Chinese
从珍宝堆积中，三时无时之差别中， 无间无隙如细丝般，无始无中亦无终， 时间数量本已尽，从平等大音中， 于无定之显现中，分别念于自无分， 自性圆满大之义，诸义皆入智慧中。 无显现无处之念头，不遮自地即解脱， 未曾迷乱之无明根，未经观察本已断。 于何处此等谁未觉？粗大之诸元素亦， 初始之时即自清，无有众生之所住，自灭故， 自之身体本无有，无有先后于此亦知。 此等无时亦有时，一与二及六三者， 无显现显现亦半显，于不显现之自声中， 持地超地本即是，本来自在谁未觉？ 本无可行之路，此道本已甚近， 此亦本在自心中，往昔未见自明昧。 无住禅定之见解，无有修持本自在， 此亦何人往昔未识？我与执着之耽著境， 初始之时即法性，此等自明自显现， 本自显现往昔未识。 我执束缚之五烦恼，本自于觉性中显现， 俱生而住未见面，地水火风四大种， 本自是自之身体，谁未见者眼真盲。 又，甚深汇集之口诀精，无有间断自声响， 何人未闻此，耳根无有耶？ 自住虚空与觉性香，无有分离之时自运转， 未曾觉受鼻已塞耶？三精口诀一摄要， 本自身心即精要，此未曾受舌已断耶？ 显现自净颜色饰，与自之身无有离， 如身与影般，无有昼夜而安住， 谁亦未触身僵耶？痛苦压迫安乐法， 无有言说自安住，谁未识者智真昧。 轮回习气亦重叠，本自安住于法身， 何人未见慈悲处？根识我执境显现， 忆念思虑动摇诸。
English
From the accumulation of precious jewels, from the distinction of the three times and timelessness, Without interval or gap, like a fine thread, without beginning, middle, or end, The count of time is inherently exhausted. From the sound of great equality, Even in the appearance of uncertainty, conceptual thoughts have no part in themselves. The meaning of the Great Perfection of inherent nature, all meanings are contained within the mind. Even thoughts that are invisible and without object, are not severed but settle in their own place. The root of ignorance, which has never been deluded, is not examined but is inherently cut off. In what place, who has not perceived all of this? Even all of these coarse elements, From the very beginning, are inherently clear. Since there is no place for beings to go, they are self-gone, One's own body is inherently non-existent. Without before or after, one also knows this here. All of this is both timeless and timely. With one, two, and six threes, Non-appearance, appearance, and also half-appearance, even in the self-sound that makes non-appearance, The earth-holder, beyond the earth, is inherently present. Who has not perceived this? This path, which is inherently impossible to traverse, is inherently very close. This too is inherently present within oneself. One has not seen it before, because one's own awareness is dull. The view of non-abiding contemplation is inherently present without meditation. Who has not known this before? The object of attachment to self and grasping, From the very beginning, is the nature of reality. All of this is self-aware and self-appearing. Inherently appearing, but not known before. The five afflictions bound by self-grasping, inherently arise as awareness itself. Dwelling together, but not meeting face to face. The four elements of earth, water, fire, and wind, Are inherently one's own body. Whose eyes are so dull that they have not seen this? Again, the essence of the secret, condensed instructions, resounds without interruption. Who has not heard this? Does one not have the faculty of hearing? The scent of one's own abiding space and awareness, revolves without separation. If one has not felt it, is one's nose blocked? The essence of the three treasures, the quintessence of one instruction, Body and mind are inherently the essence. If one has not experienced this, is one's tongue cut off? The appearance is self-pure, the ornaments of color, inseparable from one's own body. Like body and shadow, dwelling without day or night. Has anyone not touched it, is their body stiff? The Dharma of happiness that alleviates suffering, Dwells spontaneously without words. Whose mind is so dull that they do not know this? The imprints of samsara are also piled up, inherently dwelling as the Dharmakaya. Who has not seen the place of compassion? From the arising of the objects of sense-consciousness and self-grasping, The various movements of memory and thought.
