Tibetan
་བར་བསྙེན། འཕགས་ཡུལ་ནས་ཡོད་སྨྲའི་དགེ་སློང་བཅུ་གཉིས་སྤྱན་དྲངས། སྐབས་ཤིག་བོད་ཀྱི་མི་ལ་རབ་བྱུང་བཏུབ་བམ་མི་བཏུབ་སད་པའི་ཕྱིར། ཞང་བློན་དད་པ་ཅན་རྦ་ཁྲི་གཟིགས་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་རྒྱལ་པོས་གསོལ་པས། བོ་དྷི་ས་ཏྭས་མཁན་པོ་མཛད་དེ། དཱ་ན་ཤཱི་ལ་དང་ཛི་ན་མི་ཏྲ་གཉིས་ཀྱིས་ལས་སློབ་དང་གསང་སྟོན། པཎྜི་ཏ་གཞན་བཅུ་པོས་ཁ་སྐོང་མཛད་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས། མཚན་དཔལ་དབྱངས། བཙན་པོས་བསྔགས་པ་རྦ་རཏྣར་ཡང་གྲགས། བསྒོམས་པས་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། དེ་ནས་རིམ་བཞིན་རྦ་གསལ་སྣང་དང༌། པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན། ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས། རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག །འཁོན་ཀླུའི་དབང་པོ་སྲུང་བ། ལ་གསུམ་རྒྱལ་བ་བྱང་ཆུབ་རྣམས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་མིང་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ་སོགས་སུ་སྤོས་བསྙེན་པར་རྫོགས། དེ་བདུན་ལ་སད་མི་མི་བདུན་དུ་གྲགས་ཤིང་བོད་ཀྱི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་ཡིན། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བོད་ལ་རབ་བྱུང་བཏུབ་པར་དགོངས་ནས། ཞང་བློན་དྲྭ་མ་དང༌། འབངས་བློ་གསལ་བ་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་རབ་ཏུ་བྱུང༌། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྗེའི་བཀའ་ཉན་ཅིང༌། རྗེ་འབངས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དབུའི་མཆོད་གནས་སུ་ཕྱུངས་ནས། ཕྱག་མཆོད་བཀུར་སྟི་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་ཁྲིམས་ཆེན་མོ་བཅས། བཀའ་གཙིགས་ཀྱི་རྡོ་རིངས་བཙུགས། སད་མི་མི་བདུན་ལས་བློ་སྦྱངས་པ་སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་སོགས་ལོ་ཙཱ་བ་བརྒྱ་རྩ། དེ་དག་ལས་(༡༣༩བ)བློ་སྦྱངས་པ་ཅོག་རོ་ཀླུའི་རྒྱལ་མཚན་སོགས་མཆན་བུ་སྟོང་རྩ་སྟེ། སྐྱེས་མཆོག་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལོ་ཙཱ་བ་དང་བཙུན་པ་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ་བྱོན་ནོ།། དར་མས་བསྣུབས་རྗེས་སྨར་གཡོ་གཙང་གསུམ་བརྒྱུད། ། བླ་ཆེན་མཁན་བུ་དབུས་གཙང་མི་བཅུ་ཡིས། ། བསྟན་པ་གསོས་ཤིང་གནས་གཞི་རྒྱ་ཆེར་བཏིང༌། ། མངའ་བདག་ཁྲི་རལ་གཅུང་གླང་དར་མ་འུ་དུམ་བཙན་ལོག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་ཐུགས་ལ་གདོན་གསོལ་ཏེ་བསྟན་པ་བསྣུབས་པའི་ཚེ། རྦ་རཏྣའི་མཁན་བུ་སྨར་ཤཱཀྱ་མུ་ནི། གཡོ་དགེ་འབྱུང༌། གཙང་རབ་གསལ་གསུམ་གྱིས་འདུལ་བ་དྲེལ་ཁལ་གཅིག་བཀལ་ནས། གར་ལོག་དང་ཧོར་ཡུལ་དུ་ཕྱིན་ཀྱང་བསྟན་པ་སྤེལ་མ་བཏུབ་སྟེ་ཁམས་སུ་བྱོན། རྨ་ལུང་རྡོ་རྗེའི་བྲག་ར་ཨན་ཆུང་གནམ་རྫོང་ངམ། དན་ཏིག་ཤེལ་གྱི་ཡང་དགོན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་བཞུགས་པའི་ཚེ། དམུ་གཟུགས་ལ་འབར་གྱིས་བལྟར་ཕྱིན་པས་དད་དེ། རབ་ཏུ་བྱུང་བར་ཞུས་པ་ལ། སྨར་གྱིས་མཁན་པོ་དང་གཡོས་སློ
Chinese
受具足戒。从印度迎请了十二位有部僧人。当时为了检验吐蕃人能否出家，赞普便请求具信大臣巴•赤泽出家。菩提萨埵（寂护）担任亲教师，达那西拉和吉那米扎二人担任羯磨阿阇梨和秘密阿阇梨。其他十位班智达补足人数，于是（巴•赤泽）出家并受具足戒。法名吉祥贤，赞普称赞他为巴•惹那（宝），他也因此而闻名。通过禅修，他具足了五神通。 此后，巴•色囊、巴果•贝若扎那（毗卢遮那）、恩兰•嘉瓦秋央、玛•仁钦秋、昆•鲁旺波颂瓦、拉松•嘉瓦香曲等也依次出家，更名为耶谢旺波等，并受具足戒。这七人被称为“七觉士”，是吐蕃最早的一批出家人。之后，赞普认为吐蕃人可以出家，于是，尚•准玛等大臣以及三百多位聪慧的民众出家。所有人都听从赞普的教诲，赞普和臣民都将出家众尊奉为首要的供养处，并制定了供养、礼敬、恭敬三宝的佛法大律。竖立了盟誓石碑。七觉士中，善于学习的喀巴•贝则等一百位译师，以及其中更善于学习的觉若•鲁杰参等一千位助手，还有无数应化身译师和僧侣相继出现。 达磨灭佛之后，经过斯玛、优、赞三代传承， 由大喇嘛堪布以及卫藏的十位僧人， 复兴了佛法，并广设寺院。 当施主赤热巴坚的弟弟朗达玛•吾冬赞因颠倒之愿力，心中被魔鬼占据而灭佛时，巴•惹那的弟子斯玛•释迦牟尼、优•格炯、赞•饶色三人背负着一驮（律藏）经典。他们去了噶洛（葛逻禄）和霍尔（蒙古）地区，但未能弘扬佛法，于是前往康区（东藏）。当他们在玛隆多杰札（玛隆金刚石窟）、安琼南宗（安琼天堡）或丹提谢杰央贡（丹提水晶静室）禅修时，达穆•吾则•拉巴前往拜访，生起信心，请求出家。斯玛担任亲教师，优担任羯磨师。
