Tibetan
་དུ་རང་བྱུང་། སྙིང་པོ་སྲ་བའི་སྣང་བ་ལ་དབང་དུས་གཅིག་ལ་ཐོབ་ནས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངའ་བདག་ཅེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་ཆིངས་བསྟན་པ་ནི། འཁོར་བ་མིང་ཙམ་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས། །དགེ་སྡིག་ཕན་གནོད་མེད་དེ་སྟོང་པའི་ངང་། །ཐར་པ་མིང་ཙམ་མྱ་ངན་འདས་མེད་དེ། །རང་བཞིན་རྣམ་བཅུས་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། །གཤིས་རིག་པའི་དོན་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་མེད་པ་ལ། དྲང་དོན་གྱི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོད་པར་སྟོན་ཅིང་འཛིན་པ་རྣམས་ནམ་ཡང་མི་ཐར་ལ། ཀུན་ནས་རྨོངས་པའི་དྲི་མས་བསྒྲིབ་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གདོད་ནས་བྱས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །དྲན་རྟོག་བློ་ཡི་དོན་དམ་སྙིང་པོ་སྟོན། །ཤེས་རབ་ཚིག་དང་བཅས་པས་རང་བདེན་བསྲུང་། །ཚིག་ལ་མཁས་ཤིང་རྒྱུ་འབྲས་གཙོར་ལེན་པ། །མནར་མེད་དེ་ཉིད་ལས་ནི་གཞན་པ་སུ། །ལུས་ངག་བཅོས་ཤིང་ཡིད་ཀྱིས་བཏགས་འཛིན་པ། །ཆོས་ཉིད་ བདེན་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ། །འདི་ལས་ལྷག་པའི་གཉེན་པོ་གཞན་པ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་མ་བཅོས་འཁོར་འདས་བྱ་བྱེད་ནམ་བྲལ་ན། །རྫོགས་ཆེན་ཉིད་དེ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་བཅུ་ནི། ལྟ་བ། དམ་ཚིག །དབང་། དཀྱིལ་འཁོར། ས། ལམ། འཕྲིན་ལས། ཡེ་ཤེས། འབྲས་བུ། ཆོས་ཉིད་དེ་མེད་པ་བཅུར་རྟོགས་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །འཕྲིན་ལས་རྩོལ་མེད་ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད། །ས་ལ་སྦྱང་མེད་བགྲོད་པའི་ལམ་ཡང་མེད། །ཕྲ་བའི་ཆོས་མེད་གཉིས་མེད་འབྲེལ་པ་མེད། །སེམས་ལ་ངེས་ལུང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་འདས་པས་མན་ངག་ལ་བཟླར་མེད། །རྫོགས་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་པ་དང་། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་རང་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་ལ་རང་གིས་བལྟ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་མེད་ཡུལ་ནི་ང་ཡིས་བསྟན་པ་མེད། །དེས་ན་ལྟ་བ་བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན། །དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །བསྲུངས་པས་མི་ཐུབ་རང་གི་སེམས་མི་ཁེགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས་བསྲུང་དུ་མེད། །འཕྲིན་ལས་རྩོལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱུ་འབྲས
Chinese
之中自然而生。于坚固之觉受，于一刹那获得灌顶后，即会成为名为普贤王如来一切坛城之主宰。如是说。所示超越因果勤作之誓盟是：轮回唯名，因果勤作已超越。善恶利害皆无，乃空性之状态。解脱唯名，无有寂灭。自性以十种方式，无有勤作与修持。本性觉性之义，于无有因果善恶上，若依赖正义之经文而示现并执持为有者，则永不能解脱，因被普遍愚昧之垢染所遮蔽之故。当知于自性大圆满中，已超越因果善恶。如雄鹰云：本初无作之自性心，示现忆念分别心之胜义精华，以具足智慧之语守护自性真理，精通词句且重视因果者，除于无间地狱受苦之外，更有何人？身语造作，以意念执持者，于法性遮蔽真理，对此更有何殊胜之对治？是故若于无作之轮涅，何时远离取舍，则唯是大圆满，除此更有何者？如是说。自性十者是：见、誓盟、灌顶、坛城、地、道、事业、智慧、果、法性，了知此十者皆无，乃大圆满之见。总集经云：菩提心犹如虚空，如虚空般之心性法性，无有见修，无有誓盟可守护，无有勤作之事业，无有遮蔽之智慧，于地无有修习，亦无行道，无有微细之法，无有二取之关联，于心无有决定之经文，无有定解，以已超越增益损减故，于口诀无有重复，乃大圆满菩提心之见。如是说。且勇士，所示无有见可修是：以法之根本非由他处所生故，以于自性无有以自性观待之故，以我未曾示现无有自性之境故，是故说无有见可修。所示无有誓盟可守护是：以守护亦不能胜，不能胜过自心故，以是自生智慧故，无有可守护。所示无有勤作可为是：大圆满因果
English
Naturally arising within. Upon receiving empowerment in the perception of solid essence in a single moment, one will become the master of all mandalas of Samantabhadra. Thus it is said. The instruction on the bond that transcends cause, effect, effort, and accomplishment is as follows: Samsara is merely a name; cause, effect, effort, and accomplishment are transcended. There is no good or evil, benefit or harm; it is the state of emptiness. Liberation is merely a name; there is no nirvana. The ten aspects of self-nature are without effort or accomplishment. The meaning of the nature of awareness is that, in the absence of cause, effect, good, and evil, those who rely on definitive scriptures to demonstrate and cling to their existence will never be liberated, because they are obscured by the stain of universal ignorance. In the Great Perfection of self-nature, one should realize that cause, effect, good, and evil are transcended. As the Great Garuda says: In the mind of self-nature, which has never been created from the beginning, the ultimate