Tibetan
་ལ་ཞུ་དག་མཛད། འབྲོམ་སྟོན་གྱིས་འབྲོམ་སྟོང་བཙན་ནམ་མགོ་བླ་མ་ལ་བཤད་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་སྲོལ་ཆེ་བ་ཞིག་བྱུང༌། ཡང་ཇོ་བོས་ཕྱ་དར་སྟོན་པ་ལ་བཤད་པས་ཕར་ཕྱིན་ཁམས་ལུགས་སུ་གྲགས་པའང་དར་རོ། ། ཁྱད་པར་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། འདི་ནས་བྱང་ཕྱོགས་གངས་འགྲམ་དུ། ། བློ་ལྡན་གང་ཞིག་འབྱུང་འགྱུར་བ། ། ཡི་གེ་སྒྲ་དང་བཤད་བྱ་ལ། ། བློ་གྲོས་ཐོགས་པ་མེད་པ་འབྱུང༌། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་པཎྜི་ཏ་བསྟན་སྐྱོང་ངམ་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་པ་ལས་ཤེར་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་མཐའ་དག་གསན། གཞན་ཡང་མཁས་གྲུབ་དུ་མ་ལས་མདོ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞུས། བལ་ཡུལ་ཕམ་ཐིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་ན་བཞུགས་པའི་འབུམ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་ཆད་པ་བསབས་པ་སོགས་འགྱུར་བཅོས་དང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འགྱུར་བཅོས་དང་གསར་འགྱུར་ཅི་རིགས་པར་མཛད་དེ་དེ་དག་གི་བཤད་པའང་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་དར་རྒྱས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། སྔ་ཕྱིའི་བཀའ་བབ་ཤེར་འབར་བྱང་སེང་ལས། ། རིམ་བརྒྱུད་གཡག་རོང་ཡབ་སྲས་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས། ། བཤད་པའི་ཆུ་རྒྱུན་བཟང་པོ་མ་ཉམས་བབས། ། བསྟན་པ་སྔ་དར་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་བཤད་རྒྱུན་ཁམས་སུ་འཕོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱུན་དང༌། ཇོ་བོ་དང་རིན་བཟང་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་བཅས་ཕྱི་འགྱུར་གྱི་བཤད་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་(༡༤༧ན)ཀྱི་བཀའ་བབས་པ། རྔོག་ལོའི་སློབ་མ་ཐུ་བོ་བཞི་ལས་ཤེར་ཕྱིན་བཀའ་བབ་འབྲེ་ཤེས་རབ་འབར་གྱིས་བཤད་རྒྱུན་དེ་དག་གཅིག་དྲིལ་གྱི་སྲོལ་ཆེན་པོ་གཏོད་པ་ཨར་བྱང་ཆུབ་སེང་གེས་བཟུང་སྟེ་བསྟན་པ་འདི་ལ་བྱ་བ་ཆེ་ཐང་དུ་མཛད་པ་ལས་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་དེ་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་སློབ་མ་ཐུགས་སྲས་ལོ་ཙཱ་རིན་ཆེན་རྣམ་རྒྱལ་ལ་གཡག་མི་ཕམ་ཆོས་ཀྱི་བླ་མས་གསན་ཏེ་འགྲེལ་པ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་མཛད་ཅིང་འཆད་ཉན་རྩལ་དུ་བཏོན་པས་ཕར་ཕྱིན་གཡག་ལ་ཐུག་ཟེར་བ་བྱུང༌། དེའི་སློབ་མ་རོང་སྟོན་ཆེན་པོ་ཤེས་བྱ་ཀུན་གཟིགས་ཀྱིས་ཤེར་ཕྱིན་གཙོས་མདོ་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་བཤད་གཞུང་འགྲེལ་བཞི་བཅུ་ཞེ་གསུམ་ཙམ་དང་ཁྱད་པར་ཕར་ཕྱིན་རོང་ཊཱིཀ་ཆེན་མོ་སོགས་མཛད་ཅིང་འཆད་ཉན་གྱི་རྐང་བཟུང་སྟེ། ཡབ་སྲས་དེ་དག་གི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བཤད་པའི་ཆུ་རྒྱུན་བཟང་པོ་ད་ལྟའི་བར་མ་ཉམས་པར་བབས་སོ། ། གྲོ་ལུང་བཤད་སྲོལ་དཔལ་ལྡན་ཕྱྭ་པས་སྤེལ། ། ཡང་རྔོག་ལོའི་
Chinese
进行了校订。仲敦巴（Dromton）向仲东赞（Dromtong Tsen）或古拉玛（Go Lama）等传授，由此形成了一种重要的讲解传统。此外，阿底峡（Jowo）向恰达敦巴（Phya Dar Stonpa）传授，使得被称为“般若波罗蜜多康巴派”的传统也得以弘扬。 尤其是在《文殊根本续》中预言： 从此处向北，至雪山边缘， 将有一位智者应世， 对于文字、音韵和所宣讲之法， 其智慧将无碍通达。 这位被授记的大译师俄•洛丹喜饶（Ngok Lotsawa Lodén Sherab），从班智达丹琼（Pandita Tenkyong）或译作“十万三品”（Bumphrag Sum pa）那里，听闻了般若部所有论典。此外，他还向众多学者和成就者请教了圆满的显密经典。他在尼泊尔（Balyul）的帕亭（Pham Thing）寺院中，对《十万颂般若经》（Bum）中遗漏的“三摩地”名称进行了补充等修订工作；他还对《现观庄严论》及其部分根本颂和注释进行了各种修订和新增，并深入阐释这些论典，使其广为弘扬。 前后传承中，从“般若炽燃菩提狮子”（Sherbar Jang Seng）那里， 次第传承，通过雅绒（Yag Rong）父子的智慧， 殊胜的讲说之流，不曾衰减地流淌至今。 