Tibetan
བའི་ཆོས་བྱས་ཀྱང་བཟང་འཁོར་ལྷ་མིའི་ལུས་དང་བདེ་བ་ཙམ་ཐོབ་ནས་སླར་ཟད་དེ་འཁོར་ལ། མི་དགེ་བ་ངན་སོང་གསུམ་སྡུག་བསྔལ་དུ་སྨིན་ནས་ཕྱི་ཕྱིར་འཁོར་བར་འཁོར་ཏེ་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིན་པོའི་སེམས་ལ་གཟེད་བསྐུར་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་འདའ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་གཡོ་མཉམ་པར་གནས་པའི་སྨན་ཆེན་མ་བྱས་ན། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་དེས་ཉོན་མོངས་ཟིན་པར་འགྱུར། །གཏན་དུ་འཁོར་ཞིང་རྡུལ་བྲལ་ཞི་བ་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བྱར་མེད་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པར་བཅིང་བ་ནི། །གང་ལ་དགེ་དང་མི་དགེ་རྒྱུན་ཆད་དེ། །ཆོས་ཉིད་ངང་ལས་འདུ་འབྲལ་གཉིས་མེད་ན། །དེ་ནི་གསང་ཆེན་ངེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། །འབད་རྩོལ་མེད་པས་གདོད་མའི་ས་ལ་ཕྱིན། །ཡེ་གཞག་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཟིན། །དགེ་སྡིག་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རིག་པ་སྟོང་གསལ་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་ཟིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱར་མེད་ཀ་དག་གི་རང་མལ་དུ་གནས་པ་ཉིད། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །མ་རྩོལ་བཞག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ ལ་སུས་ཀྱང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་དེ་ལ་གནས། །ཞེས་སོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་སྣང་བའི་དུས་རྙེད་ནས། །སྒྲོ་བཏགས་མིང་དོན་འཛིན་པའི་བརྡ་ཆད་དང་། །བཟང་ངན་སྤང་བླང་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་རྣམས། །ཆོས་མེད་བྱར་མེད་མཁའ་ལྟར་སུས་ཤེས་པ། །མེད་པའི་ཆོས་སུ་ཆོས་ཀུན་བཅིངས་པ་ཡིན། །རིག་པའི་རང་སྣང་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་སྣང་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་དུས་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བཅིངས་ཏེ། ཆུ་ཟླར་སྣང་དུས་ནས་ཟླ་བར་གྲུབ་མ་མྱོང་དུས་བཅིངས་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པའང་སྟོང་གསལ་ཟང་ཐལ་ཡེ་སྟོང་ནམ་མཁའ་ལྟར་བཅིངས་པས་མ་བཅོས་པའི་ངང་མ་བསླད་པའི་དྭངས་མ་བསྒོམ་པའི་རང་གསལ་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རང་སེམས་གྲུབ་འདོད་ན། །འདོད་པ་མེད་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་མི་བྱེད། །བླང་དོར་མེད་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་ངང་གིས་གནས། །སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གྲུབ། །ཇི་བ
Chinese
即使行持善法，也只能获得善趣天人和人道的身体和安乐，最终耗尽而轮回。不行善业，则将在三恶道成熟为痛苦，从而一次又一次地轮回，没有解脱的机会。琼钦中说：将信任托付于聪慧的心，不会超出三界。又如《普作王续》中说：如果没有修持不动摇、平等安住的大药，那么通往高处的因，也会被烦恼所束缚，永远轮回，无法获得无尘的寂静。束缚于无为法身之见，即是对任何事物，善与非善的相续都已断绝，法性之中，没有聚合与分离，这就是大秘密的决定瑜伽，因为没有勤作，所以到达原始之地，获得了本有法身国王的宫殿。不作任何善恶，而是安住于觉性空明如虚空般清净的状态中，不动的瑜伽士，被称为获得了法身国王的宫殿，即是安住于无为本初清净的自性之中。《珍宝积聚经》中说：这个没有根基的法性，不勤作而安住，真是太神奇了。又如《普作王续》中说：如何显现，就那样安住于真如之中，不要让任何人去改变它。在那不造作、平等的国王那里，安住着无分别法身的见解。总结要义：因此，在获得诸法显现之时，对于虚构的名称和意义的执着，以及好坏取舍、因果作为等等，谁能像虚空一样了知无有诸法、无有作为，那就是将一切法都束缚于无有之法中。觉性的自显，显有、轮回、涅槃、基、道、果，显现、言说和思虑的一切，都在显现之时，束缚于从未存在过的状态中，就像水中的月亮在显现之时，就被束缚于从未成为月亮的状态中一样。觉性也以空明、通透、本初空性如虚空般束缚，从而了知不造作的状态、不掺杂的清净，是修行的自明。如《普作王续》中说： 唉！大菩萨，如果想要成就自心，因为没有希求才能成就的缘故，不住于无分别的平等性中，自性安住于没有取舍的境地，自然安住于没有动摇的状态中，心是如实存在的本体，一切诸法都如是成就，如是
English
Even if virtuous deeds are performed, one only obtains the bodies and happiness of gods and humans in good realms, and eventually exhausts them and revolves in samsara. If non-virtuous deeds are done, they ripen into suffering in the three lower realms, and one revolves in samsara again and again, with no opportunity for liberation. The Kyungchen says: "Entrusting trust to the clever mind does not go beyond the three realms." And the Kunjed says: "If you do not practice the great medicine of unwavering equanimity, then the cause of going to higher realms will be seized by afflictions, and you will revolve forever and never find peace free from dust." Binding to the intention of the Dharmakaya, which is free from action, is when the continuum of virtue and non-virtue ceases, and in the nature of reality, there is no coming together or separation. That is the yoga of the great secret of certainty, and because