Tibetan
སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མངོན་རྗོད་བྱེད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཉན་རང་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའང་ཤིན་ཏུ་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་གསང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་གསང་བ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། དེའང་ཞིང་དང་གདུལ་བྱ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མ་ཡིན་པར། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པའམ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་སྐུ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་གསང་བ་འདུས་པའང་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་བོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང༌། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སེམས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའང་འདུས་པའི་དོན་འཆད་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་འདུས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང༌། བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོས་འདུས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའང་བཞེད་དོ། ། ད༢ གཉིས་པ་[ཞེ་སྡང༌གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་]ནི། གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྔ། ། འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། ། གནོད་ལྡན་ངེས་སྤྱོད་ཆ་ཤས་ཅན་རྣམས་བྱུང༌། ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོའི་ཆོས་སྐོར་ལ་འཕགས་ཡུལ་དུ་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྔར་བྱུང་སྟེ། བཀའ་བསྡུ་གསུམ་པའི་རྗེས་མི་རིང་བ་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོའི་སྔགས་རྒྱུད་དར་ཏེ་ལོ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་ནི་དུས་དང་པོ་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དུས་ཏེ་ཚོམ་བུ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཆོག་འབའ་ཞིག་གྲུབ། དུས་གཉིས་པ་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གྲུབ་པ་ལོ་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་བྱུང་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མ་གྲུབ་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད་དེ། (༡༦༠བ)མཆོག་གྲུབ་པའང་ཤིན་ཏུ་མང༌། དུས་གསུམ་པ་གནོད་པ་ཅན་ནི་ལོ་ལྔ་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་བྱུང་སྟེ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པའང་མང་མོད་ནུས་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་སྤྱོད་དྲག་ཤུལ་གྱི་སྦྱོར་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་བྲམ་ཟེ་ཙ་ན་ཀ་སོགས་འདི་དུས་བྱུང༌། བཞི་པ་ངེས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་ནས་ཀ་མ་ལ་རཀྵི་ཏའི་བར་ཡིན་ཏེ་བསྐྱེད་རིམ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ལ་ངེས་པར་སྤྱོད་ཅིང་གྲུབ་པའོ། ། དུས་ལྔ་པ་ཆ་ཤས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ད་ལྟའི་བར་ཡིན་ལ་འཕགས་ཡུལ་དུ་མཁས་པ་སྒོ་དྲུག་ནས་ཨ་བྷ་ཡའི་དུས་ཀྱི་བར་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་དར་ཞིང་ལས་གྲུབ་པ་མྱུར། དེ་ནས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་དར་ཞིང་འཇིགས་མཛད་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ནུབ་པ་ནས་ཡུལ་དབུས་སུ་ཀླ་ཀློ་ཞུགས་པ་འདྲ་ཞིང་བྱུང་བས་ཀླ་ཀློའི་གཉེན་པོ་མཆོག་ཀྱང་སྤྱིར་ཁྲོ་རྒྱལ་ཡ་མཱནྟ་དང་སྒོས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་མཛད་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