早期佛教在藏地弘传时期，般若波罗蜜多的讲说传统传入康区（Kham）所形成的传承；以及阿底峡尊者（Jowo）、仁钦桑波（Rinchen Zangpo）、大译师俄•洛丹喜饶（Ngok Lotsawa Chenpo）等后期译师的所有讲说传承（147na）。大译师俄•洛丹喜饶的四大主要弟子中，般若传承的持有者智燃（Dre Sherab Bar）将这些讲说传统整合，创立了重要的宗风，由阿•降曲森格（Ar Jangchub Sengge）秉承，为佛法事业作出了巨大贡献。此后，这一传承次第相传，布顿仁波切（Buton Rinpoche）的心子、译师仁钦南杰（Lotsawa Rinchen Namgyal）从雅•弥庞曲吉喇嘛（Yag Mipham Chos Kyi Lama）处听闻，并撰写了大、中、小三部注释，极力推广讲闻，因此有了“般若止于雅”（Phar Phyin Yag la Thug）的说法。他的弟子荣顿钦波•希杰衮泽（Rongton Chenpo Shejya Künzig）撰写了以般若为主的显教论典的注释和总释约四十三部，尤其著有《般若荣译大疏》（Prajnaparamita Rong Tik Chenmo）等，并执掌讲闻之重任。这些父子（师徒）的超凡智慧，使得殊胜的讲说之流至今不曾衰减地流淌。 卓隆（Dro Lung）的讲说传统，由吉祥恰巴（Palden Phya Pa）弘扬。 又俄•洛（Ngok Lo's...）
English
was corrected. Dromton taught Dromtong Tsen or Go Lama and others, thus establishing an important tradition of explanation. Furthermore, Jowo (Atisha) taught Phya Dar Stonpa, leading to the spread of what became known as the “Kham tradition of Prajnaparamita.” Especially, as prophesied in the Root Tantra of Manjushri: From here, towards the north, at the edge of the snow mountains, A wise one will appear, Regarding letters, sounds, and the teachings to be explained, His wisdom will be unhindered. This prophesied great Lotsawa, Ngok Lodén Sherab, heard all the treatises of the Prajnaparamita teachings from Pandita Tenkyong, also known as Bumphrag Sum pa. Additionally, he requested the complete Sutras and Tantras from numerous scholars and accomplished masters. In the temple of Phap Ting in Nepal (Balyul), he made corrections such as supplying the missing names of *samadhi* in the Bum (Prajnaparamita in 100,000 Verses). He also made various corrections and new translations of some root texts and commentaries of the Abhisamayalankara (Ornament of Clear Realization), thoroughly explaining and widely disseminating these teachings. From the earlier and later lineages, from Sherbar Jang Seng, Through the wisdom of the successive lineage of the Yak Rong father and son, The excellent river of explanations flowed unimpaired. The lineage arising from the early dissemination of Prajnaparamita teachings in Kham; and all the explanation traditions of the later translators including Jowo (Atisha), Rinchen Zangpo, and the great Lotsawa Ngok (147na). Among Ngok Lotsawa's four chief disciples, Dre Sherab Bar, who held the Prajnaparamita lineage, consolidated these explanation traditions, establishing a major school, which was then upheld by Ar Jangchub Sengge, who made great contributions to these teachings. Subsequently, this lineage was successively transmitted to Lotsawa Rinchen Namgyal, the heart-son student of Buton Rinpoche, who heard it from Yak Mipham Chos Kyi Lama. Yak Mipham composed three commentaries (large, medium, and small) and excelled in teaching and listening, giving rise to the saying, “Prajnaparamita culminates in Yak.” His student, Rongton Chenpo Shejya Künzig, composed about forty-three commentaries and general explanations on Sutra teachings, particularly Prajnaparamita, including the great Rong Tik, and took charge of the teaching and listening tradition. Through the exceptional wisdom and power of these father and son (master and disciple) figures, the excellent river of explanations has flowed unimpaired to the present day. The Dro Lung explanation tradition was spread by Palden Phya Pa. Also, Ngok Lo's...
