Tibetan
ང་བ་ཞེས་པ་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་ཁུ་བ་ལ་ངོས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡེ་ཤེས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བར་འབྱུང་བས་སོ། །ངག་དོན་བསྡུ་ན། རྣལ་འབྱོར་པས། ལས་རྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཞུ་བདེ་སྐྱེས། དེས་སྡུག་བསྔལ་དང་སྒྲིབ་པ་བཅོམ་ནས་དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཆོས་ཉིད་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེ་སྟོང་ལྷན་སྐྱེས་འཆར་ (༢༦༥)བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །རང་བྱིན་རླབས་དང་སྦྱོར་ན། ནམ་མཁའི་ཁམས་འཁོར་ལོ་བཞིའི་པདྨ། བྷ་ག་གཏུམ་མོའི་མེ། སྒོམ་པ་ནི་འབར་འཛག །གཞན་རྣམས་ཀྱི་དོན་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལྷན་སྐྱེས་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པ། དགའ་བ་བཞིའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་ལྷན་སྐྱེས་ངོས་བཟུང་བ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་གང་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་ནས། སྐྱེས་རྣམ་བཞི། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇིག་རྟེན་པ་དཔེའི་ལྷན་སྐྱེས་དང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་སྟོབས་ལས་སྐྱེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ནི་རྣམ་པའི་ཆ་དང་ཅུང་ཟད་སྒྲིབ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དོན་དམ་ནི་སྣང་བ་མེད་ཅིང་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ། ཞུ་བདེའི་ལྷན་སྐྱེས་ནི་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ལས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པ། རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ནི་འདུ་བྱེད་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏུ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཞུ་བདེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་རྟེན་གྱི་དབང་གིས་ (༢༦༦)གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བཙུན་མོ་སྟེ་བུད་མེད་ནི་ཤེས་རབ་ལྷན་སྐྱེས་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཐབས་ལྷན་སྐྱེས་སུ་བརྗོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལའང་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་དབྱེ་བ་ལས། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་ཕྱི་ནས་དེ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བས། དེ་ལས་རེ་ཞིག་དང་པོར་སྐྱེས་བུ་ཐབས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ནི། དེའི་རྟེན་ཁུ་བ་ཀུན་རྫོབ་ལྷན་སྐྱེས་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བའི་བརྟེན་པ་བདེ་བ་དོན་དམ་ལྷན་སྐྱེས་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་བུ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙུན་མོ་ཤེས་རབ་ལའང་གཉིས་ཏེ་དེའི་རྟེན་ཁུ་བ་ཀུན་རྫོབ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དོན་དམ་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་ཟག་བཅས་ཞུ་བདེའི་དགའ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་བཞིའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིས་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ནི། འདི་ལྟར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མཆོག་དགའ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཁྱད་དགའ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལྟར་ཕྱེ་བས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱིས་འོག་གི་ (༢༦༧)ཤློ་ཀ་གཅིག་ས་བཅད་འདིའི་ཁོངས་སུ་འཆད་པར་མཛད་དེ། སྐྱེ་མེད་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཕྱོགས་ལའང་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་། དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད། ཅེས་པ་ཐབས་དང་། མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ། ཞེས་ཤེས་རབ་ཏུ་བཞག་ལ། ཤིན་ཏུ་བདེ་དགའ་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བས་ཐམས་ཅད་དེ་གོང་མ་གཉིས་ཀ་དེས་ཡུལ་དུ་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་། གསུམ་པ་དེའི་བདེ་བ་ཐབས་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཡང་དག་པར་རིག་ཅིང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དགའ་བ་དང་པོ་ནས། བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགའ་བ་བཞིའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལའང་། དཔེ་སོགས་གསུམ་ཤློ་ཀ་གསུམ་གྱིས་རིམ་བཞིན་འཆད་པའི་དང་པོ་དཔེའི་ཁྱད་པར་ནི། ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྨོས་མ་ཐག་པ་ལྟར་བཞིར་དབྱེ་བའི་དགའ་བ་དང་པོ་ནི་དཔའ་བོ་ལྟ་བུ་ནི་ཉིད་དེ། རྟོག་པ་རགས་ཤིང་བདེ་བ་ཆུང་བས་སོ། །གཉིས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟོག་པ་ཕྲ་ཞིང་བདེ་བ་ཆེ་བས་སོ། །གསུམ་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་དགའ་འམ་དགའ་བྲལ་ནི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ངེས་པ་སྟེ། རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་སྤངས་ཤིང་བདེ་བས་རྒྱུད་གང་བས་སོ། །བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་ (༢༦༨)ནི་དེ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་ལས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ཤིང་རིག་པ་སྟེ། །རྟོག་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་བདེ་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་སོ། །གཉིས་པ་ཉམས་མྱོང་གི་ཁྱད་པར་ནི། དང་པོ་དགའ་བའི་བདེ་བ་ནི་མཆོག་དགའ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བདེ་བ་ཆུང་བས་ན་ཅུང་ཟད་ཉིད་དེ། གཉིས་པ་དགའ་བ་དང་པོ་ལས་ཆེས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་དེ་བས་ལྷག་པ་དང་། གསུམ་པ་དགའ་བྲལ་ནི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལ་དབང་པོའི་འཛིན་པ་དང་བྲལ་ཞིང་། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའི་ཡུལ་དུ་དམིགས་པ་ནི་དགའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་དགའ་བ་དང་བདེ་བར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་མ་ཐོགས་པས་བྲལ་བའང་དེ་ཡིན་ལ་མ་ཆགས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ཆགས་བྲལ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ལྷག་མ་བཞི་པ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་འ
Chinese
所谓“我”是指将作为所依的世俗菩提心，如同白海螺般的精液来认识，因为依靠它，智慧才能如理生起。如果总结其要义，瑜伽士通过平等进入业印，生起了世俗菩提心的融乐，由此摧毁痛苦和障碍，从而生起证悟真谛菩提心，法性自性明智的乐空俱生智。 (265)如是说。如果与自身加持相结合，则是虚空界四轮之莲，阴门拙火之火，观修则是燃滴，其他含义相同。第二部分有四点：显示俱生的分类，讲述四喜的差别，特别确定俱生的体性，以及证悟它的方法是什么。第一点是：从“俱生”开始，“四种俱生”这样说了。从本体的角度来说，俱生有两种：从世俗菩提心产生的世间比喻俱生，以及从证悟真谛菩提心的禅定力产生的超世间意义俱生的差别，共有两种。其中，世俗是具有形象的部分，并且稍微具有障碍；而真谛是无显现且无障碍的。融乐俱生是从身体的行蕴中同时产生和生起的；自性俱生不是从行蕴中产生，而是安住于俱生的自性中。其中，融乐世俗的俱生依靠所依的不同， (266)会变成两种：暂时相对于男性来说，明妃，也就是女性，是智慧俱生；而男性瑜伽士则被称为方便俱生。其中，从本体的角度来说，从世俗和真谛的区分，到分为方便和智慧两种之后，再从外部将各自的区分变成两种，因此，首先，男性方便俱生的区分有两种：它的所依是精液世俗俱生，以及从它产生的所缘安乐真谛俱生。如同男性一样，明妃智慧也有两种，它的所依是精液世俗，以及从它产生的安乐真谛，正因为如此，有漏融乐的喜乐是
English
The so-called "I" refers to recognizing the semen, which is the basis of conventional bodhicitta, as being like a white conch shell, because wisdom arises in accordance with it. To summarize its essence, the yogi, by equally entering into karmamudra, generates the bliss of dissolving conventional bodhicitta, thereby destroying suffering and obscurations, and thus generating the co-emergent wisdom of bliss and emptiness, the self-awareness of the dharmata of ultimate bodhicitta. (265) Thus it is said. If combined with self-blessing, it is the lotus of the four wheels of the sphere of space, the fire of the fierce fire of the vulva, and meditation is the burning and dripping. The meanings of the others are the same. The second part has four points: showing the classification of co-emergence, explaining the differences of the four joys, specifically determining the nature of co-emergence, and what is the method for realizing it. The first point is: starting from "co-emergence," it says, "four kinds of co-emergence." From the perspective of essence, there are two kinds of co-emergence: the worldly metaphorical co-emergence arising from conventional bodhicitta, and the difference between the transcendental meaning co-emergence arising from the power of meditation on ultimate bodhicitta, there are two kinds. Among them, the conventional is the part with form and slightly has obscurations; while the ultimate is without appearance and without obscurations. The co-emergent of dissolving bliss arises and arises simultaneously from the aggregates of the body; the co-emergent of self-nature does not arise from the aggregates, but abides in the self-nature of co-emergence. Among them, the co-emergent of dissolving bliss of the conventional depends on the difference of the basis, (266) it will become two kinds: temporarily, relative to the male, the consort, that is, the female, is the wisdom co-emergent; while the male yogi is called the skillful