Tibetan
ལ་ལོ་ཙཱ་བ་ལ་བརྒྱུད་པ་དང༌། བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲ་ནས་གཡག་སྡེ་ཟེ་དམར་བ་ལ་བརྒྱུད་པ་སོགས་སྲོལ་དུ་མ་བྱུང༌། ཡང་ཕྱིས་སུ་རྒྱུན་མ་ནུབ་ཙམ་ལས་ཉག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་གྱུར་པ་ལ། བརྒྱུད་སྲོལ་དེ་དག་གི་ཆུ་བྲན་བརྒྱ་རྩ་ཕྱི་མའི་ཐ་མར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་བག་ཆགས་ལྷག་པར་སད་པ་བུ་སྟོན་མཁས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཁྱིལ་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་འབྱུང་བའི་བཤད་པ་ཆེན་མོ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་སོགས་ཡིག་ཆ་མང་དུ་མཛད་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་རྨངས་ནས་གསོས་སོ། ། དེང་སང་བཤད་རྒྱུན་ནི་མི་བཞུགས་ལ། (༡༥༣བ)དཔལ་མཆོག་རིགས་བསྡུས། རྩེ་མོ་རིགས་བསྡུས། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སོགས་དབང་བཀའ་ཆེ་ཆུང་བཅུ་གསུམ། རྒྱུད་ཀྱི་ལུང༌། ཆ་མཐུན་ནམ་འཕྲོས་པའི་རྒྱུད་སྦྱོང་དཀྱིལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དབང་བཀའ་ཙམ་ཞིག་བཞུགས་སོ། ། འདི་ལ་ཡོ་ག་སྟོད་ལུགས་དང་སྨད་ལུགས་ཞེས་གྲགས་པ་ནི། ལོ་ཆེན་གྱི་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་དུ་བཤད་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་དང་ལག་ལེན་ཀུན་སྙིང་ལུགས་ལྟར་མཛད་པ་ནི་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་ལ་བྱུང་ཡང་ས་ཆ་སྨད་དུ་དར་བ་ལ་ཡོ་ག་སྨད་ལུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཉང་སྟོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་བློ། རིན་སྤུངས་ཀྱི་སུམ་སྟོན། བོ་དོང་གི་སྤང་ག་འདང་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས་སྲོལ་བཏོད་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། ། ཡོ་ག་སྟོད་ལུགས་ནི། ཕྱིས་ལོ་ཆེན་གྱིས་བཤད་པ་ལག་ལེན་གཉིས་ཀ་ཀུན་སྙིང་ལུགས་ལྟར་མཛད་པ་ནི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་བྱུང་ཡང༌། ས་ཆ་སྟོད་དུ་དར་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མལ་ལོ་ཙཱ་བ་ནས་བླ་མ་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་སོགས་ལ་བརྒྱུད་དེ་སྙན་བརྒྱུད་དུ་བཞུགས་པ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་གྱིས། ཕྱི་རབས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་བློ་ཞན་ཅིང་བརྗེད་ངས་པས་སྙན་བརྒྱུད་འཛིན་མི་ནུས་པར་ནུབ་ཀྱི་དོགས་ནས་གཞན་ཕན་སྐོར་གསུམ་སོགས་མཛད་པ་ལས་རིམ་གྱིས་མཆེད་ནས་སྦྱོང་རྒྱུད་ཀུན་རིག་གི་ཕྱག་བཞེས་གྲུབ་མཐའ་ཀུན་ལ་ད་ལྟའི་བར་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་སོ། ། ཏ༣ གསུམ་པ་[བླ་མེད་རྒྱུད་]ལ་གཉིས། ཐ༡ ཕ་རྒྱུད་དང༌། ཐ༢ མ་རྒྱུད་དོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ད༡ འདོད་ཆགས། ད༢ ཞེ་སྡང༌། ད༣ གཏི་མུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། འདུས་པ་ལུགས་སྲོལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིར་གྲགས། ། བླ་མེད་ཕ་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་རྒྱ་གར་དུ་པདྨ་བཛྲ་ཆེན་པོ། ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ། ཀླུ་སྒྲུབ། སྒེག་པའི་རྡོ་རྗེ། རྡོ་རྗེ་བཞད་པ། མགྲི
Chinese
经由洛扎瓦传承，以及自毗布底旃陀罗至雅德·泽玛瓦的传承等，形成了多种传统。然而后来，传承几乎中断，变得极其微弱。这些传承的数百支流，最终汇集于大学者布顿·仁钦珠的浩瀚智慧之海，其中瑜伽续的习气特别被唤醒。他撰写了阐释瑜伽续扼要义理的宏大释论，以及其他如坛城仪轨等诸多文献，从而从根本上复兴了瑜伽续的教法。 现今，讲解传承已不复存在。(153b) 仅存《吉祥尊胜集》、《顶髻尊胜集》、《金刚界》等十三种大小灌顶授权、续部口传，以及十二种相应或广衍续部修习坛城的灌顶授权。 此处所称的‘瑜伽上部派’和‘瑜伽下部派’，是根据大译师在前半生依照释迦亲友的讲解和衮宁的行持传统所做的。虽然发生在前半生，但因其在下部地区（卫藏南部）流传，故称为瑜伽下部派。其开创者是年堆（江孜）的却洛国王、仁蚌（日喀则）的松顿、博东（日喀则）的邦噶·当琼等人。 至于瑜伽上部派，则是后来大译师在后半生依照衮宁的讲解和行持传统所做的。虽然发生在后半生，但因其在上部地区（卫藏北部）流传，故称为此名。从玛尔巴译师（Mal Lotsāwa）传至萨迦派大上师等，此口耳传承由至尊扎巴坚赞（Jetsun Drakpa Gyaltsen）所传承。由于担心后世所化弟子智慧低下且健忘，无法执持口耳传承而使其衰落，他因此撰写了《他利三品》等著作，并由此逐渐广传。至今，净续《一切智》（Sarvavid）的修持已在所有宗派中弘扬光大。 三、[无上续]有二：一、父续；二、母续。 一、第一（父续）有三：一、贪欲；二、嗔恨；三、痴愚部类的续。 一、第一（贪欲部类），以《秘密集会》（Guhyasamāja）传统二十四派而闻名。 在无上父续《秘密集会》（Guhyasamāja）中，印度的传承有：大莲花金刚（Mahāpadmavajra）、无支分金刚（Niravayavajra）、龙树（Nāgārjuna）、嬉戏金刚（Līlāvajra）、金刚笑（Vajrahasa）、以及…（未完）