Tibetan
སློབ་མ་གྲོ་ལུང་པ་བློ་གྲོས་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱིས་དགེ་བཤེས་ཕྱྭ་པས་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བའི་བཤད་སྲོལ་བཟང་པོ་རྐང་ཚུགས་པའང་བྱུང་ངོ༌། ། དེ་ལ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་བསྟན་བྱའི་དོན་ནི། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ནི། ། དངོས་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཡང་དག་བཤད། ། ཅེས་མདོར་བསྟན་ནས། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལམ་ཤེས་ཉིད། ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད། ། ཞེས་རྣམ་མཁྱེན་ལམ་ཤེས་གཞི་ཤེས་ཏེ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡུལ་མཁྱེན་པ་གསུམ། རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པ་དང༌། ། རྩེ་མོར་ཕྱིན་དང་མཐར་གྱིས་པ། ། སྐད་ཅིག་གཅིག་མངོན་རྫོགས་བྱང་ཆུབ། ། ཅེས་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ། རྩེ་མོའི་སྦྱོར་བ། མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ། སྐད་ཅིག་མའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་སྦྱོར་བ་བཞི། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དེ་རྣམས་བརྒྱད། ། ཅེས་ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ་དབྱེ་གཞི་དངོས་པོ་བརྒྱད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་(༡༤༧བ)མངོན་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་དང༌། གཉིས་པ་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི། ལམ་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་རྫོགས་སྨིན་སྦྱང་ནས་ཡང་དག་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སློབ་ལམ་དང༌། གསུམ་པ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ནི། གཞི་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་མཁྱེན་པ་དང༌། བཞི་པ་རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པའི་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། ལྔ་པ་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་མེད་གསུམ་བསྡུས་ཏེ་སྒོམ་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། དྲུག་པ་མཐར་གྱིས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཤེས་རྣམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྐྱེ་བའི་རྟོགས་པ་བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཆོས་བཅུ་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་སློབ་པའི་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། བདུན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པ་བྱང་ཆུབ་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། མཁྱེན་གསུམ་རིམ་གྱིས་སྒོམ་ལ་མཐར་ཐུག་པའི་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། བརྒྱད་པ་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ནི། སྦྱོར་བཞི་བསྒོམས་པའི་རྣམ་སྨིན་ནམ། འབྲ
Chinese
