotus Heap Stupa (Pema Bumpa Chorten) first arose. Others, those with faith, successively built (them). All crafts are subsumed under the three (actions of) body, speech, and mind; here, describing the origins primarily concerns the actions of the body (physical creation). And among all crafts, those that pour forth inexhaustible temporary and ultimate benefit and happiness are the supports of body, speech, and mind related to the Three Jewels.