Tibetan
་བྱས་ན་མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་འཇིག་མེད་ཐོབ་པ་དེ་མི་བྱེད་རང་སོར་གནས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཆིང་བའི་མདུད་པས་ཏེ་སངས་རྒྱ་བ་ལ། རྟ་རྔའི་ཉག་གཅིག་གིས་མི་ཉེ་བས་དོན་མེད་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ལ་བྱ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཅེས་པ་དང་། མ་ནོར་བསམ་པ་ཀུན་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ལུས་ངག་སྡོམ་པ་རྒྱ་མདུད་དམ་པོ་དེས། །ཆོས་ཉིད་དོན་དང་འཕྲད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མཚན་རྒྱས་པར་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་གྱི། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ལུང་འདི་ངེས་པར་ཟུང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཅིག་ཡིན་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ལུགས་བཞིན་འདི་ལ་རྟོག་མ་བྱེད། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟག་བྱ་རུ། །རང་གི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་སྣང་བ་ཡིན། །འདི་ལ་མ་རྟོགས་སོ་སོས་མིང་བཏགས་པ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་དོན་དམ་མི་སྣང་འདོགས། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་མེད་བདེན་པ་གཅིག །ཡང་དག་འདོགས་པ་ང་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །བདེ་བ་འདོད་པ་ཆགས་པའི་ནད་ཡིན་ཏེ། །འདོད་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་ བྱེད། །སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་རྩོལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་རྩོལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་སོ། །མེད་པ་རང་མལ་ལས་མ་གཡོས་པར་གདམས་པ་ནི། དེ་བས་གནས་ལུགས་དོན་གྱི་མཆོག་འདོད་ན། །སྒོ་གསུམ་དུབ་ལ་རང་ཉིད་འཆིང་བའི་ཆོས། །བྱིས་པའི་རྩེད་མོ་འདྲ་བ་ཀུན་ཞོག་ལ། །མེད་པའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་ཀློང་། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གནས། །བྱར་མེད་བསམ་ཡུལ་འདས་པར་ཁྱབ་གདལ་ལ། །མ་བཅོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་ལྟོས། །རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་འདས་པས་ཁོ་ཐག་ཆོད། །བྱིས་པ་རྩེད་མོའི་གཞིར་འདུས་ནས་རྩེ་བ་ལ་ཞེན་པ་ལྟར་སྒོ་གསུམ་བྱ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཅི་བྱ་ངེས་པ་མེད་པ་ཟིན་མེད་ངལ་བ་དོན་ཆུང་རྣམས་དོར་ལ། རྒྱུ་འབྲས་བླང་དོར་མེད་པ་རྒན་པོ་ཉི་མ་འདེ་བ་ལྟ་བུའི་ཆོས་རང་གཞག་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ཁྱབ་གདལ་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སངས་རྒྱས་དོན་གྱི་བླ་དྭགས་མིང་འདི་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡང་དག་ཡོད་པར་ང་མི་སྟོན། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཡོད་པར་མཐོང་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་ལས་སངས་རྒྱས་མི་རྙེད་དེ། །སངས་རྒྱས་མ་བལྟ་རང་སེམས་བྱར་མེད་རྟོགས། །བརྟགས་ན་མེད་དེ་རང་སེམས་ཡེ་ནས་གསལ། །དངོས་སུ་མི་སྣ
Chinese
因为这样做不会坏灭。获得不坏灭的法身，是因为不作而自然安住就能见到，所以所作的一切法都是束缚的结，即成佛。就像一根马尾毛难以靠近一样，是无意义轮回的束缚。总集经中说：因为法没有作为。 又说：所有无误的想法也都无法成就。以身语的禁锢，坚固的封锁，与法性之义相遇非常困难。如此说。原因详尽地在那里面说：奇哉，大菩萨谛听！不是像因果大乘那样，务必受持我总集经的教言。因为所有显现的诸法，与自心法性本来就是一体，所以不要像因果的规矩那样对此进行分别。应当观察自心如是性。自己的菩提的体性是显现。对此不理解，各自取名，称世俗显现，胜义不显现。胜义世俗无二，真谛唯一。说真实也是我迷惑。希求安乐是贪著的疾病，没有希求才能获得安乐。 成佛不是通过修行来成就，不勤作，安住自性就能自然成就。不要分别不勤作安住自性。如此说。不离开无的自性而教导说：因此如果想要实相义的殊胜，就放下三门疲惫，自己束缚自己的法，像孩子们的游戏一样。在无的自性，远离戏论的虚空，法性自性大圆满的处所，无作，不可思议中广大遍布，观察无为大平等的意义。因果，行为勤作已超越，因此要断定。就像孩子们聚集在游戏的基础上玩耍并执着一样，舍弃三门做什么的法，做什么没有确定，没有把握，疲惫，小意义等。因果取舍没有，像老人晒太阳一样的法，自性安住，广大遍布于大安乐中。总集经中说：对于佛的意义的殊胜名称，我不说有真实的佛。谁如果见到有佛，就不能从法性界中找到佛，不要看佛，了悟自心无作。如果观察就没有，自心本来清明，不显现事物。
English
Because doing so will not perish. Obtaining the indestructible Dharmakaya is because it can be seen by not doing and naturally abiding, so all the dharmas that are done are the knots of bondage, that is, becoming a Buddha. Just like a single horsehair is difficult to approach, it is the bondage of meaningless samsara. The Kunje Gyalpo Tantra says: Because the Dharma has no action. It also says: All unerring thoughts cannot be accomplished either. With the restraint of body, speech, and mind, the firm seal, it is very difficult to encounter the meaning of Dharmata. So it is said. The reason is explained in detail therein: O great Bodhisattva, listen! It is not like the cause and effect Mahayana, you must uphold the teachings of my Kunje Gyalpo Tantra. Because all the phenomena that appear, and the Dharmata of one's own mind are