Tibetan
སྔ་འགྱུར་བའི་སྔར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང༌། ཕྱིས་སུ་གཡུ་སྒྲའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལོ་ཆེན་དྷརྨ་ཤྲཱིས་བཤད་པ་དང་ལག་ལེན་རྒྱས་པར་སྤེལ་ཏེ་བོད་གངས་ཅན་གྱི་རྒྱན་གཅིག་ཨོ་རྒྱན་སྨིན་གྲོལ་གླིང་གི་ཆོས་གྲྭ་དང་དེ་ལས་གྱེས་པ་རྣམས་སྡོམ་རྒྱུན་འདི་ཉིད་(༡༤༠བ)ཡིན་ཅིང༌། བསྟན་པ་ཕྱི་དར་གྱི་སྡོམ་བརྩོན་སྐྱེས་མཆོག་སྔ་རབས་པ་ཕལ་ཆེར་དང་བཀའ་གདམས་གསར་རྙིང་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཕལ་ཆེར་རྣམས་ཀྱང་སྡོམ་རྒྱུན་འདི་ལ་བརྩོན་པར་མཛད། རྒྱ་འདུལ་འཛིན། རྨ་ཚོ་བྱང་རྡོར། བྱ་འདུལ་འཛིན། ཤ་མི་སྨོན་ལམ་རྡོ་རྗེ་སོགས་འདུལ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་མང་པོ་དང༌། ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་པོ། པུ་ཏོ་པ། ཕུ་ཆུང་པ། ཤ་ར་བ། རྔོག་ལོ་ཙཱ་བ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ། འབྲེ་ཤེས་རབ་འབར། དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེ། འགྲོ་མགོན་ཕག་གྲུ། བཅོམ་ལྡན་རིག་རལ་སོགས་སྐྱེས་མཆོག་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དུ་མ་བར་མ་ཆད་དུ་བྱོན་ནོ། ། ཆ༢ གཉིས་པ་ཁ་ཆེའི་ལུགས་ནི། པཎ་ཆེན་སློབ་མ་དཔལ་མཚན་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། ། སྡོམ་པའི་རྒྱུན་བཅས་ད་ལྟའི་བར་དུ་དར། ། མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་པ་རབ་གསལ་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་གྲགས་པ་ཁ་ཆེ་པཎ་ཆེན་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་མདོ་རྒྱུད་མཐའ་དག་ལ་མངའ་བརྙེས་ཤིང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་མང་པོ་གཟིགས། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར། དུས་དེའི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར། འདི་ལ་བསོད་སྙོམས་ཐེངས་རེ་ཕུལ་ན་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་སྐྱེའོ་ཞེས་པའི་སྙན་པས་ཁྱབ། དེ་རྒྱ་གར་དུ་བཞུགས་པའི་དུས་ཉིད་དུ་བོད་ནས་དཔྱལ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོ་དང༌། ཆག་དགྲ་བཅོམ་སོགས་ཀྱིས་དེའི་དྲུང་དུ་བསྙེན་པར་རྫོགས། པཎ་ཆེན་དེ་ཉིད་ཁྲོ་ཕུ་ལོ་ཙཱ་བ་བྱམས་པ་དཔལ་གྱིས་བོད་དུ་གདན་དྲངས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་དཔག་མེད་བྱུང༌། ཆུ་ཤུལ་སྲོག་མ་དགོན་པར་ཉིན་གཅིག་ལ་མི་བཅུ་གཅིག་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ནང་ནས་གྲོ་ཤུལ་ཁེར་གད་བྱང་ཆུབ་དཔལ་དང༌། གཙང་པ་རྡོ་རྗེ་དཔལ་གཉིས་མཁན་བུའི་གཙོ་བོར་གྱུར། བྱང་ཆུབ་དཔལ་གྱིས་དགེ་འདུན་སྒང་དང༌། རྡོ་རྗེ་དཔལ་གྱིས་སྙེ་མོ་ཚལ་མིག་བཙུགས། དེ་གཉིས་ལ་སློབ་མ་དབུ་མཛད་བསོད་ནམས་དང༌། དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་མཚན་གཉིས་བྱུང་སྟེ་ཆོས་ལུང་དང་བྱེ་རྫིང་གཉིས་དང་བཅས་ཚོགས་པ་བཞི་བཙུགས་པས་(༡༤༡ན)ཚོགས་སྡེ་བཞི་ཞེས་དེ་ནས་འཕེལ་བ་དང༌། ཉང་སྟོད་རྒྱན་གོང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འཇམ་དབྱངས་ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་ཞི
Chinese
早期宁玛派（Nyingma）的僧侣们，以及后来玉札宁波（Yudra Nyingpo）的化身大译师达玛师利（Lotsawa Dharma Sri）所宣讲并广泛弘扬的实践，乌金敏卓林（Ogyen Mindroling）的佛学院及其分支的戒律传承，正是这一（140b）脉。在佛法后弘期，大多数精进于戒律的贤哲前辈，以及新旧噶当派（Kadam）的大多数善知识，也都致力于这一戒律传承。像嘉·度钦（Gya Düldzin）、玛措·绛多（Matso Jangdor）、甲·度钦（Ja Düldzin）、夏弥·门朗多杰（Shami Mönlam Dorje）等许多杰出的持律师，以及大译师仁钦桑波（Lotsawa Rinchen Zangpo）、布多瓦（Putowa）、普琼巴（Puchungpa）、夏惹瓦（Sharawa）、俄·译师洛丹谢饶（Ngok Lotsawa Lodan Sherab）、哲·谢饶巴（Dre Sherab Bar）、达波拉杰（Dagpo Lharje，即噶玛巴·多吉拉杰）、卓贡·帕珠（Drokön Phagmo Drupa）、琼丹·热绕（Chomden Rigral）等众多著名贤哲，都不断涌现。 --- 第二章 喀什米尔（Kashmir）传承 班禅（Panchen）两位具光荣弟子的， 戒律传承至今依然兴盛。 被誉为未来第三佛——朗萨（Rabsal）化身的喀什米尔班禅释迦师利（Kashmiri Pandita Shakya Shri），通达一切经续，并亲见众多本尊（Yidam）圣众。他亲身实践了十二种修习的功德，成为当时所有持律者之首。供养他一次乞食，亦能转生三十三天，其美名远扬。当他驻锡印度之时，藏地的觉·译师曲吉桑波（Dpyal Lotsawa Chökyi Zangpo）和察·扎炯（Chag Drachom）等，在其座下受具足戒。班禅本人由绰浦·译师加央巴（Tropu Lotsawa Jampal）迎请至藏地，弘法利生事业不可思议。在楚水·索玛寺（Chushul Sogma Monastery），一天之内有十一人受具足戒，其中卓许·凯嘎·绛秋巴（Droshul Khergad Jangchub Pal）和藏巴·多杰巴（Tsangpa Dorje Pal）二人成为首席亲教师的弟子。绛秋巴建立了根敦岗（Gendün Gang），多杰巴建立了年木·擦米（Nyemo Tsalmik）。他们二人培养了首席阿阇梨索南（Umdzé Sönam）和衮秋嘉措（Könchok Gyaltsen）两位弟子，并创立了绰隆（Chölung）和杰增（Jiedzing）两个道场，共建立了四个僧团，被称为“四大僧团”（141a），由此而兴盛。在娘堆·绛贡寺（Nyangtö Gyen Gong Tsuklakhang），文殊·萨迦班智达（Jamyang Sakya Pandita）受具足戒，使其（传承）广为弘扬。
English
The monastic lineage of the early Nyingma (Ancient Translation) practitioners, and the extensive explanations and practices propagated later by the great Lotsawa Dharma Sri, an emanation of Yudra Nyingpo, form the monastic tradition of Ogyen Mindroling Monastery, a unique ornament of snowy Tibet, and its branches (140b). During the later dissemination of the Dharma, most of the exalted predecessors who were diligent in upholding the Vinaya, and most of the virtuous spiritual friends of both the old and new Kadam traditions, also dedicated themselves to this monastic lineage. Many exceptional Vinaya holders like Gya Düldzin, Matso Jangdor, Ja Düldzin, Shami Mönlam Dorje, and others, as well as the great Lotsawa Rinchen Zangpo, Putowa, Puchungpa, Sharawa, Ngok Lotsawa Lodan Sherab, Dre Sherab Bar, Gampopa (Dagpo Lharje), Drokön Phagmo Drupa, Chomden Rigral, and numerous other renowned exalted beings appeared continuously. --- Chapter 2: The Kashmiri Tradition The monastic lineage of Panchen's two glorious disciples, Along with the tradition, has flourished until now. Kashmiri Pandita Shakya Shri, renowned as an emanation of Rabgsal, the third future Buddha, mastered all sutras and tantras and beheld many Yidam deities. He personally practiced the twelve purified qualities and became the chief among all Vinaya holders of that time. It was widely proclaimed that even offering alms to him once would lead to rebirth in the Trayastrimsha (Heaven of the Thirty-Three). While he resided in India, Dpyal Lotsawa Chökyi Zangpo and Chag Drachom from Tibet, among others, received full ordination from him. The Panchen himself was invited to Tibet by Tropu Lotsawa Jampal, and immeasurable Dharma activities ensued. At Chushul Sogma Monastery, eleven individuals received full ordination in one day, among whom Droshul Khergad Jangchub Pal and Tsangpa Dorje Pal became the chief preceptor's disciples. Jangchub Pal established Gendün Gang, and Dorje Pal established Nyemo Tsalmik. These two had disciples Umdzé Sönam and Könchok Gyaltsen, who established four assemblies including Chölung and Jiedzing, thus giving rise to what was called the "Four Congregations" (141a), which flourished from then on. Furthermore, in the Tsuklakhang of Nyangtö Gyen Gong, Jamyang Sakya Pandita received full ordination, leading to its widespread propagation.
