Tibetan
ཤིན་ཏུ་རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། སྡོམ་པའི་ (༥༠)ནས། བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་ཞེས་པ་བཤད་གཞིར་བཞག་ནས། གང་སྡོམ་ན་ཕྱི་ནང་གཞན་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །གང་དུ་བསྡོམ་ན། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་བདག་ཉིད་ཨེ་ཝྃ་མམ་ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་སྡོམ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྡོམ་ན། ཕྱི་རུ་བཅས་པའི་སྡོམ་པ། ནང་དུ་འཁོར་ལོ་བཞི་ལ་ཁམས་དྭངས་མ་སྡོམ་པ། གཞན་དུ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་བརྩེས་མཁའ་ཁྱབ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛོད་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་གནས་ཚུལ་སྡོམ་པའི་དབྱེ་བའང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྡོམ། སྐུ་གསུམ་གྱི་སྡོམ། ཡི་གེ་བཞིའི་སྡོམ། །འཁོར་ལོའི་རྣམ་བཞག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཨཱ་ལི་ནས། །ཐབས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་པ་དེའི་ངོ་བོ་ནི་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཨེ་ཝྃ་གྱི་སྡོམ་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ནས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། །ཨེ་ཝྃ་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ནང་དོན་དུ་སྦྱར་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས། གཞི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། སྨིན་ (༥༡)བྱེད་ཀྱང་རང་གི་ལུས་ལ་གནས་པའི་ཐབས་ཤེས་དང་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དབང་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་རང་བཞིན་ཨེ་ཝཾ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེའང་གཞན་དུ་ཨཱ་ལིའི་ཡི་གེ་དང་ཕྱིར་ཟླ་བའི་དཀར་འོད་དང་ཡར་ངོ་ལ་དེའི་དཀར་ཆ་འཕེལ་བ་དང་ནང་དུ་རྩ་རྐྱང་མ། གཡོན་གྱི་རླུང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་བོ། །གཞན་དུ་ཀཱ་ལིའི་ཡི་གེ་དང་ཕྱིར་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་མར་ངོ་ལ་ཉི་མ་སྟོབས་སུ་འགྱུར་བས་ཟླ་བ་འགྲིབ་པ་དང་། ནང་དུ་རྩ་རོ་མ། གཡས་རྒྱུའི་རླུང་ཉི་མའི་ཁམས་རཀྟ་དམར་པོ་རྣམས་ཀྱི་གདངས་འགག་མེད་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཆའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་འཕངས་པ་གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་མཐའ་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་གོ །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གཞན་གསུམ་དབྱེར་མེད་པ་འདི་ནི་སྡོམ་པའོ། །དེ་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ལམ་རྩ་རླུང་བྱང་སེམས་ཀྱི་གནད་བཅིངས་ནས་བསྒོམས་པས་འཛག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ (༥༢)ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལམ་བྱེད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་འདི་ནི་གཉིས་ཆོས་མཐའ
Chinese
极其广释。第一，关于“从律仪（５０）起，说为应作”，将“律仪”作为解释的基础。何为律仪？即以外、内、他三者所涵盖的一切法。于何处摄集？摄集于阿黎嘎黎之自性埃വം（ཨེ་ཝྃ，梵文天城体：एवं，梵文罗马拟音：evaṃ，汉语字面意思：如是）或方便智慧二者之中。如何摄集？外为所立之律仪，内为于四轮中摄集精华，他为圆满佛之智悲，以遍虚空有情之利益为宝藏，具有因之状态的摄集之差别也应讲述。如是。第二有四：菩提心之律仪，三身之律仪，四字之律仪，轮之建立的解说。第一，从阿黎起，为方便。如是说，彼律仪之体性为方便智慧之自性，埃വം之律仪遍及一切所知。即于此中说：“一切佛之律仪，埃വം善安住。”如是。若将其与内义结合，则于基、道、果三者中，基为事物之实相，具有方便智慧之自性，成熟（５１）者亦为认识到安住于自身之方便智慧，以及具有心之能取所取之垢染者，此为灌顶。彼等亦依赖于阿黎嘎黎之自性埃വം。其中，阿黎之字母，外为月亮之白光，上弦月时其白色增长，内为左脉，左侧之风，菩提心之明点白色等之自性为空性，故为智慧。另外，嘎黎之字母，外为太阳之光芒，下弦月时太阳力量增长，月亮减弱，内为右脉，右侧业之风，太阳之界红色的明点等之光彩无碍，故为慈悲与方便之分。势所推动，另外，佛之功德之法一切不可思议，故为一切之遍主。如是外、内、他三者无别，此为律仪。使彼显现之道，系缚根脉、气、菩提心之要点而修习，显现无漏之大乐，因远离（５２）一切烦恼，故称果为道用之佛律仪。总而言之，此为二法之边
English
Extremely detailed explanation. First, regarding "from the vows (50) onwards, it is said to be done," taking "vows" as the basis for explanation. What are vows? They are all the dharmas encompassed by the outer, inner, and other three. Where are they gathered? They are gathered into the nature of Āli and Kāli, Evaṃ (Tibetan: ཨེ་ཝྃ, Sanskrit Devanagari: एवं, Sanskrit Romanization: evaṃ, literal Chinese meaning: thus) or the two, skillful means and wisdom. How are they gathered? Outwardly, they are the established vows; inwardly, they are the gathering of the essence in the four chakras; and otherwise, they are the perfect Buddha's wisdom and compassion, treasuring the benefit of sentient beings throughout space, and the differences in the state of gathering with causes should also be explained. Thus it is. Secondly, there are four: the vows of Bodhicitta, the vows of the three bodies, the vows of the four letters, and the explanation of the establishment of the wheels. First, from Āli, to skillful means. It is said that the essence of those vows is the nature of skillful means and wisdom, the vows of Evaṃ pervading all that is to be known. From this very point, it is said: "The vows of all Buddhas are perfectly established in Evaṃ." Thus it is. If it is combined with the inner meaning, then among the three, ground, path, and fruit, the ground is the reality of things, possessing the nature of skillful means and wisdom, and the ripening (51) is also the empowerment to recognize the skillful means residing in one's own body, as well as the defilements of the mind's grasping and holding. These also rely on the nature of Āli and Kāli, Evaṃ. Among them, the letter Āli, outwardly, is the white light of the moon, and its whiteness increases during the waxing moon; inwardly, it is the left channel, the wind on the left side, and the nature of the white bindu of Bodhicitta, which is emptiness, hence it is wisdom. Furthermore, the letter Kāli, outwardly, is the sunlight, and the sun's power increases during the waning moon, causing the moon to diminish; inwardly, it is the right channel, the wind of the right karma, and the unobstructed radiance of the red bindu of the sun's element, hence it is compassion and a part of skillful means. Impelled by force, furthermore, all the qualities and dharmas of the Buddha are inconceivable, hence it is the all-pervading lord of all. Thus, the outer, inner, and other three are inseparable, and this is the vow. The path that makes it manifest is to bind the key points of the root channels, wind, and Bodhicitta, and to meditate, manifesting the great bliss without leakage, and because it is free from (52) all afflictions, it is called the Buddha's vow that uses the fruit as the path. In short, this is the edge of the two dharmas.