Tibetan
དབྱངས་ཨཱ་ལི་དང་། གསལ་བྱེད་ཀཱ་ལི་ལས་མ་འདས་པར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་གསུངས་པས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ངག་གི་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བཤད་དེ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དག་པས་སོ། །ངེས་དོན་ནི། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལི་ནི་གཡས་གཡོན་གྱི་རླུང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཏུ་དག་པ་སྟེ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྐང་པའི་ནས། བརྗོད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་རྐང་པའི་རྗེས་ནི་སྙིང་པོ་ལེན་པས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྡུལ་ཚོན་ཉིད་པ་ལྟར་ཡན་ལག་ཉེད་ཅིང་བསྐྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བརྗོད་ (༡༧༤)པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པར་འབྱུང་བའི་དོན་ཡིན་པ་ཌྷཾ་ག་ད་ཤས་བཤད་དོ། །ངེས་དོན་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྐང་པའི་རྗེས་ནི་བདེ་ཆེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས་རྩ་མདུད་ཉེད་ཅིང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལག་པ་ནས། དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལག་པ་བསྒྱུར་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་སོར་མོ་ཉེད་པའང་སྟེ་དེ་དག་བརྐྱང་བསྐུམ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་འགྲོལ་ཡིན་ཏེ། ངེས་དོན་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་ལག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གར་གྱི་འགྱུར་བ་ཡིན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གང་ཕྱིར་ནས། བསམ་གཏན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ་ཞིང་རྣམ་རྟོག་སྣང་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསམ་པ་ཐམས་ཅད་གཡོ་མེད་བརྟན་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ནི་གང་བསམ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གསལ་སྟོང་ཁོ་ནར་སྣང་བས་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །ངེས་དོན་ནི། རྣལ་ (༡༧༥)འབྱོར་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་ནས། བསམ་གཏན་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། དྲང་དོན་དུ་ནི་ཕ་སྟེ་བླ་མ་ལས་ཞུ་བདེ་ལྷན་སྐྱེས་དཔེས་བསྟན་པ་ལས་མྱོང་བ་ཐོབ་པ་ལྟར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཡི་མཉམ་སྦྱོར་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡང་རོ་ཞིམ་པོ་ལྟར་མྱོང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་རང་གིས་བཟའ་བ་སྟེ། རླུང་སེམས་ཐིམ་པའི་བདེ་བ་གང་གིས་ཐ་མལ་པ་རྣམས་སྲོག་དབུ་མར་སྡུད་ཅིང་འཆི་བ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་དེའི་བྱང་སེམས
Chinese
由于诸佛已经彻底考察并宣说了元音阿利和辅音嘎利，因此薄伽梵正确地阐述了瑜伽士的语言表达，即所有的咒语念诵，因为它们在咒语的真如中是清净的。究竟的意义是：阿利和嘎利是左右气清净的自性，这是究竟的真实金刚念诵。第二是，从“脚”开始，“应当说”。瑜伽士的脚印是坛城，因为它摄取了精华。就像坛城的彩色粉末一样，肢体摇动而生，因此应当说为坛城。（174）这是说，它是一切显现的智慧精华坛城。这是达嘎达夏说的。究竟的意义是：菩提心的脚印变成了大乐的坛城，因为通过旋转轮可以揉搓脉结，并生起乐明无分别的禅定。第三是，从“手”开始，“也是如此”。手的变换，以及手指的揉搓，所有这些伸展和收缩等都是成就的，是手印的束缚和解脱。究竟的意义是：瑜伽士的手的真如是智慧之舞的变化。第四是，因为，“禅定”。因为瑜伽士的真如彻底地思考，并且以无分别念的觉知，所有的思考都变得像不动摇的稳固，因此所思考的一切都只是显现为空明，所以是禅定的等持。究竟的意义是：(175)瑜伽士的心和心所都显示为智慧的自性。第五是，如何，“说禅定”。在直接的意义上，就像从父亲，也就是上师那里，通过体验来获得俱生乐的例子一样。瑜伽士从结合中产生的快乐也应当像品尝美味一样来体验，也就是自己食用。普通人通过风心融入的快乐来将生命聚集到中脉并死亡，但是在这里，瑜伽士知道俱生的真如，他的菩提心
English
Since the Buddhas have thoroughly examined and declared the vowels Āli and the consonants Kāli, the Bhagavan has correctly explained the speech of yogis, which is all mantra recitation, because they are pure in the suchness of mantra. The ultimate meaning is: Āli and Kāli are the nature of the purification of the right and left winds, this is the ultimate true Vajra recitation. The second is, starting from "foot," "should be said." The footprint of a yogi is a mandala because it takes the essence. Just like the colored powders of a mandala, it arises from