Tibetan
ང༌། ཁྱད་པར་དཔལ་མཚན་རྣམ་གཉིས་ལས་བྱང་ཆུབ་དཔལ་བའི་སྡོམ་རྒྱུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཀརྨ་པ་ན་རིམ་གྱིས་བཞེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དཔལ་བའི་སྡོམ་རྒྱུན་ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་པོས་བཞེས་ཏེ་ཀར་ལུགས་པ་དང་ས་ལུགས་པ་རྣམས་ལ་ད་ལྟའི་བར་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་ས་པཎ་སྡོམ་རྒྱུན་ཕྱིས་སུ་རྒྱལ་དབང་ལྔ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་དར་རྒྱས་མཛད། ཆོས་ལུང་པ་དང་བྱེ་རྫིང་པའི་སྡོམ་རྒྱུན་ནི་དེང་སང་མི་བཞུགས་པར་མངོན་ལ། སྤྱིར་ཚོགས་སྡེ་བཞི་རང་རང་གི་ཆོས་སྡེར་ནི་ཕྱིས་སུ་རང་རང་གི་སྡོམ་རྒྱུན་ཆད་མོད་གཞན་དུ་བརྒྱུད་ནས་འཕེལ་ཞིང༌། སྡོམ་རྒྱུན་འདི་ལས་ཕྱི་དར་གྱི་སྐབས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་སྐྱེས་མཆོག་མཁས་གྲུབ་བགྲང་ལས་འདས་པ་བྱོན་ཅིང༌། ཁྱད་པར་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ་དང༌། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ཡབ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ཆོས་འདུལ་བའི་བཤད་པ་དང་ལག་ལེན་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ས་ཆེན་པོའི་ཁོངས་སུ་ཁྱབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཆ༣ གསུམ་པ་སྟོད་འདུལ་ནི། པཱ་ལའི་བརྒྱུད་པ་སྟོད་འདུལ་གྲགས་པའང་བྱུང༌། ། གླང་དར་མས་བསྟན་པ་བསྣུབས་པའི་རྗེས་བོད་སིལ་བུར་འཐོར་ཡང༌། སྟོད་མངའ་རིས་སུ་ཆོས་རྒྱལ་གྱི་གདུང་ལས་ཆབ་སྲིད་ཞྭ་ཙམ་ཞིག་ཆགས་པའི་སྐབས་བསྟན་པ་ཕྱི་དར་གྱི་འགོ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ། ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་ཀྱིས་འཕགས་ཡུལ་ནས་པཎྜི་ཏ་དྷརྨ་པཱ་ལ་སྤྱན་དྲངས་ནས་པཱ་ལ་གསུམ་སོགས་མང་པོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་སུ་བཅུག །དེ་ལས་པྲཛྙཱ་པཱ་ལའི་མཁན་བུ་ཞང་ཞུང་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ། དེས་པཎྜི་ཏ་མང་པོ་ལ་གཏུགས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་བལ་པོའི་འདུལ་འཛིན་པྲེ་ཏ་ཀ་ལས་(༡༤༡བ)འདུལ་བའི་ལག་ལེན་ཐམས་ཅད་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས། ཁ་ཆེ་ཛྙཱ་ན་ཤཱི་ལ་ལས་སོ་ཐར་མདོའི་འགྲེལ་པ་འདུལ་བ་བསྡུས་པ་དང༌། ཁ་ཆེ་ཤྲཱི་སུ་བྷུ་ཏི་ཤཱནྟ་ལས་སུམ་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ། ས་མནྟ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་ལས་ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་ལོ་དྲི་བ་གཉིས་སོགས་ལེགས་པར་མཉན་ནས་འགྱུར་བཅོས་དང་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད་པ་སོགས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ། ཞང་ཞུང་བའི་སློབ་མ་ལོ་ཙཱ་བ་དཔལ་འབྱོར་གྱིས་བལ་པོ་ཛ་ཡ་ཀ་ར་ལས་དགེ་སློང་གི་ཀཱ་རི་ཀཱ་དང༌། ཁ་ཆེ་བ་ར་ཧི་ཏ་དང་མ་ཧཱ་ཛ་ན་ལས་དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པའི་གཞི་མདོ་རྣམས་གསན་ཅིང་དེ་དག་ལས་རིམ་པར་བརྒྱུད་དེ། མདོར་ན། པཱ་ལའི་རྒྱུན་ལས་སྟོད་འདུལ་དུ་གྲགས་པ་ཧ་ཅང་དར་རྒྱས་མི་ཆེ་བའི་
