Tibetan
ས་ཏེ། རི་རབ་གླིང་བཅུ་གཉིས་ཉི་ཟླ་ཟུང༌། ལྕགས་རི་དང་བཅས་པའི་བཀོད་པ་མཛད། ལོ་སྐོར་གཅིག་གིས་རྫོགས་པར་གྲུབ་ནས་མཁས་གྲུབ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་རབ་གནས་མཛད། མཁན་སློབ་དེ་དག་དང་སློབ་དཔོན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ། ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ། དྷརྨ་ཀཱིརྟ་སོགས་པཎ་ཆེན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་(༡༣༨ན)གྲགས་པ་རྣམས་དང༌། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བཻ་རོ་ཙ་ན་དང་སྐ་ཅོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་པ། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་གཙོ་ཆེ་བ་རྣམས་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཆེན་པོ་བཙུགས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་བསྒྱུར་བཤད་ནི་ཤིན་ཏུ་གསང་སྟེ་ལྐོག་ཆོས་སུ་མཛད་ཅིང༌། ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས། ཡེར་བ་དང་ཆུ་བོ་རིར་གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་རེ། མཆིམས་ཕུར་གྲུབ་ཆེན་ཉེར་ལྔ་སོགས་བྱུང་བར་གྲགས། ཁྱད་པར་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨས་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ་སོགས་སྐལ་ལྡན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་སྟེ་གྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་གཤེགས་པ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བྱུང༌། ཆོས་དང་ནོར་གྱི་གཏེར་ཁ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྦས། ལྷ་སྲིན་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་བཏུལ། བསྟན་མ་བཅུ་གཉིས་ལ་བཀའ་བསྒོས་ཏེ་མུ་སྟེགས་པ་མི་འབྱུང་བར་མཛད། རི་བྲག་སོགས་ཕལ་ཆེར་སྒྲུབ་གནས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས། རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་བརྒྱུད་མར་སྤྲུལ་པ་སོགས་གངས་ཅན་གྱི་འགྲོ་ལ་བཀའ་དྲིན་གྱི་གོ་སྐབས་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུའང་མི་ཤོང་བར་གྱུར་ཏོ། ། ལྷ་སྲས་མཆེད་དང་ཁྱད་པར་ཁྲི་རལ་གྱིས། ། བསྟན་པ་སླར་སྤེལ་གསར་བཅད་ཞུས་ཆེན་མཛད། ། ཆོས་རྒྱལ་དེ་ལ་ལྷ་སྲས་མཆེད་གསུམ་བྱོན་པའི་ཆེ་བ་མུ་ནེ་བཙད་པོ། འབྲིང་བ་མུ་རུབ་བཙད་པོ། ཆུང་བ་མུ་ཏིག་བཙད་པོའམ་སད་ན་ལེགས་མཇིང་ཡོན་དུ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་བླ་ནས་སླར་སྤེལ་ཞིང༌། ཁྱད་པར་མུ་ནེས་ཆབ་སྲིད་མཛད་པའི་ཚེ་བསམ་ཡས་སུ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བཞི་བཙུགས། བོད་འབངས་ལྟོགས་ཕྱུག་ལན་གསུམ་སྙོམས། མུ་ཏིག་གིས་སྐར་ཆུང་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། དེ་ལ་སྲས་ལྔ་ཙམ་བྱོན་པའི་ནང་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཕྱག་རྡོར་རྣམ་འཕྲུལ་ཁྲི་རལ་པ་ཅན་ནམ། ཁྲི་ལྡེ་གཙུག་བརྟན་གྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རེ་རེ་ལ་འབངས་མི་ཁྱིམ་བདུན་བདུན་ཕུལ་(༡༣༨བ)བ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་སྟོང་རྩ་བཞེངས་པར་གྲགས། དབུ་སྐྲ་ལ་དར་ཡུགས་གཉིས་བཏགས་པའི་སྣེར་བླ་མཆོད་སྡེ་གཉིས་ཞབས་བཞག་པ་ལ་མཆོད་
Chinese
于是，须弥山、十二洲、日月星辰，以及铁围山的布局皆已完成。经过一年的循环，圆满竣工后，两位智者和成就者举行了开光仪式。 那些堪布（佛学院院长）和教师，以及如莲花生大师（Vimalamitra）、寂护（Shantigarbha）、法称（Dharmakirti）等一百零八位班智达（大班智达）（138页），还有藏族译师大译师毗卢遮那（Vairocana）、噶•觉（Ka-Chog）等人，他们翻译并讲解了所有大乘和小乘的律藏、经藏、论藏，以及主要的注释论典，并建立了宏大的修习僧团。 密宗（Gangsngak）的教法被翻译和讲授，但被严格保密，作为秘密教法。据说，建立了十二座大型佛学院，在耶尔巴（Yerpa）和曲沃日（Chuwo Ri）各有108位成就者，在钦普（Chimpud）有25位大成就者等。 尤其是大导师莲花生（Padma），摄受了君臣二十五（Rje 'bangs nyer lnga）等无数有缘弟子，通过无上密乘（Sngags bla med kyi theg pa），使其证得大成就（grub pa chen po）的果位，数量不可胜计。