Tibetan
་སྡུག་གི་ལྷོ་ནུབ་མཚམས་ན་ཆོས་བཟང་ལྷའི་འདུན་ས་ཞེས་བྱ་བ་དཔག་ཚད་དགུ་བརྒྱས་འཁོར་བའི་ཟླུམ་པོ། དེའི་དབུས་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པའི་གསེར་གྱི་ཁྲི་དང༌། ཉེ་དབང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་གདན་བཤམས་པ་རྣམས་དང༌། གཞན་ཡང་བག་མེད་པ་ལས་བསྐུལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་རང་གྲགས་པའི་རྔ་སྒྲ་དང༌། ན་བ་དང་རྒ་བ་དང་དུས་མིན་འཆི་བ་ལས་སྐྱོབ་པའི་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་དང༌། གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་དང་ས་སྲུངས་ཀྱི་བུ་དང༌། རྟ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན་འཁོར་གཡོག་བརྒྱ་སྟོང་དང་བཅས་པ་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་དང༌། ཕྱོགས་གཞིར་གནོད་སྦྱིན་གསང་བ་པ་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་དང་བཅས་པ་ཡོད་དོ། ། དེ་སྟེང་ནམ་མཁར་སྤྲིན་ཆགས་ལྟ་བུ་ལ། ། བརྟེན་པའི་འཐབ་བྲལ་དགའ་ལྡན་འཕྲུལ་དགའ་གཞན། ། རྩ་གསུམ་གྱི་གནས་དེའི་སྟེང་ཕྱོགས་ན་རིམ་པ་བཞིན་གོང་ནས་གོང་དུ་བརྩེགས་པར་ལྷ་སོ་སོའི་རིས་མཐུན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་སོགས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འབྱོར་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནམ་མཁར་སྤྲིན་ཆགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷ་རྣམས་ཡོད་པ་ལས། དང་པོར་འདོད་པར་གཏོགས་ཀྱང་ལྷ་མིན་གྱི་འཐབ་རྩོད་དང་བྲལ་བའི་འཐབ་བྲལ། འདི་ལ་ལྷ་གཉིས་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བས་མཚེ་མ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར། རྒྱལ་བ་མ་ཕམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་དགའ་ལྡན། རང་གིས་འཕྲུལ་པའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཅི་དགར་སྤྱོད་པའི་འཕྲུལ་དགའ། གཞན་གྱིས་འཕྲུལ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་དབང་བྱེད་པའི་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དེ་འདོད་ལྷ་རིས་དྲུག་གོ། ། ཚངས་རིས་ལ་སོགས་གཟུགས་ཁམས་གནས་བཅུ་དྲུག ། ཀུན་གྱི་གོང་དུ་འོག་མིན་ཆུང་ངུ་སྟེ། །(༡༧ན) དེ་སྟེང་ས་སྡེར་དབང་ཕྱུག་ཆེ་གནས་བཤད། ། དེ་དག་གི་གོང་དུ་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་གནས་བཅུ་དྲུག་གོང་ནས་གོང་དུ་བརྩེགས་མར་ཆགས་ཤིང༌། དེ་དག་ཀུན་གྱི་གོང་དུ་འོག་མིན་ཆུང་ངུའི་གནས་དང་བཅས་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་དུ་གྲགས་པ་སྟེ། དེའང་ཡས་རིམ་བཞིན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་བསལ་བས་ཚངས་པ་སྟེ། དེའི་རིས་སུ་གཏོགས་པའི་ཚངས་རིས། ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདུག་སྟེ་ཚིག་འདོན་པས་ཚངས་པའི་མདུན་ན་འདོན། དགེ་རྩ་ཆེན་པོ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཚེ་ཚད་ལུས་ཚད་སོགས་གཞན་ལས་ཆེ་བ་སྟོང་གསུམ་མི་མཇེད་ཀྱི་བདག་པོ་བྱེད་པའི་ཚངས་ཆེན་ཏེ་གསུམ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ། རང་གི་ས་གོང་མ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འོད་ཀྱི་ཁྱོན་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་ཆུང་བའི་འོད་ཆུང༌། འོད་ཀྱི་ཁྱོན་འོག་སས་ཚད་བཟུང་མི་ནུས་པའི་ཚད་མེད་འོད། འོད་ཀྱི་ཁྱོན་དང་གསལ་བ་གཉིས་ཀ་ཆེ་ཞིང་གནས་གཞན་མཐའ་དག་སྣང་བར་བྱེད་པའི་འོད་གསལ་ཏེ་གསུམ། བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ལ། ཡིད་ཀྱི་ས་པའི་བདེ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཞེས་བཏགས་ཤིང་དེ་གོང་ས་ལས་ཆུང་བའི་དགེ་ཆུང༌། བདེ་བ་དེ་འོག་སས་ཚད་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཚད་མེད་དགེ། བདེ་བ་དེ་ཆེར་རྒྱས་ཤིང་འཕེལ་བའམ་ལྷ་དེ་དག་གི་དགེ་བ་ལས་ལྷག་པ་ལྷ་རིས་ན་མེད་པའི་དགེ་རྒྱས་ཏེ་གསུམ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ། ས་གཞི་སྤྲིན་འཁྲིགས་པ་ལྟར་འདབ་ཆགས་པ་མེད་པའི་སྤྲིན་མེད། མི་གཡོ་བའི་བསོད་ནམས་ལས་སྐྱེས་པའི་བསོད་ནམས་སྐྱེས། གནས་གཞན་དང་འབྲེལ་བའི་སོ་སྐྱེ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་གནས་གསུམ་དང༌། གནས་གཙང་མ་གོང་མ་རྣམས་ལས་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་མི་ཆེ་བའི་མི་ཆེ་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་འགྱོད་པའམ་ཉོན་མོངས་པའི་གདུང་བ་མེད་པའི་མི་གདུང་བ། རབ་ཏུ་ཞི་ཞིང་མཆོག་ཏུ་མཛེས་(༡༧བ)པར་སྣང་བའི་གྱ་ནོམ་སྣང་བ། མཐོང་བའམ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བཟང་བའི་ཤིན་ཏུ་མཐོང༌། གནས་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་ལ་འདི་ལས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་གོང་ན་མེད་པའི་འོག་མིན། འདི་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས་བསགས་མཐའ་པ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། ། འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོད་པར་བཤད་ཅིང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་འདི་དག་ནི་གནས་གཅིག་ཏུ་ལས་མཐུན་པ་མེད་པས། ལྷ་སོ་སོར་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་ཏེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ། དེ་ལས་མི་ཆེ་བ་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་དེར་སྐྱབས་གནས་གཙང་མར་གྲགས་ཤིང༌། འོག་མིན་དེ་ལོངས་སྐུའི་གནས་ཡིན་པར་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་སོགས་མདོ་དང༌། སྔགས་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལས་གསུངས་པས་དགོངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མངོན་ཞིང༌། ས་སྡེ་ལས་དེའི་གོང་དུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ཞེས་པ་ས་བཅུ་དབང་ཕྱུག་རྣམས་སྐྱེ་བའི་གནས་ཤིག་ཡོད་པར་ཡང་བཤད་དོ། ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཉིས་འགྱུར་ཆེ་ཞིང་འཕགས། ། དེ་དག་གི་ཚད་དབྱིབས་ཞིབ་པར་མངོན་པ་སོགས་ལས་འབྱུང་ཞིང་རགས་པར་ལྷ་གནས་དེ་དག་གོང་ནས་གོང་དུ་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དབང་ཕྱུག་གིས་འཕགས་པར་འདོད་དོ། ། ལྷ་ཞེས
Chinese
在（这里）的西南方向，有一个名为“善法天会处”的圆形区域，周围有八百由旬。在其中央，有帝释天（Indra）说法所用的金座，以及三十二位近臣（三十三天）所铺设的坐垫。此外，还有因无逸（不放逸）而激发的四种法之总持（法之四句偈）自然响起的鼓声；能从疾病、衰老和非时死中救护的甘露瓶；大象“极坚固”（Rab-brtan）和地护天（Sa-srungs）之子；以及具有骏马般神力（Rta-sprin gyi shugs-can）的十万随从等，无数不可思议之物。四方还有名为“秘密夜叉持金刚”（Gnod-sbyin gsang-ba pa lag-na rdo-rje）的住所。 在其上方，如同空中云朵般， 依托着无诤天、兜率天、化乐天、他化自在天。 在这（根）三界之住所的上方，诸天神依各自同类的业力所感，次第层层叠叠地建立起殊胜的天宫等。这些天神的财富是极其出众的，他们如同空中云朵般依附而住。其中，首先是欲界诸天中，远离阿修罗争斗的“无诤天”（Abhrapa），此天亦因诸天两两同时化生而被称为“双生天”（Twin Devas）。其次是具足不败胜者（弥勒佛）之法喜的“兜率天”（Tushita）。再是能随意变化享用欲乐的“化乐天”（Nirmanarati）。还有能自在享用他所变化之欲乐的“他化自在天”（Paranirmitavashavartin）。这便是六欲天。 梵众天等十六色界处， 一切之上是小无烦天。 其上，（有）自在天（Maheśvara）之住处。 在这些（欲天）之上，梵众天等十六色界处次第层层叠叠地排列着。在所有这些之上，包括小无烦天（Akaniṣṭha-laghu）的住处，因此色界共有十七处。 这些（十七处）中，自下而上依次是初禅天：通过断除罪恶不善法而成就的“梵天”（Brahma）；属于其眷属的“梵众天”（Brahma-pariṣad）；以及坐在梵天面前诵词的“梵辅天”（Brahma-purohita）。由大善根所生，寿命、身量等都比其他天众更大，并且是三千大千世界的统治者，即“大梵天”（Mahābrahma）。这便是（初禅）三类天。 对于第二禅天：以其自身之上层...