། ལ་ལི་ཏ་དང་ཡེ་ཤེས་དཔལ་འཛིན་གསུམ། ། དང་པོ་བར་དང་ཐ་མའི་བཀའ་བབས་ཤིང༌། ། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ནོ། ། དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ལྔར་དར་ཡང་ཐུན་མོང་གི་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོར་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་བཤད་དངོས་སུ་དར་བར་མཛད་པ་ནི་དང་པོར་སློབ་དཔོན་ལ་ལི་ཏ་བཛྲ་དང༌། བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་དང༌། མཐར་བྲམ་ཟེའི་སློབ་དཔོན་དཔལ་འཛིན་གསུམ་ལ་རིམ་བཞིན་དང་པོ། བར་པ། ཐ་མའི་ཚུལ་དུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་པོའི་བཀའ་བབས་ཤིང༌། དེ་གསུམ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཞེས་མཚན་གསོལ་ཏོ། ། ཁྱད་པར་གཤེད་སྐོར་ཀུན་འདུས་དཔལ་འཛིན་སོགས། ། རིམ་བརྒྱུད་ལྗོངས་འདིར་སྔགས་རྒྱུད་ཐོག་མར་བྱུང༌། ། ཁྱད་པར་གཤེད་སྐོར་དམར་ནག་འཇིགས་གསུམ་གྱི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་གི་ཆུ་བོ་ཀུན་འདུས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་འཛིན་སོགས་རིམ་པར་བརྒྱུད་དེ་བོད་ཡུལ་དུའང་ཅི་རིགས་པར་བྱུང་ཞིང༌། ལྗོངས་འདིར་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་པོ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད་པར་གྲགས་པས་སྔགས་བྱུང་བའི་སྔ་ཤོས་ཡིན། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དར་ཙམ་ན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་(༡༦༡ན)རྒྱུད་བསྒྱུར། དབང་བཤད་མན་ངག་ལག་ལེན་བཅས་བྱུང༌། གནུབས་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་མཐའ་ཡས་པ་སྤེལ་བས་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་དུ་མ་བྱོན་པས་མཚོན་སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ལྟ་བུར་བྱུང་ངོ༌། ། ཕྱི་དར་ཅོག་གྲུ་ནག་ཚོ་རོང་ཟོམ་དཔྱལ། ། རྭ་སྐྱོ་ཞང་གཉོས་རྣམས་ལས་འཇམ་དཔལ་དངོས། ། རྭ་པའི་ལུགས་ཉིད་བཤད་སྒྲུབ་བླ་ན་འཕགས། ། བསྟན་པ་ཕྱི་དར་ལ་དང་པོ་ཅོག་གྲུ་ལོ་ཙཱ་བ་ཤེས་རབ་བླ་མས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནག་གི་རྒྱུད་དང༌། འཇིགས་བྱེད་རྟོག་བདུན་གཉིས་དང༌། འཇིགས་བྱེད་ཞེ་དགུ་མའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་བསྒྱུར། དགྲ་གདོང་འཇིགས་གསུམ་གྱི་དབང་དང་བཤད་པའང་དར་བར་མཛད། ནག་ཚོ་ལོ་ཙཱས་ཀྱང་ཇོ་བོ་དང་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་སོགས་ལ་གསན་ཏེ་རྒྱུད་འགྲེལ་བསྒྱུར། དབང་བསྐུར་བ་དང་རྒྱུད་བཤད་པ་སོགས་ལས་ཀྱང་མང་དུ་མཆེད། རོང་ཟོམ་ཆོས་བཟང་གིས་ཨུ་པ་ཡ་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་ལ་བསྟེན་ཏེ་ནག་འཇིགས་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་སོགས་བསྒྱུར་ནས
Chinese
诸佛显说。 如是所说故，声闻、缘觉以及大乘中福德甚浅者，应保密之故。诸佛的胜义身、语、意称为秘密。这也不是针对某一刹土或某一所化众生而言的佛，而是指诸佛汇聚或聚合的自性，双运之身，名为大金刚持或一切佛。 因为这是究竟的境界，所以表诠之词《密集金刚》也是一切续部的顶严，如是所说。 《时轮金刚》及其心释也成为阐释《密集金刚》之义的著作，并且《喜金刚》续部也倾向于《密集金刚》，《胜乐金刚》也明示《密集金刚》的真实性。 --- 第二部分 [瞋恨部续] 是： 阎摩敌有五个时期。 随意成就、种种行。 具损害、确定行、部分者亦出现。 阎摩敌的法脉在（古印度）圣地出现了五个时期：从第三次结集（佛教经典）后不久，阎摩敌的密续就开始兴盛，大约两百年是第一个时期，即随意成就的时期，有成千上万的众生成就了大手印的殊胜悉地。第二个时期是种种行成就的时期，大约持续了三百年，所有进入此坛城者无一不成办其目的，（160b）成就殊胜者也极其众多。第三个时期是具损害的时期，持续了五百多年，虽然获得成就者也很多，但主要是通过强力施用忿怒行为而获得能力，婆罗门旃陀迦（Cāṇḍaka）等就是在这个时期出现的。第四个时期是确定行持的时期，是从上师拉利塔瓦杰拉（Lalitavajra）到噶玛拉惹克西塔（Kamalarakṣita）之间，他们确定地修持生起次第及其事业并获得成就。 第五个时期是部分行持的时期，是从那时开始至今，在（古印度）圣地从六大智者（'mkhas pa sgo drug'）到阿巴亚（Abhaya）时期，大约一百年间流行，事业成就迅速。之后，红阎摩敌开始兴盛，并且怖畏金刚（Vajrabhairava）
English
