Tibetan
ཐག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་ངེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་དེའི་མཚོན་ཆོས་བཞི། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྐུ་གསུམ་ཕྲིན་(༡༤༨བ)ལས་དང་བཅས་པ་བསྐྱེད་པ་སྦྱོར་བ་བཞི་བསྒོམས་པའི་རྣམ་སྨིན་མཐར་ཐུག་པ་སྟེ་དེ་ལ་སྐུ་གསུམ་མཛད་པ་དང་བཅས་བཞི་སྟེ་བསྡམས་པས་བདུན་ཅུའོ། ། དེ་ལ་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོར་རྣམ་མཁྱེན་སྟོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ཞིང༌། དོན་བདུན་ཅུའི་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད་སྟོན་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུའོ། ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབྱེ་གཞིའི་སྟེང་དུ་མདོར་དྲིལ་ན། ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན། དེ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལམ་ཤེས། དེའི་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་གཞིའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་རབ་དབྱེ་ཤེས་པའི་གཞི་ཤེས་རྣམས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ཡུལ་མཁྱེན་པ་གསུམ། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་རེས་འཇོག་ཏུ་བསྒོམ་པ་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ། བསྡུས་བསྒོམ་དེ་ལས་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་དུས་གཅིག་ཏུ་གོ་རིམ་བཞིན་བསྒོམ་པ་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་བསྒོམས་པས་དེ་མ་ཐག་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ངེས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་དང་བཞི་ནི་ཉམས་ལེན་སྦྱོར་བ་བཞི། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྣ་ཚོགས་པ་མཛད་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང༌། ཕྲིན་ལས་ཉེར་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་གཞན་དོན་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་དང་བཞི་ནི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལས་མཁྱེན་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་མངོན་རྟོགས་དྲུག་དང༌། སྦྱོར་བཞིའང་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་ཀྱང་མཛད་དོ། ། ཉ༤ བཞི་པ་ལ་[དབུ་མའི་བཤད་རྒྱུན་བྱུང་ཚུལ་]གཉིས། ཏ༡ རང་སྟོང་པ་དང༌། ཏ༢ གཞན་སྟོང་པའི་དར་ཚུལ་ལོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ནི། (༡༤༩ན) དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་དབུ་མའི་ཚུལ། ། འཕགས་པའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བྱེད་རྣམ་གཉིས་ལས། ། ཐལ་རང་སྲོལ་གྱེས་ཟླ་གྲགས་ཞི་བ་ལྷ། ། ཤར་གསུམ་ལ་སོགས་ལུགས་གཉིས་རྗེས་འབྲང་མང༌། ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་དངོས་བསྟན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་ཅིང་བཤད་པ་དང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་རྣམས་ལ་དབུ་མ་པ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་དེའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འབྲེལ་བྱེད་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་བྱེད་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་པའི་སྲོལ་གཉིས་སུ་གྱེས་ཤིང༌། སྔ་མའི་སྲོལ་འཛིན་པ་ཟླ་གྲགས་དང་ཞི་བ་ལྷ་ལ་སོགས་པ། ཕྱི་མའི་སྲོལ་འཛིན་པ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ། ཞི་བ་འཚོ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སྟེ་རང་རྒྱུད་ཤར་གསུམ་དུ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་དབུ་མ་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་སློབ་དཔོན་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། ། དེའང་རྩ་ཤེ་ལ་རྒྱ་འགྲེལ་བརྒྱད་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང་བོད་དུ་བཞི་འགྱུར་བ་ནི་ག་ལས་འཇིགས་མེད། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་མཛད་པའི་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཚིག་གསལ། ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་ཕྲེང་བ་བཅས་ཡོད་པ་ལས་ག་ལས་འཇིགས་མེད་ནི་སྔོན་གྱི་དཀར་ཆག་རྣམས་དང་ཇོ་ནང་ཀུན་མཁྱེན་སོགས་རང་འགྲེལ་དུ་བཞེད། མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་གིས། འཕགས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གཞུང་དུ་དེའི་ལུང་དྲངས་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་བྱེད་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའི་ཐད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་བཙུན་པ་འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། ཞེས་བཞི་བརྒྱ་པའི་ལུང་དྲངས་པའི་ཕྱིར་རང་འགྲེལ་མ་ཡིན་པར་གསུངས། ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་གྱིས་ཡང་ན། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་བཤད་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཅེས་བྱ་བ། ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་བརྗོད་དང༌། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་འདོད་བརྗོད་(༡༤༩བ)རྒྱས་པ་བམ་པོ་བརྒྱད་ཅུ་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་དེ་ལས་རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་བོད་དུ་མ་འགྱུར་རོ། ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོའི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ། ཞི་བ་འཚོའི་དབུ་མ་རྒྱན་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དབུ་མ་སྣང་བ་བམ་པོ་དགུ་པ་སྒོམ་རིམ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་བཅས་ཕྱི་མ་བཞི་ནི་རང་རྒྱུད་པའི་གཞུང་ཡིན་ལ། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ། ཞི་བ་ལྷའི་སྤྱོད་འཇུག །ཟླ་གྲགས་སློབ་མ་རིག་པའི་ཁུ་བྱུག་ཆེ་ཆུང་གི་རྗེས་འབྲང་ཇོ་བོ་རྗེའི་བདེན་གཉིས་རྩ་འགྲེལ་རྣམས་
Chinese
必定现前圆满菩提之方便，是刹那相应行，其有四种表征法。其次刹那，生起具三身事业，是修习四种方便的究竟异熟果。此中具三身事业有四，总计七十。 此中八事之首宣说一切智智，是为了生起对果位的欢喜。七十义之首宣说菩提心，是为了了知菩提心乃是大乘一切法之根本。 所有这些，归纳于类别之上，则所当得之究竟果乃一切智智。能得彼之因是道智。为摄取与舍弃彼之支分，基之不相顺方面，以及能知对治之极好区分的基智等，是断除增益境之三智。闻思所决定的义相，摄为一百七十三种，轮流修习者，是圆满相应行。由此摄集修习而生起殊胜证悟者，是顶相应行。为获得彼之坚固，同时次第修习者，是渐次相应行。获得坚固后，以一刹那智修习三智之相，随即必定现前果位者，是刹那相应行，此四者即是四种修习相应行。如是修习后，境与智慧无二之自性身，以及圆满受用大乘法之报身，和以各种应调伏之方便，行各种利众事业之化身，以及二十七种事业所摄之利他事业，此四者即是果法身。由此将三智摄为一，即是六种现观，四种方便亦摄为一，名为能得之因，亦建立三者之安立。 其次，第四 [中观派的解说传承如何产生] 有二：第一，自空派，第二，他空派的盛行方式。 第一： 直接宣说空性者，是中观之宗。 解释圣者意趣者，有二种。 应成自... (藏文原文在此处不完整)
English
The application that will surely manifest complete enlightenment is the instantaneous application, which has four characteristic dharmas. In the second instant of that, the three Kayas (bodies) with activities (karma) are generated, which is the ultimate fruition of meditating on the four applications. These include the three Kayas with their deeds, totaling four. Altogether, seventy. Among the eight topics, firstly, expounding omniscient wisdom is for the purpose of inspiring joy in the