Tibetan
བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པ་དེ་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གཅིག་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཞེས་སྔར་གསུངས་པའི་བསྒོམ་རིམ་ལ་བསྟོད་པ་དང་རང་རིག་བསྒོམ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་རིག་ནས། རང་གཙོ་བོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བདག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་ཤནྟི་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་གྱིས་རང་རིག་མཆོག་ (༢༨༠)གི་དོན་སྟེན་པར་བཞེད་དེ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གདོད་ནས་གནས་པ། ལམ་སྒོམ་པ་པོས་རང་རིག་པ་རྟོགས་པར་གྱུར་ནས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་འབྲས་བུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རྟོགས་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་རང་རིག་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་ནི་ལྟ་སྒོམ་འབྲེལ་བར་བསྒོམ་པ་ཉིད་རྒྱུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དངོས་གྲུབ་བསྐྱེད་པའི་དོན་ནོ། །ནིའི་སྒྲ་ངེས་བཟུང་ངོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འགྱུར་བ་སྟེ། རང་བཞིན་དེས་ལས་ཀྱི་མཆོག་བྱེད་པ་ལས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། འབྲོག་འགྱུར་དུ་མནན་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་སྦངས་པ་ཞེས་བསྒྱུར་བས་རྣམ་རྟོག་མནན་པའམ། གནོད་པའི་སྒྲིབ་གཉིས་སྦངས་པ་ལས་རྟོགས་པའི་ལས་སྐྱེས་ཏེ་དེ་ནི་ལམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། སྤངས་རྟོགས་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་གི་སྐྱོན་འཕྲོག་ཅིང་འཇོམས་ལ་ཡོན་ཏན་སྡུད་ཅིང་རང་གིས་དབང་དུ་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པ་རང་རིག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ནི་དབང་ཕྱུག་ (༢༨༡)གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་རྫོགས་པས་རང་གཙོ་བོ་སྟེ་ཁྱབ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་དཔལ་ནཱ་རོ་པས་སེམས་འགྲེལ་དང་སྦྱར་ནས་ངེས་དོན་གྱི་འཆད་ཚུལ་མཛད་དོ། །འདིར་གཞུང་གི་འགྱུར་དང་འཆད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་མང་ཞིང་། མནན་པ་སོགས་ཀྱི་དོན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་ན་འཁོར་བའི་ལས་གང་ལས་བྱུང་སྙམ་ན། རང་རིག་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་གནས་ཀྱང་དེའི་འགྱུར་བ་མ་རིག་པ་ལས་རྒྱུད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་ལས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་བསགས། དེའང་དགེ་བའི་ལས་སྐྱེས་པས་རང་གིས་རང་སྐྱོན་འཕྲོག །མི་དགེ་བའི་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་གིས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱེད་པས་བདེ་སྡུག་ཐམས་ཅད་རང་རིག་ལ་རག་ལས་པས་རང་རིག་ཉིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའམ་གཙོ་བོ་ལྟ་བུའི་དོན་ཡི
Chinese
应当禅修。在这些之中，没有比那更殊胜的了。这是赞叹之前所说的《修次第》，并展示了禅修自明。第三是，从“自明”到“自尊”。这样说，如果将一切自我等都禅修为大手印，会变成什么呢？寂天菩萨认为，用七种真如来阐释最胜自明的意义。各自以自证的智慧大乐，那本身就从最初安住于一切法。修道者通过证悟自明，会变成无上菩提的成就，这是果的真如。在未生起证悟之前，为了证悟自明，观修与禅修相结合，这本身就是因的真如，是生起成就的意义。‘尼’字是确定的把握。像那样，自证智慧的转变，自性做最胜之业，是业的真如。压制于‘འབྲོག་འགྱུར’（藏文），也有翻译成‘浸泡’的，压制分别念，或浸泡损害的二障，由此生起证悟之业，那是道的真如。断除和证悟那些菩萨自己的过失，摧毁，聚集功德，并由自己掌控，除此之外没有其他作者，这是作者的真如。成为世间自在的自明本身就是国王，是自在的真如。因为自他二利圆满，所以是自尊，是遍主的真如。这样讲述，吉祥那若巴与《心释》相结合，做了胜义的讲解。这里经典的翻译和讲解方式有很多不同。压制等的意义。如果一切法都显示为智慧，那么轮回的业从何而来呢？自明本体安住于空性，但其转变从无明，由相续分别念所压制，由此积累有漏之业。而且，生起善业，自己夺取自己的过失。生起不善业，自己制造轮回的痛苦，因此一切乐与苦都依赖于自明，所以自明本身就像是轮回和涅槃一切的国王或主尊一样的意义。
English
One should meditate. Among these, there is nothing more excellent than that. This is praising the previously mentioned 'Stages of Meditation' and showing the meditation on self-awareness. The third is, from 'self-awareness' to 'self-sovereign.' It is said that if all selves, etc., are meditated upon as Mahamudra, what will happen? Shantipa believes that the meaning of the supreme self-awareness is explained by the seven suchness. Each one's own awareness of the wisdom of great bliss itself has been dwelling in all dharmas from the beginning. The practitioner of the path, having realized self-awareness, will become the accomplishment of unsurpassed enlightenment, which is the suchness of the result. Until realization arises, in order to realize self-awareness, the combination of view and meditation is the suchness of the cause, which is the meaning of generating accomplishment. The word 'ni' is a definite grasp. Such is the transformation of the wisdom of self-awareness, the nature that performs the supreme action, is the suchness of action. 