English
…took full monastic ordination. Twelve Sarvastivadin monks were invited from India. At one point, in order to test whether Tibetans could become monastics, the King requested the faithful minister Ba Tritse to take monastic vows. Bodhisattva (Shantarakshita) served as the preceptor, Danaśīla and Jinamitra served as the karma master and secret master. The other ten panditas completed the quorum, and thus (Ba Tritse) took monastic vows and received full ordination. His dharma name was Pal Yang (Glorious Auspicious). The King praised him as Ba Ratna (Jewel), and he became renowned by that name. Through meditation, he attained the five supernormal powers. Subsequently, Ba Selnang, Pagor Vairotsana, Nganglam Gyalwa Choyang, Ma Rinchen Chog, Khon Luwangpo Sungwa, Lasum Gyalwa Jangchub, and others successively took monastic vows, changing their names to Yeshe Wangpo and so on, and received full ordination. These seven individuals became known as the “Seven Awakened Ones” (Sad Mi Mi Dun), and they were the first group of monastics in Tibet. After that, the King, recognizing that Tibetans were capable of becoming monastics, allowed ministers like Shang Droma and about three hundred intelligent commoners to take monastic vows. Everyone obeyed the King's instructions, and the King and all his subjects revered the monastics as their foremost objects of offering. A great Dharma law was enacted concerning offering, prostration, and respect. A stone pillar of oath was erected. Among the Seven Awakened Ones, skilled learners like Kaba Paltsen and a hundred other translators, and among them, even more skilled learners like Chogro Lui Gyaltsen and a thousand assistants, along with countless emanated scholar-translators and monastics, appeared. After Darma (Lang Darma) suppressed Buddhism, through the lineage of Mar, Yo, and Tsang, The great Lama Khenpo and ten monks from U-Tsang, Revived the doctrine and widely established monasteries. When the patron Tri Relpachen's younger brother, Lang Darma Udam Tsen, due to the power of perverted aspirations, had his mind possessed by demons and suppressed the doctrine, the three disciples of Ba Ratna – Mar Shakyamuni, Yo Geyung, and Tsang Rabsel – carried one mule-load of Vinaya texts. They traveled to Garlok (Karluk) and Hor (Mongolia) but were unable to propagate the doctrine, so they went to Kham (Eastern Tibet). While they were meditating and residing at Malung Dorje Drakra (Malung Vajra Rock Cave), Anchung Namdzong (Anchung Sky Fortress), or Dentig Shelgyi Yanggon (Dentig Crystal Hermitage), Damu Uzed Labar went to visit them, developed faith, and requested to take monastic vows. Mar served as the preceptor, and Yo served as the karma master.
