Chinese
另外， 从第二部分来看，由所诠、能诠以及彼等联结之三者所摄。 首先，如《廓译师大纲》中所载：趣入续部之所依补特伽罗，净除习气之自性法——此凡俗显现，为断除自心相续中三妄念种子，以大金刚持第六境为所缘，修持成熟解脱二道，从而获得暂时及究竟果位，此乃《密集金刚》之所诠。故所诠义有六：趣入续部之所依补特伽罗所了知并须转依的习气之自性法；所断之不相应道垢；所缘境；修持之方便；修持圆满之果。 首先，补特伽罗有二：所断的执我外道补特伽罗，以及所取的说无我内道补特伽罗。 后者有小乘声闻、缘觉二者，大乘中无贪和有贪者。前三者并非此（续部）之真正根器，然因本续部涵摄一切法门，故词义上亦包含前述。 有贪者亦有二：烦恼与对治之欲贪。前者在“观、笑、拥、合”四者中取后者。对治之欲贪，则是由恭敬、悲悯、信心、智慧依序对上师、有情、本尊和法性所产生的四种贪著。其中，又有喜智慧之钝根者和喜方便之利根者二者，此续部的具器者唯是后者。并且，彼（具器者）由补特伽罗之自性、时间与广略之分类、总相与别相之具器三者之特相、以及名言之理所摄。 其次，习气有二：生起之世俗谛，以及死亡之胜义谛的习气。 前者包含所依和能依的二胜王，后者则分别安立五次第的习气。 第三，道之垢染有三：垢染强大者，即凡夫事物之任运妄念；垢染微细者，即能取所取作
English
In addition, Secondly, from the perspective of the second part, it is comprised of three elements: the expressible (that which is to be expressed), the expression (that which expresses), and their interconnectedness. Firstly, as stated in the Great Outline of Gö Lotsawa: “The individual (gang zag) who serves as the support for entering the tantra purifies this ordinary appearance, which is the natural Dharma of the object to be purified (byang gzhi). In order to abandon the seeds of the three conceptual thoughts (rtog pa gsum) within their own mind-stream, they meditate upon the Great Vajradhara as the sixth object of focus. By engaging in the two paths of maturation and liberation, they attain temporary and ultimate results. This is the subject matter of the Guhyasamaja (Sangwa Düpa).” According to this, there are six meanings of the expressible (brjod bya): the natural Dharma of the object to be purified (byang gzhi) that is known by the individual who is the support for entering the tantra and is to be transformed; the incompatible defilements of the path (mi mthun pa lam gyi dri ma) to be abandoned; the object of focus; the method of practice; and the perfected results of the practice. Firstly, regarding individuals (gang zag), there are two: the individual holding the view of self (bdag tu lta ba), belonging to non-Buddhist schools (mu stegs pa), who is to be abandoned; and the individual proclaiming selflessness (bdag med smra ba), belonging to Buddhist schools (nang pa), who is to be adopted. Regarding the latter (Buddhist individuals), there are two Hinayana (Hearers and Solitary Realizers), and Mahayana (those without attachment and those with attachment). Although the former three (Hinayana Hearers, Solitary Realizers, and Mahayana without attachment) are not actual vessels for this (tantra), because all Dharma gates are contained within this tantra, they are included verbally in the preceding section. Regarding those with attachment, there are also two types: afflictive attachment and counteracting attachment. From the four (stages of desire): gazing, smiling, embracing, and union, the latter (union) is taken for the former (afflictive attachment). For counteracting attachment, there are four types of attachment, arising respectively from reverence, compassion, faith, and wisdom, towards the Guru, sentient beings, deities, and Dharmata. Among these, there are two types: those of dull faculties who delight in wisdom, and those of sharp faculties who delight in means. It is taught that only the latter (those of sharp faculties who delight in means) are fitting vessels for this tantra. Furthermore, it encompasses the nature of the individual, the classification by time and extensive/condensed, the characteristics of the three suitable vessels (general, specific, and particular), and the reasons for verbal designation. Secondly, there are two types of objects to be purified (byang gzhi): birth as relative truth, and death as ultimate truth. The former (birth as relative truth) includes the two victorious excellent ones (royal ones) as support and supported. The latter (death as ultimate truth) applies the objects to be purified (byang gzhi) to each of the five stages (rim pa lnga). Thirdly, there are three types of defilements of the path: the strong defilement, which is the ordinary conceptual thought (rtog pa rang ga ma) of common things; the subtle defilement, which is the apprehended and apprehending.
