Tibetan
ཕྱི་མའི་བཤད་རྒྱུན་མཉྫུ་ཤྲཱིས་སྤེལ། ། གསང་སྔགས་ཕྱི་འགྱུར་གསར་མའི་ལུགས་སུ་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་བཞིར་གྲགས་པའི་ཐོག་མ་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ནི། འཕགས་ཡུལ་དུ་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་སྐལ་པ་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་གསང་བ་རྣམས་ནི་མཁས་པའི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པས་སྔ་མས་བྱ་རྒྱུད་དང༌། ཕྱི་མས་སྤྱོད་རྒྱུད་གཙོ་བོར་བཤད་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་རྩལ་འདོན་གྱིས་སྤེལ་བར་མཛད་ལ། གཞན་ཡང་ཛེ་ཏཱ་རི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་སྤེལ་བར་མཛད་དོ། ། བོད་དུ་བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་སྐབས་ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་སྤྱན་འདྲེན་དུ་དབས་མཉྫུ་ཤྲཱི་སོགས་བཏང་ཡང་མ་བྱོན་པར་ཀྲི་ཡོག་སྡེ་གསུམ་བཤད་པ་ཉན། ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་གནང་བ་ཁྱེར་ཏེ་སླར་འོངས་ནས་བཙན་པོ་ལའང་ཕུལ། སློབ་མ་རྣམས་ལའང་བཤད་པས་དར་བར་གྱུར། དེའང་དཔུང་བཟང་དང༌། གསང་བ་སྤྱིའི་རྒྱུད་དང༌། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་བསྡུས་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་གསང་བའི་གསུང་ལོ་ཙཱ་བས་ལེགས་པར་བཟུང་སྟེ་ཡི་གེར་བྱས་པ་དང༌། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལ་འགྲེལ་པ་ཞིག་ཀྱང་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་པ་དང་ཉན་པའི་རྒྱུན་ཡང་ཡོད་པར་སྣང་མོད། བསྟན་པ་ཕྱི་དར་གྱི་སྐབས་བ་རི་ལོ་ཙཱ་རིན་ཆེན་གྲགས་ཀྱིས་དབང་བཀའ་དུ་མའི་རྒྱུན་སྤེལ་བ་སོགས་སྐྱེས་མཆོག་དུ་མས་ལུགས་སྲོལ་ཅི་རིགས་པ་སྤེལ་ཡང་(༡༥༢བ)རྐང་ཚུགས་པའི་བཤད་རྒྱུན་ཆེར་མ་བྱུང་ཞིང༌། ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་པོས་ས་སྐྱའི་སྒོ་རུམ་དཔེ་ཁང་དུ་ལོ་གསུམ་སྐུ་མཚམས་བཅད་དེ་རྒྱུད་དང་རྒྱ་འགྲེལ་རྣམས་ལ་གཟིགས་རྟོག་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་མཛད། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྤྱི་རྣམ་བརྩམས་ཤིང་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་ཐུགས་བརྩོན་ཆེན་པོ་གནང་ཡང༌། དེང་སང་ནི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ལུང་དང༌། བྱ་རྒྱུད་རིགས་གསུམ་སྤྱི། དྲི་མེད་རྣམ་གཉིས། དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད། སྨན་བླ་ཞེ་བདུན་མ། དོན་ཞགས་ལྷ་མང༌། མི་འཁྲུགས་པ་ལྷ་དགུ། བཅུ་གཅིག་ཞལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས། ཕྱག་རྡོར་འགྲོ་བཟང་ལུགས་སོགས་ཀྱི་དབང་དང༌། རྗེས་གནང༌། རིག་གཏད། ལུང་སྦྱིན་པའི་རིགས་དུ་མ་དང༌། སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལྷ་བརྒྱ་དང་ཉེར་གཉིས་མཚན་མ་གཉིས་དང་བཅས་པ། འཇམ་དབྱངས་ཨ་ར་པ་ཙ་ལྷ་ལྔ
Chinese