Tibetan
བ་དཔོན་བྱས་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང༌། མིང་ཤཱཀྱ་དགེ་བ་རབ་གསལ་ཏུ་བཏགས། བསྙེན་རྫོགས་ཞུས་པས་དགེ་སློང་ལྔ་མ་ཚང་བ་དང༌། འདོན་དུ་ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར་བཞུགས་པ་བཙལ་ཀྱང་ཁོ་བོས་རྒྱལ་པོ་སྡིག་ཅན་བསད་པས་ཁ་སྐོང་མི་འོང་གི་འོན་ཀྱང་གཞན་བཙལ་ནས་བཏང་ངོ་ཞེས་རྒྱའི་ཧྭ་ཤང་ཀེ་ཝང་དང༌། གྱི་ཕན་གཉིས་མངགས་ཏེ་ལྔའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས། མཁན་སློབ་རྣམས་ལས་འདུལ་བ་ལོ་བཅོ་ལྔར་ཉན། ཕྱིས་གོ་རོང་སེང་གེ་བྲག་ལས་འདུལ་བ། ཀ་བ་འོད་མཆོག་གྲགས་ལས་ཕར་ཕྱིན། གཡུ་སྒྲ་སྙིང་པོ་ལས་རྫོགས་ཆེན་སེམས་ཕྱོགས་སྐོར་གསན་ཅིང་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་བཤད་དུས་ཕྱིས་བར་བྱུང་བའང་ཁོང་ལས་བརྒྱུད་པས་མཚོན། ཕྲིན་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཤིང་མཁྱེན་རབ་ཆེ་བས་བླ་ཆེན་དགོངས་པ་རབ་གསལ་དུའང་གྲགས། ཁོང་གིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་ལྔ་བཞེས་པ་ན། (༡༤༠ན)མངའ་བདག་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་སོགས་ཀྱིས་བོད་ཡུལ་དབུས་སུ་བསྟན་པ་ཉམས་པ་གསོ་བའི་ཕྱིར། དབུས་ནས་ཀླུ་མེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤེས་རབ་སོགས་ལྔ། གཙང་ནས་ལོ་སྟོན་རྡོ་རྗེ་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལྔ་ཁམས་སུ་བརྫངས་པ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ཚིགས་གསུམ་རིམ་ནོད་ཀྱིས་ཆིག་རྫོགས་སུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ཏེ་འདུལ་བ་ལ་མཁས་པར་བསླབ། འདི་ལྟ་བུའི་ཆིག་རྫོགས་མཛད་པ་དང༌། བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ལོ་བཅུ་མ་ཚང་བ་སོགས་ནི་བླ་ཆེན་འདི་བྱང་སེམས་མོས་སྤྱོད་པར་གྲགས་ཤིང༌། དེ་སྐབས་སྨར་གཡོ་གཙང་གསུམ་གྱིས་གང་ཟག་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། བསྟན་པའི་འཕེལ་འགྲིབ་མཚམས་སུ་ཐུག་པའི་དགོས་གལ་ཆེ་བ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་རུང་ངོ་ཞེས་གནང་བ་བྱིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་པ་རྣམས་བཞེད། དེ་སྐབས་སྨར་གཡོ་གཙང་གསུམ་བཞུགས་ཀྱང་སྐུ་བགྲེས་པས་མཁན་བུ་བསྐྱངས་པ་མི་འཁྱོངས་གསུངས་ནས་ལས་སློབ་མཛད། བླ་ཆེན་གྱིས་ཀླུ་མེས་མཁན་པོར་བསྐོས། དབུས་གཙང་མི་བཅུ་ཡར་ཕེབས་པས་བཙན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བླ་མཆོད་དུ་གྱུར། ཀླུ་མེས་སློབ་བུ་ཀ་བ་བཞི། གདུང་མ་བརྒྱད། ཕྱམ་སོ་གཉིས། དྲལ་མ་སྟོང་རྩ་སོགས་བྱུང་བས་བསྟན་པ་ཉམས་པ་རྨངས་ནས་གསོས་ཤིང་ལ་མོ་ར་འགྱེལ། ཡེར་པ། བ་རེད་ཚོང་འདུས་སོགས་གནས་གཞི་མཐའ་ཡས་པ་བཏིང༌། ཡམ་ཤུད་ཀྱི་མཁན་བུ་དགེ་བཤེས་གྲྭ་པ་ཁོ་ནས་གནས་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཏིང་བར་གྲགས་པ་སོགས་ས་སྟེང་ཐམས་ཅད་ཀླུ་མེས་དབོན་སློབ་ཀྱི་གནས་གཞིས་ཁྱབ་པ་ལྟར་སོང་ནས། ཉིན་རེ་བཞིན་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་མང་པོ་འཕེལ་བ་ལ་སྨད་འདུལ་གྱི་རྒྱུན་ཅེས་གྲགས་ཤིང་