Tibetan
་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ། དེ་རེ་རེ་ལའང་གཉེན་པོ་སྟོབས་ཆུང་བས་སྤང་བྱ་དྲི་མ་རགས་པ་དང༌། སྟོབས་ཆེན་པོས་(༡༥༦བ)སྤང་བྱ་ཕྲ་བ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། ། བཞི་པ་དམིགས་བྱའི་ཡུལ་ནི། སྐུ་གསུམ་དུས་གསུམ་ཐེག་པ་གསུམ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་བདེན་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། ། ལྔ་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས། རྒྱུད་མ་སྨིན་པ་སྨིན་ཅིང་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གསུམ་འགྲུབ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པ་སྨིན་ལམ། རྒྱུད་རྟོག་པ་གསུམ་ལས་མ་གྲོལ་བ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་མོ། ། དང་པོ་ལ་གསུམ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་འཇུག་པ། སློབ་མ་གཞུག་པའོ། ། དང་པོ་ལ། རབ་ལྷ་ཡིས་གནང་བ་ཐོབ་པ། འབྲིང་མཚན་མ་རྙེད་པ། ཐ་མ་བསྙེན་གྲངས་ཐེམ་པའི་ཚུལ་གསུམ། གཉིས་པ་ལ། ས་དང་། སྟ་གོན། ཐིག་ཚོས་ཀྱི་ཆོ་ག་གསུམ། དཀྱིལ་འཁོར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་སྒྲུབ་ཅིང་མཆོད་པ། བདག་ཉིད་འཇུག་པ་སྟེ་ལྔ། གསུམ་པ་ལ། ལྷ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ། ལྷ་ངོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ། བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་བསྒོམ་པར་དབང་བའམ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་བ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དངོས་གྲུབ་རྣམ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཏད་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྟན་པ་ལྔ། དེ་དག་སོ་སོ་ལ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། ། གཉིས་པ་གྲོལ་བྱེད་ཉམས་ལེན་གྱི་ཐབས་ལ་གཉིས། རྗེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། མཉམ་གཞག་གི་སྒོམ་པའོ། ། སྤྱོད་པ་ལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་དམན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་མཆོག་གི་སྤྱོད་པ་གཉིས། ཕྱི་མ་ལ། རྒྱ་ཆེ་བ་ཆགས་བྲལ་ཕར་ཕྱིན་དང་། ཟབ་པ་ཆགས་བཅས་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས། སྔགས་སྤྱོད་ལ། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་སྤྱིར་བཤད་ནས། འདི་ནི་ཕྱི་མ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་ལ་མགོན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་བཞིན་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་དང༌། (༡༥༧ན)རྒྱལ་པོ་གཞོན་ནུའམ་དཔལ་ལྡན་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཕྱི་མ་ལ། འདོད་འཇུག་དང་བརྟེན་སློབ་ཐུན་མོང་གི་སྤྱོད་པ། རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཉིས། དེ་རེ་
Chinese
作意分别，以及极其微细的实物本体分别。此二者，各别又有对治力弱所断的粗大烦恼，以及对治力强所断的微细烦恼，分为两种。(156b) 第四，所缘境是：具足三身、三时、三乘、三曼荼罗、三谛自性，具七支，无学双运大金刚持。 第五，修持之方便有二：一是使未成熟之根机成熟，并成为成就三殊胜悉地之堪能器，是为成熟道；二是使未解脱于三种分别之根机解脱之道路。 第一者有三：前期修近修，上师摄受，弟子进入。 第一者有三种方式：上者获得本尊之赐予，中者获得征兆，下者完成近修数。 第二者有五：坛城之土地、准备、画线染色之仪轨三者；对曼荼罗进行加持、修持并供养；以及自身进入。 第三者有五：为了与本尊相应而进入曼荼罗；为了认识本尊而展示曼荼罗；为了能修习生起次第和圆满次第而灌顶或获得允许；为了在今世获得两种悉地而授予咒语和手印；为了不退失大乘之法而开示誓言和戒律。这些各自又被许多细微的分类所摄。 第二，解脱之修持方便有二：后得行为，以及等持禅修。 行为有二：小乘下劣之行为，以及大乘殊胜之行为。 后者有二：广大的离贪波罗蜜，以及甚深的具贪密咒之行为。 密咒行为，总的来说以四部续之方式宣说。此处特别宣说后者的瑜伽大行为，有怙主遍行与密咒行为两种。 它们依次被称为胜伏一切方与（157a）童子王或具德摄政王之行为。 后者有二：欲贪进入与依赖弟子共同的行为，以及明智禁行之行为。 它们各自
English
Conceptualization of action, and extremely subtle conceptualization of the intrinsic nature of phenomena. Each of these is further divided into two: the gross defilements to be abandoned by weaker antidotes, and the subtle defilements to be abandoned by stronger antidotes. (156b) Fourth, the object of focus is the Great Vajradhara, the non-learning (or fully accomplished being's) indivisible union, embodying the Three Kayas, Three Times, Three Yanas, Three Mandalas, and Three Truths, and possessing the seven branches. Fifth, there are two methods of practice: the ripening path, which makes an unripe continuum ripe and a suitable vessel for accomplishing the three kinds of siddhis; and the path of liberation, which liberates a continuum not yet freed from the three conceptualizations. The first of these has three: preliminary approach (or preliminary retreat), the master's engagement, and the disciple's entry. The first, in turn, has three modes: the best, obtaining authorization from the deity; the mediocre, finding signs; and the lowest, completing the count of the approach mantra. The second has five: the ground, preparations, and the three rituals of drawing and coloring lines (mandala construction); blessing the mandala, practicing and making offerings; and oneself entering. The third has five: entering the mandala to become equal in fortune with the deity; showing the mandala to recognize the deity; conferring empowerment to be authorized or obtain permission to meditate on both generation and completion stages; transmitting mantras and mudras to attain the two kinds of siddhis in this very life; and teaching samaya and vows so as not to deviate from the Mahayana path. These, in turn, are subsumed by many internal divisions. Second, the methods of practice for liberation have two: post-meditation conduct, and equipoise meditation. Conduct has two: the inferior conduct of the Hinayana, and the supreme conduct of the Mahayana. The latter has two: the vast conduct of paramitas (perfections) free from attachment, and the profound conduct of tantra with attachment. Tantric conduct, generally explained according to the four classes of tantra. Here, particularly presenting the latter, the great yoga conduct, there are two: the Protector All-Pervading conduct, and the Tantric conduct. These are sequentially called the All-Victorious over Directions (Phyogs las rnam rgyal) and (157a) the conduct of the Youthful King or Glorious Regent. The latter has two: the conduct of desirous entry and reliance on disciples in common, and the conduct of wisdom asceticism. Each of these