Tibetan
ས་རྣམས། །ཡེ་ནས་ལོངས་སྐུར་རང་ཤར་བ། །འདི་ཀུན་མ་དྲན་བརྗེད་རེ་ངས། །བྱ་བྱེད་སྤྱོད་པ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་། །སྐྱེ་བོ་ འདུས་པའི་ཅ་ཅོ་ཀུན། །ཡེ་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པར། །སུས་མ་ཤེས་པ་ཡོངས་རེ་རྟུལ། །ཇི་ལྟར་བསམ་དང་དྲན་འགྱུས་པ། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བར་མེད་པར། །རྟག་ཏུ་རང་གི་ཡིད་འཕྲོག་པ། །རྩོལ་མེད་རང་གཞག་སྒོམ་པར་ནི། །ཉམས་སུ་མ་ཆུད་སེམས་རེ་ཡེངས། །སྣོད་བཅུད་ཡོད་ཐོས་སྣང་བ་ནི། །བརྟགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡང་། །གྲོང་ཁྱེར་རྒྱུན་གཅོད་ལྟ་བར་ནི། །ཡེ་ནས་འདུག་པ་མ་མཐོང་བ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་འགགས་སམ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་དང་། རྩལ་དང་རྒྱན་དུ་རང་སྣང་བ་ལས་གཞན་མེད་པར་ཕུགས་ཐག་གི་གནད་ལྟ་བས་བཀྲོལ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་མལ་དུ་དགོངས་པ་རྒྱ་ཡན་ཕྱལ་པས་འགག་བསྡམས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་གང་སྣང་རང་སངས་རྗེན་པའི་སྤྱོད་པར་ཆིངས་བཅིངས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་པུའི་ངང་དུ་འབྲས་བུ་ལ་བཟླ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་དུ་འདུས་ལ། དེ་ཉིད་དཔེ་དོན་རྟགས་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། དོན་འདི་ངེས་པར་རྟོགས་འདོད་ན། །དཔེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བརྟགས། །དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད། །རྟགས་ནི་སེམས་ཉིད་འགག་པ་མེད། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ནམ་མཁའ་ ལྟ་བུའི་དཔེ་ཡིས་མཚོན། །ཅེས་པ་དང་། ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་དེ་དཔེ་ནི། །ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་འབྱུང་གནས་ཏེ། ནམ་མཁའི་ངང་ན་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ལྟར་འཁོར་འདས་སུ་སྣང་བའང་རིག་ངོར་སྣང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྣང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་སེམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་མ་བྱས་པ་ཉིད། ཡང་དེ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་བྱས་གཅིག་མ་བྱས། །ཀུན་བྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་བྱས། །གཅིག་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་བྱ་མི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་དུ་སྟོན་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལུས་སོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། མེད་པ་དང་། ཕྱལ་པ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་དང་། གཅིག་པུ་པ་དང་། གང་ཟག་གི་གནས་
Chinese
地等，本初即自显为报身，我却全然忘记这些。所有作为、行为、举止、勤作和修行，以及众生 聚集的喧嚣，原本都是化身，谁不明白这一点，真是愚钝至极。无论如何思虑和回忆，都如流水般无间断，总是吸引着自己的心。对于无勤任运的禅修，却未能领悟，心神散乱。所见所闻的外器内情，即使经过观察也发现没有自性。对于像断绝城市延续般的见解，从未见过它原本的安住状态，难道是诸根的门关闭了吗？ 总而言之，将轮回涅槃的一切法都视为自生智慧的嬉戏、力量和庄严，除此之外别无他物，这是通过根本要诀的观察而解脱的。在自生智慧的自性中，任由意念驰骋，从而断绝了束缚。在自生智慧中自然成就，因此一切显现都束缚于当下解脱的赤裸行持。由于不是自生智慧之外的他物，因此在自然成就的唯一状态中反复思量果位。所有这些分别言说，最终都汇集于自生智慧的境界中。现在用比喻、意义和证相这三者来确定它。《普作续》中说：如果想确定地理解这个意义，就应以虚空为比喻来观察。意义是法性无生，证相是心性无灭。对于如虚空般的法性，用如虚空般的比喻来表示。又说：一切法都是菩提心，它的比喻是，一切比喻都如虚空般的自性，菩提心的意义也是如此。这是所有法的体性或生处，就像虚空之中显现器情世界一样，显现为轮回涅槃也只是在觉性面前显现，并非其他。一切法都是菩提心，即使用心识造作、用心识分别，菩提心本身也是任何事物都无法造作的。又说：菩提心造作一切，却不造作一物。一切造作都是菩提心本身的自性所为，对于不造作一物，则无需任何作为。如是，将一切法都安立于自生智慧的境界中，这就是金刚身。现在详细阐述分支，即无有、任运、自然成就、唯一和补特伽罗的处所。
English
Lands, etc., from the very beginning, self-arise as the Sambhogakaya. I have completely forgotten all of this. All actions, behaviors, conduct, diligence, and practices, and the clamor of the assembled beings, are originally the Nirmanakaya. Whoever does not understand this is utterly dull. However one thinks and remembers, it is like an uninterrupted stream, always captivating one's mind. But one has not comprehended the effortless, self-settled meditation, and the mind is distracted. The appearances of the outer world and inner beings, even when examined, are found to be without inherent existence. As for the view of cutting off the continuity of the city, one has never seen its original abiding state. Are the doors of the senses blocked? In short, all phenomena of samsara and nirvana are the play of self-arisen wisdom, and nothing other than the self-appearing power and adornment. This is liberated by viewing the crucial point of the ultimate. In the self-nature of self-arisen wisdom, thoughts are allowed to roam freely, thereby severing the bonds. In self-arisen wisdom, everything is spontaneously accomplished, therefore all appearances are bound to the naked conduct of self-liberation. Since it is not other than self-arisen wisdom, one contemplates the fruition in the sole state of spontaneous accomplishment. Although all these are spoken of separately, they ultimately converge in the state of self-arisen wisdom. Now, this is established by the three: example, meaning, and sign. The All-Creating Tantra says: If you wish to ascertain this meaning, contemplate the example as being like space. The meaning is that the nature of phenomena is unborn, and the sign is that the nature of mind is unceasing. For the nature of phenomena that is like space, it is illustrated by the example that is like space. It also says: All phenomena are Bodhicitta, its example is, all examples are like the nature of space, the meaning of Bodhicitta is also the same. This is the essence or source of all phenomena. Just as the outer world and inner beings appear within space, the appearances of samsara and nirvana are also nothing other than appearances in the face of awareness. All phenomena are Bodhicitta, even if made by mind and examined by mind, Bodhicitta itself is unmade by anything. Again, it says: Bodhicitta makes all, but makes not one. All making is done by the very nature of Bodhicitta, for not making one, there is no need for any action. Thus, establishing all phenomena in the state of self-arisen wisdom is the Vajra Body. Now, to explain the branches in detail: absence, freedom, spontaneous accomplishment, oneness, and the abode of the individual.