Tibetan
ན་པ་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མས་སྤྲོས་དང་བྲལ། །སྔགས་ལས་མ་བསྐྱེད་ཡེ་རྫོགས་ཉིད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཡོངས་སུ་བྲལ། །ལྟ་སྒོམ་དྲི་མ་ཀུན་དང་བྲལ། །མཐའ་མེད་དབུས་སུ་དམིགས་པ་མེད། །རྣམ་པ་མེད་ཅིང་ཡུལ་རྣམས་མེད། །ལྷ་མེད་སྔགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་མེད་རྟག་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དགྲ་མེད་བཤེས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན། །ལུས་མེད་དབང་པོར་སྣང་བ་མེད། །ཆོས་ནི་བསམས་པས་མི་སྣང་སྟེ། །གང་མེད་གང་དུ་འཛིན་ པ་མེད། །ང་མེད་ང་ཡི་འཁོར་ཀྱང་མེད། །དབྱིངས་མེད་རིག་པའི་སྐུ་ཡང་མེད། །དགེ་མེད་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་མེད། །སྲོག་མེད་བཅད་པའི་དམིགས་པ་མེད། །ཚོགས་མེད་བསགས་པའི་ཡུལ་ཀྱང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །གནས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཐབས་མེད་ཉན་པའི་འཁོར་ཀྱང་མེད། །ཡུལ་མེད་དུས་གསུམ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དུས་གསུམ་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པར་ནི། །ང་ནི་མ་ཕྱེ་མི་འབྱེད་སྣང་། །ས་ལས་འདས་པ་ང་ཡི་ཡུལ། །མཛད་དང་སྤྱོད་པར་མ་ཕྱེ་བས། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། །ང་ཡི་ཡུལ་མེད་གཞི་བསམ་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གནད་བཀྲོལ་བ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་མེད་པ་འགག་བསྡམས་པ་ལས། མེད་པའི་ངང་དུ་རིག་པ་དལ་ཁོད་སྙོམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཆོས་སུ་གནད་བཀྲོལ་ནས། །སྒོམ་མེད་ངང་ལ་ཅོག་གཞག་རིག་པའི་འགག །གང་ཤར་བླང་དོར་མེད་པའི་ངང་དེར་བསྡམས། །ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱི་དལ་ཁོད་སྙོམས་པ་ཡིན། །ཆོས་གང་སྣང་མེད་པར་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གང་ཤར་བཅོས་བསླད་མེད་པར་ཅོག་གཞག །བླང་དོར་མེད་པར་གློད་པ་ནི། རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཆིག་རྫོགས་སུ་འགག་བསྡམས་པས་སྣང་ཤེས་མེད་པས་ཡེ་སྟོང་དུ་ཁོད་སྙོམས་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། མཚན་མ་ཡེ་དག་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བའི་གཞི། །འབད་མེད་བྱ་བྲལ་བློ་ཡི་འགག་བསལ་ཏེ། །ཐུག་འཕྲད་རྣམ་གསུམ་ཡུལ་ལ་རོལ་ པའི་འགག །གང་ཤར་མ་སྤངས་ཡུལ་སེམས་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་བསྟན་པ་ནི། རང་གཞག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས། །མ་བསྒོམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་མཆོག །རྟག་ཏུ་ཡོད་དེ་ཆུ་བོའི་གཞུང་ཆེན་འདྲ། །མ་བཅོས་མཉམ་པར་བཞག་ན་ངང་གིས་གསལ། །རིག་པ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆེན་པོར་གནས་པའི་ཚེ་མངོན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཀུན་གསལ་ལ
Chinese
具有不忘失的忆持。显现是现量本身的道。远离众多表示词语的戏论。不是从咒语中产生，是本来圆满。完全脱离原因和条件。脱离所有见解和修行的垢染。没有边际，在中央没有执着。没有相状，也没有对境。没有本尊，咒语也不存在。没有法，超越一切常恒。没有敌人，朋友也不存在。没有身体，没有显现为根。法不是通过思考而显现，没有什么，在何处执持也没有。没有我，也没有我的眷属。没有法界，也没有明智的身体。没有善，也没有罪恶的异熟。没有生命，没有断除的对境。没有积聚，也没有积累的处所。没有佛，也没有有情。没有处所，也没有空性本身。没有方便，也没有听闻的眷属。没有对境，也没有三时本身。三时的集合不存在。因此，在什么都没有之中，我没有分开，不分离地显现。超越了地，是我的处所。因为没有分开造作和行为，所以在三时中是平等性。我的处所没有，基础离于思虑。如是说。已经阐述了对这些法全部不存在而进行要点揭示。现在是从不存在的止息中，在不存在的状态中，明智放松平缓，像那样在不存在的法中进行要点揭示后，在没有修行的状态中，放下明智的止息。在任何显现中，在没有取舍的状态中安住。是广大心性的放松平缓。无论显现什么法，在知晓不存在的基础上，无论显现什么，都无修饰地安住。在没有取舍中放松，明智通透，在唯一圆满中止息，因为没有显现和知晓，所以在本来空性中平缓。如雄鹰大鹏所说：名相本来清净，完全解脱的基础。不费力气，没有造作，消除智慧的止息。相遇三种，在对境中嬉戏的止息。任何显现都不舍弃，在对境和心识之间止息。如是说。阐述自性任运成就的禅定，安住于自性，大乐金刚法界。没有修习，任运成就的殊胜禅定。恒常存在，如大河流水般。不加修饰，安住于平等，自然显现。明智自住的禅定恒常存在，与河流的流动相似，瑜伽行者安住在无为的伟大状态中，就会显现出来。一切光明。
English
Having the memory that does not forget. Appearance is the path of direct perception itself. Free from the elaboration of many indicative words. Not generated from mantras, it is the naturally complete. Completely free from causes and conditions. Free from all the stains of view and practice. Without limit, there is no fixation in the center. Without form, and without objects. Without deities, and mantras do not exist. Without Dharma, transcending all permanence. Without enemies, and friends do not exist. Without a body, there is no appearance as senses. Dharma is not visible by thinking, there is nothing, and there is no grasping anywhere. Without self, and without my retinue. Without the expanse, and without the body of awareness. Without virtue, and without the ripening of sin. Without life, and without the object of cutting