Tibetan
གྱི་བསྟན་བཅོས་ལྔ་བཅུ་ཙམ་དང་རང་རྐང་དུ་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་བརྩམས། ཆོས་གཞི་དྲུག་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི་བཙུགས། ཐེག་ཆེན་གྱི་དགེ་སློང་དྲུག་ཁྲིར་ལོངས་པ་སོགས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་ཅིང༌། གོང་གི་ལུང་ལས་ས་བརྒྱད་པའི་འཕགས་པར་རྒྱ་བོད་འགའ་ཞིག་བཞེད། དེའི་སློབ་མ་རང་ལས་མཁས་པ་བཞི། གཞན་ཡང་། (༡༢༦བ)སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་དཀོན་མཆོག་འབངས། དུལ་བའི་ལྷ། ཙནྡྲ་གོ་མཱི། སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་མཁས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་དུ་མ་ཟམ་མ་ཆད་པར་བྱོན་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་ལོ། ། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་རང་རྐང་དུ་མཛད་པའི་པྲ་ཀ་ར་ཎ་སྡེ་བརྒྱད་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་པ། དེ་རིག་པས་སྒྲུབ་པ་ཉི་ཤུ་པ། དེའི་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་འཐད་པར་སྟོན་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་པ། དེ་ལྟར་བཤད་ཉན་འཐད་པར་སྟོན་པ་རྣམ་བཤད་རིག་པ། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་འཐད་པར་སྟོན་པ་ལས་གྲུབ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། རང་རྒྱུད་དུ་བརྩམས་པ་ལྔ། ཕྱིན་དྲུག་སོགས་སྤྱོད་པ་རྒྱ་ཆེན་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་དང༌། མཚན་ཉིད་གསུམ་འཐད་པར་སྟོན་པ་མདོ་སྡེ་རྒྱན། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་མདོ། དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་གསུམ་གྱི་འགྲེལ་པ་སྟེ། གཞན་འགྲེལ་དུ་བརྩམས་པ་གསུམ་བཅས་བརྒྱད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཁ་ཅིག །སློབ་དཔོན་འདིས་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་མཛད་པས་སྡེ་བརྒྱད་ངེས་པ་མེད་ཅིང༌། བྱམས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཉི་ཤུའི་གྲངས་ངེས་ཀྱང་མེད་ཟེར། གྲངས་ངེས་མཛད་པ་རྣམས་ནི། ས་སྡེ་ལྔ། སྡོམ་གཉིས། བྱམས་ཆོས་ལྔ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྡེ་བརྒྱད་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཉི་ཤུར་འདོད་དོ། ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་ཕྱོགས་གླང་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། ། ཚད་མའི་ལམ་གསལ་རྒོལ་ངན་རྩོད་པས་བཅོམ། ། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། དུས་འཁོར་རྒྱུད་ལས། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པ་ཅན་ནི་ཟླ་བ་པདྨའི་མྱུ་གུ་ཞེས། ། ཞེས་དང༌། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། ཡི་གེ་དྷ་ཞེས་སྡོམ་བརྩོན་ཉིད། ། ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་སུ་རྣམ་པར་བསྒྲགས། ། ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་བཟློག་ནས་ནི། ། དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་སྔགས་ཀྱང་འགྲུབ། ། ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་ཐོགས་མེད་དབྱིག་གཉེན་སློབ་མ་ཚད་མ་རང་ལས་མཁས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ནི། འཇམ་དཔལ་ལས་ཆོས་དངོས་སུ་གསན། མདོ་སྡེ་དུ་མ་རྣམ་པར་བཤད་ཅིང་ཆོས་མངོན་པའང་(༡༢༧ན)རྒྱས་པ
Chinese
创作了大约五十部论典，并且亲自撰写了八部《prakaraṇa》（论）。建立了六百五十四座寺院。大乘比丘达六万人之多，等等，广行佛法事业。依据上文的引述，汉藏一些学者认为他是第八地的圣者。他的弟子中，有四位比他自己更具智慧，此外还有（126b）语自在宝仆、调伏天、旃陀罗瞿弥、法护论师等等，众多精通学识、获得成就者不断涌现，从而使佛陀的教法广为弘扬。 论师亲自撰写的八部《prakaraṇa》（论）是：阐释一切法唯识的《唯识三十颂》，以理证立唯识的《唯识二十颂》，阐释其基础五蕴合理性的《五蕴论》，阐释如是讲闻合理性的《分别理释论》，阐释身语意三门业行合理性的《成业论》，此为亲自撰写的五部。此外，还有广行六度等以及十二缘起、三自性合理性的《经庄严论》，《缘起经》，《辨中边论》三部的注释，这三部是他对他人著作的注释，总共八部，是这样说的。 有些人认为，这位论师创作了许多《十地论》的注释等，因此“八部”的数量并不确定。也有人说，与弥勒相关的二十法数量也不确定。而那些确定数量的论典是：《五地论》（五部）、《二律仪》（两部）、《弥勒五法》（五部）、以及《八部论》（八部），总共认为是二十部法。 智者自在，陈那（Dignāga）和法称（Dharmakīrti）说： 阐明了量学之道，摧毁了恶论者。 两位智者自在，在《时轮续》中说： “具利益他者之心的陈那，是月莲花之芽。” 并且说： 在《文殊根本续》中说： “名为 ‘dhā’ 字，持戒精进者， 在南方广为传扬。 击败了外道论敌后， 同样的，持戒精进者咒语亦将成就。” 如此被授记的无著（Asaṅga）和世亲（Vasubandhu）的弟子、在量学方面比他们自己更具智慧的陈那，亲从文殊菩萨听闻佛法。他解释了许多经部，并且也广弘阿毗达磨（127a）