Chinese
并且，尤其是在两种“宝吉祥”中，觉悟宝吉祥（བྱང་ཆུབ་དཔལ་བ་）的戒律传承，由一切智者噶玛巴（ཀརྨ་པ་）次第受持；金刚宝吉祥（རྡོ་རྗེ་དཔལ་བ་）的戒律传承，由哦尔钦金刚持贡嘎桑布（ངོར་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཀུན་དགའ་བཟང་པོ་）受持，因此在噶举派（ཀར་ལུགས་པ་）和萨迦派（ས་ལུགས་པ་）中至今兴盛广传。萨班（ས་པཎ་）的戒律传承后来由第五世达赖喇嘛（རྒྱལ་དབང་ལྔ་པ་ཆེན་པོ་）的事业使其兴盛。而却域巴（ཆོས་ལུང་པ་）和杰增巴（བྱེ་རྫིང་པ་）的戒律传承，如今似乎已经不存在了。一般来说，四大僧团各自的寺院中，后来自家的戒律传承虽然断绝了，但通过其他传承得以发展。从这些戒律传承中，在后弘期（ཕྱི་དར་）出现了无数著名的成就者和智者。尤其是在争论时代（རྩོད་དུས་），一切智者布顿·仁钦珠（བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ་）和至尊上师宗喀巴·洛桑扎巴（རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་）师徒，以其对殊胜正法《律藏》（དམ་ཆོས་འདུལ་བ་）的阐释和实践，使其在广大地域内广泛传播。 --- 其三，上部律： 巴拉（པཱ་ལ་）的传承，即著名的上部律，也出现了。 在朗达玛（གླང་དར་མ་）毁坏佛法之后，西藏虽然分裂成小邦，但在上部阿里（མངའ་རིས་）地区，当法王后裔的政权初具雏形之时，即佛法后弘期（བསྟན་པ་ཕྱི་དར་）开始之际，拉喇嘛·益西沃（ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་）从圣境印度（འཕགས་ཡུལ་）迎请了班智达达玛巴拉（པཎྜི་ཏ་དྷརྨ་པཱ་ལ་），并使巴拉三尊等众多僧侣出家受具足戒。由此，般若巴拉（པྲཛྙཱ་པཱ་ལའི་）的亲传弟子（མཁན་བུ་）香雄嘉哇·喜饶（ཞང་ཞུང་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ），他向众多班智达学习，尤其是在尼泊尔（བལ་པོ་）的持律者白塔嘎（པྲེ་ཏ་ཀ་）处，精通了所有律藏的实践。他从克什米尔（ཁ་ཆེ་）智希拉（ཛྙཱ་ན་ཤཱི་ལ་）处听受了《别解脱戒经》（སོ་ཐར་མདོའི་）的注释《律藏摘要》（འདུལ་བ་བསྡུས་པ་），从克什米尔（ཁ་ཆེ་）室利·苏布底·香达（ཤྲཱི་སུ་བྷུ་ཏི་ཤཱན་ཏ་）处听受了《三百颂》（སུམ་བརྒྱ་པ་）的根本和注释，从萨曼塔·室利·智希拉（ས་མནྟ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་）处听受了《五十颂》（ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་）和《二问》（ལོ་དྲི་བ་གཉིས་）等，并进行了修改、翻译和阐释，从而使其得到很好的确立。香雄（ཞང་ཞུང་བ་）的弟子译师（ལོ་ཙཱ་བ་）贝久（དཔལ་འབྱོར་）从尼泊尔（བལ་པོ་）扎雅嘎拉（ཛ་ཡ་ཀ་ར་）处听受了《比丘五十颂》（དགེ་སློང་གི་ཀཱ་རི་ཀཱ་），并从克什米尔（ཁ་ཆེ་）瓦拉希塔（བ་ར་ཧི་ཏ་）和玛哈扎那（མ་ཧཱ་ཛ་ན་）处听受了《沙弥学处》（དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་པའི་གཞི་མདོ་），并依此次第传承。 --- 总之，巴拉（པཱ་ལ་）的传承，即著名的上部律，并未非常广传。
English
And, particularly concerning the two "Pal" (Glorious) lineages: the Bodhisattva Pal (Byang chub dpal ba) vow lineage was successively received by the Omniscient Karmapa (Karma pa); and the Vajra Pal (rDo rje dpal ba) vow lineage was received by Ngorchen Vajradhara Kunga Zangpo (Ngor chen rDo rje 'chang Kun dga' bzang po). Consequently, these have flourished and spread in the Karma Kagyu (Kar lugs pa) and Sakya (Sa lugs pa) traditions up to the present day. The Sakya Pandita (Sa pan) vow lineage was later expanded through the activities of the Great Fifth Dalai Lama (rGyal dbang lnga pa chen po). However, the Cholungpa (Chos lung pa) and Jedzingpa (Bye rdzhing pa) vow lineages appear to no longer exist today. Generally, although the vow lineages of the four monastic communities (tshogs sde bzhi) in their own monasteries may have ceased, they continued to flourish