Tibetan
སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ། རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོན་པའི་གདེང་རྙེད་ནས་སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མེད་པའི་དོན་ལ་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་རང་དུས་ན། །མི་མཁས་བྱིས་པ་ཞེན་པས་བཅིངས་ན་ཡང་། །རང་བཞིན་ཤེས་རྣམས་འཆིང་བར་མི་ནུས་ལྟར། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་མི་མཁས་ སྐྱེ་བོ་རྣམས། །བདག་ཉིད་ཞེན་པས་འཆིང་ཞིང་འཁོར་ན་ཡང་། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཁས་པ་རྣམས། །ད་ལྟའི་དུས་ནས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོས་སྤྲུལ་པ་ན་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་དག་ཆགས་ཤིང་བདེན་པར་རྟོགས་པས་སེམས་འཆིངས་ལ། རྒན་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་མི་འཆིངས་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྟག་ཏུ་མེད་པས་གསལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་སྟོང་གཟུགས་རང་སྣང་བ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདེན་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་རྒྱུད་པར་འཆིངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ལྟ་ན་རྣམ་སྦྱང་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་བ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀློང་དུ་གསལ་བས། རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་འཐད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ད
Chinese
对于两位体验的士夫，在获得证悟之门上，没有丝毫差别，普贤王如来我已宣说。 唉！以言语金刚智慧不变之要诀，心识断绝法之戏论的士夫，与执著我为常有的二者，在证悟实相上，没有丝毫差别，普贤王如来我已宣说。 唉！以言语金刚法身自具之要诀，向外作种种供养、赞颂和祈请的士夫，与远离作为而安住的士夫二者，在获得果位上，没有丝毫差别，普贤王如来我已宣说。 言语金刚，因此，行持这些自生大语的士夫，无需勤作便能获得体验的把握，从而显现与三身无别而证得佛果，如是宣说。 阐释以证悟而解脱无有之义： 梦幻虚空自现时， 不智孩童执著而束缚， 自性智者不能束缚彼。 于无有之法不智 众生诸人， 以我执著而束缚且流转， 彼之觉性瑜伽智者们， 从此时起决断为无有， 于无有因果之法性中解脱。 如幻术戏耍所变现，孩童无知者执著而生贪恋，并视为真实，故心被束缚。 如同老人知晓其虚幻而不被束缚一般。 如此，显现之诸法，因不可堪验，故于光明显现如幻之空色自显现上，执著于我的众生，执著为真实，故相续不断地被轮回束缚。 瑜伽士知晓彼之真实者，已超离束缚与解脱，于无相之界中解脱。 恰如《宝积陀罗尼经》所说： 诸法皆如善逝（佛陀）， 幼稚心者执相者， 于世间中行于无有之法。 若能观见，则能以清净之行为了知。 如是，对于证悟诸法显现而无实之瑜伽士而言，无有任何未解脱者，于菩提心之界中显现。 因此，对于具有因果勤作之人而言不合理之事，对于瑜伽士而言则显得极为合理，如是宣说。 导师
English
For the two individuals who experience, there is not the slightest difference in attaining the door of realization, I, Samantabhadra, have declared. Alas! With the key of the unchanging wisdom of speech vajra, the individual whose mind has severed the elaborations of dharma, and the two who view self as permanent, there is not the slightest difference in realizing the true nature, I, Samantabhadra, have declared. Alas! With the key of the speech vajra dharmakaya's self-possession, the individual who makes various offerings, praises, and supplications externally, and the two individuals who abide free from action, there is not the slightest difference in attaining the result, I, Samantabhadra, have declared. Speech vajra, therefore, the individual who practices these words of the great self-arisen, without effort, gains the confidence of experience, and thus attains Buddhahood inseparable from appearance and the three kayas, thus it is said. Explaining liberation through realization of the meaning of non-existence: In the self-arising time of dream illusion emptiness, The unwise child is bound by attachment, But those who know the nature cannot bind them. To the non-existent dharma, the unwise All beings, Are bound and wander by attachment to self, Those yogis who know that very nature, From this moment on, decide that it is non-existent, Liberated in the realm of the nature of causelessness. Like the illusion created by a magic trick, children and ignorant people become attached and believe it to be true, thus