English
He composed approximately fifty treatises and personally authored eight *Prakaraṇas*. He established six hundred and fifty-four Dharma bases (monasteries/religious foundations). The Mahayana bhikshus reached sixty thousand, and so on, extensively performing the activities of the Dharma. According to the aforementioned scripture, some Han and Tibetan scholars believe him to be a Bodhisattva of the eighth bhumi. Among his disciples, four were more learned than himself, and furthermore (126b), the Lord of Speech Konchok Bang (Ratnadāsa), Dulwa Lha (Vinayadeva), Chandragomi, Dharmapala, and many other accomplished and learned individuals continuously emerged, thus widely spreading the teachings of the Buddha. The eight *Prakaraṇas* personally authored by the Master are: the *Thirty Verses on Consciousness Only* (Trimśikā) which explains all dharmas as mind-only; the *Twenty Verses on Consciousness Only* (Viṃśatikā) which proves it logically; the *Five Aggregates* (Pañcaskandhaka Prakaraṇa) which explains the rationality of the five aggregates as its basis; the *Logic of Exposition* (Vyākhyāyukti) which explains the rationality of such teaching and listening; and the *Treatise on the Accomplishment of Karma* (Karmasiddhiprakaraṇa) which explains the rationality of the actions of the three gates (body, speech, mind). These are the five works he composed independently. Additionally, there are the *Sutra-alaṃkāra* (Mahāyāna-sūtrālaṃkāra) which explains the vast practices such as the six perfections, the twelve interdependent originations, and the rationality of the three natures; the *Sutra on Dependent Origination*; and the commentaries on the three treatises: *Distinguishing the Middle from the Extremes* (Madhyāntavibhāga), these three are his commentaries on others' works, making a total of eight, as stated. Some argue that since this Master composed many commentaries on the *Dasabhūmika Sutra* and other works, the number "eight treatises" is not definite. Others say that the number of twenty dharmas related to Maitreya is also not definite. Those who determine the number consider the five treatises on the bhumis (Sa sde lnga), the two treatises on monastic vows (sDom gnyis), the five Maitreya dharmas (Byams chos lnga), and the eight treatises (rab tu byed pa sde brgyad), totaling twenty dharmas. The lords of wisdom, Dignāga and Dharmakīrti, stated: Illumining the path of epistemology, they vanquished evil disputants. The two lords of wisdom, in the *Kālachakra Tantra*, said: "Dignāga, possessing the mind of benefiting others, is the sprout of the moon-lotus." And it is said: In the *Mañjuśrī-mūla-kalpa Tantra*, it is said: "He who is named by the letter 'dhā', a diligent keeper of vows, Shall be widely proclaimed in the southern direction. Having overcome hostile disputants, Likewise, the diligent keeper of vows' mantra shall also be accomplished." Dignāga, the disciple of Asaṅga and Vasubandhu, who was prophesied in this way and was more learned than them in epistemology, directly received teachings from Mañjuśrī. He extensively expounded numerous sutras and also widely disseminated the Abhidharma (127a)
