Tibetan
ར་ཏེ། རྒྱན་ལས། ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུངས་སོ། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་བཞན་ཀུན་དང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཡང་ངར་འཛིན་མེད་པ་དང་། རྒྱ་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པས་དུས་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཤིང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་མ་རྨོང་པས་དོན་གྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ (༡༢༡)ལ་མ་གཏད་པ། མི་ཤེས་པ་མེད་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་། དེ་ལ་ཁ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པས་འཛིན་པའང་མིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ང་ཡིར་མེད། ། ཡོངས་སུ་མ་ཆད་རྟག་ཏུ་ལྡན། །ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་པ། རྟག་ཏུ་དེ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། ཡང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཡིད་ཞེས་གཞན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་གཞན་གསུམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་མི་གཡོ་སྟེ། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན། །མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོགས། །བྱ་བ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེན་པོ་འདྲ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་རྒྱན་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་འདི་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཐེག་བསྡུས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་གྱུར་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུང་པ་དང་། དཔལ་མཁའ་ (༡༢༢) འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། ཀུན་གཞི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ཐུག་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་པ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མེས་ལས། ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་དེ་མི་གཟིགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགགས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། གཉིས་པ་ལའང་གཉིས། དག་བྱ་དག་བྱེད། དག་འབྲས་ཡེ་ཤེས་བཤད་པའོ། དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་ ནས་རབ་བཅོམ་ནས། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དམིགས་ནས་རྟག་ཏུ
Chinese
如是说，在《宝性论》中说：为了产生智慧的影像。如镜子般的智慧，能显现所有其他的智慧和一切所知，却没有我执，周遍而不间断，因此恒常存在，远离一切障碍，对一切所知没有迷惑，因此不依赖于以意义所指定的阿赖耶识（121），因为没有不了解的，所以通达一切所知，并且因为面朝外，所以也不是执着，如《宝性论》中所说：镜智无我执，周遍不断恒时有，对于一切所知无迷惑，恒时不对其显现。又如在不清净的状态下，阿赖耶识作为意的所依，同样，在佛的果位上，如镜子般的智慧是其他三种智慧的所依，如《宝性论》中所说：镜智不动摇，三种智慧依于彼，平等性智和妙观察，唯成办事业。因此，为了成为一切智慧的原因，如同智慧的大源泉，是圆满受用身的佛陀。这是《宝性论》中所说的。这如镜子般的智慧被称为法身，其理由也在《摄大乘论》中说：佛陀的清净之法，是阿赖耶识转依后获得法身。以及，吉祥空（122）行海续中也说：阿赖耶是镜智，彼即是法身。因此，法身是佛陀智慧的究竟，一切戏论寂灭，没有显现的殊胜智慧，获得了法界和智慧二者无别。如智慧显现庄严之火中说：殊胜智慧无我，没有显现不可见。以及，不可说不可思不可言说的般若波罗蜜多，不生不灭，是虚空的自性，各自自证的智慧行境，向三世诸佛之母顶礼。如是说。第二也有二，所净和能净，宣说净果智慧。第一是，烦恼乃至极摧毁，如是说，以阿赖耶识为对境而恒常
English
Thus it is said, in the Ornament it says: For the sake of the arising of the image of wisdom. That mirror-like wisdom manifests all other wisdoms and all knowable things, yet has no self-grasping, is pervasive and uninterrupted, therefore is constantly present, is free from all obscurations, and has no confusion about all knowable things, therefore does not rely on the consciousness designated by meaning (121), because there is nothing it does not know, it understands all knowable things, and because it faces outward, it is not grasping either, as it says in the Ornament: Mirror wisdom has no I, Pervasive, uninterrupted, constantly present, Not confused about all knowable things, Constantly does not appear to it. Also, just as in the impure state, the alaya-consciousness acts as the basis for the mind, similarly, in the state of Buddhahood, mirror-like wisdom acts as the basis for the other three wisdoms, as it says in the Ornament: Mirror wisdom is unmoving, The three wisdoms rely on