their minds are bound. Just as an old person knows its illusion and is not bound. Likewise, since the appearing phenomena are impossible to examine, in the clear appearance, the empty form of illusion, the self-appearance, beings who are attached to self, believing it to be true, are continuously bound by samsara. Yogis who know that very nature are liberated in the realm of signlessness, beyond bondage and liberation. Just as it is said in the *Kondrak Tala Sutra*: All dharmas are like the Sugatas (Buddhas), Those with childish minds who grasp at signs, In the world, practice the non-existent dharma. If one can see, one will know through pure conduct. Thus, for the yogi who realizes that all dharmas appear but are without inherent existence, there is nothing that is not liberated, appearing in the realm of bodhicitta. Therefore, what is unreasonable for those who have cause and effect and effort is very reasonable for yogis, thus it is declared. The teacher
Tibetan
གའ་རབ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་མཚན་མ་རང་གྲོལ་ལས། གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །འོག་མ་ རྣམས་ལ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་ཆོས། །རྣ་ཕྲུག་བྲག་ལ་འཛེག་པའི་བདེ་བླག་སྟེ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་མི་སྲིད་ཁོ་ལ་སྲིད། །རིག་པ་བྱར་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་དེ། །ཐེག་དམན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་སྲིད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་མཁའ་མཉམ་བྱ་བྲལ་ལམ་དུ་བདེ། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དེ། །འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །ཡུལ་ཅན་རྫས་སུ་འདོད་པ་དམན་པའི་བློ། །མཁའ་ལ་གྲོལ་ལོ་རྟེན་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཉིས་སུ་སྣང་བར་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །གཅིག་ཏུ་གྲོལ་ལོ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །དུག་ལྔ་འཆར་བར་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འདོད་པ་བྱང་ཆུབ་གེགས། །རང་བྱུང་གྲོལ་ལོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྷུང་རྒྱ་ཆད་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་མཉམ་པའི་བདུད། །ཕྱོགས་མེད་གྲོལ་ལོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །དངོས་མཚན་མེད་པའི་སྟོང་པ་འགག་མེད་ལ། །སྣང་བར་འཆར་བ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །སྣང་བར་གྲོལ་ལོ་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །དབྱེ་བསལ་མེད་དོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་རོ་ངེས་མེད་ ཀློང་དུ་གྲོལ། །གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་སྣང་བ་རང་གྲོལ་ལ། །སྒྲ་རུ་གྲག་གོ་ཐོས་པ་རང་སར་གྲོལ། །སྣང་གྲག་མཐོང་ཐོས་སྒོ་ལྔ་ཅི་ཤར་ཡང་། །རང་ཞལ་རང་གིས་མཐོང་བས་ཡུལ་གཞན་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཡུལ་སེམས་མཉམ་པར་གྲོལ། །མཉམ་ཉིད་གཅིག་ལས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བས་དབྱིངས། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་གཞི། །ཐམས་ཅད་བྱ་བྱེད་མེད་པར་གྲོལ་བས་ཀློང་། །ཞེས་སོ། །མེད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི། །རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་གནས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལ། །དགེ་སྡིག་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གནས། །མཐའ་དབུས་མེད་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལ། །ཀུན་བཟང་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་རང་གིས་གནས། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ལ། །ཡུལ་མེད་རྣམ་དག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གསལ། །རིག་པ་སྟོང་གསལ་རྟག་ཆད་མེད་པའི་རང་ངོ་ཕྱི་ནང་གཟུང་
Chinese