他埋藏了无数法宝和财宝伏藏（gter kha），降伏了所有凶恶的神魔（lha srin），命令十二位护教天女（bstan ma bcu gnyis）不让外道（mu stegs pa）出现。 几乎所有的山岳岩石等都被加持为修行的圣地。通过化现出国王的继承人等，他为雪域（gangs can）的众生带来了无尽的恩德，其恩德之广阔，连虚空都无法容纳。 尤其是王子们以及赤热巴坚（Tri Ral）国王， 再次弘扬了佛法，并进行了大规模的新修订和校对。 那些法王有三位王子：长子牟尼赞普（Muné Tsenpo），次子穆如赞普（Murub Tsenpo），幼子穆帝赞普（Mutig Tsenpo），或称萨纳列吉·明约（Sadnalegs Mjingyon）。他们也再次大力弘扬了佛法。尤其是牟尼赞普在执政期间，在桑耶寺（Samye）建立了四大供养。他三次使藏族百姓的贫富均衡。穆帝建造了嘉措金刚界（Skarchung Dorje Ying）的寺院。他大约有五个儿子，其中最杰出的是金刚手菩萨（Phagdor）的化身赤热巴坚（Tri Ralpa Can），又称赤德祖赞（Tridé Tsugten）。据说他为每一位出家僧侣供养了七户平民（138b），并建造了千座寺院。他的头发上系着两条绸缎，两端供养着两位上师。
English
Thus, the layout of Mount Meru, the twelve continents, the sun and moon, and the iron mountain range was completed. After a cycle of one year, upon its perfect completion, the two wise and accomplished masters performed the consecration. Those abbots and teachers, along with masters like Vimalamitra, Shantigarbha, Dharmakirti, and other one hundred and eight great panditas (138n), as well as Tibetan translators such as Vairocana and Ka-Chog, translated and expounded all the Vinaya, Mahayana and Hinayana sutras, and major commentaries, and established great monastic communities for practice. The teachings of Secret Mantra (Gangsngak) were translated and expounded, but kept highly secret as esoteric teachings. It is said that twelve great Dharma centers were established, and that there were 108 accomplished masters each at Yerpa and Chuwo Ri, and twenty-five great accomplished masters at Chimpu, among others. In particular, the great master Padmasambhava (Padma) brought countless fortunate disciples, such as the twenty-five disciples (Rje 'bangs nyer lnga), to the stage of great accomplishment through the unsurpassable Secret Mantra (Sngags bla med kyi theg pa). He concealed immeasurable Dharma and wealth treasures (gter kha), subdued all malevolent deities and demons (lha srin), and commanded the twelve guardian goddesses (bstan ma bcu gnyis) to prevent the emergence of heretics (mu stegs pa). Almost all mountains, rocks, etc., were blessed as places of accomplishment. Through the continuous emanation of royal successors, etc., he bestowed immeasurable kindness upon the beings of the Land of Snows (gangs can), opportunities for which could not even be contained within the realm of space. Especially the royal brothers, and in particular King Tri Ral, again propagated the Dharma and carried out extensive new revisions and corrections. That Dharma King had three royal sons: the eldest Muné Tsenpo, the middle Murub Tsenpo, and the youngest Mutig Tsenpo, also known as Sadnalegs Mjingyon. They too greatly propagated the Dharma again. In particular, during Muné's reign, he established four great offerings at Samye. He equalized the wealth of the Tibetan people three times. Mutig built the Skarchung Dorje Ying temple. He had about five sons, among whom the most distinguished was the emanation of Vajrapani (Phagdor), Tri Ralpa Can, also known as Tridé Tsugten. It is said that he offered seven households of common people (138b) to each renunciant and built a thousand temples. At the ends of the two silk ribbons tied to his hair, he made offerings to two monastic communities.