Tibetan
ར་མཛད། ཐུན་མོང་མིན་པའི་རང་སྟོབས་ཁོ་ནས་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཐོར་བུ་མང་དུ་བརྩམས་པ་ཕྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བར་བཞེད་ནས། མཆོད་བརྗོད་བྲིས་པའི་ལྟས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐུལ་བ་དང་རྩོད་པས་ཕམ་པར་བྱས། སླར་ཚང་བར་བརྩམས་པ་ཚད་མ་མདོ་སོགས་སྔ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་བརྒྱར་ལོངས་པར་མཛད། ཚད་མའི་ལམ་སྲོལ་ཐོག་མར་གསལ། ཆོས་གཞི་ཉམས་པ་མང་པོ་གསོས་ཤིང་གསར་པ་དུ་མ་བསྐྲུན། རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཆེན་པོ་གྲགས་ཤིང་ལོག་པར་སྨྲ་བའི་རྒོལ་ངན་ཕལ་མོ་ཆེ་རྩོད་པས་ཚར་བཅད། སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐ་གྲུ་བཀང་སྟེ་བསྟན་པ་གསལ་བར་མཛད། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི། ཐོག་མར་ཕྱོགས་གླང་སློབ་མ་དབང་ཕྱུག་སྡེ་ལས་ཚད་མ་གསན། དཔལ་ཧེ་རུ་ཀས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྩལ། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྩོད་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཏུ་གྲགས་པ་རྣམས་དང་བྲམ་ཟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་རྩོད་པས་ཕམ་པར་བྱས་ཏེ་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་འདི་ལ་བཅུག །ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་གཞི་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་སྡེས་ཁྱབ་པར་མཛད། ཚད་མ་སྡེ་བདུན་སོགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་མང་དུ་བརྩམས་ཏེ། མདོར་ན། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡི། ། སྨྲ་བའི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ན། ། ཆོས་རྣམས་གཉིད་ལོག་ཡང་ན་ཤི། ། ཆོས་མ་ཡིན་རྣམས་ད་གདོད་ལང༌། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འགྲན་ཟླ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་པའི་ཉི་མ་གཅིག་པུ་པའོ། ། མདོར་ན་འཛམ་གླིང་རྒྱན་དྲུག་ཆེན་པོ་བཞི། ། རྨད་བྱུང་གཉིས་སོགས་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་བཞིན། ། བསྟན་པ་བསྐྱངས་པའི་རྣམ་ཐར་དཔག་པར་དཀའ། ། མདོར་ན། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ནས་བཟུང༌། ཕྱིས་བི་ཀྲ་མ་ཤཱི་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཀླ་ཀློས་བཅོམ་གྱི་བར་དུ་མཁས་པ་དང་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བོ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་བར་མ་ཆད་དུ་བྱོན་པ་ལས་ཉི་ཟླ་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཤིང་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་(༡༢༧བ)སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ། ཐོགས་མེད། ཕྱོགས་གླང་གསུམ་ནི་གཞུང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཨཱརྱདེ་བ། དབྱིག་གཉེན། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་གསུམ་ནི་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་པོ་སྟེ། འཛམ་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་དྲུག་ཏུ་གྲགས་པ་དང༌། དཔའ་བོ། སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ། ཡོན་ཏན་འོད། ཆོས་སྐྱོང་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བཞི། ཞི་བ་ལྷ་དང༌། ཙནྡྲ་གོ་མཱི་སྟེ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སློབ་དཔོན་གཉིས། གཞན་ཡང་། ཤཱཀྱ་འོད་ད
Chinese