there is no effort, one goes to the primordial ground and attains the palace of the primordial Dharmakaya king. Without doing any good or bad, the yogi who abides in the state of awareness, empty and clear like the sky, is said to have attained the palace of the Dharmakaya king, which is to abide in the self-abiding state of primordial purity. The Heap of Jewels says: "This nature of reality without a basis, to rest without effort is wonderful." And the Kunjed says: "As it appears, so it is one in suchness. Do not let anyone alter this. In that unmade, equal king, abides the intention of the non-conceptual Dharmakaya." Gathering the meaning: Therefore, when the appearance of phenomena is found, the conventions of clinging to fabricated names and meanings, and the actions of accepting and rejecting good and bad, cause and effect, whoever knows that there are no phenomena and no actions like the sky, binds all phenomena into the non-existent dharma. The self-appearance of awareness, existence, samsara, nirvana, ground, path, and fruit, all appearances, words, and thoughts, are bound in the moment of appearance as never having existed. Just as the moon in water is bound in the moment of appearance as never having become the moon. Awareness is also bound as empty, clear, transparent, primordially empty, like the sky, so that the unmade state, the unadulterated clarity, is known as the self-illumination of meditation. As the Kunjed says: "Alas! Great Bodhisattva, if you wish to accomplish your own mind, because it is accomplished without desire, do not abide in non-conceptual equanimity. The self abides in a place without acceptance or rejection. It naturally abides in a state without movement. The mind is the essence of what is as it is, and all phenomena are accomplished in suchness, as it is."
Tibetan
ཞིན་པ་ལས་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབས་ཤིག །བཙལ་ན་རྒྱལ་བས་དབྱིངས་ནས་རྙེད་མི་འགྱུར། །སྔར་བྱས་ཟིན་པས་ད་ནི་བྱེད་མི་དགོས། །སྔར་གྲུབ་ཟིན་པས་ད་ནི་སྒྲུབ་མི་དགོས། །མི་རྟོག་ཅིར་མི་ དགོངས་ལ་མཉམ་པར་ཞོག །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོནཅིག །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོམ་མ་མྱོང་། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟ་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་བྱོན་པ་དང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ངེས་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་བཅས་པ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ལས། དང་པོར་མཐར་འཛིན་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། མེད་པར་ལ་བཟླ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ནི། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་སོ་ཅོག་རྣམས་ལ། །རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་མེད་པའི་ཆོས་ལས་འདས། །ཡོད་མེད་མེད་པས་གཉིས་ཀའི་ཆོས་ལས་འདས། །གཉིས་ཞེས་མེད་པས་གཉིས་མིན་ཆོས་ལས་འདས། །ཡིན་མིན་མེད་པས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལ། །འདི་ཞེས་མི་མཚོན་བསམ་བརྗོད་ཀུན་ལས་འདས། །རིག་པ་དང་དེའི་ངང་ན་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ངེས་པས་ཡོད་པ་ལས་འདས། སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པས་མེད་པ་ལས་འདས། ཡོད་མེད་གཉིས་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་ཡིན་ལས་འདས། གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ཏེ། གང་སྣང་ཅི་ཤར་དུས་ཉིད་ནས་མཐའ་བཞི་རང་སངས་ཀྱི་དགོངས་པར་གནས་པ་ཉིད། རིག་པ་རང་གྲོལ་ལས། མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་རང་སངས་ཉིད། །ཅེས་པ་དང་། རིག་པ་རང་ཤར་ལས། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །མེད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ལ། །ཡོད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྟོགས་ལྡན་ཡིད་ལ་དྲན་པ་མེད། །རིག་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་མེད། །སྣང་བའི་རང་བཞིན་འགག་པ་མེད། །རིག་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད། །རིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་བཅོས་པ། །ཞེས་སོ། །མཚན་འཛིན་སྙིང་རྗེའི་གནས་སུ་ལ་བཟླ་བས་འཛིན་ཞེན་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་དག་པ་ལ། །བླང་དོར་མེད་པ་དོན་གྱི་བྱིས་པ་རྣམས། །རང་རང་ལྟ་ལ་ཆགས་པས་རྟག་ཏུ་བཅིངས། །འདུ་ཤེས་མཚན་མར་འཛིན་པས་ཉོན་རེ་མོངས། །མེད་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ཨེ་རེ་འཁྲུལ། །ཕྱོགས་མེད་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པས་ཐང་རེ་ཆད། །རྟག་ཏུ་འཁོར་བར་འཁྱ