originally one, so do not discriminate against this like the rules of cause and effect. One should observe the Suchness of one's own mind. The essence of one's own Bodhi is appearance. Those who do not understand this give names to each other, calling it mundane appearance, ultimate reality does not appear. Ultimate reality and mundane reality are non-dual, the only truth. Saying what is true is also my delusion. Desiring happiness is the disease of attachment, without desire one can obtain happiness. Becoming a Buddha is not accomplished through practice, without effort, abiding in one's own nature, it will be naturally accomplished. Do not discriminate against abiding in one's own nature without effort. So it is said. Instructing without moving from the nature of non-existence: Therefore, if you want the supreme meaning of reality, then let go of the exhaustion of the three doors, the Dharma that binds oneself, like children's games. In the nature of non-existence, the expanse free from elaboration, the place of Dharmata's own nature, the Great Perfection, in non-action, inconceivable, vast and pervasive, look at the meaning of unconditioned Great Equality. Cause and effect, action and effort have been transcended, therefore, it must be determined. Just like children gather on the basis of games to play and cling, abandon the Dharma of what to do with the three doors, what to do is uncertain, without grasp, exhaustion, small meanings, etc. There is no cause and effect of acceptance and rejection, the Dharma like an old man basking in the sun, naturally abiding, vast and pervasive in great bliss. The Kunje Gyalpo Tantra says: For this supreme name of the meaning of Buddha, I do not say that there is a real Buddha. Whoever sees that there is a Buddha, cannot find the Buddha from the realm of Dharmata, do not look at the Buddha, realize the non-action of one's own mind. If you observe, there is none, one's own mind is originally clear, things do not appear.
Tibetan
ང་རང་བཞིན་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཡིན་པའི་ངོ་བོ་སྣང་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། །འདི་མིན་མཉམ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་ལ། །སྤོང་གཤེགས་ སྦྱང་བ་བྱིན་རླབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རང་སེམས་ཆོས་ཉིད་བྱར་མེད་དེ་ལས་གོལ། །རང་ལ་བཞག་ནས་གཞན་མ་རྒྱང་དུ་ཚོལ། །བྱར་མེད་བདེ་བར་རྩོལ་བ་དང་དུ་ལེན། །ཚི་ཆད་ནད་དུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་འཛིན་པའི་བརྟོད་ཕུར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་ཡེང་མེད་ཤོར་བ་མེད། །མ་ཡེངས་ཏིང་འཛིན་རེ་བའི་གླུ་མཁན་ཏེ། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་ཆེན་དྲང་བའི་ལུང་བསྟན་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཡེང་མེད་ཤོར་མེད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོ་འཇོམས་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་འབྲས་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་འཁོར་རྣམས་ལ། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་ལུང་འདི་བསྟན་གྱུར་ན། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ཞེས་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས། །སངས་རྒྱས་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཏིང་འཛིན་ཅན། །ཏིང་འཛིན་འདོད་པས་མ་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤངས། །མ་བཅོས་རྣལ་མ་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་གུད་ན་མེད། །སངས་རྒྱས་མིང་དུ་བཏགས་པ་བླ་དྭགས་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བ་གཞན་མེད་རང་སེམས་ཏེ། །རང་སེམས་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་བཤད། །མ་བཅོས་པ་ལ་ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་པས། །སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་བྱར་མེད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །ད་ནི་མེད་པ་གནད་དུ་བཀྲོལ་བའི་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་རང་རིག་ལ། །དུས་དང་གནས་མེད་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལས་འདས། །མཁའ་ལྟར་དག་པ་ཐེག་པའི་འདྲེན་སྒོ་ མེད། །དེ་ལ་དོན་དུ་རྟོགས་པ་ཀུན་འཁྲུལ་པས། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ཅན་གོལ་སྒྲིབ་ས་བོར་ཏེ། །དབྱེ་བ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ངང་། །སྟོང་ཆེན་གདལ་བ་ཆེན་པོར་ཐག་བཅད་དེ། །ཆོས་ཉིད་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་རང་ས་གཟུང་། །འདི་ནི་མི་གནས་གདོད་མའི་མཁའ་དབྱིངས་སུ། །ལྟ་བའི་ཕྱི་རྒྱ་རླབས་ཀྱིས་གཅོད་པས་ཏེ། །མེད་པའི་ཆོས་སུ་གནད་ཀུན་བཀྲོལ་བ་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་དུས་ན་མེད་པ་རང་སྣང་སྟོང་གཟུགས་དག་པ་ནམ་མཁའ་འདུས་མ་བྱས་པའི་རིག་པར་ཐག་བཅད་དེ། སྣང་ཚད་སྟོང་སྣང་། སྣང་བ་རིག་སྟོང་དོན་ལ་སྟོང་གསལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་དྭངས་མེད་པ་གསལ་སྣང་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཆེན་པོར་གནད་བཀྲོལ་བས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་བ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དྲ
Chinese
我自性遍一切，是有的体性显现此，非此等同的因果大乘，舍弃趋逝，清净加持种种，自心法性无为从中脱离，置于自身勿向远处寻，无为安乐努力而受持，词穷病患无过此更大，不散乱禅定是执持的橛，本来是而无散失，不散乱禅定是希望的歌者，因果大乘正直的授记是，本来是故无散失，是勤作一切的对治摧毁者，向示因果的导师眷属们，全作我之语若开示，因由生果如是妄加诽谤，欲求成佛的瑜伽禅定者，欲求禅定故舍弃无作瑜伽，无作真如一切之法性，法性之外无有另成佛，成佛名言安立是增益，法性事业无他即自心，自心无作说是法身也，无作本来无生故，于无生义勤作无可修，勤作修持无为不成办，如是。现在是阐释无有之要义的结尾：内外无取舍之自明智，无时处生灭超离诸法，如虚空清净无有乘之引导门，于彼实执一切皆迷乱，具法之士过失垢染地舍弃，无有分别普贤之自性，广大空性中作大决断，法性无迁变中取回自地，此乃不住原始之虚空界，以见之外境波浪而斩断，是故于无有之法中开示一切要义。如是显现世间轮回涅槃内外取舍之诸法，无论如何显现，然于自时无有，于自显现空色清净虚空，于未积聚之觉性中作决断，显现之量为空显，显现觉空，于义为空明自生之智慧，自明无有，于无基无根大光明中开示要义，于六界中，空性无有境之戏论，明性超离有无之边，
English
I, the self-nature, pervade all. This is the appearance of the essence of being. Other than this, in the great vehicle of equal cause and effect, abandoning and departing, purifying and blessing in various ways, one's own mind, the nature of reality, is missed from that state of non-doing. Place it within yourself and do not seek it far away. Embrace the effort towards effortless bliss. No disease is greater than being at a loss for words. Non-distraction is the stake for holding meditation. It is inherently so, without wavering or loss. Non-distraction in meditation is the singer of hope. It is the truthful prophecy of the great vehicle of cause and effect. Because it is inherently so, there is no wavering or loss. It is the destroyer of all efforts and endeavors. To the teachers and retinues who show cause and effect, if this prophecy of mine, the all-doer, is taught, it is falsely accusing that results come from causes. Yogis with meditation who desire enlightenment, desiring meditation, abandon uncorrected yoga. Uncorrected reality is the nature of all things. Apart from the nature of reality, there is no separate enlightenment. The name 'enlightenment' is an added designation. The activity of the nature of reality is none other than one's own mind. One's own mind, uncorrected, is said to be the Dharmakaya. Since the uncorrected is inherently unborn, there is no effort or accomplishment in the meaning of the unborn. By effort and accomplishment, the effortless will not be achieved. Thus it is. Now, the conclusion of explaining the key points of non-existence: In the self-awareness without inner and outer grasping, there is no time or place, and it transcends the arising and ceasing of phenomena. Like the sky, it is pure and without a gateway to the vehicle. All realizations in it are delusions. Those who possess the Dharma abandon the faults, obscurations, and grounds, and in the state of Samantabhadra, without differentiation, they make a great decision in the vast expanse of emptiness, and grasp their own ground without changing the nature of reality. This is in the original space of non-abiding, cutting off the outer boundaries of view with waves, and thus all the key points are explained in the Dharma of non-existence. Thus, all phenomena of samsara and nirvana, inner and outer grasping, however they may appear, are non-existent in their own time, and one decides that the self-appearance is empty form, pure space, and uncompounded awareness. The extent of appearance is empty appearance. Appearance is awareness-emptiness. In meaning, it is self-arisen wisdom of emptiness and clarity, self-clear and without absence, and one explains the key points in the great, rootless, and groundless clear appearance. In the sixth space, emptiness has no elaboration of objects, and clarity transcends the limits of existence and non-existence.