Tibetan
སྦྱར་ནས་བསྟན་པའི་དུམ་བུ་སྟེ། ལེའུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།།དེ་ལྟར་སྦྱང་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གདོད་ནས་དག་པ་དེ་རིམ་པ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་གནད་བཅིངས་ཏེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་ལམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ལེའུའི་གཞུང་དང་། མཚམ་བསྟན་པའོ།།དང་པོ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དོན་བསྡུའོ། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ནས། ཁྱད་པར་འཕགས། ཞེས་གསུངས་ཏེ།སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ནང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གསུམ་པོ་ཡང་གཞན་སེམས་ཀྱི་ཆ་ལས་སྣང་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རྫས་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང་། སེམས་ཀྱི་རྟེན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་དབང་གིས་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་སྙིགས་མའི་ལུས་འཇའ་ལུས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་ལྟ་བུ་རིམ་གཉིས་འདི་དག་གི་དོན་གྱི་གནད་འཆིང་བ་ནི་དམན་པ་ཉན་རང་དང་། ཐེག་ཆེན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་རིམ་ཀུན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངེས་དོན་ཀྱང་སྡགས་ཀྱི་ལམ་འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ལམ་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ།།གཉིས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བའི་ལམ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་མོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ།།དང་པོ་ནི། གང་ཟག་ནས། ཞི་བ་ཙམ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་སྤངས་ཤིང་། ལམ་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་ལ་བརྟེན་ནས་འགོགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་ཤིང་། བསམ་པའི་ཁྱད་པར་རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཙམ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བར་ (༡༥༡)བར་བྱེད་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་སྟེ། ལམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་དུས་ནི་མྱུར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཚེ་གཅིག་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གསུམ་པ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པས་སྲིད་པར་ལས་ཉོན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལེན་གསུམ་བླངས་པའི་རྟེན་ལ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མྱུར་བས་ནི་ཚེ་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་པ་ཡང་སྲིད་ལ། རྒྱུན་ཞུགས་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པས་ནི་ཇི་ལྟར་འགོར་ནའང་འདོད་ཁམས་སུ་ལས་ཉོན་གྱིས་སྐྱེ་སྲིད་ལན་བདུན་བླངས་ཏེ་དམན་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།།དེའང་ལྷ་མིའི་སྐྱེ་བ་ལན་བདུན་ལེན་པ་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་བཞེད་པ་རང་འགྲེལ་ལྟར་ཡིན་ལ། བྱེ་སྨྲས་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བ་ལན་བདུན་བདུན། དེ་དག་གི་བར་སྲིད་བདུན་ཏེ་ཉེར་གཅིག་ཡོད་པ་ཡིན་ཀྱང་བདུན་ཚན་ཏུ་ཆོས་མཚུངས་པས་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཞེད་ཅིང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལའང་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ།།དེ་ལྟར་མངོན་ཏུ་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་གྱི། རང་དོན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་མོ།།གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱལ་ནས། བརྒྱ་ཡིས་འགྲུབ། ཅེས་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་དབང་བོ་འབྲིང་བོ་ཡིན་ཅིང་ཐེག་པ་འབྲིང་པོའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས། ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཤིང་བསམ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པས་ན་རང་རྒྱལ་ཏེ། དེ་ལ་ནང་སེལ་དུ། སོ་སྐྱེ་སྔོན་འགྲོ་དང་། ཉན་ཐོས་སྔོན་འགྲོའི་དབྱེ་བས་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་དང་བརྟུལ་པོ་ཡིན་ཞིང་དབང་རྣོན་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་ཏུ་བྱེད་པའི་དུས་ནི་ཚོགས་སྦྱོད་ཆུང་དུས་མཐོང་ལམ་མན་ཏུ་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཙམ་གྱི་ཚོགས་བསགས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བགྲོད་ལ། ནས་ཞེས་པ་མཚམས་འཛིན་པའི་སྡུད་པའི་སྒྲ་ཡིན་པས། ཚོགས་སྦྱོད་ཆེན་པོས་བསྐལ་བ་ལྡ་བཅུ་ཙམ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུས་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་