噶绕多杰所著《自解脱》中说： 无二解脱之法性， 下者 不可能之事却可能之法。 犹如小羊攀登岩石般容易， 其他动物不可能唯独它可能。 觉性于无为虚空中解脱， 对于小乘勤作之人不可能， 瑜伽士于等虚空无为道中安乐。 本来成佛之觉性无处所， 流浪轮回不可能之事却可能发生。 执著有境为实乃下劣之见， 于空性中解脱，于无依虚空中解脱。 唯一明点无棱角， 显现为二不可能之事却可能发生。 执著一与异乃错乱之心， 于一中解脱，于法性虚空中解脱。 自生智慧无因缘， 五毒生起不可能之事却可能发生。 欲求轮回道乃菩提之障碍， 自生解脱，于智慧虚空中解脱。 任运成就无偏无边， 偏袒局限不可能之事却可能发生。 执著边见乃平等之魔， 无偏解脱，于任运虚空中解脱。 无实相之空性无阻碍， 显现为相不可能之事却可能发生。 显现中解脱，于不定虚空中解脱。 无有分别，于任运虚空中解脱。 无有聚散，于明点虚空中解脱。 显现任何，于不定 虚空中解脱。 显现为色，于显现自解脱中。 发出声音，于听闻自处解脱。 显现声响，见闻五根，无论显现何者， 自面自见故无他境。 无有二元，境心平等解脱。 从平等一中显现任何，故为空性。 成就一切功德，故为基础。 一切无作而解脱，故为空界。 如是说。 无有之义精要开示： 无常断之心性菩提中， 无取舍之智慧自然安住。 无因果之觉性赤裸中， 无善恶之明点唯一安住。 无边际之觉性通彻中， 普贤法身之意自性安住。 无有之精要自证菩提中， 无境清净胜者之意明了。 觉性空明无常断之自性内外
English
In the Self-Liberation by Garab Dorje: The Dharmata that is liberated into non-duality, For those below, The Dharma of the impossible becoming possible. Like a lamb easily climbing a rock, Impossible for other creatures, but possible for it alone. That awareness liberated into the expanse of non-action, Impossible for those of the lesser vehicle who strive, For the yogi, it is bliss on the path of equality with the sky, free from action. The awareness of primordial Buddhahood, without a place, Wandering in samsara, the impossible becomes possible. Holding onto objects as real is the mind of the inferior. Liberated into the sky, liberated into the expanse without support. In the single bindu without corners, Appearing as two, the impossible becomes possible. Holding onto one and different is a confused mind. Liberated into one, liberated into the expanse of Dharmata. In the self-arisen wisdom without cause or condition, The arising of the five poisons, the impossible becomes possible. Desiring the path of samsara is an obstacle to enlightenment. Self-arisen liberation, liberated into the expanse of wisdom. In the spontaneously accomplished, impartial, and without extremes, Partiality and limitation, the impossible becomes possible. Attachment to the extremes of biased views is the demon of equality. Impartial liberation, liberated into the expanse of spontaneous accomplishment. In the emptiness without characteristics, without obstruction, The arising of appearances, the impossible becomes possible. Liberation in appearances, liberated into the expanse of indeterminacy. Without differentiation, liberated into the expanse of spontaneous accomplishment. Without gathering or scattering, liberated into the expanse of the bindu. Whatever arises, liberated into the expanse of indeterminacy. Appearing as form, in the self-liberation of appearances. Sounding as sound, hearing is liberated in its own place. Whatever arises from the five senses of appearance, sound, seeing, and hearing, Seeing one's own face, there is no other object. Without duality, object and mind are equally liberated. From the equality of one, whatever arises is the essence. Accomplishing all qualities is the basis. All is liberated without action, therefore it is the expanse. Thus it is said. The essence of the meaning of non-existence is shown: In the mind of impermanence and non-eternity, enlightenment, The wisdom without grasping naturally abides. In the naked awareness without cause and effect, The single bindu without virtue or sin abides. In the all-pervading awareness without beginning or end, The intention of the Dharmakaya Samantabhadra abides by itself. In the essence of non-existence, self-awareness, enlightenment, The intention of the victorious ones, pure and without object, is clear. Awareness, empty and clear, the self-face of impermanence and non-eternity, inside and outside