English
This is the narration of the names of the tiger. The first part has three aspects: the way of looking and the combination of wind, the substance to rely on, and the method of control. The first of these has three aspects: the essence of the way of looking and the combination of wind, the standard and time of its accomplishment, and its necessity, including what should be learned. The first part is "from equality, to become stiff," as it is said. When a yogi who has gained stability in the generation stage and is proficient in wind performs actions through the way of looking, the eyes are not crooked to the left or right, but are equal and even. (338) With an untamed way of looking, possessing an angry mind towards the object to be subdued, looking straight at the forehead, when that moment arrives, it is said that one always accomplishes the task of defeating and killing the enemy. With the intention of controlling others, and that way of looking, like squinting at the object to be subdued located on the left side. Looking from the left side, the image of the object to be subdued appears in both eyeballs, thereby controlling it. With the intention of actually attracting, directing the gaze of both eyes towards the right side, thereby attracting. Again, slightly turning both eyeballs upwards, from above also causing the two images of the object to be subdued to appear in both eyeballs, and then looking again towards the right side as before. Impartial, neither to the left nor to the right, neither up nor down, but looking straight at the center, this is the way of looking that makes one stiff, which is to look with both eyeballs at the center of the tip of the nose, and to focus on the image of the object to be subdued appearing there. (339) Here, four ways of looking are mentioned, namely defeating, controlling, attracting, and stiffening, and there are slightly different ways of explaining their identification, etc. These ways of looking must also be coordinated with the combination of wind. That is to say, by coordinating with the exhalation (Tibetan: རེ་ཙ་ཀ་, Sanskrit Devanagari: रेचक, Sanskrit Romanization: recaka, Chinese literal meaning: exhalation) of breathing out from both nostrils, one defeats. By inhaling from the outside in, one controls by coordinating with the breath-holding (Tibetan: ཀུམྦྷ་ཀ་, Sanskrit Devanagari: कुम्भक, Sanskrit Romanization: kumbhaka, Chinese literal meaning: pot) accompanied by sound. By coordinating with the inhalation (Tibetan: པཱུ་ར་ཀ་, Sanskrit Devanagari: पूरक, Sanskrit Romanization: puraka, Chinese literal meaning: filling) filling the breath like a pot and binding it immovably, one attracts. By coordinating with the fourth state of wind naturally abiding, called tranquility (Tibetan: ཤཱནྟི་ཀ་, Sanskrit Devanagari: शान्तिक, Sanskrit Romanization: shantika, Chinese literal meaning: peaceful), one stiffens. For the latter, the Self-Arisen Foot (Tibetan: རང་བྱུང་ཞབས་) said it is "worn down." The second part is "moist barley, inconceivable," as it is said. Looking
Tibetan
་སྟངས་དང་རླུང་སྦྱོར་གྲུབ་པའི་ཚད་ཀྱང་། རློན་པའི་ཤིང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟ་སྟངས་ཡང་ཡང་བསླབས་པས་མཐར་ལྟ་སྟངས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཤིང་དེའམ་དེའི་འབྲས་བུ་ས་ལ་ལྟུང་ནུས་ན་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཏུ། དབང་ (༣༤༠)ནི་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་དྲི་ཞིམ་པོ་ཁ་ཕར་ལྟ་བ་ལ་ལྟ་སྟངས་བྱས་པས་འཕྲལ་དུ་ཚུར་ཁ་ཕྱོགས་ནུས་ན་འགྲུབ་པར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཤིང་སྟེ་ཤྲཱི་ཁཎྜ་འཛེར་པའམ་ཟུར་རྡོ་རྗེ་འདྲ་བའམ་མཁྲེགས་པའི་ཤིང་ལ་ལྟ་སྟངས་བྱས་མ་ཐག་ལ་གུག་པར་གྱུར་ན་དགུག་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་དང་། དངོས་པོ་ཕྲ་མོ་རླུང་གིས་གཡོ་བ་དང་བཅས་པའི་རྩྭ་ལ་རེངས་པར་བྱེད་པའི་ལྟ་སྟངས་སྦྱངས་ནས་བལྟས་མ་ཐག་མི་གཡོན་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལས་སྒྲུབ་ནུས་པའི་དྲོད་ལོངས་པ་ཉིད་བྱ་སྟེ། སློབ་དཔོན་བྷ་བ་བྷ་དྲས། ལྟུང་བ་ལ་ཕཊ་ནག་པོ། །དབང་ལ་ཧོ༔དམར་པོ། །དགུགས་པ་ལ་ཧིའམ་ཛ༔དམར་པོ། རེངས་པ་ལ་ལཾ་མམ་ཧཱུྃ་སེར་པོ་རྣམས་བསྒྲུབ་བྱ་སོ་སོ་ལ་བསྒོམ་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རླུང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་སོགས་ཟླ་བ་དྲུག་གི་བར་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་ལས་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་ཀྱང་འདི་ལ་རྒྱུ་འབྲས་འགྲུབ་བམ་མི་འགྲུབ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པར་མི་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་སྟངས་བཞི་པོ་ (༣༤༡)འདི་དང་གཞན་དུད་འགྲོའི་ལྟ་སྟངས་སོགས་སམྦུ་ཊ་ལས་གསུངས་པའང་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྟ་སྟངས་ནས། རྙེད་མི་འགྱུར། ཅེས་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་རྩ་བའི་ལྟ་སྟངས་བཞི་པོ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་ནི། ལས་སྦྱོར་ལ་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གདུལ་དཀའ་བ་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དོན་ཆེན་པོ་མཐོང་བའམ་མངོན་ཤེས་ལྔ་ཐོབ་པ་མ་གཏོགས་པས་དགྲ་བོ་སོགས་འཚོ་བ་དང་འཕྲལ་ནས་བསད་པའི་ལས་རྒྱུད་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པ་ཡིན་པ་དང་འགལ་བས་ངེས་པར་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྩ་ལྟུང་བཞི་པ་ཕོག་ནས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རུང་ངམ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་འདི་ཕྱིར་བསླུ་བར་འགྱུར་བའི་བསམ་སྦྱོར་སྤངས་ནས་ནི། ཕྱི་མ་དང་འདིར་དོན་དུ་འགྱུར་ན་སྙིང་རྗེའི་སེམས་ཀྱི་བྱ་བ་མ
Chinese
以及通过姿势和风的结合所达到的程度。如果反复练习使潮湿的树及其果实掉落的姿势，最终仅通过姿势就能使该树或其果实掉落到地上，那就是成就。同样，对于（340）树等散发香味的花朵，如果通过姿势使其立即转向这边，那被认为是极大的成就。金刚树，即旃檀树，或者像角金刚杵一样，或者坚硬的树，如果刚一姿势就弯曲，那就是弯曲的成就。对于被风吹动的微小物体的草，练习使其静止的姿势，一旦观看就能使其不摇动，那就是成就，因此，应该获得能够完成事业的热量。导师巴瓦巴扎（Bhaba Bhadra）说：对于掉落，念诵黑色的“ཕཊ་”（藏文，फट，phaṭ，摧毁）；对于控制，念诵红色的“ཧོ༔”（藏文，हौः，hauḥ，惊叹）；对于弯曲，念诵红色的“ཧི”（藏文，हि，hi，驱使）或“ཛ”（藏文，जः，jaḥ，出生）；对于静止，念诵黄色的“ལཾ”（藏文，लँ，laṃ，地）或“ཧཱུྃ”（藏文，हुं，hūṃ，种子字）。应该在各自要成就的事业上进行观想。像这样，在所说的瑜伽和风金刚的念诵等练习六个月之后，通过将其应用于事业，就能成就，对此毫无疑问。但是，不要误以为这个因果能否成就。因为佛所说的神通之力是不可思议的。这四种姿势（341）以及其他关于动物姿势等，在《桑布扎》（Sambuta）中也说了许多，但应该只了解其一部分。第三个是，从姿势开始，“不会找到”，这样说。如上所述，在良好地完成了这四个根本姿势之后，精通事业应用的人应该将难以调伏的众生引入通过方便显示的道路。然而，除非见到伟大的意义或获得五种神通，否则不要依赖这种立即杀死敌人等有情众生的事业。如果这样做，就违背了诸佛利益众生的誓言，必定会堕落，触犯第四条根本堕罪而堕入恶道。如果那样，是否在任何情况下都不允许呢？如果舍弃了伤害众生以及欺骗今生来世的想法和行为，那么，如果对来世和今生有意义，就应该以慈悲心来做。
English
and also the degree of accomplishment through the combination of posture and wind. If one repeatedly practices the posture of causing a moist tree with its fruits to fall, and eventually, just by making the posture, that tree or its fruits can fall to the ground, that is accomplishment. Similarly, for (340) fragrant flowers of trees and the like, if by making the posture they immediately turn this way, that is said to be a great accomplishment. If a vajra tree, that is, a sandalwood tree, or one that is like a corner vajra, or a hard tree, immediately bends upon making the posture, that itself is the accomplishment of bending. For grass, a small object moved by the wind, having practiced the posture of making it still, if it does not move immediately upon being looked at, that is accomplishment. Therefore, one should acquire the heat that can accomplish the task. Master Bhava Bhadra said: For falling, meditate on the black “ཕཊ་” (Tibetan, फट, phaṭ, destroying); for control, meditate on the red “ཧོ༔” (Tibetan, हौः, hauḥ, exclamation); for bending, meditate on the red “ཧི” (Tibetan, हि, hi, driving) or “ཛ” (Tibetan, जः, jaḥ, birth); for stillness, meditate on the yellow “ལཾ” (Tibetan, लँ, laṃ, earth) or “ཧཱུྃ” (Tibetan, हुं, hūṃ, seed syllable). One should meditate on each of these for the respective tasks to be accomplished. Like this, after becoming accustomed to the yoga and wind vajra recitation, etc., for six months, by applying it to the task, it will be accomplished, there is no doubt about this. However, one should not be mistaken as to whether this cause and effect will be accomplished or not. Because the power of the miraculous abilities spoken of by the Buddhas is inconceivable. These four postures (341) and others, such as the postures of animals, are also spoken of extensively in the Sambuta, but one should understand only a part of them. The third is, starting from the posture, "will not be found," it is said. As mentioned above, after having well accomplished these four root postures, one who is skilled in applying them to tasks should lead beings who are difficult to tame onto the path shown through skillful means. However, unless one sees a great meaning or obtains the five superknowledges, one should not rely on this lineage of activities for immediately killing enemies and other sentient beings. If one does so, it contradicts the vows of the Buddhas, which are to benefit sentient beings, and one will certainly degenerate, incurring the fourth root downfall and falling into the lower realms. If that is the case, is it not permissible in any way? If one abandons thoughts and actions that harm sentient beings and deceive this life and the next, then, if it is meaningful for the next life and this life, one should act with a mind of compassion.