Chinese
呜呼！这是为了如实了知修持生圆次第，必须通达所修之基，故而顺便开示生起次第的所修之基。第二，经文中说：从菩提心，而显现。也就是说，在基础阶段，通过将方便的菩提心和智慧的甘露结合，最初相互接触产生坚固的习气，这坚固即是地界。这坚固本身就是痴心清净的法界体性智，因此说痴心彻底清净即是毗卢遮那佛。因为世俗菩提心的精液是湿润的，
English
Alas! This is because in order to truly understand the practice of the generation and completion stages, one must comprehend the basis of practice, and therefore, the basis of practice for the generation stage is shown incidentally. Secondly, it is said: From Bodhicitta, it manifests. That is to say, in the basic state, by combining the skillful Bodhicitta and the wisdom nectar, the initial mutual contact produces a solid habit, and this solidity is the earth element. This solidity itself is the wisdom of the Dharmadhatu, which is the purity of ignorance, and therefore, the complete purification of ignorance is called Vairochana. Because the seminal fluid of conventional Bodhicitta is moist,
Tibetan
ས་པར་ན་རིགས་ལྔ་ཚན་ཡང་ཡང་ཕྱེ་བས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མའི་དབྱེ་བའང་སྐྱེས་པ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིགས་གཅིག་ལས་རིགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་སྣང་བ་དེའི་ཕྱིར། རིགས་འདི་དག་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན་རིགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཐུན་མོང་གི་ངོ་བོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་གདུལ་བྱ་གཞན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་ཕན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིགས་སྟོང་ཕྲག་དུ་མར་འགྱུར་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཅིག་ཉིད་གཞི་དུས་སྒྲིབ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་ནས་འདོད་ (༤༡༠)ཆགས་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལྔའི་དབྱེ་བས་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་གྱི་རིགས་ལྔ་རུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ལ། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཆུ་བོ་གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་ཉིད་དང་མཉམ་པའི་རིགས་སུའང་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་ན། ལྷན་སྐྱེས་གསང་ཆེན་རིགས་གཅིག་པུ་དེ་ལ་ནི་གོང་སྨོས་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྔ་འབྱུང་བ་ནི་རྩ་བའི་རིགས་ལྔ་ཡིན་ལ། རྩ་བའི་རིགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྔ་ལ་སོ་སོར་ནང་ཚན་གྱི་རིགས་ཆུང་ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་བས་རིགས་ནི་དུ་མ་སྟེ་ཉེར་ལྔ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ལ་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལྔ་བཅུ། དེ་ལ་ལུས་དང་བསམ་པའམ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དབྱེ་བས་རིགས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱར་འགྱུར་ལ། རིགས་བརྒྱ་པོ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་བརྒྱར་ཕྱེ་བས་འབུམ་ཕྲག་གི་རིགས་ཆེན་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སྔར་ལྟར་བརྒྱར་ཕྱེ་བས་བྱེ་བའི་རིགས་དང་། དེ་ལའང་སྔར་ལྟར་ཕྱེ་བས་རིགས་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་དུ་ནི་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེའང་ཡང་དུ་ཕྱེ་ན་གངྒཱའི་ཀླུང་བཅུའི་བྱེ་མ་སྙེད་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་དེ་ལ་བསྡུ་ན་རིགས་གཅིག་ལ་གྲངས་མེད་ (༤༡༡)པའི་རིགས་རྣམས་སུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་རྩ་བ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རིགས་གཅིག་པུ་ལས་རྒྱུ་བ་རྣམས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་རིགས་བརྒྱའི་དབྱེ་བའི་ཚུལ་ལ། དཔལ་ནཱ་རོ་པས་འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པར། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་བཞི་དང་དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔ་རེ་རེ་ལས་རིགས་ལྔ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པས་རིགས་བརྒྱར་འགྱུར་ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་ཌྷཾ་ག་ད་ཤས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་ལ་ལྔ་ཚན་རེ་རེས་ཉེར་ལྔ་དང་། དེ་རེ་རེ་ལའང་འབྱུང་བ་བཞི་དག་པས་ཕྱེ་བ་བརྒྱར་བཤད་པ་སོགས་དབྱེ་ཚུལ་མང་ལ། འདི་རྣམས་ངེས་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་འཆད་པའོ། །
Chinese
因此，五种姓氏不断地被划分，也产生了数千种分类，这本身就是一种现象。因为从一种姓氏中显现出多种姓氏的类别。这些姓氏的自性是一致的，因为它们是不可思议的共同本质的姓氏。与生俱来的大乐对于无边无际的其他众生来说，是极大的利益。那么，如何理解一种姓氏变成数千种姓氏的方式呢？大乐本身在基础阶段与障碍相关联，从贪欲等烦恼的自性出发，会变成如前所述的五种姓氏。如果详细划分，甚至会变成与恒河十条支流的沙粒数量相等的姓氏。如何变化呢？与生俱来的大秘密一种姓氏，如前所述，从中产生五种如来部的集合，这是根本的五种姓氏。根本的五种姓氏的集合，各自划分为五个小的内部姓氏，因此姓氏变为多种，即二十五种。这些姓氏通过方便和智慧的划分，变为五十种。然后，通过身体和心意，或者说所依和能依的划分，姓氏变为一百种。这一百种姓氏，又如前一样划分为一百份，就变成了数十万的大姓氏。再如前一样划分为一百份，就变成了百万的姓氏。再如前一样划分，姓氏的数量就变得无法计数。如果再划分，就变得与恒河十条支流的沙粒数量相等。如果将这些姓氏归纳起来，就会知道，将一种姓氏划分为无数种姓氏，也是从根本的最胜喜乐与生俱来的唯一姓氏中产生的。这里关于一百种姓氏的划分方式，尊贵的纳若巴在《密集后续经释》中说：五蕴、四大、五根和五境，各自以五种姓氏为主，因此变为一百种姓氏。导师当嘎达夏说：五如来各自有五组，共二十五种，每一种又以四大来划分，因此分为一百种，等等，划分方式有很多。这些都是以确定意义为主来进行阐述的。