他做出了。凭借着非凡的自身力量，他撰写了许多零散的因明论著，后来他想将其汇集于一处。以撰写供赞文的祥兆，他劝说并以辩论击败了名为“黑婆罗门”的人。随后，他圆满撰写了《量论部》等前后共百余部论著。量学的传统首次得以阐明。许多衰败的佛法基础得以恢复，并建立了许多新的（佛法基础）。他被誉为辩论的雄中之雄，通过辩论降伏了大多数邪说的恶劣攻击者。以弟子众多遍布四方，从而使佛法彰显。 法称（Dharmakirti）尊者，最初向陈那（Dignaga）的弟子自在军（Ishvarasena）学习量学。吉祥嘿噜嘎（Heruka）赐予他遍胜一切方的成就。他以辩论击败了所有声名显赫的遍行外道辩论雄主和不可思议的婆罗门，使他们都皈依了此佛法。在所有地方普及了佛法基础和僧伽团体。他还撰写了《七部量论》等许多论著。 简而言之，法称（Dharmakirti）尊者自己说： 如果法称（Dharmakirti）的， 言说的太阳西沉时， 诸法沉睡或死亡， 非法则此刻将会兴起。 如是所说，他（法称）是佛法中无与伦比的唯一太阳。 简而言之，瞻部洲（Jambudvipa）的六大庄严、四大（论师）， 以及两大杰出者等，正如佛陀所授记的那样， 他们弘扬佛法的传记难以衡量。 简而言之，从圆满的佛陀降临人间（印度）开始，直至后来毗讫罗摩尸罗寺（Vikramashila Vihara）被蛮族摧毁之间，那些不间断地涌现的贤哲和成就者中，如同日月般闻名并居于主要地位的（127b）是：龙树（Nagarjuna）、无著（Asanga）、陈那（Dignaga）这三位是造论者；圣天（Aryadeva）、世亲（Vasubandhu）、法称（Dharmakirti）这三位是注解者。他们被誉为庄严瞻部洲的“六庄严”。还有大勇（Virya）、罗睺罗跋陀罗（Rahula Bhadra）、功德光（Gunaprabha）、法护（Dharmapala）这四位大论师。寂天（Shantideva）和月称（Chandragomi）这两位杰出的论师。此外还有释迦光（Shakyaprabha）等。
English
He accomplished. With his unique intrinsic power, he composed many scattered treatises on logic. Later, desiring to compile them into one collection, by the auspicious sign of writing an offering eulogy, he inspired and defeated in debate the one named 'Black Brahmin'. Afterwards, he perfectly composed more than a hundred treatises, such as the *Pramāṇavārttika* (Treatise on Valid Cognition), both early and later works. The tradition of valid cognition was first clarified. Many decaying foundations of the Dharma were restored, and numerous new ones were established. He was renowned as a great champion of debate and subdued most of the evil attackers who spoke falsely through debate. With a multitude of disciples filling all directions, he made the Dharma shine brightly. Dharmakirti (Chos kyi grags pa) initially studied valid cognition from Ishvarasena, a disciple of Dignaga. The glorious Heruka bestowed upon him the siddhi (accomplishment) of victory over all directions. He defeated in debate all the renowned champions of debate among the non-Buddhists and countless Brahmins, bringing all of them into this Dharma. He established the Dharma foundations and monastic communities throughout all lands. He also composed many treatises, such as the *Seven Treatises on Valid Cognition*. In short, Dharmakirti himself said: If the sun of Dharmakirti's speech Should set, The Dharmas will sleep or die, And the non-Dharmas will then arise. As it was said, he (Dharmakirti) is the unparalleled single sun of the Dharma. In short, the Six Ornaments of Jambudvipa, the four great ones, And the two marvelous ones, etc., as prophesied by the Victorious One, The accounts of their lives in upholding the Dharma are immeasurable. In short, from the time the perfectly enlightened Buddha appeared in the world in the noble land (India), until the later destruction of the Vikramashila monastery by barbarians, among the continuously appearing exceptionally learned and accomplished individuals who were as famous and prominent as the sun and moon (127b) were: The masters Nagarjuna, Asanga, and Dignaga—these three were the authors of treatises; Aryadeva, Vasubandhu, and Dharmakirti—these three were the commentators. They are renowned as the 'Six Ornaments' that adorn Jambudvipa. And the four great masters: Virya, Rahula Bhadra, Gunaprabha, and Dharmapala. And the two marvelous masters: Shantideva and Chandragomi. Furthermore, there is Shakyaprabha, etc.