之后的传承由文殊师利（Manjushri）传播。 密宗外续新译传承中，四部大续之首的《事续》和《行续》是这样的：在圣地（印度），由堪布菩提胜（Bodhivisheshana）的具缘弟子和佛密（Buddha Guhya）等，他们都是精通学识的佼佼者，前者主要弘扬《事续》，后者主要弘扬《行续》，将讲说和修持二者都着重加以推广。此外，翟达日（Jetari）等人也各自以相应的方式进行了弘扬。 在（藏地）佛教前弘期，赤松德赞法王派达巴·文殊师利（Dabpa Manjushri）等人去迎请堪布佛密（Buddha Guhya），但他并未前来，而是听闻了《三部瑜伽续》的讲说。他带回了佛密自己的注释，然后呈献给赞普，并向弟子们讲解，从而使其兴盛。其中有《善臂续》、《普密续》、《后观续》等，以及《行续》中的《毗卢遮那现证菩提续》，佛密对此有概要义的注释，还有佛密的著述由译师妥善掌握并记录成文。此外，还有《金刚手灌顶续》的一个注释也得到了翻译。似乎在这些经典中也有讲说和听闻的传承。然而，在佛教后弘期，虽然像巴日译师仁钦扎（Bari Lotsawa Rinchen Drak）弘扬了许多灌顶教言的传承，以及许多大德以各种方式弘扬了教法，但（152b）并没有形成坚实的讲说传承。大诺尔钦金刚持贡噶桑波（Ngorchen Kunga Zangpo）在萨迦（Sakya）果仁（Gorum）图书馆闭关三年，深入研习了诸续部和印度注释。 尽管他（指贡噶桑波）撰写了《事行二续总论》，并为弘扬佛法付出了巨大的努力，但如今，各种续部的口传，以及《事续》中的“三部总颂”、“无垢二相”、“三昧耶庄严”、“药师七佛”、“不空羂索多身”、“不动明王九尊”、“十一面观音龙树传承”、“金刚手善趣传承”等多种灌顶、随许、口诀、口传，以及《行续》中的“毗卢遮那现证菩提一百二十二尊及二相”，文殊菩萨（Manjushri）“阿惹巴扎”五尊……
English
The subsequent lineage was propagated by Manjushri. Regarding the Kriya Tantra and Charya Tantra, which are the foremost among the four great Tantra classes renowned in the New Translation tradition of the outer tantras of Secret Mantra: In the noble land (India), the masters Bodhivisheshana and Buddaguhya were preeminent scholars. The former primarily propagated the Kriya Tantra, and the latter the Charya Tantra, both emphasizing the combination of explanation and practice. Furthermore, others such as Jetari also propagated them in various appropriate ways. During the early propagation of the Dharma in Tibet, King Trisong Deutsen sent Dabpa Manjushri and others to invite Master Buddaguhya. However, he did not come; instead, he listened to the explanations of the Kriya Yoga Tantra (Kriyā Tantra, Carya Tantra, Yoga Tantra). He took Buddaguhya's own commentaries, returned, and presented them to the Emperor, and also taught them to his disciples, thus causing the Dharma to flourish. These include the *Punyasena Tantra*, *General Secret Tantra*, *Posterior Dhyana Tantra*, etc., and for the *Charya Tantra*, there is a condensed meaning commentary on the *Vairocana Abhisambodhi Tantra* by Master Buddaguhya, and Buddaguhya's teachings were well understood and written down by the Lotsawa. Furthermore, a commentary on the *Vajrapani Abhisheka Tantra* was also translated. It appears that there was also a tradition of teaching and listening for these and other texts. However, during the later propagation of the Dharma, although many supreme beings, such as Bari Lotsawa Rinchen Drak, propagated various streams of empowerment and teachings, and other traditions, a robust lineage of explanation did not greatly develop (152b). The great Ngorchen Vajradhara Kunga Zangpo undertook a three-year retreat in the Sakya Gorum Library, thoroughly