ཚོགས་བསགས་ནས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱི་མ་ལ་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་སྟེ། རང་རྒྱལ་གྱི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཡང་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། ། (༡༥༢)གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ནས། གྲངས་མེད་གསུམ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ནི། བསམ་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་གཉིས་དང་ལྡན་ཞིང་། ལྟ་བ་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པའི་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དེས། ལམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྦྱད་པ་ལས། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་གསུངས་ལ། དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་ཐུགས་བརྩེ་བས་གྲངས་མེད་པར་བཞུགས་པར་ཟད་ཀྱི་རང་གི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པར
Chinese
粘附而宣说的段落，即第九品的分别解说。如是，所修习的对境，如来藏，真谛二谛双运，本来清净，以二次第双运而系缚要点，从而显现，从中成为道之理，宣说此理有二：品之正文与分界指示。初者有三：略说、广说、义摄。初者是：如是至，特别殊胜。如是宣说，如前所说，内脉、气、明点三者也是从他心的分位而显现，故是心之物。心的自性于轮回、涅槃二者无有，然心的所依脉、气、明点清净与不清净之力的作用，而显现为轮回、涅槃。以是之故，能将浊世之身转化为虹身，如点金术之药一般，此二次第之意义的要点系缚，是胜过下劣的声闻、缘觉，以及大乘波罗蜜多之道的次第的一切，因为彼一切之究竟意义也是此等持之道的缘故，且最终成佛也必须依赖此道之故。第二，广说分二：共同之道与不共同之道。初者分三：声闻之道、独觉之道、波罗蜜多之道。初者是：补特伽罗至，寂灭而已。如是宣说，声闻是由圣谛四谛所分，因此，断除苦谛与集谛，依赖道谛三十七道品而现证灭谛，是共同的体相。彼之见解的差别是证悟人无我，发心的差别是唯独自己获得寂灭涅槃，为了此目的而断除烦恼障， （151）之间所作的是声闻之道。依赖此道而获得菩提之时，若以快速而言，则一生证得预流果，二生证得一来果，三生证得不还果，阿罗汉于三有之中，以业惑而取三生之所依，而现证下劣之菩提。若极快速者，则一生也可成佛。预流果七有者，无论如何迟缓，于欲界中以业惑而生
English
This is the section explained by attachment, which is the explanation of the ninth chapter. Thus, the object to be cultivated, the Tathagatagarbha, the union of the two truths, is primordially pure. By binding the key points with the union of the two stages, it is manifested, and from this, the method of transforming it into the path is explained in two parts: the text of the chapter and the indication of the boundary. The first has three parts: brief explanation, detailed explanation, and summary of meaning. The first is: Thus, to be particularly superior. As explained earlier, the three inner channels, winds, and bindus also appear from the aspect of other minds, so they are the substance of mind. Although the nature of mind is neither samsara nor nirvana, due to the power of the purity and impurity of the channels, winds, and bindus that support the mind, they appear as samsara and nirvana. For this reason, the key point of transforming the impure body into a rainbow body, like the elixir of alchemy, is that these two stages are superior to all the stages of the path of the Hearers, Solitary Realizers, and the Great Vehicle Paramitas, because the ultimate meaning of all of them is this Samadhi path, and ultimately, Buddhahood must rely on this path. Second, the detailed explanation is divided into two: the common path and the uncommon path. The first is divided into three: the path of the Hearers, the path of the Solitary Realizers, and the path of the Paramitas. The first is: From the individual to mere peace. As explained, the Hearers are divided by the Four Noble Truths, so abandoning the truths of suffering and origin, and relying on the thirty-seven branches of the path to realize the truth of cessation, is the common characteristic. The difference in their view is the realization of the selflessness of the individual, and the difference in their intention is to abandon the obscurations of affliction for the sake of attaining only the peace of nirvana for oneself. (151) What is done in between is the path of the Hearers. When enlightenment is attained by relying on this path, if speaking in terms of speed, one attains the stream-enterer fruit in one lifetime, the once-returner fruit in two lifetimes, the non-returner fruit in three lifetimes, and the Arhat manifests in the three existences. By karma and affliction, one takes the basis of three births, and manifests the inferior enlightenment. If it is extremely fast, one can also become a Buddha in one lifetime. The stream-enterer with seven existences, no matter how slow, is born in the desire realm by karma and affliction.
