Tibetan
་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དེ་དག་སུན་དབྱུང་ཞིང་བསྟན་པའི་དྲི་མ་བསལ་བའི་སླད་དུ། རྣམ་ཐར་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་མང་དུ་ཐོས་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་བརྒྱ། ཀུསྨ་པུ་རི་ཞེས་བྱ་བའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་འདུས་ཏེ། ལི་ཙྪ་བཱིའི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་དགའ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བས་སྦྱིན་བདག་བྱས་ཏེ། དངོས་པོ་བཅུ་བསྒྲགས་ནས། དེ་དག་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བས་དོར་བར་བྱ་བར་བཅས་ཏེ། མི་རུང་བར་སྤྱོད་པ་རྣམས་བསྙིལ་བས། འདི་ལ་བདུན་བརྒྱས་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་གྲགས་ཤིང་ཆ་ཤས་ཀྱི་བསྡུ་བ་མཛད་དོ། ། ཆ༣ གསུམ་པ་བཀའ་བསྡུ་ཐ་མ་ནི། དེ་ཡི་རྗེས། ། དགེ་སློང་མ་ཧཱ་དེ་བ་སློབ་མར་བཅས། ། གཞི་ལྔ་བསྒྲགས་པས་རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་དང༌། ། དེ་ལས་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཉིད་དུ་གྱུར། ། དེའི་རྗེས་གཏད་རབས་བདུན་པོ་སོགས་རྫོགས་པའི་ཕྱིས་ཞིག་ན་ཡུལ་མ་རུ་ཌའི་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ལྷ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་མཚམས་མེད་གསུམ་བྱས་པ་ཞིག་རང་གི་སྡིག་པ་གསང་སྟེ་ཁ་ཆེར་བྱིན་ནས། རབ་ཏུ་བྱུང༌། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ག་བྱང་བར་ཤེས་ནས་དབེན་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་པ་ན་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པར་གྲགས་ཤིང་རྙེད་བཀུར་དང་གྲགས་པ་འཕེལ་ནས་འཁོར་མང་པོ་དང་བཅས་གཙུག་ལག་ཁང་འདམ་བུ་ཅན་དུ་འོངས་པ་ན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་རེས་མོས་སུ་འདོན་པའི་ཚེ། ལྷ་ཆེན་པོས་མདོ་བཏོན་པའི་འཇུག་ཏུ། ལྷ་རྣམས་མ་རིག་པ་ཡིས་སླུས། ། ལམ་ནི་སྒྲ་ཡི་རྒྱུན་ལས་བྱུང༌། ། ཐེ་ཚོམ་ཅན་རྣམས་གཞན་གྱིས་འཇུག ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡིན། ། (༡༡༢བ)ཞེས་བཏོན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་དང་དགེ་སློང་རྒན་པོ་མང་དུ་ཐོས་པ་དག་གིས་མདོའི་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། གཞོན་པ་ཕལ་ཆེར་ལྷ་ཆེན་པོའི་གྲོགས་བྱས་ཏེ་རྩོད་པར་གྱུར་ཅིང༌། གཞན་ཡང་དེས་བཀའི་དོན་ལ་ལོག་པར་བརྟགས་པ་མང་དུ་བྱས་སོ། ། དེ་ཤི་ནས་དེའི་སློབ་མ་བཟང་པོ་ཞེས་པས་ཀྱང་བཀའི་དོན་ལ་བརྒལ་བརྟག་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་མང་པོ་བསྐྱེད་ནས་གཞན་ལ་ལན་གདབ་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་གཉིས་དང༌། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་གསོབ་སྟེ། གཞི་ལྔ་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པས་དགེ་འདུན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་མཐུན་པར་ཟིང་ཟི
Chinese
为了驳斥那些宣称“这就是教法”的人，并为了清除教法的污垢，八解脱成就的阿罗汉，如具名者（众中闻名者），以及在两方面都已解脱、广学多闻的七百阿罗汉，汇集于名为俱苏摩补罗 (Pataliputra / 华氏城) 的寺院中。由离车族 (Licchavi) 出身的名为“悦施” (Dgabyed) 的国王作为施主，宣说十事，“那些（十事）不符合经藏，不显现于律藏，且与法性相违，故当舍弃，”如此规定，将那些行不轨者逐出，此事便被称作“七百正宣”，并进行了部分（经律）的结集。 第三章 最后的结集： 在此之后， 比丘摩诃提婆 (Mahadeva) 携其弟子， 因宣说五事，致使根本四部， 以及从其分出的十八部，就此形成。 此后，在七代传人等圆满之后，有一天，一个名为“天大” (Lha Chenpo / Mahadeva) 的摩罗荼 (Maruḍa) 地方的商人儿子，曾犯下三种无间罪（ānantarya-karma），他隐瞒了自己的罪行，被施予迦湿弥罗 (Kashmir) 后出家。他精通三藏，在寂静处精进修习三摩地，却被魔 (Māra) 加持，自称阿罗汉，名利大增，便带领众多追随者来到芦苇精舍 (Pataliputra / 华氏城)。那时，比丘们轮流诵读《别解脱经》 (Prātimokṣa Sūtra)。 在天大 (Mahadeva) 诵经结束时， 诸天为无明所惑， 道从言语流转生， 疑惑之人由他引， 此乃佛陀之教法。 （112b）当他如此诵出时，圣者们和广学多闻的长老比丘们说：“这不是经文的词句！” 然而，大多数年轻的比丘却支持天大 (Mahadeva)，与之争辩。此外，他还对佛陀的教法作了许多错误的解释。 他死后，他的弟子，名为“贤” (Zangpo / Bhadra) 者，也对佛陀的教法提出了许多争论、考证和疑点，并以此回应他人，（宣说）无知、疑惑、遍寻、自欺（或自大）这五事，导致凡夫僧众因疑惑和犹豫而对教法产生不和，骚乱...