result. Firstly, among the seventy topics, expounding bodhicitta is for the purpose of knowing that bodhicitta is the root of all Mahayana dharmas. All of these, when summarized on the basis of Next, the fourth [section, on how the Madhyamaka lineage of explanation arose] has two: first, the Rangtong (self-emptiness) school, and second, the flourishing of the Shentong (other-emptiness) school. First: Directly teaching emptiness is the Madhyamaka tradition. Explaining the intent of the Noble Ones, from the two kinds. Prasangika Sva... (The original Tibetan text is incomplete here)
Chinese
月称 (Candrakīrti) 、寂天 (Śāntideva) ， 东三士 (Yashomitra, Śāntarakṣita, Kamalaśīla) 等，宗派众多。 那些以般若波罗蜜多 (Prajñāpāramitā) 的真实所诠，阐释和讲解空性 (Śūnyatā) 的法相，并加以实修的人，被称为中观师。中观 (Madhyamaka) 的意义，即是由导师圣天 (Āryadeva) 所著论典中的主要部分——《根本般若》 (Mūlamadhyamakakārikā) 的密意，由龙树 (Nāgārjuna) 的根本慧论注释者——导师佛护 (Buddhapālita) 和清辩 (Bhāviveka) 二者，分出了中观应成派 (Prasaṅgika Madhyamaka) 和自续派 (Svātantrika Madhyamaka) 两种宗风。其中，前者的宗风持有者是月称 (Candrakīrti) 和寂天 (Śāntideva) 等。后者的宗风持有者是智藏 (Jñānagarbha)、寂护 (Śāntarakṣita)、莲花戒 (Kamalaśīla)，被称为自续“东三士”等。随顺这两种中观宗派的导师非常多。 《根本慧论》 (Mūlamadhyamakakārikā) 共有八种印度 (India) 语的注释，其中有四种被翻译成了藏文。它们是：无畏论师 (Abhayākaragupta) 所著的《无畏论》(Abhayakara-ṭīkā)，导师佛护 (Buddhapālita) 所著的《佛护论》(Buddhapālita-vṛtti)，月称 (Candrakīrti) 所著的《显句论》(Prasannapadā)，以及清辩 (Bhāviveka) 所著的《般若灯论》(Prajñāpradīpa) 的《明句宝鬘》。其中，《无畏论》被以前的目录（藏经目录）和觉囊派 (Jonang) 遍知（如多罗那他）等认为是《根本慧论》的自释（作者本人的注释）。但格鲁派 (Gelug) 的喀珠杰·格勒白桑 (Khedrup Je Gelek Pel Sang) 认为，因为圣天 (Āryadeva) 的弟子们在论典中，从未引用过《无畏论》的教证；而且在《四百论》 (Catuhsataka) 第二十七品的注释中，尊者圣天 (Āryadeva) 亲自引用了《四百论》的教证，所以《无畏论》不是自释。在《般若灯论》中，圣观世音 (Avalokiteśvara) 的瑜伽师 (Yogin) 或者说，由瑜伽行者所著的注释——《圣观世音瑜伽行注释》，有一部详细阐述外道 (Tīrthika) 观点和十八部声闻 (Śrāvaka) 部派观点的八十函（卷）的论典（指《般若灯论释》）。比这更详细阐述外道观点的论著，在藏地 (Tibet) 尚未被译出。 智藏 (Jñānagarbha) 的《中观二谛自释》(Madhyamaka-satyadvaya-vṛtti)，寂护 (Śāntarakṣita) 的《中观庄严论自释》(Madhyamakālaṃkāra-vṛtti)，莲花戒 (Kamalaśīla) 的《中观光明论》(Madhyamakāloka) 九函，以及《修次》(Bhāvanākrama) 的初、中、末三部，这后面的四部是自续派 (Svātantrika) 的论著。还有月称 (Candrakīrti) 的《入中论》(Madhyamakāvatāra)，寂天 (Śāntideva) 的《入菩萨行论》(Bodhicaryāvatāra)。随顺月称 (Candrakīrti) 的弟子——大小理鸟（“理鸟”为梵文“kāvya”的意译，指论师），以及阿底峡尊者 (Atiśa) 的《二谛根本注释》 (Satyadvaya-vṛtti) 等。
English
Candrakīrti (ཟླ་གྲགས་) and Śāntideva (ཞི་བ་ལྷ།), The Three Eastern Scholars (Yashomitra, Śāntarakṣita, Kamalaśīla) and others, numerous followers of the two systems. Those who, through the actual teaching of Prajñāpāramitā, explain and teach the nature of emptiness (Śūnyatā), and practice it, are known as Madhyamikas. The meaning of Madhyamaka, which is expounded without error, primarily originates from the treatises of Āryadeva (འཕགས་པའི་སློབ་དཔོན་), whose core thought is the Mūlamadhyamakakārikā (རྩ་བ་ཤེས་རབ་). From the two commentators who elucidating its meaning, namely Master Buddhapālita (སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་) and Master Bhāviveka (ལེགས་ལྡན་བྱེད་), two traditions emerged: Prasaṅgika Madhyamaka (དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་) and Svātantrika Madhyamaka (རང་རྒྱུད་པའི་སྲོལ་). The upholders of the former tradition include Candrakīrti (ཟླ་གྲགས་) and Śāntideva (ཞི་བ་ལྷ་), among others. The upholders of the latter tradition include Jñānagarbha (ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ), Śāntarakṣita (ཞི་བ་འཚོ), and Kamalaśīla (ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་), known as the Svātantrika ‘Three Eastern Scholars’ (རང་རྒྱུད་ཤར་གསུམ་), and many other masters who followed these two Madhyamaka traditions. It is said that there are eight Indian (India) commentaries on the Mūlamadhyamakakārikā (རྩ་ཤེ་), of which four were translated into Tibetan (བོད་). These are: Abhayākaragupta's (ག་ལས་འཇིགས་མེད་) Abhayakara-ṭīkā (《无畏论》), Master Buddhapālita's (སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་) Buddhapālita-vṛtti (《佛护论》), Candrakīrti's (ཟླ་བ་གྲགས་པ་) Prasannapadā (《显句论》), and Bhāviveka's (ལེགས་ལྡན་བྱེད་) Prajñāpradīpa (《般若灯论》) with its auto-commentary, the Prajñāpradīpa-mūlamadhyamakavṛtti-ṭīkā (《明句宝鬘》). Among these, Abhayakara-ṭīkā (ག་ལས་འཇིགས་མེད་) was considered an auto-commentary (རང་འགྲེལ་) by earlier catalogs and Jonang (ཇོ་ནང་) scholars like Kunpang Thukje Tsöndrü (ཀུན་མཁྱེན་). However, Khedrup Je Gelek Pel Sang (མཁས་གྲུབ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་) stated that it is not an auto-commentary, because not a single quote from it appeared in the treatises of Āryadeva’s (འཕགས་པའི་) disciples, and also because in the commentary on the twenty-seventh chapter of the Catuhsataka (བཞི་བརྒྱ་པ་), the venerable Āryadeva (འཕགས་པ་ལྷ་) himself quoted from the Catuhsataka. Furthermore, regarding the Prajñāpradīpa (ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་), there is a detailed commentary called the Avalokiteśvara Yogin (སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་) or, by the Yogin, a commentary that elaborates on the views of non-Buddhists (ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་བརྗོད་) and the eighteen Śrāvaka (ཉན་ཐོས་) schools, comprising eighty volumes (བམ་པོ་བརྒྱད་ཅུ་པ་) (folio 149b). No other treatise more extensively expounding non-Buddhist views than this has been translated into Tibet (བོད་). Jñānagarbha's (ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་) Madhyamaka-satyadvaya-vṛtti (《中观二谛自释》) with its auto-commentary, Śāntarakṣita's (ཞི་བ་འཚོ་) Madhyamakālaṃkāra-vṛtti (《中观庄严论自释》) with its auto-commentary, and Kamalaśīla's (ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་) Madhyamakāloka (《中观光明论》) in nine volumes (བམ་པོ་དགུ་པ་), along with the three Bhāvanākrama (《修次》) texts (initial, middle, and final parts). These latter four are treatises of the Svātantrika (རང་རྒྱུད་པ་) school. Additionally, there is Candrakīrti's (ཟླ་བ་གྲགས་པ་) Madhyamakāvatāra (《入中论》), Śāntideva's (ཞི་བ་ལྷ་) Bodhicaryāvatāra (《入菩萨行论》). Following Candrakīrti’s (ཟླ་གྲགས་) disciples, the elder and younger Rigpé Khujuk (རིག་པའི་ཁུ་བྱུག་) (literary birds/scholars), and Atiśa’s (ཇོ་བོ་རྗེ་) Satyadvaya-vṛtti (《二谛根本注释》) and its root commentary.