Tibetan
་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །ཅེས་སོ། །ལུང་འདི་སྔར་ཡང་བསྟན་པས་ཟློས་སོ་སྙམ་ན་སྐབས་ ཀྱིས་མི་ཟློས་ཏེ་དུས་འཁོར་གྱི་འགྲེལ་ཆེན་པདྨ་དཀར་པོར་མཚན་བརྗོད་ཚར་གསུམ་དྲངས་པ་དང་། ཚིག་གསལ་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལུང་ཞིག་རེ་རེའང་དུ་མར་དྲངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། མ་བྱས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་པ་ལས། །མི་རྩོལ་རང་གཞག་ཡངས་པའི་དགོངས་ཤར་བ། །དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མི་འགྱུར་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་བསྡམ་པ་ཡིན། །སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དྲི་མས་ཏེ་དེ་མ་དག་པས་འབད་ཅིང་རྩོལ་བ་ཉིད་འདིར་རིག་པ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་ཕྱམ་གདལ་བས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་བྱེད་ང་ནི་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པས་ཏེ། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས། །ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆོས་ཀུན་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ལས། ཡེ་སྟོང་གདོད་ནས་དག་པར་བཅིང་བ་ནི། །མེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའི་དགོངས་པ་དེས། །མ་ལུས་ཆོས་རྣམས་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། །ནམ་མཁའི་ཆིངས་ཀྱིས་སྣོད་བཅུད་བཅིངས་པ་ལྟར། །རང་སྣང་ཆོས་རྣམས་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་བཅིངས། །ནམ་མཁའི་ངང་གིས་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་བཅིངས་པ་ལྟར་རང་སྣང་གི་ཕྱི་ཡུལ་ལྔ་ནང་ཤར་གྲོལ་གྱི་སེམས་དང་བཅས་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བཅིངས་ལ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་རང་སངས་ཆེན་པོར་ བཅིངས་ཏེ། ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་མ་གཡོས་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་མ་ནོར་བར་སྟོན་པའི་ཚིག་གིས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་བསྟན་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རིགས་དྲུག་གི་འགྲོ་བ་རྣམས་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་ཏེ། འདི་ནི་ངའི་སྣང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཡུལ་ཅན་དུ་མའི་ཀློང་གཅིག་ཏུ་འདྲིལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་དུ་ཐིམ་པའོ། །ཀློང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུར་ངའི་སྣང་བ་རང་ཤར་བས
Chinese
寿命之时无有好坏同住，解脱之时无有好坏同解脱。不平等显现，亦从平等之界显现。不平等住留，亦于平等之界住留。不平等解脱，亦于平等之界解脱。如是。此教言先前已说，若觉重复，然就时机而言并非重复，如时轮之大疏《白莲花》中引用三次《名号赞》，《词句明释》中亦如是多次引用《定解宝王经》之教证。于超越因果处作禁锢者：从不作任运成就之觉性中，不勤作自安广阔之见解生起，乃是超越善恶因果之菩提心，于不变法性之中作禁锢。禅修等乃因果之垢染，以其非清净故需努力勤作，此处觉性已决断无有因果，故不作任何事而坦然舒展。如《普作王》云：普作我乃超越因果者，以超越因果故，超越一切行境。超越一切之法性菩提心，菩提心乃一切法之精华。如是。现在从束缚中作束缚，于本初清净之原始空性中作束缚者：以无有自性虚空之见解，无余诸法皆作束缚，如虚空之束缚束缚器情一般，自显诸法皆束缚于原始大空性中。如虚空之自性束缚显现世间一切器情，同样自显之外境五者与内生起解脱之心识一同束缚于自生之智慧中，彼者束缚于空性自成大光明中，于原始空性离根之状态中未曾动摇，即称之为融入普贤王如来之界中。如《界六法》云：以不谬误宣说自性大圆满之义之语而作定解并开示，一切佛之身语意皆为普贤王如来之自性清净之显现，六道众生皆于三时平等性中开示，此与我之显现无有差别，于众多有境之界中融为一体，是为一切法远离恶劣分别，我即融入离戏普贤王如来之界中。界如海一般，我之显现自生故。
English
In the time of life, there is no good or bad co-existence. In the time of liberation, there is no good or bad co-liberation. Unequal appearances also arise from the realm of equality. Unequal dwelling also dwells in the realm of equality. Unequal liberation also liberates into the realm of equality. Thus it is. If it seems that this teaching has been said before and is repetitive, it is not repetitive in terms of the occasion. For example, the Kalachakra's great commentary, "White Lotus," quotes the "Namasamgiti" three times, and the "Clear Words" also quotes the sutra teachings of the "Samadhiraja Sutra" many times. To confine oneself to transcendence of cause and effect: From the spontaneously accomplished awareness, without effort, the vast understanding