English
In order to refute those who proclaimed "this is the teaching," and to cleanse the defilement of the teaching, seven hundred Arhats possessing the eight liberations, renowned ones, and those extensively learned and completely liberated from both aspects, gathered in the monastery named Kusumapurī (Pataliputra). With King Dgabyed (Joy-maker) of the Licchavi clan as patron, they proclaimed ten points, (stating) "These (ten points) are not found in the Sutra Piṭaka, not evident in the Vinaya Piṭaka, and contradict the nature of phenomena (Dharmatā), hence they must be abandoned," thus establishing, and expelling those who engaged in improper conduct. This event became known as the "Seven Hundred's Correct Proclamation" and a partial compilation (of scriptures) was made. Chapter 3: The Third and Final Buddhist Council: Following that, The monk Mahadeva, with his disciples, by proclaiming the five points, caused the four fundamental schools, and the eighteen branches that arose from them, to come into being. After that, when the seven generations of lineage holders had concluded, at some later time, a merchant's son named Lha Chenpo (Mahadeva) from the region of Maruḍa, who had committed three ānantarya-karma (unforgivable sins), concealed his transgressions, was given to Kashmir, and then renounced the world (became a monk). Having mastered all three Piṭakas and diligently cultivating samādhi in solitude, he was (falsely) blessed by Māra and became known as an Arhat. His fame and offerings increased, and he arrived with many followers at the Reed-filled Monastery (Pataliputra). At that time, when the monks were reciting the Prātimokṣa Sūtra in turns, at the conclusion of Lha Chenpo's (Mahadeva's) sutra recitation, (he proclaimed:) Gods are deluded by ignorance; The path arises from the flow of words; Those with doubt are guided by others; This is the teaching of the Buddha. (112b) When he thus recited, the noble ones and the extensively learned elder monks declared, "These are not the words of the sutra!" However, most of the younger monks sided with Lha Chenpo (Mahadeva) and engaged in debate. Furthermore, he made many wrong interpretations of the Buddha's teachings. After his death, his disciple named Zangpo (Bhadra), also created many points of contention, investigation, and doubt regarding the Buddha's teachings, and used them to answer others, (by) proclaiming the five points of ignorance, doubt, extensive investigation, and self-deception/superficiality, thereby causing disunity and turmoil among the ordinary monks within the teaching due to doubt and hesitation... (text ends abruptly)