English
In the southwest direction [of this place], there is a circular area called "Abode of the Good Dharma Deities," spanning eight hundred Yojanas. In its center, there is a golden throne where Indra (Shakra) teaches the Dharma, and cushions laid out for the thirty-two close attendants. Additionally, there are the self-arising drum sounds of the four Dharma summary verses, inspired by diligence (heedfulness); ambrosia vases that protect from illness, old age, and untimely death; the great elephant Rab-brtan and the son of Sa-srungs (Earth Protector); along with hundreds of thousands of attendants endowed with the swiftness of horse-clouds, and other inconceivable phenomena. In the four cardinal directions, there are also the abodes of the secret Yakshas named Vajrapāṇi (Lag-na rdo-rje). Above this, like clouds in the sky, Reside the Avṛha, Tushita, Nirmāṇarati, and Paranirmitavaśavartin heavens. Above this abode of the three roots (realms), the gods, whose immeasurable palaces and other abodes arise from their respective karmic affinities, are arranged in successive layers from bottom to top. Their extraordinary wealth is like clouds relying on the sky. Firstly, among the desire realm heavens, there is "Avṛha" (Abhrapa), which is free from the conflicts of the Asuras. This heaven is also called "Twin Devas" because two deities are born simultaneously by spontaneous generation. Next is "Tushita," endowed with the joy of the Dharma of the victorious Maitreya. Then "Nirmāṇarati," who enjoy desired objects created by themselves at will. And "Paranirmitavaśavartin," who have power over the enjoyments created by others. These are the six desire realm heavens. The sixteen Form Realm abodes, such as the Brahma-pariṣad, Above all these is the lesser Akaniṣṭha heaven. Above that, the abode of Maheśvara (Īśvara) is explained. Above these (desire realms), the sixteen Form Realm abodes, such as the Brahma-pariṣad, are arranged in successive layers from bottom to top. Above all of these, including the lesser Akaniṣṭha abode, they are known as the seventeen abodes of the Form Realm. Among these (seventeen abodes), ascending in order from below are the First Dhyana heavens: "Brahma" (Tshangs pa), attained by abandoning evil unwholesome dharmas; "Brahma-pariṣad" (Tshangs ris), belonging to his retinue; and "Brahma-purohita" (Tshangs pa'i mdun na 'don), who sit before Brahma and recite verses. Born from great roots of virtue, whose lifespan, body size, etc., are greater than others, and who are the lords of the three-thousand great-thousand world systems, are the "Mahābrahma" (Tshangs chen). These are the three types of (First Dhyana) heavens. Regarding the Second Dhyana heaven: ...its own upper level...