studying the Tantras and their Indian commentaries. Although he (referring to Kunga Zangpo) composed a general treatise on Kriya and Charya Tantras and made great efforts to propagate the doctrine, nowadays, the scriptural transmissions of various tantras, and numerous empowerments, subsequent permissions, pith instructions, and scriptural transmissions such as "General Three Classes of Kriya Tantra", "Immaculate Dual Aspects", "Three Samaya Arrangements", "Medicine Buddha with Forty-seven Deities", "Amoghapasha with Many Deities", "Akshobhya with Nine Deities", "Eleven-faced Avalokiteshvara according to Nagarjuna's tradition", "Vajrapani according to Drogon's tradition", etc., as well as the "Vairocana Abhisambodhi Charya Tantra with One Hundred Twenty-Two Deities and Two Signs", and Manjushri Arapacana with five deities... (text ends abruptly)
Tibetan
འི་དབང་གི་རྒྱུན་ཙམ་ལས་བཤད་རྒྱུན་ནི་མི་བཞུགས་སོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་[རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་]ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་མཁས་པ་རྣམ་གསུམ་སྲོལ། ། ཐོག་མར་ལོ་ཆེན་སྲས་བཞི་ཇོ་བོས་སྤེལ། ། བར་དུ་རྩ་སྣུར་འཛིམ་སོགས་ཆུ་བྲན་བརྒྱ། ། ཐ་མ་བུ་སྟོན་མཁས་པའི་རྒྱ་མཚོར་འཁྱིལ། ། ཡོ་གའི་བསྟན་པ་རྨང་ནས་གསོ་བར་མཛད། ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནི། ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན། དོན་ལ་མཁས་པ་སངས་རྒྱས་གསང་བ། གཉིས་ཀ་ལ་མཁས་པ་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་གསུམ་གྱི་བཀའ་སྲོལ་འཕགས་ཡུལ་དུ་གྲགས་ཆེ་ཞིང་བོད་དུ་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་བཀའ་སྲོལ་སྔ་དར་དུས་བྱུང་ཡང་ཕྱིས་སུ་རྒྱུན་མེད་ལ། ཕྱི་དར་ལ་ཀུན་སྙིང་ལུགས་ཁོ་ན་དར་བའི་ཐོག་མར་ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་ཁ་ཆེར་བྱོན་ཏེ་བླ་མ་མང་པོ་བསྟེན། རྒྱུད་དང་གདམས་ངག་མང་པོ་ཉན་ནས་གསང་སྔགས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ཡོ་ག་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས། བོད་དུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཕལ་ཆེར་སྔར་ནས་ཡོད་མོད་ཀྱི། འགྲེལ་པ་དང་བསྟུན་ནས་གསར་དུ་བསྒྱུར། འགྲེལ་པའང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་སོགས་བསྒྱུར་ནས་འཆད་ཉན་གྱིས་(༡༥༣ན)ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ། ཕྱག་ལེན་ངེས་ཏིག་མཛད་དེ། ལོ་ཆུང་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ། གུང་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱལ་མཚན། གྲ་པ་གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ། སྐྱི་ནོར་ཛྙཱ་ན་སྟེ་ཐུགས་སྲས་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སློབ་མ་མང་པོ་ལ་གནང་སྟེ། འཆད་ཉན་གྱིས་བརྒྱུད་པ་ཟིན་