the movement of limbs, therefore it should be said to be a mandala. (174) This is to say that it is the mandala of the essence of wisdom in which all forms appear. This is what Ḍaṃgadaśa said. The ultimate meaning is: the footprint of bodhicitta becomes the mandala of great bliss, because by rotating the wheel, the knots of the channels are kneaded and the samadhi of bliss-clarity-non-conceptuality is generated. The third is, starting from "hand," "it is the same." The transformation of the hand, and likewise the kneading of the fingers, all these extensions and contractions etc. are accomplishments, they are the binding and liberation of mudras. The ultimate meaning is: the suchness of the yogi's hand is the transformation of the dance of wisdom. The fourth is, because, "meditation." Because the suchness of the yogi thoroughly contemplates, and with a mind free from conceptual appearances, all thoughts become like unwavering stability, therefore everything that is thought appears only as clarity and emptiness, so it is the samadhi of meditation. The ultimate meaning is: (175) the yogi's mind and all mental events are shown to be the nature of wisdom. The fifth is, how, "say meditation." In the direct sense, just as one obtains experience from the father, that is, the guru, through the example of co-emergent bliss. The pleasure arising from the union of the yogi should also be experienced like tasting a delicious flavor, that is, eating it oneself. Ordinary people gather life into the central channel and die through the pleasure of wind and mind dissolving, but here, the yogi knows the suchness of co-emergence, his bodhicitta.
Tibetan
་ཞུ་ཞིང་རླུང་ཐིམ་པའི་བདེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དུ་བརྗོད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སམ། ཡང་ན་སྔར་བཤད་པའི་བསམ་གཏན་དཔེས་མཚོན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་ཕ་དང་མ་སྦྱར་བའི་དུས་སུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་ལས་བདེ་བ་གང་ཐོབ་པས་མངལ་གྱི་བྱིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དེའི་བདེ་བ་བྱིས་པ་རང་གིས་ཀྱང་ལོ་བཅུ་དྲུག་གི་མཐར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བཟའ་བར་འགྱུར་ལ། (༡༧༦)བདེ་བ་ལྷན་སྐྱེས་འོད་གསལ་བ་གང་གིས་དེ་འཆི་བའི་གནས་སྐབས་འདིར། ཁམས་ཕྲ་རགས་ཐིམ་པའི་རྗེས་སུ་དེའི་བདེ་བ་འཆི་བ་འོད་གསལ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དུ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྟན་ཏོ། །ངེས་དོན་ཏུ་ནི། ཇི་ལྟར་ཕ་ལས་བདེ་བའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐོབ་པ་དེའི་བདེ་བའང་རང་རང་གི་བཟའ་བ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་གྱུར་པས་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་གང་གིས་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། ལས་རྒྱ་དང་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེའི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་མཆོག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་བ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་འགྱུར་གཞན་རྣམས་སུ་འཆི་བ་ཞེས་འབྱུང་ཡང་། རྗེ་མར་པའི་འགྱུར་དུ་འཆིང་བ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང་དེའི་དོན་བཀའ་ཡང་དག་པའི་ཚད་མ་ལས་གསལ་བར་མཛད་པ་ལྟར་དཔལ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས་མར་རྔོག་རྣམས་ཀྱི་གསུང་རྒྱུན་རྩལ་དུ་བཏོན་ཏེ་ལུང་རིག་ཟབ་མོས་ལེགས་པར་བཤད་པར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། དེ་ཁོ་ན་ནས་ལྔ་པའོ། །ཞེས་ (༡༧༧)གསུངས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའི་ཚིག་དོན་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། ༈ །།དྲུག་པ་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་འབྱུང་སྟེ། ལེའུ་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་བོགས་འདོན་པ་ལ་རིག་པ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་བྱ་དགོས་པས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལེའུ་འདི་འཆད་པར་འབྲེལ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་འབྲེལ་ནི། ལེའུ་དང་པོར། དོན་བྱེད་རྣམ་མང་བརྗོད་པ་དང་། ཞེས་པས་མདོར་བསྟན་པའི་དོན་རང་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ནས་རྒྱས་པར་འཆད་དོ། །འདིའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་དེ་ཉིད་བོགས་འདོན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ལེའུ་འདིའི་གཞུང་རྣམས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་བོགས་འདོན་ཞིང་ཡོན་ཏན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །མཁས་པ་གཞན
Chinese
并且说风融入时的快乐被称为禅定，因为它是智慧的真如。或者说，用之前所说的禅定来举例说明，就像父母交合时产生快乐，从中获得的快乐使胎儿的智慧界产生，这种快乐即使是孩子自己在十六岁时也会体验到，并成为可享受之物。 (176)凭借什么俱生光明之乐，在此死亡之际，细微和粗大的界融入之后，它的快乐与安住于死亡光明中的禅定相同。究竟而言，就像从父亲那里获得快乐之因菩提心，它的快乐也成为各自的可享受之物，因此，执着于快乐会成为束缚。因此，依靠事业手印和誓言手印的快乐，观修乐空双运，这被称为是禅定的顶峰，是超越痛苦的特殊道路。如是说。这里其他的译本中出现“死亡”，但玛尔巴译本中出现“束缚”，并且如从正确的教言量中明确的那样，荣松巴大师充分发挥了玛尔巴和俄巴的口头传承，并用深刻的教理和理证进行了详细的阐述。第三个章节的名称是：从真如到第五。如是 (177)说，这是对俱生真如的圆满次第所显示的第五个章节的词义的解释。༈ །།第六个行为的章节出现，章节前后的联系是：为了提升圆满次第，必须实践明智禁行的行为。因此，紧接着就讲这个章节。简略和详细解释的联系是：在第一个章节中，“表达多种作用”等，因此，从这里详细阐述了简略表达的成办自他利益的行为。这里所要表达的是：提升圆满次第的行为，而表达者是本章节的经文。证悟是：提升圆满次第，并且使功德越来越增长。其他智者
English
And the bliss of wind absorption is called meditation, because it is the suchness of wisdom. Or, to illustrate with the previously mentioned meditation, just as the bliss arises when father and mother unite, and the bliss obtained from it causes the wisdom realm of the fetus to arise, that bliss is also experienced by the child himself at the end of sixteen years, and becomes something to be enjoyed. (176) By what co-emergent clear light bliss, at this time of death, after the subtle and coarse elements have dissolved, its bliss is shown to be the same as the meditation that abides in the clear light of death. Ultimately, just as the cause of bliss, the bodhicitta, is obtained from the father, its bliss also becomes each one's own enjoyment, therefore, attachment to bliss becomes a bondage. Therefore, relying on the bliss of the karma mudra and the samaya mudra, meditating on the union of bliss and emptiness, this is said to be the supreme of meditation, a special path that transcends suffering. Thus it is said. Here, in other translations, "death" appears, but in Marpa's translation, "bondage" appears, and as it is clarified from the correct words of authority, Rongzom Chokyi Zangpo fully utilized the oral tradition of Marpa and Ngok, and explained it in detail with profound teachings and reasoning. The name of the third chapter is: From Suchness to the Fifth. Thus, (177) it is said, this is the explanation of the words and meaning of the fifth chapter, which shows the perfection stage of co-emergent suchness. ༈ །། The sixth chapter on conduct appears, the connection between the previous and subsequent chapters is: In order to enhance the perfection stage, one must practice the conduct of knowledge and asceticism. Therefore, this chapter is taught immediately after that. The connection between the brief and detailed explanation is: In the first chapter, "expressing many functions," etc., therefore, from here, the conduct of accomplishing the benefit of oneself and others, which was briefly expressed, is explained in detail. What is to be expressed here is: the conduct that enhances the perfection stage, and the expresser is the text of this chapter. Realization is: enhancing the perfection stage and making the qualities increase more and more. Other scholars