Chinese
他以巴顿（ba dpön）身份出家，名为释迦吉祥普明（Shākya Gewa Rabsel）。求受具足戒时，因比丘人数不足五位，寻找在拉隆贝多（Lhalung Pal Dorje）的比丘来补足，但他（拉隆贝多）说：“我杀了作恶的国王，所以不能来补足人数，但是我会寻找其他人并派去。” 于是派遣了汉地的和尚戒光（Kewang）和吉班（Gyipan）两人，由这五位比丘完成了具足戒。他从堪布和阿阇梨们那里听闻了十五年的律藏。后来，他又从果隆僧格扎（Gorong Sengge Drak）处学习律藏，从噶瓦奥确扎（Kawa Öchog Drak）处学习般若波罗蜜多（Par Chin），从玉扎宁布（Yudra Nyingpo）处听闻了大圆满心部（Dzogchen Semde）的教法。甚至后来出现的《一切作王续》（Kun byed rgyal po'i rgyud）的讲解，也都是从他那里传承下来的。他的事业非常卓越，智慧广大，因此也被称为大喇嘛贡巴饶赛（Blachen Gongpa Rabsel）。 当他受具足戒五年之后，（140页反面）曼扎达·益西坚赞（Ngadag Yeshe Gyaltsen）等人为了在藏地中部（卫藏）复兴衰败的佛法，将卫地（dbus）的鲁梅·楚臣喜饶（Lume Tsultrim Sherab）等五人，以及藏地（gtsang）的洛顿·多杰旺秋（Loton Dorje Wangchuk）等五人派往康地（Khams）。他们在一个座垫上，依次接受了三次授戒，然后完成了“单一具足戒”（Chigdzog），并精通了律藏。这种“单一具足戒”的做法，以及（受戒后）不满十年的“依止”（brtan pa'i yan lag）等，都表明这位大喇嘛是一位发心菩萨（byang sems mos spyod pa）。当时，玛尔（Mar）、约（Yo）、赞（Tsang）三人（三智者）认为他是一位特殊的人物，并且在佛法兴衰的关键时刻，这样做是允许的，因此给予了许可，圣者们也认为这是没有过失的。当时，玛尔（Mar）、约（Yo）、赞（Tsang）三位虽然在世，但因年事已高，无法亲自担任堪布，培养徒弟，所以他们只担任了教授师（las slob）。大喇嘛任命鲁梅（Lume）为堪布。卫藏十位僧人（指鲁梅等人）北上，成为各部首领（bstan po）的供养上师。 鲁梅（Lume）的弟子中，出现了“四柱”（ka ba bzhi）、“八梁”（gdung ma brgyad）、“三十二檩”（phyam so gnyis）、以及“一千零八十小柱”（dral ma stong rtsa）等。这使得衰败的佛法从根本上得以复兴，并在拉莫日觉（Lamo Rajel）、叶尔巴（Yerpa）、巴惹措堆（Bared Tsangdü）等地建立了无数的寺院。传说仅仅亚姆许（Yamshüd）的堪布弟子格西（Geshe）僧侣们就建立了四百零八处寺院。如此，整个大地上几乎都遍布了鲁梅（Lume）及其弟子们的寺院，并且每天都有大量的僧伽（出家众）不断增多，这一传承被称为“下路律典”（smad 'dul gyi rgyun）。
English
He renounced the world as a Ba-dpön (teacher/preceptor) and was named Shākya Gewa Rabsel (Shakya Auspicious Luminous). When he sought full ordination (bhikṣu ordination), as the required five bhikṣus were not met, he searched for Lhalung Pal Dorje (Lhalung Glorious Vajra) who resided in Lhalung for recitation. However, Lhalung Pal Dorje said, "I killed a sinful king, so I cannot come to complete the number. Nevertheless, I will find others and send them." Thus, he sent the Chinese monks Kewang (Jieguang) and Gyipan (Jipan), and the full ordination was completed by this assembly of five. From the Khenpos (abbots) and masters, he listened to the Vinaya (monastic discipline) for fifteen years. Later, he studied the Vinaya from Gorong Sengge Drak, Prajñāpāramitā (Perfection of Wisdom) from Kawa Öchog Drak, and heard teachings on the Dzogchen Semde (Great Perfection Mind Section) from Yudra Nyingpo. Even the later explanations of the Kunjed Gyalpo Tantra (All-Creating King Tantra) are exemplary in that they were transmitted through him. His enlightened