through other transmissions. From these vow lineages, countless renowned masters and accomplished scholars emerged during the period of the Later Dissemination (phyi dar). In particular, during the age of contention, the Omniscient Buton Rinchen Drub (Bu ston Rin chen grub) and the peerless master Je Rinpoche Lobzang Drakpa (rJe rin po che Blo bzang grags pa) and his disciples, through their exceptionally profound explanations and practices of the sacred Dharma of Vinaya (dam chos 'dul ba), caused it to spread throughout the vast land. --- Chapter 3: The Third, the Upper Vinaya. The lineage of Pāla, known as the Upper Vinaya, also emerged. After Langdarma (gLang dar ma) suppressed the doctrine, although Tibet was fragmented, in the upper Ngari (mNga' ris) region (modern-day: western Tibet), when a semblance of political power from the royal lineage was established, at the beginning of the Later Dissemination of the Doctrine (bstan pa phyi dar), Lhalama Yeshe-Ö (lHa bla ma Ye shes 'od) invited the Paṇḍita Dharmapāla (paṇḍi ta dharma pā la) from the Noble Land, India ('phags yul). He then ordained many individuals, including the three Pālas, causing them to receive full ordination. From this, Prajñāpāla's (prajñā pā la'i) spiritual son (mkhan bu) was Zhangzhung Gyalwai Sherab (Zhang zhung rgyal ba'i shes rab). He consulted with many Paṇḍitas, and in particular, from the Nepalese (bal po) Vinaya holder Pretakā (pre ta ka) (141b), he diligently studied all Vinaya practices. From Kashmir (kha che) Jñānashīla (jñā na shī la), he received the commentary on the Pratimokṣa Sūtra, the *Vinaya Saṃgraha* ('dul ba bsdus pa). From Kashmir (kha che) Shrī Subhūti Shānta (shrī su bhu ti shān ta), he received the root text and commentary of the *Three Hundred Verses* (sum brgya pa). From Samantashrījñāna (sa man ta shrī jñā na), he thoroughly listened to the *Fifty Verses* (kā ri kā lnga bcu pa) and the *Two Inquiries* (lo dri ba gnyis), and through revisions, translations, and explanations, he established them well. The translator (lo tsā ba) Paljor (dpal 'byor), a disciple from Zhangzhung (Zhang zhung ba), received the *Fifty Verses of a Bhikṣu* (dge slong gi kā ri kā) from Jayakara (ja ya ka ra) of Nepal (bal po), and the *Sūtras on the Basis of Novice Vows* (dge tshul gyi bslab pa'i gzhi mdo) from Varahita (ba ra hi ta) and Mahājana (ma hā ja na) of Kashmir (kha che), and from them, the lineage was transmitted in succession. --- In summary, the lineage of Pāla, known as the Upper Vinaya, did not spread very widely.