essence of memory, thought, and intellect is revealed. With words of wisdom, protect the self-truth. Those who are skilled in words and prioritize cause and effect, who else is there other than those who suffer in the uninterrupted hell? Those who fabricate body and speech and cling to them with the mind, what other antidote is superior to obscuring the truth of dharmata? Therefore, if the uncreated samsara and nirvana are ever free from action and effort, then what else is there other than the Great Perfection itself? Thus it is said. The ten aspects of self-nature are: View, Samaya, Empowerment, Mandala, Ground, Path, Activity, Wisdom, Fruit, and Dharmata. Realizing that these ten are non-existent is the view of the Great Perfection. The All-Creating King says: The mind of enlightenment is like the sky. In the nature of mind, which is like the sky, there is no view to meditate on, no samaya to protect, no activity to exert, no wisdom to obscure, no ground to purify, no path to traverse, no subtle dharma, no dualistic connection, no definitive scripture to ascertain in the mind, no resolution, and no repetition of instructions because it has transcended addition and subtraction. This is the view of the Great Perfection, the mind of enlightenment. Thus it is said. And, O Great Bodhisattva, the teaching that there is no view to meditate on is because the root of dharma does not arise from elsewhere, because there is no self to observe with self, because I have not shown a realm without self. Therefore, it is said that there is no view to meditate on. The teaching that there is no samaya to protect is because protection cannot overcome, it cannot overcome one's own mind, because it is self-arisen wisdom, there is nothing to protect. The teaching that there is no activity to exert is because the Great Perfection is cause and effect.
Tibetan
་ཡེ་ནས་འདས་པའི་ཕྱིར། ། འཕྲིན་ལས་རྒྱུ་ལས་བསྒྲུབས་ནས་འབྲས་བུ་འདོད། །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕྲིན་ལས་རྩོལ་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན། །ལམ་ལ་བགྲོད་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ལ། །བགྲོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་བགྲོད། །སེམས་སུ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་མེད། །དེས་ན་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་ལམ་བགྲོད་མེད། །ས་ལ་སྦྱང་དུ་མེད་ཅེས་བསྟན་པ་ནི། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱངས་པས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཅན། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ས་འདི་ལ། །སྦྱང་བཅོས་བྱས་གྲུབ་ལུང་འདི་ངས་མ་བསྟན། །ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་ཅེས་བསྟན་པ། །ཡུལ་དེ་ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་མ་མཆིས། །ཞེས་སོ། །བྱར་མེད་དོན་གྱི་ཆིངས་སུ་བསྟན་པ་ནི། །ངལ་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་རྩོལ་ཡང་འབད་པ། །བྱིས་པའི་འདག་ཁང་འདྲ་སྟེ་འཇིག་པའི་ཆོས། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་འབད་རྩོལ་ཀུན། །མེད་པའི་ཆིངས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཡེ་ནས་བཅིངས། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོའི་སར་བྱེ་མའི་ཁང་བུ་བརྩིགས་ཤིང་འཇིག་པ་ལྟར། སྐྱེད་ནས་སྟོང་པར་རིམ་གྱིས་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་འཛིན་པས་སྒོ་གསུམ་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་ཐམས་ཅད་གཡོ་རྩོལ་ལས་འདས་པ་བྱར་ མེད་ཆེན་པོར་རྣལ་འབྱོར་པས་བཅིང་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སེམས་ལ་བལྟར་མེད་རྒྱུ་མཚན་སུས་མཐོང་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་བྲལ་དགེ་བས་འདི་ལ་ཅི། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ལ་བྱ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག །ཅེས་པ་དང་། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཆེ་བ་འདོད་ནས་སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བྱེད་པ། །སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བས་ཆེ་བ་དེ་མི་འགྲུབ། །ཆེ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ནས་ཆེ་བ་ཡིན། །བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་འཆོས་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་གང་ཞིག་འཆོས་བྱེད་པ། །རང་གི་རང་བཞིན་བསྐལ་པར་འཕྲད་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །ངག་གིས་འཛབ་དང་སྙིང་པོ་བཟླ་མི་དགོས། །ལག་གིས་འདུ་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་བཅའ་མི་དགོས། །སེམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་འཕྲོ་འདུའི་ལས་མི་བྱེད། །ངང་ལ་གནས་པས་གཡོ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རང་