English
Many traditions emerged, such as the lineage passed down through Lotsawa, and from Vibhuti Chandra to Yakde Zema Rawa. Later, however, the continuity almost faded, becoming extremely tenuous. The hundreds of streams of these lineages, where the karmic imprints of Yoga Tantra were particularly awakened, ultimately converged into the great ocean of scholars, Buton Rinchen Drub. He authored a great commentary elucidating the concise meaning of Yoga Tantra, as well as many other texts such as mandala rituals, thereby reviving the teachings of Yoga Tantra from their foundation. Currently, the explanatory tradition no longer exists. (153b) Only the thirteen major and minor empowerments of Śrī Paramādi, Cūḍāmaṇi Kula-saṅgraha, Vajradhātu, etc., the scriptural transmissions of the tantras, and the empowerments of the twelve mandala practices of the congruent or extended tantras remain. What is known here as the Upper Yoga tradition and Lower Yoga tradition refers to the Great Translator's explanations in the earlier part of his life, made according to Shakyamitra, and practices according to Kunsnying's tradition. Although these arose in the earlier part of his life, they spread in the lower regions, thus called the Lower Yoga tradition. Its founders were King Chölo of Nyangtö (Gyantse), Sumtön of Rinpung (Shigatse), and Pangga Dangchung of Bodong (Shigatse). As for the Upper Yoga tradition, it refers to the Great Translator's later explanations and practices, both made according to Kunsnying's tradition. Although these occurred in the later part of his life, they spread in the upper regions, thus called by this name. This oral lineage, transmitted from Marpa Lotsawa to the Great Sakyapa Lamas and others, was maintained by the great revered Jetsun Drakpa Gyaltsen. Fearing that future disciples, being of dull intellect and forgetful, would be unable to uphold the oral lineage and it would thus decline, he composed the 'Three Cycles for the Benefit of Others' and other works, from which it gradually spread. As a result, the practice of the Sarvavid (Kunrig) purification tantra has spread and flourished among all schools of thought until now. 3. The third, [Anuttarayoga Tantra], has two parts: 1. Father Tantra, and 2. Mother Tantra. 1. The first (Father Tantra) has three: 1. Desire; 2. Hatred; and 3. Tantras of the Ignorance family. 1. As for the first (Desire family), the Guhyasamāja tradition is known for its twenty-four sub-traditions. In the Anuttara Father Tantra, Guhyasamāja, in India, (the lineage includes) Mahāpadmavajra, Niravayavajra (Vajra Without Limbs), Nāgārjuna, Līlāvajra (Playful Vajra), Vajrahasa (Vajra Laughter), and M... (truncated).
