Tibetan
་མ་ རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ནི། །གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་སྤྱོད། །དཔེར་ན་གཅན་གཟན་སེང་གེ་ཡིས། །སྡེར་ཆགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་བཞིན། །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲ་ཞིང་ཐེག་དམན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲས་ནས་རང་གི་དོན་ལ་འཇོག །རྫོགས་ཆེན་ཡུལ་ལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གཞི་ལ་བཟང་དང་ངན་པ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ལམ་ལ་ཉེ་དང་རིང་བ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་སྐུ་ལ་ཡིན་དང་མ་ཡིན་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གསུང་ལ་བསྒྱུར་དང་མ་བསྒྱུར་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཐུགས་ལ་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་དབྱིངས་ལ་ཟད་དང་སྟོངས་པ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གནས་ལ་མཐོ་དང་དམའ་བ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དང་མི་སྤྱོད་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རྩལ་ལ་རྫོགས་དང་མ་རྫོགས་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རོལ་པ་ཤར་དང་མ་ཤར་མེད། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་མཐོ་དང་མི་མཐོ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཡེ་ཤེས་གསང་ཆེན་ཀུན་ལ་རོལ། །རྫོགས་ཆེན་མཐའ་ལ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱལ་པོའི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གནས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད་པ་རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་སྤྱོད། །གསལ་འགྲིབ་འཛིན་རྟོག་མེད་པ་རང་སྣང་བདེ་བའི་ཤུགས། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་དེ་བཞིན་གནས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། ། དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་བྱུང་གཤིས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ལ། བཞི་པས་དེའི་ངང་ལ་གོམས་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། འབྲས་བུ་ནི་གཤིས་རང་མལ་དུ་བསྟན་པ་དང་པོའི་གཞི་ལས་བརྟན་པ་ཐོབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རྫོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། འདི་ལ་མ་རྫོགས་གང་ཡང་མེད། །གཅིག་རྫོགས་གཉིས་རྫོགས་ཀུན་རྫོགས་པས། །བྱ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བདེ། །གཅིག་རྫོགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་རྫོགས། །གཉིས་རྫོགས་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པར་རྫོགས། །ཀུན་རྫོགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་རྫོགས། །གཅིག་ལ་རྫོགས་པའི་ལུང་འདི་ཡིས། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་འདི་ལ་གནས། །ཀུན་རྫོགས་པ་ཡི་དོན་འདི་ཡིས། །ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད། །བྱ་མེད་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །ལུས་འདི་གང་ཟག་ལྷ་མི་ཡང་། །དགོངས་པ་ཆོས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འདི་ཡིས་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་མི་བྱེད་བདེ་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་འཕྲོ་གཞི་འདི་ཉིད་ཕྱག་གི་གནས་སུ་བསྟན་ཏེ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡི། །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། ཆོས་རྣམས་ རང་བཞིན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཀློང་། །ལྟ་བའི་ཡང་རྩེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། །གང་དང་མི་འདྲ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་དོན། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་བཞིན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པའི་ཀློང་ནི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་མེད་པས་དཔེར་མཚོན་པའི་ཡུལ་ལས་ཀྱང་འདས་པ་ཉིད། བླ་མ་དམ་པའི་དྲིན་གྱིས་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཕྱི་རབས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཉིད་ཐེག་པ་འོག་མས་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་འདིར་བསྟན་པས་གོལ་སྒྲིབ་མ་སྤངས་ལ་མི་གནས་པར་དག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་སྐུ་གསུམ་ཐུག་འཕྲད་ལས། སྐྱེ་འཇིག་མཐའ་མེད་བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་ངང་། །གསེར་གླིང་ལྟ་བུ་དབྱེ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང་། །ཕྱི་ནང་མེད་པས་ཤར་ལ་ནུབ་པ་མེད། །མཐའ་ཡི་མུན་སེལ་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་མཐའ་བཞི་མ་སྤངས་ཀྱང་། །མཐའ་བཞིས་མ་རེག་གོལ་ས་ཤུགས་ལ་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ལ། །རྩོལ་བ་མེད་པའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱང་། །འཁོར་འདས་མིང་ཙམ་རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་བརྟག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དོན་འདི་དག་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་གནས་བརྩམ་པ་ལས་དབང་པོ་ཡང་རབ་རྣམས་ཇི་ བཞིན་པར་གྲོལ་བའི་ཕན་པ་ལ་བསམས་ཏེ། ཁས་བླངས་པ་བཞིན་མི་འགྱུར་བས་རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དོན་དུ་བསྟན་ཏེ། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་དུ། གཞན་དོན་བརྩེ་བ་ཅན་རྣམས་སྲོག་ཕྱིར་ཡང་། །རང་གི་ནུས་པ་ལྷོད་པར་མི་བྱེད་དེ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁུར་ཅིག་ཁུར་བ་དག །ཉམ་ངའི་གནས་སུ་ནམ་ཡང་འདོར་མི་བྱེད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདིས་ནི་དགོས་འགྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་ཡང་བསྟན་ཏེ། བསམ་བརྗོད་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་བསྟན་བཅོས་འདིའི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པས་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་དགོས་པའོ། །རྟོགས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གཤིས་ཡིན་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་
Chinese
玛 大圆满阿底是，不落于任何一方，行于自生智慧之义。譬如猛兽狮子，以爪牙威压制服。大圆满自语，威压下乘。大圆满自语后，安住于自身之义。大圆满境中，无有佛与众生。大圆满基中，无有善与恶。大圆满道中，无有近与远。大圆满果中，无有得与未得。大圆满身中，无有是与非。大圆满语中，无有转与未转。大圆满意中，无有事物相状。大圆满界中，无有尽与空。大圆满处中，无有高与低。大圆满法中，无有行与不行。大圆满力中，无有圆满与未圆满。大圆满嬉戏中，无有显现与未显现。大圆满义中，无有修与不修。大圆满觉性中，无有高与不高。大圆满智慧，于一切大秘密中嬉戏。大圆满边际，无有可指此者。大圆满义中，无有言词文字。大圆满王之见，如是安住。无有言词文字，行于大圆满之义。无有明暗执着分别，自显安乐之力。大圆满义中，无有如是安住。 如是说。 其中，前三句显示自生之性之体性，第四句显示于彼状态中串习之方式，果是于性自处显示，与最初之基相比，仅是获得稳固之差别，此外别无其他。一切法于觉性菩提心中圆满显示，如《普作王》所说：“于此无有未圆满者，一圆满二圆满一切圆满故，事业圆满而安乐。一圆满圆满于菩提心，二圆满圆满于心所作，一切圆满圆满而圆满。以此一圆满之教证，佛之意在于此安住，以此一切圆满之义，一切皆圆满。无为于此何所住，此身之人天亦，意为法性佛，以此利益众生后，不勤作安乐住。”如是说。心性自生之智慧轮涅槃之
English
Ma The Great Perfection Ati, does not fall to any side, but acts in the meaning of self-born wisdom. For example, a ferocious lion subdues with its claws. The Great Perfection speaks its own language, subduing the lesser vehicles. Having spoken its own language, the Great Perfection abides in its own meaning. In the realm of the Great Perfection, there are no Buddhas or sentient beings. In the ground of the Great Perfection, there is no good or bad. In the path of the Great Perfection, there is no near or far. In the fruit of the Great Perfection, there is no attainment or non-attainment. In the body of the Great Perfection, there is no yes or no. In the speech of the Great Perfection, there is no transformation or non-transformation. In the mind of the Great Perfection, there are no objects or characteristics. In the space of the Great Perfection, there is no exhaustion or emptiness. In the place of the Great Perfection, there is no high or low. In the Dharma of the Great Perfection, there is no practice or non-practice. In the power of the Great Perfection, there is no completion or non-completion. In the play of the Great Perfection, there is no arising or non-arising. In the meaning of the Great Perfection, there is no meditation or non-meditation. In the awareness of the Great Perfection, there is no high or non-high. The wisdom of the Great Perfection plays in all great secrets. In the boundary of the Great Perfection, there is nothing that can be pointed out as "this." In the meaning of the Great Perfection, there are no words or letters. The view of the Great Perfection King abides as it is. Without words or letters, it acts in the meaning of the Great Perfection. Without clarity, obscurity, grasping, or conceptualization, it is the force of self-appearing bliss. In the meaning of the Great Perfection, there is no such abiding. Thus it is said. Therein, the first three lines show the nature of self-born nature, and the fourth shows the way to familiarize oneself with that state. The fruit is shown in the nature's own place, and it is only different from the original base in that it has gained stability, and there is nothing else. All dharmas are shown to be complete in the mind of awareness and enlightenment, as it says in the Kunje Gyalpo: "In