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་བྱུང༌། དེ་ནས་ཕོ་བྲང་ཞི་བ་འོད་ཀྱིས་པཎྜི་ཏ་ཀ་ལ་ཤ་སོགས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། བསྒྱུར་མང་དུ་མཛད་ཅིང་ཁྱད་པར་དཔལ་མཆོག་གི་ཧོར་ཀོང་བསབས། བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་སོགས་སློབ་མ་མང་པོ་ལ་བཤད། ཇོ་བོ་རྗེས་ཆེན་པོས་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དང་མན་ངག་གོ་མི་སྒོམ་ཆེན་སོགས་ལ་གནང༌། དེ་ལས་སྐྱི་ནོར་ཛྙཱ་ན་དང་གཉལ་པ་ཉི་ཤེ་སོགས་རིམ་པར་བརྒྱུད་ཅིང་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ། ཟངས་དཀར་ལོ་ཙཱས་ཀྱང་ཡོ་གའི་སྐོར་ལ་གསན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་ནས་སྨད་འགྲེལ་དུམ་བུ་གསུམ་ཡང་རྫོགས་པར་བསྒྱུར། གཉལ་པ་ཉི་མ་ཤེས་རབ། མར་པ་རྡོར་ཡེས། གཉན་སྟོན་ཚུལ་འབར། སྤྱང་ཚང་པ་སེང་གེ་རྒྱལ་མཚན་ཏེ་ཟངས་དཀར་བུ་བཞིར་གྲགས་པ་སོགས་ལ་སྤེལ་ཞིང་བཤད་པས་ཆེས་དར་རོ། ། བར་དུ་རྩ་སྐྱ་བ་སྟོན་ཤཱཀ། གཉལ་པའི་སློབ་མ་སྣུར་ཉི་མ་འོད་ཟེར། འཛིམ་པ་བློ་ཆེན་གསུམ་གྱིས་འཆད་ཉན་གྱི་རྐང་གཙོ་བོར་བཟུང༌། གཞན་ཡང་བལ་པོ་རེ་བེནྡྲ་ནས་མ
Chinese
只有灌顶的传承，而没有讲解的传承。 二、[瑜伽续]： 瑜伽续有三位智者之传统， 最初由大译师（仁钦桑布）与他的四大心子，以及觉窝（阿底峡）传播。 中经擦（Tsa）、努（Nur）、怎（Dzim）等如同百川， 最终汇入布顿（Buston）智者之海洋。 使瑜伽教法从根本上得到复兴。 瑜伽续的传承是：精通词句的是释迦友（Śākyaśrībhadra），精通义理的是佛密（Buddhaguhya），词义俱精的是庆喜藏（Anandagarbha）。这三位大师的口传在圣地（印度）非常著名。在（中国）藏区，佛密的口传在早期曾经出现，但后来中断了。在后弘期，只有庆喜藏的传承得以弘扬，最初是大译师仁钦桑布（Rinchen Zangpo）去了喀什米尔（Kashmir），依止了许多上师。他听闻了许多续部和教授，因此对总的密咒，特别是瑜伽，非常精通。在（中国）藏区，瑜伽续的文本大部分在以前就已经有了，但他（仁钦桑布）依据注释重新翻译了它们。这些注释，如《集要自释》和《显要自释》等，也被翻译过来，通过讲闻（学）和修习，（教法）得到了很好的确立。他（仁钦桑布）确立了实践仪轨，并传授给许多弟子，主要包括他的四大心子：小译师勒巴喜饶（Legpe Sherab）、贡馨慈准杰赞（Gungshing Tsöndru Gyaltsen）、札巴迅努喜饶（Drapa Zhönnu Sherab）、以及基诺智（Kyi Nor Jñāna）。通过讲闻（学）和修习，形成了非常多的传承。此后，普央西瓦哦（Phobrang Zhiwa Ö）迎请了班智达迦拉夏（Kalaśa）等人，进行了许多翻译，特别是《胜上之霍贡补》（Palchog Hor Kōngsab）。他（Kalaśa）还为许多弟子讲解了《解说续金刚顶》（Vajraśekhara Tantra）等。大觉窝（Atiśa Dipamkara Shrijnana）则将行部续的灌顶和教授传授给了果米贡钦（Gomi Gomchen）等人。从他们那里，基诺智（Kyi Nor Jñāna）和年巴尼协（Nyalpa Nyishe）等人依次继承并广泛弘扬。赞卡译师（Zangkar Lotsawa）也在瑜伽方面进行了广泛的闻思，并完整翻译了《下部三段释》（Smad 'grel dum bu gsum）。通过传授和讲解给年巴尼玛喜饶（Nyalpa Nyima Sherab）、玛尔巴多杰意西（Marpa Dorje Yeshe）、年顿慈准巴（Nyenton Tsultrim Bar）、羌仓巴森格杰赞（Changtsangpa Sengge Gyaltsen），这四位被称为赞卡（Zangkar）的“四大子”的弟子，（教法）得到了极大的兴盛。 其后，扎迦瓦顿夏（Tsa Kyawa Tön Shakya）、年巴（Nyalpa）的弟子努尼玛俄色（Nur Nyima Özer）、以及怎巴洛钦（Dzimpawa Lochen）这三人主要负责讲闻（学）和修习。此外，还有来自尼泊尔（Nepal）的热班札（Rebendra）等人……
English