arises. The Bodhicitta that transcends good, evil, cause, and effect is confined within the unchanging Dharma nature. Meditation and so on are the impurities of cause and effect. Because they are impure, one must strive and exert effort. Here, awareness has determined that there is no cause and effect, so one does nothing but spreads out openly. As the "All-Creating King" says: The All-Creating I am beyond cause and effect. Because I am beyond cause and effect, I am beyond all realms of activity. The Dharma nature of transcendence is Bodhicitta. Bodhicitta is the essence of all Dharmas. Thus it is. Now, from binding into bonds, binding into the primordial purity of original emptiness: With the understanding of emptiness without inherent existence, all phenomena are bound. Just as the bonds of space bind the environment and beings, all self-appearing phenomena are bound into the great original emptiness. Just as the nature of space binds all environments and beings of existence, similarly, the five external objects of self-appearance, together with the mind of arising and liberation, are bound into self-born wisdom, and that itself is bound into the great self-perfected luminosity of emptiness. Remaining unmoving in the state of original emptiness, free from roots, is called merging into the realm of Samantabhadra. As the Sixth Space says: If one establishes and teaches with words that unerringly explain the meaning of the Great Perfection of Self-Nature, then the body, speech, and mind of all Buddhas are the pure appearance of the nature of Samantabhadra. The beings of the six realms are shown to be equal in the three times. This is said to be indistinguishable from my appearance, merging into one realm of many objects. All phenomena are free from evil thoughts, and I myself dissolve into the realm of non-elaboration, Samantabhadra. The realm is like an ocean, because my appearance arises from itself.
Tibetan
་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀློང་དུ་ཡེ་ནས་རང་འདུས་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཀློང་ཡེ་ནས་རང་མི་གནས་པ་གཅིག་ཏུ་འཁྱིལ་པའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ངའི་སྣང་བ་ནི་མི་སྣང་བའི་སྣང་བ་སྟེ། ཡོད་ཐོས་སྣང་གྲག་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ཅིང་འཇུག་ནུས་པ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་གསང་བའི་ཀློང་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་རང་བྱུང་བའོ། །ངའི་སྣང་བ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་ནས་ཁྱབ་པ་རང་དག་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་ཀློང་ཞེས་བྱ་སྟེ་གསུང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་རང་བྱུང་བའོ། །ངའི་སྣང་བ་ནི་འདི་ལྟར་སྨྲ་བསམ་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རང་ཤར་ནས་དྲན་པ་རང་སྟོང་གི་སྙིང་པོ་འདུས་པའི་ཀློང་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ་ རང་བྱུང་བའོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་གཅིག་ལ་འཁྱིལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་མ་བཅོས་ན། །ནམ་མཁའ་སྤྲིན་གྱིས་མ་བསྒྲིབས་བཞིན། །ཡེ་གདངས་ཡེ་ནས་གསལ་བའི་ཆ། །དེ་ལྟར་ནམ་མཁའ་དྭངས་པ་ལ། །ཉི་མའི་སྙིང་པོ་རང་སྣང་ལྟར། །ངོ་བོ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐུ། །གཅིག་བསྡུས་ངེས་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །ང་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་རྣམས་ནི་བསྡུས་པ་ལས། །ཆོས་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །འདི་ཀུན་ཀུན་བཟང་ང་ཡི་སེམས། །རྟོག་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ངས། །དྲི་མ་ཕྲ་བའི་ཞེན་གྲོལ་བས། །མ་བསྒྲིབས་འོད་རྣམས་མངོན་དུ་སྣང་། །ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་མི་མཐོང་བས། །ང་ལ་མཐོང་བའི་ཡུལ་མེད་དོ། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་མཛད་པ་མང་པོའི་འཕྲིན་ལས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱས་ནས། ལུང་ཉིད་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་སྟེ། དེ་ནས་མི་སྣང་བའི་ནམ་མཁའ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཛད་པ་འདི་ལྟར་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡེ་ ཤེས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ཐོབ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ང་ནི་བྱེད་པ་མེད་པར་རང་བྱུང་ནས། སྐུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། གསུང་གི་རོལ་པ་དང་། ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྣང་སྟེ། ཡེ་ཤེས་མི་འགྱུར་བའི་སྣང་བ་རང་སྣང་། ཆོས་ཟད་པའི་དུས་ཀྱིས་མཐའི་སྤྲོས་པ་རང་དེངས། ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན
Chinese
一切坛城皆本自圆满于法界中，大手印的法界本自无住，汇聚为一。大菩萨，我的显现是不显现的显现，因为能遍及并融入一切存在、所闻、所见、所言，故名为心髓秘密法界，是法身普贤王如来的自生。我的显现是从一无所有中显现一切并遍及，是自净心髓汇聚的法界，是语金刚普贤王如来的自生。我的显现是如此这般，自显为一切言说思虑之本体，从忆念中自空的心髓汇聚的法界，是意普贤王如来，是自生。 嘿！大菩萨，一切诸佛于三时平等性中，觉性之士即我普贤王如来汇聚于一法界中。如是真如，若不作意，犹如虚空未被云遮蔽，本初清明之光辉。如是虚空清净时，如日之精华自然显现，本体无垢之身，汇聚决定的心髓，即是我的坛城。有法诸物从汇聚中，法性之数量无尽。此一切是普贤我之心，无分别之佛我，从微细垢染中解脱，无遮蔽之光芒显现。法不見法，故我無所見。 嘿！大菩萨，一切事物皆是普贤王如来的游舞。因此，佛普贤王如来我，于一切方所行诸多事业之事业，对众生作无二利乐后，获得名为语言自体一切止息之三摩地，之后与不显现之虚空成为无二无别。大菩萨，我普贤王如来的事业，如是显现为三身之本体，是因完全清净之佛果，获得名为大圆满智慧之见，彼时我乃无作而自生，身之智慧和，语之游舞和，意之事业广大显现，不變智慧之顯現自明，法尽之时边际之戏论自解，虚空之心。
English
All mandalas are inherently self-collected in the expanse. The expanse of the great mudra is inherently non-abiding, gathered into one. Great Bodhisattva, my appearance is the appearance of non-appearance. Because it can pervade and enter all that exists, is heard, is seen, and is spoken, it is called the heart-essence secret expanse, the self-arisen Dharmakaya Samantabhadra. My appearance is the expanse of the self-purified heart-essence, arising from nothing and pervading everything, the self-arisen Speech Vajra Samantabhadra. My appearance is thus, self-arising as the essence of all speech and thought, the expanse of the heart-essence of self-emptying from memory, the Mind Samantabhadra, the self-arisen. Hey! Great Bodhisattva, all Buddhas in the equality of the three times, the being of awareness is said to be I, Samantabhadra, gathered into one expanse. Suchness, if not contrived, is like the sky unobscured by clouds, the light of primordial clarity. Thus, when the sky is clear, like the essence of the sun naturally appearing, the essence of the uncontaminated body, the heart-essence of definite gathering, is my mandala. From the gathering of phenomena, the number of dharmata is endless. All this is the mind of Samantabhadra, the non-conceptual Buddha, freed from subtle impurities, the unobscured lights manifest. Dharma does not see dharma, therefore I have no object of sight. Hey! Great Bodhisattva, all things are the play of Samantabhadra. Therefore, I, the Buddha Samantabhadra, having performed many activities in all directions for the benefit of beings without duality, attained the samadhi called the cessation of all expression of language itself, and then became non-dual with the invisible sky. Great Bodhisattva, the activity of me, Samantabhadra, is said to arise as the essence of the three kayas, the fruit of the Buddha of completely pure cause, having attained the view called Great Perfection Wisdom. At that time, I am spontaneously self-arisen without action, the wisdom of the body, the play of speech, and the activity of mind appear greatly, the self-illumination of unchanging wisdom, the elaboration of the edge of time when dharma is exhausted is self-liberated, the mind of the sky.