Chinese
考量之，光明范围与明亮二者皆微小之“微光”；光明范围下界无法测量之“无量光”；光明范围与明亮二者皆广大且能照亮一切他处之“净光”，此为三。 关于第三禅，意地之安乐，因其极度寂静故名为“善”，其中有较上地为小之“小善”；彼安乐为下界所不能测量之“无量善”；彼安乐极度扩展增盛，或胜于彼诸天神之善，于天界中无可比拟之“广善”，此为三。 关于第四禅，如同大地积云般无所依止之“无云天”；从不动之福德所生之“福生天”；以及与他处凡夫皆有关系，其果报最为殊胜之“广果天”，此为凡夫所居之三处。 其次，于上位净居天中，功德无有太大差别之“无大天”；因得殊胜三摩地故，无有悔恨或烦恼之苦之“无烦天”；显现为极寂静、最胜妙（17b）之“善现天”；见或观极为清净善妙之“善见天”；与他处相较，无有功德胜于此者之“究竟天”（阿迦腻吒天）。此天乃微尘积聚之色法之极致，故亦称“积聚边际”。 据言，在广果天之一侧，有无想有情众生。这些第四禅天，其业力并非在一个地方共通，因此诸天神各自拥有无量宫殿，其生灭亦有差别。 从无大天至究竟天之间，唯有圣者（阿罗汉）才以此为清净依止处。究竟天是报身（Saṃbhogakāya）之住处，此在《楞伽经》等经典及一些密续中均有提及，故其意趣在此一方面是显而易见的。 《地部论》中，亦言其上有一处名为“大自在天处”，乃是十地自在者所生之处。 自上而上，倍加广大而殊胜。 其等之尺寸形状，详细可见于《俱舍论》等论典。概而言之，彼等天界自上而上，其广度、受用与自在皆倍加殊胜。 名为天
English
Inferring, the 'Minor Light', where both the extent and brightness of light are small; the 'Immeasurable Light', whose extent of light cannot be measured by lower realms; and the 'Clear Light', where both the extent and brightness of light are great, illuminating all other places; these are the three. Regarding the Third Dhyana, the bliss of the mental realm is termed 'virtue' due to its extreme peacefulness. Within this, there is the 'Minor Virtue', which is smaller than the virtue of higher realms; the 'Immeasurable Virtue', a bliss that cannot be measured by lower realms; and the 'Extensive Virtue', where that bliss greatly expands and increases, or is superior to the virtue of those gods, unparalleled in the divine realms; these are the three. Regarding the Fourth Dhyana, there is the 'Cloudless' realm, like the earth covered by clouds but without attachment; the 'Born of Merit' realm, born from unmoving merit; and the 'Great Reward' realm, which is the supreme fruit among all ordinary beings connected to other realms; these are the three abodes for ordinary beings. Furthermore, among the higher Pure Abodes, there is the 'Not Great' (Avṛha), which is not greatly different in qualities from them; the 'Without Distress' (Atapā), having attained special samadhi, thus without the distress of regret or afflictions; the 'Excellent Appearance' (Sudṛśā), appearing exceedingly peaceful and supremely beautiful (folio 17b); the 'Excellent Vision' (Sudarśana), where seeing or viewing is perfectly pure and good; and the 'Akaniṣṭha' (Ogmin), where in relation to other realms, there are no qualities superior to this. This is the ultimate accumulation of subtle particles of form, therefore it is also called 'accumulated limit'. It is said that in one part of the Great Reward realm, there are beings without consciousness. These Fourth Dhyana realms do not have a common karmic affinity in one place; therefore, the gods individually have immeasurable palaces and undergo birth and death with distinctions. From the 'Not Great' (Avṛha) up to the 'Akaniṣṭha', these are renowned as pure abodes exclusively for Noble Ones (Aryas). The Akaniṣṭha is said to be the abode of the Sambhogakāya (Enjoyment Body) in sūtras such as the Laṅkāvatāra Sūtra and some tantras, thus indicating a consistent intention in one aspect. In the *Sa-sde* (Treatise on Grounds/Abhidharma texts), it is also stated that above this, there is a realm called the abode of Maheśvara, where the Maheśvaras (masters) of the ten bhūmis are born. From higher to higher, they are twice as great and supreme. The detailed measurements and forms of these are found in Abhidharma and other texts. Generally, these divine abodes are considered to be twice as vast and superior in enjoyments and dominion from higher to higher realms. Called god