There is only the lineage of empowerment, but no lineage of explanation. II. [Yoga Tantra]: The tradition of Yoga Tantra originated from three masters, Initially propagated by the Great Translator (Rinchen Zangpo) and his four heart-sons, as well as Jowo (Atiśa). Then, through Tsa, Nur, Dzim, and a hundred other tributaries, Finally, it converged into the ocean of the scholar Butön. He fundamentally revitalized the teachings of Yoga. Regarding the Yoga Tantra: Skilled in words was Shakya Bhadra (Śākyaśrībhadra), skilled in meaning was Buddha Guhya (Buddhaguhya), and skilled in both was Kunga Nyingpo (Anandagarbha). The oral traditions of these three masters were very famous in the noble land (India). In Tibet, Buddhaguhya's oral tradition appeared during the early propagation but later ceased. During the later propagation, only the system of Anandagarbha flourished. Initially, the Great Translator Rinchen Zangpo went to Kashmir (Kashmir) and relied on many lamas. Having heard many tantras and pith instructions, he became extremely proficient in secret mantra in general and in Yoga in particular. Although most of the Yoga Tantras already existed in Tibet, he re-translated them in accordance with commentaries. Commentaries such as “Collected Commentaries” (Denyi Düpe Drelpa) and “Appearing Commentaries” (Denyi Nangwa) were also translated, and through teaching, listening, and practice, (the teachings) were well established. He established the definitive practices, and conferred them upon many disciples, primarily his four heart-sons: Lochung Legpe Sherab, Gungshing Tsondru Gyaltsen, Drapa Zhönnu Sherab, and Kyinor Jnana. Thus, many lineages were established through teaching, listening, and practice. After that, Phobrang Zhiwa Ö invited the Pandita Kalaśa and others. Many translations were made, especially the “Palchog Hor Kōngsab”. He (Kalaśa) also taught the “Explanatory Tantra Vajraśekhara” (Vajraśekhara Tantra) and others to many disciples. The Great Jowo (Atiśa Dipamkara Shrijnana) conferred the empowerments and pith instructions of the Charya Tantra (Conduct Tantra) upon Gomi Gomchen and others. From them, Kyinor Jnana and Nyalpa Nyishe and others successively transmitted and widely propagated (the teachings). Zangkar Lotsawa also undertook extensive listening and study regarding Yoga, and completely translated the “Lower Three-Part Commentary” (Smad 'grel dum bu gsum). Through propagating and teaching to Nyalpa Nyima Sherab, Marpa Dorje Yeshe, Nyenton Tsultrim Bar, and Changtsangpa Sengge Gyaltsen, who are known as the “Four Sons of Zangkar”, (the teachings) became extremely flourishing. Later, Tsa Kyawa Tön Shakya, Nyalpa’s disciple Nur Nyima Özer, and Dzimpawa Lochen – these three primarily held the responsibility for teaching, listening, and practice. Furthermore, from Rebendra of Nepal (Nepal)...