activities were extraordinarily supreme, and his wisdom vast, so he was also known as Blachen Gongpa Rabsel (Great Lama Gongpa Rabsel). Five years after his full ordination, (folio 140b) Ngadag Yeshe Gyaltsen (Lord Yeshe Gyaltsen) and others, in order to restore the degenerated Dharma in central Tibet (Ü-Tsang), dispatched five individuals, including Lume Tsultrim Sherab from Ü (central Tibet), and five, including Loton Dorje Wangchuk from Tsang (western Tibet), to Kham (eastern Tibet). They received the three parts of ordination successively on a single mat, completing the "one-time full ordination" (chigdzog), and became learned in the Vinaya. This method of "one-time full ordination" and not having completed the ten years of "reliance" (brtan pa'i yan lag) after ordination, etc., indicates that this great lama was a Bodhisattva (byang sems mos spyod pa) who manifested aspiration. At that time, Mar, Yo, and Tsang (the three wise ones) considered him a special individual, and and that it was permissible to do so at such a critical juncture of the Dharma's flourishing and decline. Thus, they granted permission, and the holy ones also considered it to be without fault. Although Mar, Yo, and Tsang (the three wise ones) were present at that time, due to their advanced age, they said they could not personally serve as Khenpos (abbots) to nurture disciples, so they acted as Karma Acharyas (ritual masters). The Great Lama appointed Lume as Khenpo. The ten individuals from Ü-Tsang (referring to Lume and others) travelled north, becoming the guru and object of offering for the powerful ones (bstan po, meaning chieftains/rulers). Among Lume's disciples emerged the "four pillars" (ka ba bzhi), "eight beams" (gdung ma brgyad), "thirty-two rafters" (phyam so gnyis), and "one thousand and eighty smaller pillars" (dral ma stong rtsa), etc. This led to the fundamental restoration of the degenerated Dharma, and countless monastic centers were established in places like Lamo Rajel, Yerpa, Bared Tsangdü, and so forth. It is said that the Khenpo-disciples, the Geshe (scholastic) monks of Yamshüd alone, established four hundred and eight monastic centers. In this way, the entire land was almost covered by the monastic centers of Lume and his disciples, and daily, large numbers of ordained Sangha continuously increased, a lineage renowned as the "Lower Vinaya Tradition" (smad 'dul gyi rgyun).