基于学僧卓隆巴·洛卓炯乃的解说传统，后来格西察瓦也广泛弘扬了良好的解说传统，并使其得以确立。 关于《现观庄严论》所诠释的意义： 般若波罗蜜， 由八事而宣说。 如是简略开示后， 一切相智道相智， 其次是遍智。 故说一切相智、道相智、遍智，此三者为闻思之境。 遍现等觉与， 达顶渐次地， 刹那证等觉， 故说遍现等觉加行、顶加行、渐次加行、刹那加行，此为应修之四加行。 以及法身，此等八事。 故说获得具足事业之法身，此为果，即为所分判之八事。 其中，第一、一切相智（147b），即于一刹那中亲证如所有、尽所有之一切相。 第二、道相智，即了悟三道自性空，圆满成熟净化后，现证真实边际之有学道。 第三、遍智，即了悟一切基法皆无人我所空之短暂智。 第四、遍现等觉加行，为使对三智之领悟获得自在，修习总摄三无生之作意瑜伽。 第五、顶加行，依遍等觉加行，修习总摄三无生而得自在之作意瑜伽。 第六、渐次加行，为使三智之智相同时生起之领悟坚固，依十三法渐次修习三智之相之作意瑜伽。 第七、刹那证等觉加行，即渐次修习三智达到究竟之作意瑜伽。 第八、果法身，即修习四加行之异熟，或果…… (此处原文藏文内容未完)
English
Based on the explanatory tradition of the student Grolungpa Lodrö Jungné, an excellent explanatory tradition, later extensively propagated by Geshe Chawa, was also established. Regarding this, the meaning expounded by the Abhisamayālaṃkāra is: The Perfection of Wisdom, Is perfectly taught by eight topics. Thus, having briefly stated: All-aspect-knowledge, path-knowledge, And then all-knowledge. Thus, the three knowledges, namely All-aspect-knowledge, Path-knowledge, and All-knowledge, are the objects of hearing and contemplation. All-complete realization, Reaching the peak, and gradual, A single instant of complete enlightenment. Thus, the all-complete application, the peak application, the gradual application, and the single-instant application are the four applications to be practiced. And the Dharmakāya, these are eight. Thus, the Dharmakāya, endowed with activity, is the fruition obtained, which comprises the eight basic topics. Among these, first, All-aspect-knowledge (147b) refers to directly knowing all aspects of reality, both how things are and how many things there are, without exception, in a single instant. Second, Path-knowledge refers to the learner's path, which involves realizing the inherent emptiness of the three paths, and after fully maturing and purifying, actualizing the ultimate reality. Third, All-knowledge refers to the temporary knowledge that realizes all basic phenomena are empty of a self of persons. Fourth, the All-complete application is the meditative yoga of mental engagement that compresses and meditates on the three non-arisings, in order to gain mastery over the realization of the three knowledges. Fifth, the Peak application is the meditative yoga of mental engagement that gains mastery over meditating on the three non-arisings in a compressed manner, based on the all-complete application. Sixth, the Gradual application is the meditative yoga of mental engagement that progressively trains in the aspects of the three knowledges through the thirteen dharmas, in order to stabilize the realization where the aspects of the three knowledges arise simultaneously. Seventh, the Single-instant complete enlightenment application is the meditative yoga of mental engagement that gradually meditates on the three knowledges until their culmination. Eighth, the fruition Dharmakāya is the maturation of having meditated on the four applications, or the fruition... (The original Tibetan text is truncated here.)