Tibetan
གས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བ་ཙམ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་གཞན་མེད་པ་ཉིད་དེ། བདེ་བ་ཆུང་ཞིང་ཆགས་པས་རེག་པ་སོགས་འདོད་པས་སོ། །གཉིས་པའི་གྲངས་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཉིད་དེ་བདེ་བ་ཆེ་ཞིང་ལྷག་པར་བདེ་བ་འདོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཉེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་བཤད་དེ། བདེ་བས་ཚིམས་ནས་སླར་བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བས་སོ། །བཞི་བ་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་འཆར་བ་ཁོ་ན་རྟོགས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བར་བརྗོད་དེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་བདེ་སྟོང་རོ་མཉམ་པས་སོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་སོགས་ཤློ་ཀ་གཅིག་གི་ཐད་འདིར། འགོས་འགྱུར་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ (༣༡༧)དང་། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་སོགས་མཁས་པ་ནི། །ཀུན་གྱིས་དེ་སྐད་ངེས་ཐོས་ནས། །ཞེས་བསྒྱུར་ཅིང་། ནག་པོ་དཀའ་འགྲེལ་སོགས་རྒྱ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་འགྲེལ་པ་དང་། འགོས་ལོ་གཞོན་ནུའི་ཞབས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལྟར་ན་འདུས་པ་བཞིན། འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འཁོར་ཡོད་པར་བསྟན་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཟད། རང་བྱུང་རྒྱལ་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཞེད་པས། དེའི་ཚེ་འཁོར་དུ་འདུས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཁས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། གསུང་དེ་ལ་གཞན་དང་མི་འདྲ་བར་མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དོགས་པ་དང་བཅས་པས། རྟོག་མེད་དུ་བརྒྱལ་ཞིང་ས་གཞི་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་དྲང་དོན་དང་། དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་མངོན་དུ་གྱུར་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་གཉིས་སྣང་མི་གཡོ་བར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་སོང་བ་ནི་བརྒྱལ་བ་དང་འགྱེལ་བ་སྟེ་ངེས་དོན་ནོ། །དྲང་དོན་དུ་བརྒྱལ་བ་སོགས་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཅི་ཞེ་ན། དང་པོ་དགའ་བ་འགྲོ་བའི་གཟུགས་ཞེས་པ་འགྱུར་བཅས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཆོག་ (༣༡༨)དགའ་ཡང་བདེ་བ་ལ་དམིགས་པས་ཟག་བཅས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་། དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བའང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཡིན་པས། གསུམ་པོ་དེ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་། སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་གསུངས་པ་གཉིས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་གི་ངེས་དོན། ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། །ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་གྱི་།།རྣམ་རྟོག་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་
Chinese
在最初的刹那生起的喜悦，仅仅是喜悦而已，没有其他的殊胜之处，因为它是微小的快乐，并且由于贪恋，所以渴望触觉等。在第二个圆满成熟的刹那生起的喜悦，是极度的喜悦，因为它是巨大的快乐，并且特别渴望快乐。在第三个完全离别的刹那生起的喜悦，是离喜之喜，因为已经满足于快乐，并且脱离了再次获得快乐的贪恋。第四个与特征分离的刹那生起的，仅仅是被称为无分别俱生喜，因为它脱离了分别念，并且乐空一味。关于《金刚心要》等一部颂词，在俄的译本中翻译为：“所有如来（梵文天城体：तथागत，梵文罗马拟音：tathāgata，汉语字面意思：如是去者）(317)，以及金刚心等智者，所有人都听闻并确信此言。”黑疏难释等印度释论中也与此相同地解释。俄译师年少的足下说：“如果按照‘如来’的说法，就像聚集一样，这里也显示有如来的眷属。”不仅如此，让炯嘉瓦也这样认为。因此，当时聚集在眷属中的所有如来，以及金刚心等智者菩萨们，对于那个与众不同的言语，感到非常惊奇，并且带着疑惑的顾虑，无分别地昏厥并倒在地上。这是不了义。当时，由于俱生显现，能取所取的二取不摇动，进入大智慧的状态，这就是昏厥和倒地的了义。为什么在不了义中显示昏厥等呢？第一个‘喜悦是行蕴’，与有改变的分别念相关。同样，极喜也因为专注于快乐，所以必然会成为有漏。离喜之喜也因为伴随着分别念，所以必然是行蕴。因此，说这三者没有俱生。之前说一切法都遍布俱生，这两者成为了疑惑之处。这些的了义是，界是菩提心的分别念次第。蕴和处（梵文天城体：आयतन，梵文罗马拟音：āyatana，汉语字面意思：处）的分别念都是如来和大悲。
English
The joy that arises in the first moment is merely joy, without any other special qualities, because it is a small pleasure and, due to attachment, desires touch and so on. The joy that arises in the second, fully matured moment is supreme joy, because it is a great pleasure and especially desires pleasure. The joy that arises in the third, completely separated moment is described as joy-free joy, because it is satisfied with pleasure and free from the attachment of wanting to obtain pleasure again. The joy that arises in the fourth moment, which is free from characteristics, is only called non-conceptual coemergent joy, because it is free from conceptualization and bliss and emptiness are of one taste. Regarding one verse of the Vajra Heart Essence, etc., the Ngok translation translates it as: "All the Tathagatas (Sanskrit Devanagari: तथागत, Sanskrit Romanization: tathāgata, Chinese literal meaning: Thus Gone One) (317), and the wise ones such as Vajra Heart, everyone heard and believed this statement." The Black Difficult Commentary and other Indian commentaries also explain it in the same way. Ngok Lotsawa the Younger's feet said, "If it is according to 'Tathagata,' like a gathering, here also it is shown that there is a retinue of Tathagatas." Moreover, Rangjung Dorje also thought so. Therefore, at that time, all the Tathagatas gathered in the retinue, and the wise Bodhisattvas such as Vajra Heart, were very surprised by that unique speech, and with doubts and concerns, they fainted non-conceptually and fell to the ground. This is provisional meaning. At that time, because coemergence manifested, the duality of grasper and grasped did not waver, and they went into the state of great wisdom, which is the definitive meaning of fainting and falling. Why are fainting and so on shown in the provisional meaning? The first 'joy is the form of going' is related to changing conceptualization. Similarly, supreme joy also becomes contaminated because it focuses on pleasure. Joy-free joy is also a going because it is accompanied by conceptualization. Therefore, it is said that there is no coemergence in these three. The fact that it was previously said that all dharmas are pervaded by coemergence became a point of doubt. The definitive meaning of these is that the element is the order of conceptualization of the mind of enlightenment. The conceptualizations of the aggregates and sense bases are the Tathagata and great compassion.