it, Equality and discriminating, Only accomplishing activities. Therefore, in order to be the cause of all wisdoms, like a great source of wisdom, is the Enjoyment Body Buddha. This is what is said in the Ornament. This mirror-like wisdom is called the Dharmakaya, and the reason for this is also stated in the Compendium of Vehicles: The completely pure Dharma of the Buddha is because the alaya-consciousness is transformed and the Dharmakaya is obtained. And also, in the glorious Sky (122) Go Gyatso Tantra it says: Alaya is mirror wisdom, That is the Dharmakaya. Therefore, the Dharmakaya is the ultimate wisdom of the Buddha's knowledge, all elaboration is pacified, the supreme wisdom without appearance, having attained the indivisibility of the realm of reality and wisdom. As it says in the Ornament of Wisdom Appearance Fire: Supreme wisdom is selfless, Without appearance, it is not seen. And, the Prajnaparamita that is unspeakable, unthinkable, and inexpressible, unborn and unceasing, is the nature of space, the object of the wisdom of individual self-awareness, I prostrate to the mother of the Buddhas of the three times. Thus it is said. The second also has two, what is to be purified and what purifies, explaining the wisdom of the purified result. The first is, afflictions and utterly destroyed, thus it is said, constantly with the alaya-consciousness as the object
Tibetan
་ངར་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པས། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་སྟེ་ཉོན་མོངས་བཞི་དང་རྟག་ཏུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་ངོ་བོ་ཐར་བ་ཐོབ་པ་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དུ་གྲགས་པ་དེ་ནི། ཉོན་མོངས་པས་ནམ་ཡང་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སེང་གེ་ལྟ་བུ་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་བཅོམ་ནས་ (༡༢༣)འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་ལྡང་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་ལས་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་སྒྲ་དོན་ནི། སློབ་ལམ་དུ་བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཚེ་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། གཉིས་པ་ནི། མཐོང་སྒོམ་ ནས་ ཞེས་སུ་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། །ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བའི་རགས་པ་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱིས་སྤངས་ཤིང་། ཁ་ནང་དུ་ལྟ་བའི་ཕྲ་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྒོམ་ལམ་གྱིས་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཅིང་། ལམ་གྱི་དུས་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒོམ་པ་དག་པ་དང་། འཁོར་འདས་གང་གི་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་སྲིད་ཞི་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་ཞི་བ་བསྒོམས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སྲིད་ཞི་མེད་ཅིང་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱན་ལས། སྒོམ་བ་དག་པས་སེམས་ཅན་ལ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། སྐབས་འདིར་མཐོང་སྒོམ་གྱི་སྤང་བྱ་ལ་དབྱེ་ན་མཐོང་སྤང་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་ཏེ་འཇིག་ལྟ། མཐར་ལྟ། ལོག་ལྟ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ་ལྔ་དང་། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། (༡༢༤)མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ་ལྔ་སྟེ་བཅུས་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་། འགོག་པ་དང་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞིར་ལོག་པར་ཞུགས་པས་འདོད་ཁམས་ན་བཞི་བཅུ། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པས་དགུ་བཞི་སོ་དྲུག་པ་ཚན་གཉིས་ཏེ་དེ་ཀུན་བསྡོམས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་དང་། སྒོམ་སྤང་ནི་ལྷན་སྐྱེས་གྱི་ཉོན་མོངས་འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག །འཇིག་ལྟ། མཐར་ལྟ་དང་དྲུག་འདོད་ཁམས་ན་ཡོད་ཅིང་། ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་པས་ལྔ་རེ་སྟེ། དེའང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་བཞིར་དབྱེ་བས་གོང་མ་རྒྱད་ལ་བརྒྱད་ལྔ་བཞི་བཅུ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་དྲུག་བསྣན་པས་ཞེ་དྲུག་དེ་རེ་རེ་ཡང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་བར་དགུས་བསྒྱུར་བས་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞིར
Chinese
以我执的方式进入，即我慢，与四种烦恼恒常相应，其自性是障碍获得解脱且是无记性的有烦恼意，因为烦恼无法夺走，所以被称作如狮子般勇猛行走的等持彻底摧毁后，(123)从无有错乱垢染生起之处，将获得平等性智。其词义是：在学道时修习自他平等性，所以在成佛之时，是了知轮涅平等性的智慧。第二是，从见道和修道称为。如是说，向外看的粗大遍计所执烦恼由见道断除，向内看的细微俱生烦恼由修道断除，因此无有烦恼，在道位时修习无分别等持清净，并且修习不堕入轮回和涅槃任何一方，不住于有寂二边的寂静，所以在佛位获得无有有寂且不住二边的寂灭，因此称为平等性智。如《庄严经论》中说：由修习清净故，于有情众生，是平等性智。此处若区分见道和修道所断之法，则见道所断是遍计所执的烦恼，即身见、边见、邪见、见取见、戒禁取见五种见，以及贪欲、嗔恚、我慢、(124)无明、怀疑五种，这十种以痛苦和集谛、灭谛和道谛四谛颠倒而行，所以在欲界有四十种，在上二界中无有嗔恚，所以是九乘以四等于三十六，分为两组，总共一百一十二种。修道所断是俱生的烦恼，贪欲、嗔恚、我慢、无明、身见、边见六种在欲界存在，在上二界中断除了嗔恚，所以各有五种，又分为四禅和四无色定，因此上界有八个，八乘以五等于四十，加上欲界的六种，等于四十六种，每一种又从小的小到大的大分为九种，所以是四百一十四种。
English
It enters in the form of ego-clinging, which is pride, and is constantly associated with the four afflictions. Its nature is to obstruct the attainment of liberation and is characterized as the afflicted mind, which is indeterminate. Because afflictions can never steal it away, it is thoroughly destroyed by the samadhi that goes bravely like a lion. (123) From the place where there is no arising of the stain of delusion, the wisdom of equality will be attained. Its meaning is: in the path of learning, one meditates on the equality of self and others, so at the time of attaining Buddhahood, it is the wisdom that knows the equality of samsara and nirvana. The second is, it is called from the path of seeing and the path of meditation. It is said that the gross afflictions of conceptual imputation that look outward are abandoned by the path of seeing, and the subtle innate afflictions that look inward are abandoned by the path of meditation, so there are no afflictions. In the stage of the path, one cultivates the pure non-conceptual samadhi, and cultivates the peace that does not fall to either side of samsara and nirvana, and does not abide in the two extremes of existence and peace. Therefore, in the state of Buddhahood, one attains the cessation of suffering that is without existence and peace and does not abide in the two extremes, and therefore it is called the wisdom of equality. As it is said in the Ornament of Realization: "By the purity of meditation, for sentient beings, it is the wisdom of equality." Here, if we distinguish between what is to be abandoned by the path of seeing and the path of meditation, then what is to be abandoned by the path of seeing is the afflictions of conceptual imputation, namely the five views of the view of self, the view of extremes, the wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding ethical discipline as supreme, and the five of desire, anger, pride, (124) ignorance, and doubt. These ten act perversely in the four truths of suffering and origin, cessation and path, so there are forty in the desire realm. In the upper two realms, there is no anger, so it is nine times four equals thirty-six, divided into two groups, totaling one hundred and twelve. What is to be abandoned by the path of meditation is the innate afflictions of desire, anger, pride, ignorance, the view of self, and the view of extremes, which exist in the desire realm. In the upper two realms, anger is abandoned, so there are five each. They are also divided into the four dhyanas and the four formless absorptions, so there are eight in the upper realm, eight times five equals forty. Adding the six of the desire realm, it equals forty-six. Each of these is also divided into nine from the smallest to the largest, so it is four hundred and fourteen.