Chinese
又取七次有，而现证下劣菩提。此取天人七次生，是依经部自释之说。毗婆沙师说，天与人之生七次又七次，其间有七有，共二十一，然以七为一组，法相同故，认为七次有。阿罗汉亦有有余、无余二种。如是现证之菩提，非圆满菩提，唯为自利而使痛苦寂灭而已。二是，从麟喻，百而成。如是说，自性根器为中等，依中等乘之道，以见之差别，了悟人无我和所取无自性之故，了悟二分之一个无我，且思惟我慢大之故，于无佛与声闻之地，最后有之时，不待其他师之教诲，而自现证菩提，故为麟喻。其中内别为，凡夫先导与，声闻先导之差别，集聚资粮大小二者，是根器中等与钝根者，利根如犀牛角者，共有三种，其中现证自菩提之时，集聚资粮小者，于见道以下，需积聚二十劫左右之资粮，而趋入自菩提。乃至之“乃”字，是遮止之聚合词，故集聚资粮大者，需五十劫左右，如犀牛角者，则需积聚百劫之资粮，于彼生之后世成就自菩提。麟喻之菩提，亦是寂灭一边也。 （152）三是，从有情，三无数。如是说，波罗蜜多乘者，发心具有利益一切有情之愿心与行心二者，见解具有不滞于有寂二边之二无我之智慧者，彼于道六波罗蜜多行持，于三无数劫获得菩提。彼亦为有情之义利，以大悲心而无数安住而已，非为自义成就而如是，乃是神变之相。
English
Furthermore, one takes seven existences and manifests inferior enlightenment. This taking seven births as gods and humans is according to the explanation of the Sutra School. The Vaibhashikas say that there are seven births as gods and seven as humans, with seven existences in between, making a total of twenty-one. However, since they are similar in dharma in groups of seven, they are considered seven existences. Arhats also have two types: with remainder and without remainder. The enlightenment manifested in this way is not complete enlightenment, but only the pacification of suffering for one's own benefit. Secondly, from the Pratyekabuddha, it is accomplished in a hundred. It is said that the nature of the faculties is medium, and relying on the path of the medium vehicle, due to the difference in view, one realizes the selflessness of the person and the selflessness of what is grasped, so one realizes one and a half selflessnesses, and because the thought is very arrogant, in a place without Buddhas and Shravakas, at the time of the last existence, without relying on the instructions of other teachers, one manifests one's own enlightenment, hence the Pratyekabuddha. Among them, the inner distinctions are: the difference between the ordinary being as a guide and the Shravaka as a guide, the two of gathering great or small accumulations are those with medium faculties and dull faculties, and the sharp faculties are like rhinoceros horns, there are three in total. Among them, the time to manifest one's own enlightenment is when the accumulation of merit is small, below the path of seeing, one accumulates merit for about twenty kalpas and then enters one's own enlightenment. The word "nas" is a restrictive aggregate word, so those who accumulate great merit need about fifty kalpas, and those like rhinoceros horns need to accumulate merit for a hundred kalpas, and in the next life they will achieve their own enlightenment. The enlightenment of the Pratyekabuddha is also one-sidedly peaceful. (152) Thirdly, from sentient beings, three countless. It is said that the Paramita vehicle is one who has the mind of aspiration and the mind of engagement, which benefit all sentient beings, and the wisdom that realizes the two selflessnesses that do not abide in the extremes of existence and peace. By practicing the six Paramitas on the path, one is said to attain enlightenment in three countless kalpas. It is only out of compassion that he remains countless for the sake of sentient beings, but it is not so for the accomplishment of his own benefit, but rather the aspect of miraculous power.