Tibetan
ན་གསུམ་དབང་པོ། དབྱངས་སྙན་སྐྱོང་བ། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས། ཤཱནྟི་པ། ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་སོགས་ལུགས་སྲོལ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས་པ་ལས། ཕྱི་མ་ནི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པས་བཀྲལ་བ་ཡིན་ཀྱང་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་ངེས་པ་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་བཀྲལ་(༡༥༤ན)བས་མི་འཐད་པར་བཞེད་དོ། ། བོད་དུ་བཀའ་སྲོལ་དྲུག་ཙམ་བྱུང་བ་ལས། ། གཙོ་བོ་འཕགས་དང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་གཉིས། ། ལུགས་སྲོལ་དེ་དག་ལས་བོད་ཀྱི་ཡུལ་འདིར་འཕགས་ལུགས། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས། ཤཱནྟི་པའི་ལུགས། རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་ལུགས། པདྨ་བཛྲ་གྱི་ལུགས། ཀུན་སྙིང་གི་ལུགས་བཅས་དྲུག་བྱུང་སྟེ། སྔ་དར་གྱི་སྐབས་སུ་ལྕེ་བཀྲ་ཤིས་ཞེས་བྱ་བས་བསྒྱུར་ཞིང་ཏནྟྲ་ཆེན་པོ་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་ལས་ཐུགས་རྒྱུད་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་གྲགས། འགྲེལ་མཛད་བཤད་པའང་བྱུང་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞད་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་མཚོན། འོན་ཀྱང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དབང་བཤད་མན་ངག་རིང་དུ་མ་དར་ཞིང༌། གཙོ་བོར་འཕགས་སྐོར་ཏེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་དབང་བཤད་མན་ངག་ཚང་བར་བྱོན་ཅིང་ད་ལྟའི་བར་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། ། སྔ་མ་མར་འགོས་ཇོ་བོ་ཆག་པཎ་ཆེན། ། ཕྱི་མ་རིན་བཟང་གཉན་རྭ་གཉོས་ཀྱི་ལུགས། ། དེ་ལ་སྔ་མ་འཕགས་ལུགས་ནི་ཕྱི་དར་གྱི་ཐོག་མར་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཉིད་དང༌། དེའི་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་སོགས་གཞུང་ཆེ་ཕྲ་མང་པོ་བསྒྱུར། དེ་དག་གི་དབང་དང་བཤད་པ་སོགས་ཀྱང་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་གསན། གཞན་ཡང་། ཕྱི་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་མང་པོས་འཕགས་ཡུལ་ནས་ཉན་ཏེ་བསྒྱུར་བཤད་ཅི་རིགས་པར་མཛད་མོད་ཀྱི་གཙོ་བོར་མར་འགོས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་སུ་གྲགས་ཆེ། དེའང་མར་པ་ལོ་ཙཱ་ཆོས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་ནཱ་རོ་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་ནས་གསང་བ་འདུས་བའི་སྐོར་རྣམས་ཞུས། བོད་དུ་སློབ་མ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ལས་སློབ་མའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཀ་ཆེན་བཞི་ལས་ཁྱད་པར་དུ་མཚུར་སྟོན་དབང་དེ་ལ་འདུས་པའི་སྐོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གནང༌། དེས་ཁམས་པ་རོ་མཉམ་རྡོ་རྗེ་ལ་གནང་སྟེ། རོ་མཉམ་རྡོ་རྗེས་རྒྱ་གར་དུ་འདུས་པ་ཉན་པ་ལ་བྱོན་པའི་ཚེ་ལམ་དུ་རྒྱ་གར་བ་གཉིས་མར་པ་ལ་འདུས་པ་ཉན་དུ་འོངས་པ་དང་(༡༥༤བ)ཕྲད་ནས་ཚུར་བྱོན། མར་པ་གཤེགས་ཟིན་པས་མཚུར་སྟོན་ལ་འདུས་པ་གསན་པ་སོགས་ནས་ཉེ་བར་བརྒྱུད་དེ་མར་ལུགས་སུ་གྲགས་སོ། ། འགོས་ལུགས་ནི། ལོ་ཙཱ་བ
Chinese
纳格松旺波、央年琼瓦、桑杰耶谢、寂护、贡嘎宁波等大约二十四种宗风相继出现。其中，后者虽由圣域（印度）学者所阐释，但无疑是无上瑜伽续的，却被阐释为瑜伽续，故被认为不合理。（154a） 在藏地（西藏）所兴起的大约六种教传宗风中， 主要者为圣者（龙树）与智足二派。 在这些宗风中，藏地（西藏）出现了六种：圣者（龙树）派、智足派、寂护派、金刚笑派、莲花金刚派、贡宁派。在早期弘传时期，一位名叫切扎西的人翻译了（密续），从十八部大密续中，心续《密集》（Guhyasamāja）广为人知。阐释性的讲解也出现了，以金刚笑派为例。然而，后者的灌顶、讲解和口诀并未长久兴盛。主要是圣者（龙树）部，即龙树派，以及佛智足派，这两种宗风的灌顶、讲解和口诀完备地流传下来，并一直存续至今。 前者（龙树派）有玛尔（玛尔巴）、果（果译师）、觉沃、洽、班钦诸师之传承； 后者（智足派）有仁藏（仁钦桑波）、年、惹、纽诸师之传承。 其中，前者的圣者（龙树）派，在后弘期之初，大译师仁钦桑波（宝贤）翻译了《密集》本身，以及其注释《明灯》等许多大小论典。他也深入听受了这些（密续）的灌顶和讲解等。 此外，后来有许多译师从圣域（印度）听闻并进行了各种翻译和讲解，但主要以玛尔（玛尔巴）和果（果译师）的两种宗风最为著名。其中，玛尔巴译师却吉洛卓（法慧）依止了大师那若巴和智心等人，请求了《密集》的法要。在藏地（西藏）传授给弟子们时，尤其将《密集》的完整法要赐予了察顿旺格，他是在四位大嘎钦弟子中最杰出者。察顿旺格又将法要赐予了康巴荣念多杰。当荣念多杰前往印度听闻《密集》时，在路上遇到了两位正要前往玛尔巴处听闻《密集》的印度人，于是他们一同返回。由于玛尔巴已经圆寂，荣念多杰便从察顿旺格等处听闻《密集》，并近距离地传承了下来，因此被称为玛尔派（玛尔巴传承）。（154b） 果派（果译师传承）则... 译师...