means co-emergent. Among them, from the perspective of essence, from the distinction between the conventional and the ultimate, to dividing into two kinds of skillful means and wisdom, and then from the outside, the distinction of each becomes two kinds, therefore, first, there are two kinds of distinction of the male skillful means co-emergent: its basis is the semen conventional co-emergent, and the object arising from it is the bliss ultimate co-emergent. Just like the male, the consort wisdom also has two kinds, its basis is the semen conventional, and the bliss ultimate arising from it, precisely because of this, the joy of contaminated dissolving bliss is
Chinese
以四种差别的详细分类方式，对于那如实自性无生次第，也就是圆满次第方面来说，就像这样，俱生喜、俱生胜喜、俱生殊喜、俱生俱生，这样区分就是俱生四喜。自生足（作者名）将下面的 (267)一个颂词在此章节中进行讲解。如果有人问，无生圆满次第方面也有方便智慧的区分吗？这里也有，“初喜即勇士”（藏文：དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད།）是方便，而“胜喜瑜伽母”（藏文：མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ།）则被认为是智慧。极乐喜，也就是殊喜，它确定了所有，也就是确定了前面二者作为对境。第三者的快乐，也完全从方便中将一切如实地认知和证悟。第二是，从初喜开始，“应当修习”（藏文：བསྒོམ་པར་བྱ།）这样说了。对于四喜的差别解说中，用比喻等三个颂词依次讲解，首先是比喻的差别：就像前面所说的俱生，分为四种的初喜就像勇士一样，因为粗大的分别念，而且快乐小。第二胜喜就像瑜伽母一样，因为细微的分别念，而且快乐大。第三极乐喜或者离喜，是确定一切快乐，因为舍弃了细微和粗大的分别念，而且快乐充满身心。第四俱生 (268)是从生起那样快乐的方便中如实地证悟和认识，因为是远离一切分别念的大乐智慧。第二是经验的差别：首先喜的快乐，相对于胜喜来说，因为快乐小，所以仅仅是少许。第二胜喜，因为具有比初喜更超胜的快乐，所以胜喜比它更超胜。第三离喜，是对于色等对境，脱离了根识的执着，仅仅依靠意识而缘于快乐的对境，这就是喜。而且，脱离了对于喜和乐的执着之识，是世俗的自性。因为没有被贪欲的对境所束缚，所以是脱离，也就是不执着，所以是离贪。对于那些的剩余第四者，就是喜等三种。
English
Through the detailed classification of the four categories, regarding the aspect of the unborn stage of reality, which is the completion stage, it is like this: the co-emergent joy, the co-emergent supreme joy, the co-emergent special joy, and the co-emergent co-emergent. These distinctions are the four types of co-emergent joy. The Self-Arisen Foot (author's name) will explain the following (267) one verse within this section. If someone asks, is there also a distinction between skillful means and wisdom in the aspect of the unborn completion stage? Here also, "The first joy is the hero" (Tibetan: དགའ་བ་དང་པོ་དཔའ་བོ་ཉིད།) is skillful means, and "Supreme joy is the yogini" (Tibetan: མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྣལ་འབྱོར་མ།) is considered wisdom. The exceedingly blissful joy, which is the special joy, determines all, that is, it determines the preceding two as objects. The bliss of the third completely recognizes and realizes everything from skillful means as co-emergent. The second is, starting from the first joy, it says, "Should be meditated upon" (Tibetan: བསྒོམ་པར་བྱ།). In the explanation of the distinctions of the four joys, the first distinction of the example is explained sequentially with three verses, such as examples: Like the co-emergent mentioned earlier, the first joy divided into four is like a hero, because of the coarse conceptualization and small bliss. The second supreme joy is like a yogini, because of the subtle conceptualization and great bliss. The third exceedingly blissful joy or joylessness is the determination of all bliss, because it abandons subtle and coarse conceptualizations, and bliss fills the mindstream. The fourth co-emergent (268) is the complete realization and recognition from the skillful means that generate such bliss, because it is the wisdom of great bliss that is free from all conceptualizations. The second is the distinction of experience: First, the bliss of joy is only a little because it is small compared to supreme joy. Second, supreme joy is more excellent than it because it has a more excellent bliss than the first joy. Third, joylessness is the joy that is free from the grasping of the senses on objects such as form, and relies only on consciousness to focus on the object of bliss. Moreover, the knowledge that is free from grasping joy and bliss is the nature of conventional reality. Because it is not bound by the object of desire, it is freedom, which is non-attachment, so it is freedom from attachment. The remaining fourth of those is the three, such as joy.