Tibetan
ཅིང་བཀུར་བ་སོགས་རྒྱལ་བསྟན་རིན་པོ་ཆེ་བླ་རུ་བཀུར་བའི་མཛད་པ་མཐའ་ཡས་ཤིང༌། སྐྱིད་སྨད་འོན་ཅང་རྡོ་དཔེ་མེད་བཀྲ་ཤིས་དགེ་འཕེལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བཞེངས། རྒྱ་གར་ནས་སུ་རེནྡྲ་བོ་དྷི། ཤཱི་ལེནྡྲ་བོ་དྷི། དཱ་ན་ཤཱི་ལ་སོགས་པཎྜི་ཏ་མང་པོ་སྤྱན་དྲངས། བོད་ཀྱི་མཁན་པོ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་དྷརྨ་ཏཱ་ཤཱི་ལ། ལོ་ཙཱ་བ་ཛྙཱ་ན་སེ་ན་ལ་སོགས་པས་སྔོན་ཡབ་མེས་ཀྱི་དུས་ལོ་པཎ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྒྱུར་བའི་ཚེ་བོད་སྐད་ལ་མ་གྲགས་པའི་མིང་བཏགས་པའི་ཁྲོད་ནས་ཆོས་ཀྱི་གཞུང་དང་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པ་དང་གོ་དཀའ་བ་རྣམས་ཡུལ་སྐད་ཀྱི་མིང་གཅེས་སོ་འཚལ་ནས་ཀྱང་བསྣན་ནས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་གསུང་དང་མཐུན་པར་སྒྱུར་བཅོས་གྱིས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བ་ལྟར་འཕན་ཡུལ་ཀ་བ་ན་མོ་ཆེར་ཡུམ་རྒྱས་པ་ལ་འགྱུར་བཅོས་ནས་དུམ་བུ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་མཛད། དེས་མཚོན་ཡབ་མེས་ཀྱི་དུས་སུ་བསྒྱུར་བའི་གསུང་རབ་ཕལ་ཆེར་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། གསང་སྔགས་ནང་གི་རྒྱུད་རྣམས་བཀའ་གཉན་པས་སྣོད་ལྡན་མ་གཏོགས་སྣོད་མིན་བྱིངས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་སྔ་འགྱུར་རང་མལ་དུ་འཇོག་པར་མཛད། དེས་ན་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་ཕྱག་རྗེས་ཆེ་ཞིང་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་བཀའ་དྲིན་ཆེ་ཤོས་ནི་ཆོས་རྒྱལ་མེས་དབོན་དུ་གྲགས་པ་དེ་དག་དང༌། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སྲོང་བཙན་དང་ཁྲི་སྲོང་གཉིས་ཆེས་བཀའ་དྲིན་ཕུལ་དུ་བྱུང་ཞིང༌། པཎྜི་ཏ་ཞི་འཚོ་དང་པད་འབྱུང༌། ལོ་ཙཱ་བ་ཐོན་མི་བཻ་རོ་སྐ་ཅོག་ཞང་གསུམ་རྣམས་བཀའ་དྲིན་དང་ངོ་མཚར་ཆེའོ། ། ཅ༢ གཉིས་པ་བསྟན་རྩ་ཆོས་འདུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ལའང་གསུམ། ཆ༡ སྨད་འདུལ། ཆ༢ ཁ་ཆེ་ལུགས། ཆ༣ སྟོད་འདུལ་ལོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བསྟན་གཞི་མ་དམ་ཆོས་འདུལ་བ་ནི། ། བསྟན་པའི་མངའ་བདག་མཁན་ཆེན་ཞི་བ་འཚོས། ། སད་མི་མི་བདུན་ཐོག་མར་རབ་ཏུ་བྱུང༌། །(༡༣༩ན) སྐྱེས་མཆོག་ལོ་ཙཱ་བཙུན་པ་བགྲང་ཡས་བྱོན། ། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཡོད་མེད་ནི་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལག་ལེན་ཡོད་མེད་ཁོ་ན་ལ་ལྟོས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་དམ་ཆོས་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས་སྡེ་སྣོད་དང་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཟ་ཧོར་གྱི་མཁན་ཆེན་བོདྷི་ས་ཏྭའམ་ཤཱནྟ་རཀྵི་ཏ་བལ་ཡུལ་དུ་བཞུགས་པ་གསན་ནས་རྦ་གསལ་སྣང་ཕོ་ཉར་བཏང་སྟེ་སྤྱན་དྲངས། གུས་པ་ཆེན་པོས་ཉེ
Chinese
并且，对珍宝佛法无比尊崇等事业无量。在吉麦（Kyismad）翁羌多（Onchangdo）修建了无与伦比的扎西给培（Tashi Gephel）寺。从印度迎请了苏仁札菩提（Surendrabodhi）、希伦札菩提（Shilendrabodhi）、达纳西拉（Danashila）等众多班智达。藏族堪布（Abbot）惹纳惹克西达（Ratnarakshita）和达玛达西拉（Dharmatashila），译师（Lotsawa）札纳色那（Jnanassena）等人，遵照先辈祖先时期，译师和班智达翻译佛法时，有些在藏语中不常用、与佛经和语法体系不符、难以理解的词汇，应通过增补本土珍贵词汇，并进行修改，使其与大小乘教法相符的指示，在彭域（Panyul）卡瓦南莫切（Kabanang Moche）对《大般若经》（Yum Gyepa）进行了修订，并分为十六段。由此可见，先辈祖先时期翻译的绝大部分经典都通过“新译词”（Skad gsar bcad）进行了标准化。至于密续（Tantras）中的咒语，因其神圣性，除了根器（vessel）成熟者外，不向不具备根器的普通大众传播，因此早期的译文保持原样。所以，在这雪域（Land of Snows）之中，对佛法贡献巨大，对众生恩德最大的，是那些被称为法王祖孙（Chogyal Mesbon）的国王们；其中，松赞（Songtsen Gampo）和赤松（Trisong Detsen）二位国王的恩德最为殊胜；班智达寂护（Shantarakshita）和莲花生（Padmasambhava），译师吞弥（Thonmi Sambhota）、贝若扎那（Vairotsana），以及嘎瓦•贝泽（Kawa Paltsek）、觉若•鲁伊嘉参（Chogro Lui Gyaltsen）、象•益西德（Zhang Yeshe De）三位（Ka-Chog-Zhang）的恩德和奇迹也极为宏大。 --- 第二章 佛法之根本——戒律（Vinaya）的兴起，亦分三部分： 一、下路弘律（Lower Vinaya） 二、迦湿弥罗（Kashmir）传承 三、上路弘律（Upper Vinaya） --- 第一节：第一部分（下路弘律）。 佛法之基石——神圣的戒律。 教法之主——大堪布寂护（Shantarakshita）。 最初为七位有缘之人（Sadmi Mi Dun）授戒。 （第139页反面） 无数杰出的译师和僧侣相继出现。 佛法是否存在，仅取决于别解脱戒（Pratimoksha）的戒律和实践是否存在。因此，作为一切佛法基础的神圣戒律藏（Vinaya Pitaka）是如何兴盛起来的呢？法王赤松德赞（Trisong Detsen）听说一切经藏和教法之主——来自萨霍尔（Zahor）的大堪布菩提萨埵（Bodhisattva）或寂护（Shantarakshita）住在尼泊尔（Bal Yul），便派遣惹（Ra）•萨囊（Salnang）为使者，恭敬地迎请他。 怀着无比的敬意…（文本中断）
English
And countless deeds honored the precious Buddha's doctrine with utmost reverence. The unparalleled Tashi Gephel (Monastery) was built in Kyismad Onchangdo. Many pandits were invited from India, such as Surendrabodhi, Shilendrabodhi, and Danashila. Tibetan abbots Ratnarakshita and Dharmatashila, and lotsawas Jnanassena and others, following the instruction that "during the time of the ancestors, when lotsawas and pandits translated the Dharma, some terms coined in Tibetan were not well-known, inconsistent with the Dharma scriptures and grammatical systems, or difficult to understand, therefore, they should be revised to conform to the teachings of Mahayana and Hinayana by adding cherished local dialect terms," revised the Prajnaparamita Sutra (Yum Gyepa) into sixteen sections at Panyul Kabanang Moche. This indicates that most of the scriptures translated during the time of the ancestors were standardized with the new terminology. Regarding the Tantras within the Secret Mantra tradition, due to their sacredness, they were not meant for practice by the general populace who were not suitable vessels; thus, the earlier translations were left as they were. Therefore, in this Land of Snows, those renowned Dharma Kings and ancestors who greatly contributed to the Buddha's teachings and were most benevolent to sentient beings are these; among them, King Songtsen Gampo and King Trisong Detsen were supremely benevolent; Pandits Shantarakshita and Padmasambhava, and lotsawas Thonmi Sambhota, Vairotsana, Kawa Paltsek, Chogro Lui Gyaltsen, and Zhang Yeshe De (the three Ka-Chog-Zhang) are also greatly benevolent and wondrous. --- Chapter 2: How the Vinaya, the root of the teachings, arose, also has three parts: 1. Lower Vinaya 2. Kashmiri tradition 3. Upper Vinaya --- Chapter 1 (Sub-part 1): The first (Lower Vinaya). The foundation of the Buddha's teachings is the holy Dharma-Vinaya. The master of the teachings, the great abbot Shantarakshita, Initially ordained the seven chosen men (Sadmi Mi Dun). (Page 139 verso) Innumerable excellent lotsawas and monastics appeared. The existence or non-existence of the Buddha's teachings depends solely on the existence or non-existence of the Pratimoksha precepts and practices. Therefore, the way in which the Vinaya Pitaka, the foundation of all Buddha's teachings, came to be held is as follows: Dharma King Trisong Detsen, hearing that Bodhisattva or Shantarakshita, the great abbot from Zahor, the master of all Pitakas and teachings, was residing in Nepal (Bal Yul), sent Ra Salnang as an envoy to invite him. With great reverence… (text cut off)