off. Without assembly, and without the place of accumulation. Without Buddha, and without sentient beings. Without a place, and without emptiness itself. Without means, and without the retinue of listeners. Without an object, and without the three times themselves. The collection of the three times does not exist. Therefore, in what is nothing at all, I appear undivided and inseparable. Transcending the earth, is my place. Because there is no separation of action and conduct, it is equality in the three times. My place is without basis, free from thought. Thus it is said. It has been shown that the key to unlocking all these dharmas is their non-existence. Now, from the cessation of non-existence, the mind is relaxed and balanced in the state of non-existence. Having unlocked the key to such non-existent dharmas, in the state of non-practice, the cessation of awareness is placed. Whatever arises is bound in that state without acceptance or rejection. It is the relaxation and balance of the vast mind. Whatever dharma appears, on the basis of knowing its non-existence, whatever appears is placed without fabrication or alteration. Releasing without acceptance or rejection is the cessation of awareness in the all-pervasive, single perfection, so that the appearance and knowing are absent, and it is balanced in the primordial emptiness. As the Great Garuda says: The basis of signs being primordially pure and completely liberated. Effortlessly, without action, clearing the cessation of the mind. Meeting the three aspects, the cessation of enjoying objects. Whatever arises is not abandoned, but is bound between the object and the mind. Thus it is said. Explaining the spontaneously accomplished contemplation of self-nature, abiding in self-placement, the great bliss Vajra realm. The supreme contemplation that is spontaneously accomplished without cultivation. It always exists, like a great river flowing. If left uncorrected and placed in equanimity, it will naturally become clear. The contemplation of awareness abiding in its own place always exists, like the flow of a river, and when the yogi abides in the great state of uncorrected naturalness, it will become manifest. All clear.
Tibetan
ས། ངས་བསྟན་གཉིས་མེད་རང་བྱུང་བདེ་ཆེན་ལ། །སྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ། །ཤེས་རབ་སྟོབས་ཅན་རང་རིག་དོན་རྟོགས་ལ། །སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་དག །གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་རང་གི་ངང་ལ་གནས། །མ་རྩོལ་བཞག་པས་འདུ་འབྲལ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ཆུ་བོ་གངྒཱ་བཞིན། །དབང་པོ་ཡང་རབ་དོན་དུ་དེ་སྟོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་བསམ་གཏན་རྙེད་ནས་གོལ་སྒྲིབ་མེད་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཇི་བཞིན་བཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་མཁའ་འདྲ་ལ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་རབ་འབྱམས་འདི། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་རིག་པ་རང་ཤར་དང་། །ཐོས་མང་ཡང་ན་འཇུར་སེམས་མེད་པ་དང་། །སྨྲ་མེད་བསམ་ཡུལ་འདས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མི་མཚོན་མེད་པར་ཐག་ཆོད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མི་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་དགྲ་བོ་ཆེད་དུ་གསད་མ་དགོས། །རིག་པ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པར་མཐོང་ནས་དེའི་ངང་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་རྙེད་པའི་ཚེ། ཆེད་དུ་དམིགས་པའི་སེམས་འཛིན་མེད་དེ་གང་ཤར་བསམ་གཏན་གྱི་རང་མལ་དུ་ཤར་བ་ལས་མ་གཡོས་སོ། །དེ་ཚེ་ཤར་བས་ཤེས་པ་གསལ། གནས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་དེ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བས་བྱིང་རྒོད་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་གོལ་སྒྲིབ་སྤང་མ་དགོས་པར་རང་དག་གོ། །རང་བཞིན་བསམ་གཏན་རྙེད་པ་དེ་ཡང་ཚིག་ཐ་སྙད་བལྟས་པ་དང་ཐོས་པ་དང་བཤད་པས་མི་ཤེས། སྔོན་ནས་སྦྱངས་པ་ཆེ་བས་ཚེ་འདིར་ངེས་དོན་གྱི་གནས་ལ་ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་དུ་ཤར་བ་རྣམས་དང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་རིག་པ་ཟང་ཐལ་དུ་ངོ་འཕྲོད་པ་རྣམས་དང་། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གནས་ལ་ཐོས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་དལ་བ་རང་བཞག་ཏུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་ཤིང་འདུ་འབྲལ་མེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལས། ཇི་བཞིན་རང་སར་གཞག་པའི་ཆོས་ཉིད་མཁའ་འདྲ་ལ། །རིག་པ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་རབ་འབྱམས་འདི། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་ཀློང་རྡོལ་རིག་པ་རང་ཤར་དང་། །ཐོས་མང་ཡང་ན་འཇུར་སེམས་མེད་པ་དང་། །སྨྲར་མེད་ཀློང་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །མཚོན་དང་མ་མཚོན་མེད་པར་ཐག་བཅད་དེ། །སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་