English
From among those said to have established around twenty-four traditions, such as Nagsum Wangpo, Yang Nyan Kyongwa, Sangye Yeshe, Shantipa, and Kundga Nyingpo, the latter was expounded by scholars from the noble land (India), but what was certainly an Anuttarayoga Tantra was expounded as a Yoga Tantra, which was considered inappropriate. (154a) Among the approximately six Kagyü (Oral Transmission) traditions that arose in Tibet, The main ones are the two lineages of Arya (Nagarjuna) and Jnanapada. From those traditions, in this land of Tibet, six arose: the Arya (Nagarjuna) tradition, the Jnanapada tradition, the Shantipa tradition, the Vajrahasya tradition, the Padma Vajra tradition, and the Kunsnying (Kundga Nyingpo) tradition. During the early dissemination period, a person named Che Tashi translated (it), and from the eighteen great Tantra sections, the Mind Tantra known as Guhyasamaja (Secret Assembly) is renowned. Explanatory commentaries also appeared, exemplified by the Vajrahasya tradition. However, the empowerments, explanations, and pith instructions of the latter ones did not flourish for long. Primarily, the Arya (Nagarjuna) cycle, meaning Nagarjuna's tradition, and the tradition of Buddha Jnanapada, these two lineages, came with complete empowerments, explanations, and pith instructions, and remain until now. The former (Nagarjuna tradition) has the Mar (Marpa), Gos (Gos Lotsawa), Jowo, Chak, and Panchen lineages. The latter (Jnanapada tradition) has the Rin Zang (Rinchen Zangpo), Nyan, Ra, and Nyos lineages. Among these, the former Arya (Nagarjuna) tradition, at the beginning of the later dissemination, the great translator Rinchen Zangpo translated the Guhyasamaja Tantra itself, and many major and minor texts, such as its commentary *Drön Sal* (Clear Lamp). He also heard and fully comprehended the empowerments and explanations of those. Furthermore, later many translators listened in the noble land (India) and performed various translations and explanations, but primarily the two traditions of Mar (Marpa) and Gos (Gos Lotsawa) are widely renowned. Marpa Lotsawa Chökyi Lodrö relied on masters such as Naropa and Jnanagarbha and requested the teachings concerning Guhyasamaja. When teaching to disciples in Tibet, he fully bestowed the complete Guhyasamaja cycle, especially to Tsurton Wangge, who was the most excellent among the four great Kachen (scholarly) disciples. He then bestowed it upon Khampa Ronyam Dorje. When Ronyam Dorje went to India to listen to the Guhyasamaja (teachings), on the way he met two Indians who had come to Marpa to listen to the Guhyasamaja (teachings), and they returned together. Since Marpa had already passed away, (Ronyam Dorje) listened to the Guhyasamaja from Tsurton, etc., and thus it is renowned as the Mar (Marpa) tradition, transmitted closely. (154b) The Gos tradition: The translator...