All Buddhas explicitly teach/reveal. Because it is said thus, it should be kept secret from those of the Hearer, Solitary Realizer, and even Mahayana paths who are extremely unfortuitous. The ultimate body, speech, and mind of the Buddhas are called secret. This is also not a Buddha considered from the perspective of a single realm or a single disciple, but rather, the body of union that is the essence of all Buddhas gathered or assembled is called the Great Vajradhara or All-Buddhas. Because that is the ultimate state, the Guhyasamaja (Secret Assembly) Tantra, which is the expressive sound, is also the crown jewel of all tantras, as it is explained. The Kalachakra (Wheel of Time) with its commentary on the mind also became an explanation of the meaning of Guhyasamaja, and the Hevajra Tantra also leans towards Guhyasamaja, and the Chakrasamvara also clarifies the true nature of Guhyasamaja. --- The second part [Tantra of the Wrathful Class] is: There are five stages of Yamantaka. Desired attainments, various practices. Harmful ones, definite practices, and partial ones appeared. The Dharma cycle of Yamantaka appeared in the noble land (ancient India) in five stages: Not long after the third Buddhist council, the tantra of Yamantaka became prevalent, and for about two hundred years, it was the first period, the period of desired attainments, where thousands upon thousands of groups solely achieved the supreme siddhi of Mahamudra. The second period, that of accomplishing various practices, lasted for about three hundred years, and none of those who entered this mandala failed to achieve their aims; (160b) those who achieved supreme attainments were also extremely numerous. The third period, that of harmful ones, lasted for over five hundred years, and although many attained accomplishments, it was mainly through the forceful application of wrathful actions to gain power; Brahmins like Canḍaka appeared during this time. The fourth period, that of definite practices, was from the guru Lalitavajra to Kamalarakṣita, who definitely practiced the generation stage and its activities and achieved accomplishments. The fifth period, that of partial practices, is from then until now, and in the noble land (ancient India), it flourished for about one hundred years, from the six great pandits (mkhas pa sgo drug) to the time of Abhaya, and the accomplishment of activities was swift. After that, Red Yamantaka flourished, and Vajrabhairava...
Chinese
佛法衰落以来，如同野蛮人（外道）进入（印度）中部地区（中土）一般，因此，制服野蛮人（外道）的殊胜对治，总的来说是忿怒之王阎曼德迦（Yamāntaka），尤其是不动明王大威德金刚（Vajrabhairava）。 拉里达、益西、吉祥三位， 最初、中间、最终之传承， 乃大曼陀罗金刚阿阇梨。 尽管如此，在五个时期（或阶段）中弘扬，但在共同所化众生（共同弟子）的显现中，真正弘扬续部灌顶和讲解的，最初是阿阇梨拉里达瓦杰（Lalitavajra），中间是佛陀益西谢（Buddhajñāna），最终是婆罗门阿阇梨吉祥（Palzin），他们依次得到了最初、中间、最终方式的阎魔敌（Yamāntaka）传承。这三位被称为“大曼陀罗金刚阿阇梨”。 尤其阎魔敌诸法汇集吉祥等， 次第传承此地（藏地）密续首现。 尤其阎魔敌（Yamāntaka）法类中，红、黑、怖畏三尊（红阎魔敌、黑阎魔敌、大威德金刚）的续部和教授（口诀）如河流般汇集，经过大阿阇梨吉祥（Palzin）等次第传承，也以各种方式传入了藏地（Tibet）。此地（藏地）据传由化身国王松赞干布（Songtsän Gampo）进行了仪轨修持，因此是密宗（金刚乘）最早出现的情况。在大约僧伽（出家众）制度兴盛之时，翻译了《降阎魔尊大威德金刚胜利续》（Vajrabhairava-vijaya Tantra），灌顶、讲解、教授和实践也随之出现。努布钦·桑杰益西（Nubchen Sangye Yeshe）弘扬了无量阎魔敌（Yamāntaka）法类，由此成就的咒士（持明者）众多，这标志着密宗（金刚乘）续部如同最初般兴盛。 后弘期（佛教）卓德、那措、绒宗、杰， 热、觉、象、聂等（译师）文殊（化身）真。 热派（Ra Lotsawa）传统解说修持（最为）殊胜。 在佛教后弘期（Phyi Dar），首先，卓德译师·喜饶喇嘛（Chogdro Lotsawa Sherab Lama）翻译了《黑阎魔敌续》（Black Yamāntaka Tantra）、《怖畏金刚七心要》（Vajrabhairava Seven Chapters）以及《怖畏金刚四十九尊仪轨》（Vajrabhairava 49 Deities Sādhana）等。他还弘扬了敌面（Dgra gdong，即大威德金刚）、怖畏（‘Jigs byed，即大威德金刚）三尊的灌顶和讲解。那措译师（Nagtso Lotsawa）也向觉沃（Jo Bo，即阿底峡尊者）和誓言金刚（Damtsig Dorje）等聆听教法，并翻译了续部注释。灌顶、续部讲解等也由此广泛传播。绒宗·曲桑（Rongzom Chökyi Zangpo）依止乌巴雅·施利米札（Upaya Shri Mitra），翻译了黑、怖畏（Black Yamāntaka and Vajrabhairava）二尊的续部等。