Chinese
不要从新造作，不要在自性之外寻求。如果寻找，诸佛也不会从法界中找到。因为以前已经做完，所以现在不需要做。因为以前已经成就，所以现在不需要成就。不要分别，不要思虑，安住于平等舍。 喂，大菩萨请听。过去逝去的诸佛们，也没有在自己的心之外寻找法。不曾对如是性作任何改变，不曾修习分别的禅定。自心以无分别而成就。现在安住和未来出现的，也将以无分别的平等性而成就。如是说。 现在，从以无有定解之智来确定一切法无自性开始进行修习。首先，进行无有边执的修习。 无有修习之义的精髓是： 显现世间轮回涅槃一切诸法，无有自性，超越有之法。显现不灭，超越无之法。由于无有有无，超越二者之法。由于无有二，超越非二之法。由于非是与非非是，对于意义的精髓，无法用“此”来表示，超越一切思与言。 觉性和其境中显现的一切法，以自性确定而超越有。显现不灭，超越无。由于有无二者不成立，超越是二。由于非二也不存在，超越其名言。无论显现什么，出现什么，当下即安住于四边自解脱的见解中。 觉性自解脱中说： 四边的垢染自解脱。 如是说。 觉性自显现中说： 如水上运行的海市蜃楼，非是有，亦非是无。因为超越有无二者，证悟者心中没有忆念。觉性的体性无生，显现的自性无灭，觉性的特征无实，觉性的果无造作。 如是说。 在执着相的对境中修习慈悲，以此显示超越执着。 如此，法性本初清净，无有取舍，对于意义的孩童们，由于执着各自的见解而恒常被束缚。由于执着概念之相而倍受烦恼。由于执着无为我而倍感迷惑。由于执着无有方所为方所而倍感疲惫。恒常在轮回中漂
English
Do not fabricate anew. Do not seek outside of your own nature. If you seek, even the Buddhas will not find it in the expanse. Because it has already been done, there is no need to do it now. Because it has already been accomplished, there is no need to accomplish it now. Do not discriminate, do not contemplate, rest in equanimity. O great bodhisattva, listen! Even the Buddhas of the past did not seek the Dharma outside of their own minds. They never altered the suchness. They never meditated on conceptual samadhi. One's own mind is accomplished through non-discrimination. Those who are present now and those who will come in the future will also be accomplished through non-discriminating equanimity. Thus it is said. Now, from the practice of establishing all phenomena as devoid of inherent existence with the wisdom of certainty, begin with the practice of non-attachment to extremes. The essence of the meaning of practicing non-existence is: All phenomena of samsara and nirvana, without inherent existence, transcend the phenomena of existence. Appearance is unceasing, transcending the phenomena of non-existence. Because there is neither existence nor non-existence, it transcends both phenomena. Because there is no "two," it transcends the phenomena of non-duality. Because there is neither "is" nor "is not," for the essence of meaning, it cannot be indicated as "this," transcending all thought and expression. Awareness and all phenomena that appear within it are certain to be without inherent existence, thus transcending existence. Appearance is unceasing, thus transcending non-existence. Because existence and non-existence are not established, it transcends being two. Because non-duality also does not exist, it transcends its designation. Whatever appears, whatever arises, from the very beginning, it abides in the view of self-liberation of the four extremes. From Awareness Self-Liberation: The stains of the four extremes are self-liberated. Thus it is said. From Awareness Self-Arising: Like a mirage moving on water, it is not non-existent, nor is it existent. Because it transcends both existence and non-existence, the realized one has no memory in mind. The essence of awareness is unborn, the nature of appearance is unceasing, the characteristic of awareness is without substance, the fruit of awareness is unconditioned. Thus it is said. Practicing compassion in the place of clinging to characteristics shows transcendence of clinging. Thus, the nature of reality is primordially pure, without acceptance or rejection, the children of meaning are constantly bound by clinging to their own views. They are greatly afflicted by clinging to conceptual signs. They are greatly confused by clinging to non-existence as self. They are greatly exhausted by clinging to the directionless as a direction. They constantly wander in samsara.