'Suppressed in 'འབྲོག་འགྱུར' (Tibetan),' and some translate it as 'soaked,' suppressing conceptual thoughts, or soaking the two obscurations of harm, from which the action of realization arises, which is the suchness of the path. Abandoning and realizing those Bodhisattvas' own faults, destroying them, gathering qualities, and controlling them by themselves, there is no other doer, which is the suchness of the doer. The self-awareness itself, which has become the lord of the world, is the king, is the suchness of the lord. Because the two benefits of self and others are complete, it is self-sovereign, which is the suchness of the pervasive lord. It is said that glorious Naropa, combined with the 'Mind Commentary,' made the definitive explanation. Here, there are many differences in the translation and explanation of the scriptures. The meaning of suppression, etc. If all dharmas are shown as wisdom, then from where does the karma of samsara arise? The essence of self-awareness abides in emptiness, but its transformation arises from ignorance, suppressed by the continuum of conceptual thoughts, thereby accumulating contaminated karma. Moreover, by the arising of virtuous karma, one's own self takes away one's own faults. By the arising of non-virtuous karma, one's own self creates the suffering of samsara, so all happiness and suffering depend on self-awareness, so self-awareness itself is like the king or chief of all samsara and nirvana.
Tibetan
ན་པ་རྒྱ་བོད་མང་དག་གིས་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། འདོད་ཆགས་ནས། མི་ཕོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མ་རྟོགས་པའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་ཕྲག་དོག་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་ཉིད་དེ་ (༢༨༢)ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་སྟོབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ཀུན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞི་བ་ཆེན་པོ་དེར་གནས་གྱུར་པ། དཔེར་ན་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས་མེར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་གནས་གྱུར་པའི་ཚེ་སྦས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཉམས་དགའ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་ནས། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་བཅུ་དྲུག་གི་ཆར་ཡང་སྐྱོན་བྱེད་པར་མི་ཕོད་དོ། །དེ་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ལྔ། ངོ་བོ་ཕུན་ཚོགས། རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས། སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས། ཐབས་གཞན་བས་ལྷག་པ། རྒྱུན་དུ་བསྒོམ་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་འབྱུང་ནས། འདོད་མར་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་བཞི། ཚིག་དོན་ནི། འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་འདིར་ཆོས་འབྱུང་གི་སྒྲས་བསྟན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། བརྟན་གཡོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་མཁའ་མཉམ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ (༢༨༣)ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་བཅས་ཤིང་ལྡན་པར་གྱུར་པས། དེས་ན་ཐབས་བསྐྱེད་རིམ་ཟུང་འབྲེལ་དང་། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་ནི། འདིར་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཏེ། སྲིད་པའི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་དག་པའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཡིན་པས། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཆོས་སྐུ་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྤྲུལ་ཞིང་འབྱུང་ངོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྟེན་བྱང་སེམས་ཁུ་བའི་རྣམ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་མཁའ་མཉམ་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་རྟོག་མེད་ཡིན་ལ། དེའི་ཟག་བཅས་ཞུ་བདེ་དང་ཟག་མེད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར་བ་ནི་འདོད་མ་སྟེ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་མར་བརྗོད་དོ། །མདོ་སྔགས་སྤྱི་དོན་ལྟར་ན། ཆོས་ནི་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ། འབྱུང་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད། དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་ཉམས་སུ་བླངས་པས་དོན་མངོན་དུ་འ
Chinese
很多印度和西藏的人都这样说。第四是，从“贪欲”到“不能损害”。这样说，在没有证悟的时候，由于能取所取的控制，贪欲和嗔恨和嫉妒以及同样的愚痴和傲慢，这五种烦恼虽然力量非常强大，但是它们都转变为与其一同产生的广大寂静的智慧中。比如木柴燃烧后变成火焰一样。这样，这些烦恼转变的时候，是隐藏的方式存在吗？不是的，而是转变成最极不变化的极大喜悦的智慧的自性，甚至不能损害烦恼的智慧功德的十六分之一。证悟那个的瞬间，那个实相就显现了。第四，三昧耶手印瑜伽有五种：本体圆满，证悟圆满，断除圆满，比其他方法更殊胜，教导要持续修持。第一是，从“法生”到“称为欲母”。这样说，这里有四点。词义是：一切圣法生起之处，法界，这里用“法生”这个词来表示，从那里出生的智慧是，遍布一切稳定和不稳定的，与虚空平等一同产生的那个， (283)又与修持的方法相结合并具备，因此方法是生起次第和圆满次第双运，以及智慧是自生智慧的自性，三个世间是，这里指过去现在未来三世诸佛的身语意，是清净轮回世间的金刚三，因为从那出生的缘故，智慧法身和从那产生的色身二者化现并显现。像那样的智慧，是依靠菩提心精液的形象，是与薄伽梵二身同因的，与虚空平等的俱生无分别，并且与其有漏的融乐和无漏的俱生乐无二无别，就是欲母，称为最殊胜的智慧母。按照显宗和密宗共同的意义，法是显现缘起，生起是那个的自性法性，从那出生的智慧是与虚空平等的法性一同，无二地修持方便大悲，从而使意义显现。
English
Many Indian and Tibetan people say this. Fourth is, from "desire" to "cannot harm." It is said that when there is no realization, due to the control of grasping and the grasped, desire and hatred and jealousy, as well as ignorance and pride, these five afflictions, although very powerful, are transformed into the great peaceful wisdom that arises together with them. It is like firewood burning and becoming fire. Thus, when these afflictions are transformed, do they exist in a hidden way? No, they are transformed into the nature of the great joy of unchanging supreme wisdom, and they cannot even harm one-sixteenth of the wisdom qualities of the afflictions. In the moment of realizing that, that reality manifests. Fourth, there are five aspects to the yoga of samaya mudra: perfect essence, perfect realization, perfect abandonment, superior to other methods, and the instruction to practice continuously. The first is, from "Dharma origin" to "called the desire mother." It is said that there are four points here. The meaning of the words is: the source of all noble dharmas, the realm of dharma, which is indicated here by the term "Dharma origin," the wisdom that arises from there is that which pervades all that is stable and unstable, arising together with the equality of space, (283) and is combined with and possesses the means of practice. Therefore, the means are the union of the generation stage and the completion stage, and the nature of wisdom is self-arisen wisdom. The three worlds are the body, speech, and mind of the Buddhas of the three times, which are the three vajras that purify the world of existence. Because they arise from that, the wisdom dharmakaya and the rupakaya that arises from it both emanate and appear. Such wisdom is the essence of bodhicitta, the co-emergent non-conceptual nature equal to space, which is the common cause of the two kayas of the Bhagavan, and is inseparable from the bliss of impure melting and the bliss of pure co-emergence, which is the desire mother, called the supreme wisdom mother. According to the common meaning of sutra and tantra, dharma is appearance and dependent arising, arising is its nature, the dharmata. The wisdom that arises from that is the dharmata equal to space, together with the inseparable practice of skillful means and great compassion, thereby manifesting the meaning.