this, there is nothing incomplete. Because one is complete, two are complete, all are complete, activities are perfectly happy. One completion is complete in the mind of enlightenment, two completions are complete in what the mind has done, all completions are complete and perfect. With this scripture of one completion, the Buddha's intention abides in this. With this meaning of all completions, everything is perfectly complete. Whatever abides in this non-action, this body, whether human or divine, is the intention, the Dharma nature, the Buddha. Having benefited sentient beings with this, one abides in ease without effort or accomplishment." Thus it is said. The wisdom of the self-born nature of mind, samsara and nirvana,
Chinese
将此余绪置于顶礼之处，如《多哈藏》所说：心性一者乃万物之种子，于彼有轮回与寂灭之流转，能赐予所欲之果，顶礼如意宝般之心。如是。立誓造论：诸法自性不可言说之界，见之顶峰大圆满，与何者皆不相同，超越一切之义，我如实证悟般宣说，请谛听。其中，法性乃超离思言之界，即觉性菩提心大圆满，因无事物与相状，亦超越譬喻之境。以殊胜上师之恩德，善为了悟之义，为后世之利益而宣说，如是承诺。此乃宣说超越因果勤作之心性，为下乘所未悟者，故不舍迷乱垢染，亦不住而清净，宣说一切法唯是名言。如大导师噶饶多吉所著《三身相遇》云：生灭无边离作大界中，如金洲般无有分别之界，内外皆无故，无有东升西落，遣除边际黑暗之根本菩提心，菩提心虽未舍四边，然四边不触及，迷途自消融，于无悬崖之菩提心性中，虽无勤作然三身任运成，轮回涅槃唯名言，因果各异观。如是说。思及以宣说此等意义之语词造论，能令上根者如实解脱之利益，故如所承诺般不改变，为令著作圆满之义而宣说。如《八千颂大释》中：为利他所爱者，纵为性命亦不放松自己之能力，殊胜丈夫所荷之重担，于危难之处亦永不舍弃。如是说。此亦显示所需之四支，即超离思言因果之觉性菩提心，乃此论之所诠。以此宣说，令上根者如是证悟，乃所需。如实证悟般修持，令安住于本性之地，乃所需之所需。
English
This continuation is placed in a position of reverence, as stated in the Dohakosha: The nature of mind alone is the seed of all things; In it, there is the flow of samsara and nirvana; It bestows the fruits of desires; I prostrate to the mind that is like a wish-fulfilling jewel. Thus it is. The vow to compose is: All dharmas are a realm beyond expression; The supreme view is the Great Perfection; It is unlike anything else, the meaning that transcends all; As I have realized it, I will explain, listen! Therein, the nature of reality is the realm beyond thought and expression, which is the Great Perfection of Rigpa, Bodhicitta. Because it is without things and characteristics, it also transcends the realm of examples. By the kindness of the holy lama, the meaning that is well realized will be taught for the benefit of future generations, so it is promised. This is because the nature of mind that transcends cause, effect, effort, and accomplishment, which is not realized by the lower vehicles, is taught here, so that delusion and obscuration are not abandoned, but purified without abiding. It is taught that all dharmas are realized as mere names. As the great teacher Garab Dorje said in the Meeting of the Three Kayas: In the great expanse free from activity, without beginning or end of birth and death; Like a golden island, a realm without distinction; Because there is no inside or outside, there is no rising in the east and setting in the west; The root of dispelling the darkness of the extremes is Bodhicitta; Although the four extremes are not abandoned in Bodhicitta; The four extremes do not touch it, and the ground of error is spontaneously cut; In the nature of Bodhicitta without a precipice; Although the three kayas are spontaneously perfect without effort; Samsara and nirvana are mere names, and cause and effect are examined as different. Thus it is said. Thinking of the benefit of composing a treatise with words that show these meanings, so that those with the highest faculties are liberated as they are, it is taught for the sake of completing the composition without changing as promised. As in the Great Commentary on the Eight Thousand: Those who cherish the benefit of others do not relax their own abilities even for the sake of their lives; Noble beings, once they have taken up a burden, never abandon it in a place of distress. Thus it is said. This also shows the four branches of the purpose commentary, namely, the Rigpa Bodhicitta that transcends thought, expression, cause, and effect is the subject matter of this treatise. By teaching it, the purpose is that those with the highest faculties realize it as such. Practicing as realized, so that one arrives at the ground of one's own nature, is the purpose of the purpose.