Chinese
从本来就超越的缘故。 事业从因中修成而想要果，大圆满没有想要果的缘故，事业本来就没有勤作的缘故，事业没有勤作这样显示了。显示说在道上没有行进的是，对于三时佛陀三界有情，行进是行进菩提心之道。心中佛与有情没有二者，因此心对心没有道的行进。显示说在地上没有修治的是，对于法界菩提心之此地，以修治想要解脱是有因果的。对于法界菩提心之此地，修治改造已成，此教言我没有显示。显示说智慧境上没有分别，境那本来就是自生智慧，对于智慧没有智慧的境。如是。显示为无为之义的誓言是，对于劳累之法又勤作又努力，如孩童的泥房一样是坏灭之法。因此因果善恶努力勤作一切，在没有的誓言中诸法本来就束缚。如孩童嬉戏之处堆积沙堡又坏灭一样，从生起后逐渐收摄为空性等等，在世俗中成立的自性于胜义中以没有的执着，三门勤作修持的一切法都和它一样。善恶因果一切超越动摇勤作的，瑜伽士束缚于无为大之中是，如大鹏鸟说：心上没有可看的原因谁也见不到，因此远离罪恶，善对于此有什么用。这样说和，《普作续》中说：法没有可作的缘故，从没有勤作的门进入。以及，哎！大菩萨，想要伟大而修习勤作，以修习勤作不能成就伟大。伟大是自生本来就伟大。如果修习就是修正佛陀的意，哪一个修正佛陀的意，自己的自性于劫中也不会相遇。哎！大菩萨，不要修习心的禅定，不要在智慧境上分别，口中不需要念诵念珠和心咒，手中不需要结作手印，心中不要作自性舒卷之业，安住于本性中无动自然成就，自己。
English
Because it is beyond from the very beginning. Desiring the fruit after accomplishing activities from causes, because Dzogchen has no desire for fruit, because activities are without effort from the very beginning. It is shown that activities are without effort. What is shown as not traversing on the path is that for the Buddhas of the three times and sentient beings of the three realms, traversing is traversing the path of Bodhicitta. In the mind, there is no duality of Buddha and sentient beings, therefore, mind has no path to traverse on mind. What is shown as not purifying on the ground is that on this ground of Dharmadhatu Bodhicitta, desiring liberation through purification is causal. On this ground of Dharmadhatu Bodhicitta, I have not shown this teaching of purification, transformation, and accomplishment. What is shown as not conceptualizing in the realm of wisdom is that realm is self-arisen wisdom from the very beginning. For wisdom, there is no realm of wisdom. Thus it is. What is shown as the bond of the meaning of non-action is that for the tiring Dharma, repeated effort and exertion are like a child's mud house, which is the nature of destruction. Therefore, all efforts of cause and effect, virtue and vice, are bound from the very beginning in the bond of non-existence. Just as building and destroying sandcastles in a child's play, the nature of gradually gathering into emptiness after arising, etc., which is established in conventional truth, all the Dharmas of the three doors' effort and practice are the same as that, with the clinging to non-existence in ultimate truth. All virtue, vice, cause, and effect are bound by the yogi in the great non-action that transcends movement and effort. As the great Garuda said: "No one sees the reason for not looking at the mind. Therefore, what is the use of virtue without sin for this?" And in the Kunje Sutra it says: "Because there is nothing to do with Dharma, enter through the door of no effort." And, O Great Bodhisattva! By desiring greatness and practicing diligently, greatness is not achieved by practicing diligently. Greatness is self-arisen and great from the very beginning. If you meditate, you are correcting the Buddha's intention. Whoever corrects the Buddha's intention will not meet their own nature for an eon. O Great Bodhisattva! Do not meditate on the Samadhi of the mind. Do not conceptualize in the realm of wisdom. There is no need to recite mantras and essences with the mouth. There is no need to make mudras with the hands. The mind does not perform the work of the self-nature's expansion and contraction. By abiding in its own state, it is spontaneously accomplished without movement, oneself.