Chinese
萨！于我无二自生大乐中，远离有无二者之边际。智慧力大自明了悟义，修与不修名言皆寂灭。无二大乐安住自性中，不作安住聚散皆已无。无有间断犹如恒河水，根器极利彼义即开显。如是说。以自性而得禅定，无有错乱遮障而止息者：如是安住之法性犹如虚空，无有变异故无散乱与不散乱。无有聚散之胜妙法界此广大，非是言词所能诠释之境域。智慧开显觉性自生起，或闻思广博或无扰心者，无言思虑超越之瑜伽士，于能诠与不能诠无有定解故，修与所修皆不可得故，沉掉仇敌无需特意诛杀。觉性不离自位而见，安住于彼性中之瑜伽士，于得自性禅定之时，无有特意执持之心，任何显现皆于禅定自位中显现而不动摇。彼时，以显现故知觉明晰，以安住故得三摩地，止观双运故，沉掉等禅定之错乱遮障无需断除而自清净。然此自性禅定，非以观词句名相、听闻与讲述而能知晓。往昔修习力大故，于此生中，于决定义之境，智慧开显者，及以上师之加持，觉性彻底认识者，及于心要义之境，听闻究竟者，及心性自然寂静安住者，方能证悟且无有聚散。彼非他人之行境，于觉性总集（中说）：如是安住自位之法性犹如虚空，觉性无有变异故无散乱与不散乱。无有聚散之胜妙法界此广大，非是言词所能诠释之境域。智慧开显觉性自生起，或闻思广博或无扰心者，于无言空性中证悟之瑜伽士，于能诠与不能诠无有定解故，修与所修皆不可得故，沉掉
English
Sa! In my non-dual, self-born Great Bliss, I am free from the extremes of existence and non-existence. In the realization of the meaning of self-awareness, which possesses the power of wisdom, the terms "meditation" and "non-meditation" are completely pacified. Abiding in the nature of non-dual Great Bliss, by resting without effort, there is no gathering or scattering at all. Uninterrupted, like the Ganges River, it reveals that meaning to those with sharp faculties. Thus it is said. Having found meditation through one's own nature, and stopping and binding without error or obscuration: The nature of things, abiding as it is, is like the sky. Because there is no change, there is no distraction or non-distraction. This supreme, vast realm of non-gathering and non-scattering is not an object of experience that can be expressed in words. Yogis who have the wisdom of spontaneous awareness, or who have heard much, or who have no disturbed mind, or who are beyond words and thoughts, are certain that there is no representation or non-representation. Because they do not find meditation or something to be meditated upon, they do not need to deliberately kill the enemy of dullness and agitation. Seeing that awareness does not move from its own place, and the yogi who abides in that state, when he finds meditation through his own nature, there is no deliberate grasping of the mind, and whatever arises arises in the self-place of meditation without moving. At that time, knowledge is clear because of the arising. By abiding, one finds samadhi, and because shamatha and vipashyana are united, the errors and obscurations of meditation, such as dullness and agitation, are purified without having to be abandoned. That finding of self-nature meditation is not known by looking at words and terms, hearing, or speaking. Those who have great familiarity from the past, and in this life, wisdom dawns in the place of definitive meaning, and those who recognize awareness as transparent through the blessing of the lama, and those who have perfected hearing in the place of essential meaning, and those whose minds are naturally calm and abiding, realize it and there is no gathering or scattering. It is not the object of experience of others. In the General Outpouring of Awareness (it says): The nature of things, abiding as it is in its own place, is like the sky. Because awareness does not change, there is no distraction or non-distraction. This supreme, vast realm of non-gathering and non-scattering is not an object of experience that can be expressed in words. Yogis who have the wisdom of spontaneous awareness, or who have heard much, or who have no disturbed mind, and who realize it in the realm of non-speaking, are certain that there is no representation or non-representation. Because they do not find meditation or something to be meditated upon, dullness and agitation