English
Since the decline of the Dharma, it was as if barbarians (non-Buddhists) entered the central regions (of India), and thus, the supreme antidote to barbarians (non-Buddhists) is generally the Wrathful King Yamāntaka, and specifically the Great Vajrabhairava. Lalita, Yeshe, and Palzin, these three, Received the empowerments of the first, middle, and last, They are the Vajra Masters of the Great Mandala. Although it thus spread in five sequential periods, in the perception of common disciples, those who truly propagated the tantric empowerments and explanations were, firstly, Acharya Lalitavajra; in the middle, Buddha Yeshe Zhab (Buddhajñāna); and finally, the Brahmin Acharya Palzin. They successively received the Yamāntaka empowerments in the first, middle, and final modes. These three were named 'Great Mandala Vajra Acharyas.' Especially the Yamāntaka cycles, all gathered by Palzin and others, Successively transmitted, in this land (Tibet) the Tantra first arose. Particularly within the Yamāntaka cycles, the tantras and pith instructions (oral traditions) of the three fierce deities—Red, Black, and Terrifying (Red Yamāntaka, Black Yamāntaka, and Vajrabhairava)—converged like rivers. Transmitted successively through the great Acharya Palzin and others, they also arrived in Tibet in various forms. In this land (Tibet), it is said that the emanation king Songtsän Gampo performed practices, thus it is considered the earliest instance of Tantra appearing. Around the time when the monastic order flourished, the `Vajrabhairava-vijaya Tantra` was translated. Empowerments, explanations, pith instructions, and practices also emerged. Nubchen Sangye Yeshe extensively propagated the innumerable Yamāntaka teachings, through which many Vidyadharas (knowledge-holders) appeared, marking this as akin to the initial flourishing of the Tantric cycles. During the later propagation (of Buddhism), Chogdro, Nagtso, Rongzom, Gyal, And Ra, Kyo, Zhang, Nyos, were actual Mañjughosha. The tradition of Ra Lotsawa, in explanation and practice, is supreme. During the later propagation (Phyi Dar) of the Doctrine, firstly, Chogdro Lotsawa Sherab Lama translated the `Black Yamāntaka Tantra`, the two `Vajrabhairava Seven Chapters`, and the `Vajrabhairava 49 Deities Sādhana`, among others. He also propagated the empowerments and explanations of the three fierce deities: Enemy-faced (Dgra gdong, i.e., Vajrabhairava), and Terrifying ('Jigs byed, i.e., Vajrabhairava). Nagtso Lotsawa also listened to teachings from Jo Bo (Atisha) and Damtsig Dorje and others, and translated tantric commentaries. Empowerments and tantric explanations also spread widely from these. Rongzom Chökyi Zangpo, relying on Upaya Shri Mitra, translated the tantras of the two deities, Black (Yamāntaka) and Terrifying (Vajrabhairava), and so on.