English
Therefore, the five lineages are constantly divided, and thousands of classifications also arise, which is itself a phenomenon. Because from one lineage appear many categories of lineages. The nature of these lineages is the same, because they are lineages of inconceivable common essence. The great bliss of co-emergence is of great benefit to other limitless beings. So, how to understand the way one lineage becomes thousands of lineages? The great bliss itself, in the ground state, is associated with obscurations, and from the nature of afflictions such as desire, it will become the five lineages as mentioned before. If divided in detail, it will even become lineages equal to the number of grains of sand in the ten streams of the Ganges. How does it change? The co-emergent great secret, the one lineage, as mentioned above, from which arises the five aggregates of the Tathagata family, which are the five root lineages. The aggregates of the five root lineages are each divided into five small internal lineages, so the lineages become many, that is, twenty-five. These lineages, through the division of skillful means and wisdom, become fifty. Then, through the division of body and mind, or support and supported, the lineages become one hundred. These one hundred lineages, again divided into one hundred as before, become hundreds of thousands of great lineages. Again divided into one hundred as before, they become millions of lineages. Again divided as before, the number of lineages becomes uncountable. If further divided, they become equal to the number of grains of sand in the ten streams of the Ganges. If these lineages are summarized, it will be known that dividing one lineage into countless lineages also arises from the fundamental supreme joy, the single co-emergent lineage. Here, regarding the method of dividing the hundred lineages, the venerable Naropa says in the commentary on the Guhyasamaja Later Tantra: The five aggregates, the four elements, the five senses, and the five objects, each with five lineages as the main focus, thus become one hundred lineages. The teacher Ḍaṃgadaśa says: Each of the five Tathagatas has five groups, totaling twenty-five, and each of these is divided by the four elements, thus dividing into one hundred, and so on, there are many ways of dividing. These are all explained with the definitive meaning as the main focus.
Tibetan
གཉིས་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ནས། གཉིས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་འཁོར་གྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་དང་གཙོ་བོ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཞིང་ཐ་མི་དད་པའི་དྲྭ་བ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ལས་རིམ་གཉིས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའི་ཚིག་དོན་གྱི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། ༈ །།ལེའུ་གསུམ་པ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གླེང་གཞི་དང་གསང་བའི་སྐད་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། ལེའུའི་ (༡༡)འབྲེལ་ནི། ལེའུ་གཉིས་པར་རིམ་གཉིས་དང་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ཚུལ་གསུངས་པ་དེ་ལ་སྔོན་ཏུ་སྨིན་བྱེད་ཀྱི་དབང་དང་ཁྱད་པར་དབང་གསུམ་པ་བསྐུར་དགོས་ཤིང་། དེའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་དང་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་དབྱེ་བ་སོགས་ཤེས་དགོས་པས། དེ་དག་གསལ་བར་སྟོན་པ་ལ་ལེའུ་གསུམ་པ་འདི་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེའུའི་མངོན་རྟོགས་ནི། །ལམ་སྨིན་བྱེད་དབང་བཞི་དང་གྲོལ་བྱེད་རིམ་པ་གཉིས་དང་གྲོགས་དམ་ཚིག་དང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་ལོ། །ལེའུ་འདིས་ནི་བརྟག་པ་དང་པོའི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་ལེའུ་དང་པོར་སྡོམ་པའི་རབ་དབྱེ། བཅུ་པར་དབང་། དྲུག་པར་སྤྱོད་པ། དགུ་པར་སྐྱེ་མཆེད། བདུན་པར་ངག་གི་བརྡ་དང་ལྔ་པོ་དེ་ཁ་བསྐང་ནས་བསྟན་པས། དེ་དག་ལ་ངེས་པ་སྟེར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། མཚམས་སྦྱར་བ། ལེའུའི་གཞུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ལེའུའི་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ནས། བཀའ་སྩལ་པ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལེའུ་གཉིས་པ་བསྟན་པའི་དེ་མ་ཐག་ནས་ཟུང་འཇུག་མི་ཕྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་མེད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གླེང་ (༤༡༣)བ་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་ལ། དེའི་རྒྱུའམ་རྩ་བར་གྱུར་པ་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ཨེ་ཝྃ་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པའི་ཐབས་འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་གིས་གསོལ་བ་མ་བཏབ་པར་ཆེད་དུ་བརྗོད་དེ་བཀའ་སྩལ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་པ་ནས། ལ་སོགས་པ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཨེ་ཝྃ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པའི་དབྱེ་བ་དང་ནི། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་དང་། ཡང་གི་སྒྲས་དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་གཞན་ལ་དགོངས་པའི་བརྡའི་སྐད་ཉིད་དང་། དགའ་བ་བཞི་དང་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་དབྱེ་བ་དང་། གཞན་དངོས་སུ་སྔ
Chinese
第二个章节的名称是：从《喜金刚》起，就是第二（章）。 如是说。 这是对方便与智慧无二的喜金刚坛城中的空行母们，与主尊相随且无有差别的网缚续中，关于次第二和手印成就之道的决定之章节，即第二章的词义的详细解释。 第三章名为宣说一切续部的开端和秘密语言。章节的 (11)关联是：第二章中讲说了次第二和手印成就之道的修持方法，对此，首先需要授予成熟灌顶，特别是第三灌顶。为了证悟其智慧，需要了解四喜和四刹那的区别等等。为了清楚地说明这些，所以宣说了这第三章。章节的证悟是：与道之成熟四灌顶和解脱次第二，以及助伴誓言和所有行持相关联。此章节弥补了第一品中疑惑之处，第一章中总摄的分类，第十章中的灌顶，第六章中的行持，第九章中的生处，第七章中的语之表示，这五个方面都补充说明了，是为了对这些给予定解而宣说的。此有三：连接，详细解释章节正文，章节名称。第一是：从“此后”到“如是宣说”。如是说，在宣说了第二章之后，立即，具有不可分割的智慧金刚的薄伽梵，对无我母等瑜伽母们，为了使基道果一切续部的开端 (413)成为能诠和所诠的集合，成为其因或根本的基，即证悟诶旺（ཨེ་ཝྃ，a e vaṃ，无生）双运之方便，是薄伽梵自己未被祈请而特意宣说的。第二有二：总说，广说。第一是：从“总摄”到“等等”。如是说，在诶旺（ཨེ་ཝྃ，a e vaṃ，无生）大乐智慧中，总摄一切法的分类，以及显现它的方便，即授予四灌顶，并且，用“又”字，同样地，对于其他具有特殊意义的表示之语言本身，以及与四喜和四刹那相符的分类，还有其他实际的先
English
The name of the second chapter is: From Hevajra onwards, it is the second (chapter). Thus it is said. This is a detailed explanation of the words and meanings of the second chapter, which is the chapter that establishes the method of accomplishing the two stages and the mudra-siddhi from the Net of Samvara Tantra, which is related to and inseparable from the dakinis of the Hevajra mandala, which is inseparable from method and wisdom, and the main deity. The third chapter is called "Explaining the Basis of All Tantras and the Secret Language." The chapter's (11) connection is: In the second chapter, the method of accomplishing the two stages and the mudra-siddhi was explained. For this, it is necessary to first bestow the ripening empowerment, especially the third empowerment. To realize its wisdom, it is necessary to know the distinctions of the four joys and the four moments, etc. In order to clearly explain these, this third chapter was taught. The realization of the chapter is: It is related to the four ripening empowerments of the path, the two stages of liberation, and all the vows and practices of the companions. This chapter supplements the doubts of the first section, the divisions of the Samvara in the first chapter, the empowerment in the tenth chapter, the practice in the sixth chapter, the sense bases in the ninth chapter, and the expression of speech in the seventh chapter. It was taught to give certainty to these. This has three parts: the connection, the detailed explanation of the chapter text, and the chapter name. The first is: From "Then" to "He spoke." Thus it is said, immediately after teaching the second chapter, the Bhagavan, the Vajradhara of indivisible wisdom, to the yoginis such as the Nairatma, the beginning of all the root, path, and fruit tantras, (413) the collection of expressible and expressing, the basis that is the cause or root of it, that is, the method of realizing the union of A-E-VAM (ཨེ་ཝྃ，a e vaṃ， unborn), was spoken by the Bhagavan himself without being requested. The second has two parts: the summary and the detailed explanation. The first is: From "Samvara" to "and so on." Thus it is said, in the wisdom of the great bliss of A-E-VAM (ཨེ་ཝྃ，a e vaṃ， unborn), the divisions of the Samvara of all dharmas, and the method of manifesting it, that is, bestowing the four empowerments, and also, with the word "also," similarly, the language of the expression that refers to other particularly meaningful things, and the distinctions that correspond to the four joys and the four moments, and other actual pre-