Tibetan
བཞིན་གནས་པས་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །མ་རྩོལ་ཇི་བཞིན་ས་རུ་གནས་པ་དེས། །བྱ་བ་མེད་པ་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན། །དོན་དེ་རྟོགས་པས་ལས་རྣམས་མི་བྱེད་དེ། །ལས་མ་བྱས་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གང་ཞིག་སུ་གནས་པ། །དེ་ཡིས་མ་ནོར་མ་བཅོས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་མ་ནོར་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཡིན། །ཉིད་ནི་མ་ནོར་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་ཆོས་མེད་དོ། ། ཞེས་པ་དང་། ཡང་། ཇི་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པར་མ་རྟོགས་ཏེ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་དག་པར་བྱིན་རླབས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཆོ་ག་ཀུན་སྒོ་ནས། །སྒོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ནི་སྣང་བར་བྱེད། །སྐད་ཅིག་མཆོད་ནས་གཤེགས་གསོལ་ཏིང་འཛིན་བཤིག །ཡང་བསྒོམ་ཡང་བཤིག་བྱིས་པའི་འདག་ཁང་འདྲ། །ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་ང་ཡི་དོན་དང་འགལ། །ཞེས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་བཅིངས་པ་ནི། །ད་ནི་ཨ་ཏི་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྒྱུ་འབྲས་བྱིས་པ་དྲང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མས་འཛེག་སྐལ་དམན་ལམ་དུ་ཐག་བཅད་དེ། །རང་ངོའི་དགོངས་པ་ཆོས་ལས་འདས་པའི་དོན། །བྱར་མེད་ནམ་མཁའི་ཆིངས་སུ་བཅིང་བར་བྱ། །བྱིས་པའི་དུས་ན་རྩེད་མོའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྒན་པོའི་དུས་ན་རང་ངལ་ཆོས་ཡིན་ལྟར། །བློ་དམན་དུས་ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་ཆོས་ཡིན་ལ། ཆེ་དུས་ཨ་ཏིའི་ཆོས་ཟད་རང་བབས་སུ་གནས་པ་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་རང་ལ་འདུག་པར་རྟོགས་ནས་རང་བཞིན་བཅུས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་གནས་པ་ཉིད། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱལ་པོས་རྒྱལ་པོའི་སྟེ། །ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་དུ་བྱས་པ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་ནས་མ་ནོར་ཡིན། །ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཡེ་ནས་ནོར་བ་མེད། །ནོར་བ་མེད་ལ་བདེན་རྫུན་སྒྲོས་མི་འདོགས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་ ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་ཟིན་རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་པ་མ་རིག་ནས། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྱ་བྱེད་སྒོམ་པས་འགྲུབ་ལྟ་ན། །བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་དེ་ལས་ཆེ་བ་མེད། །མི་གནས་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་དགོངས་མེད་པས། །མི་རྟོག་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་སེམས་མི་འབྱུང་། །བདེ་ཆེན་དེ་ལ་གང་སུ་གནས་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་དེར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡིས་བདག་གཞན་ཀུན་གྱི་དོན་མི་འབྱེད། །གཅིག་འདུས་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་དེས། །མ་བལྟས་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐུགས་ཀྱང་གསལ།
Chinese
安住于本然，任何人都无法改变。 不造作，如其本然安住于地， 显示了无为是诸行之最胜。 通达此义，便不作诸业， 不作诸业，便安住于如是。 于如是中，谁安住于何处？ 彼便能不谬不改地成就。 此乃不谬之自性，不改之本然。 本然即是不谬之体性。 于如是性中，无有佛法。 如是说。又， 未能如实不作改变地领悟， 内外器情得以清净加持， 经由菩提分法一切仪轨， 观修之智慧本尊得以显现。 刹那供养后，祈请返回，解散禅定， 反复观修又解散，如孩童堆沙堡。 如实不改与我之义相违背。 如是说。 无有因果作为勤作之束缚， 如今阿底精髓之瑜伽士， 将因果幼稚之教法， 断定为下劣之道的下堕之缘。 自面之密意，超越教法之义， 当束缚于无为虚空之契约中。 如孩童时，嬉戏乃是佛法， 如老年时，自寻烦恼乃是佛法。 如低劣根器时，下部八乘乃是佛法， 长大时，阿底之法耗尽，安住于自性本然，乃是精髓之法， 于法身任运自成中，觉悟安住于自身，于自性中，不以勤作修持而安住。 《普贤行愿品》云： “嗟！大菩萨，菩提心乃国王之国王。 普贤菩提心所作之事， 非菩提心之外所能为。 菩提心乃本初不谬。 因其本初，故本初无谬。 无谬之中，不着真假之虚构。 因缘果，勤作修持， 皆超越。 若未觉悟已成之事，勤作已逝之事， 若视勤作修持为能成就， 则无有比此更大之菩提障碍。 不住不思，于任何皆无所执， 于无思平等之境，安住于自性。 本初已成，不生勤作之心。 于彼大乐之中，谁安住于何处， 彼即成为一切法之精髓。 彼不分别自他一切之义。 一者融入，一切融入之精髓， 不观亦能明了三时诸佛之意。”
English
Abiding in suchness, no one can alter it. Without effort, just as it is, abiding on the ground, It shows that non-action is the supreme of all actions. Understanding this meaning, one does not perform actions, Not performing actions, one abides in suchness. In suchness, whoever abides wherever, They will be able to accomplish without error or alteration. This is the unerring nature, the unaltered essence. Essence is the unerring nature itself. In suchness, there is no Buddha or Dharma. Thus it is said. And again, Without realizing how to not alter it as it is, Blessing the outer and inner worlds to purify them, Through all the rituals of the limbs of enlightenment, Making the deity of wisdom from meditation appear. Offering for a moment, then requesting departure, dissolving the samadhi, Meditating again and dissolving again, like a child's sandcastle. Not altering it as it is contradicts my meaning. Thus it is said. Without cause and effect as a bond of effort, Now, the yogi of the essence of Ati, Cuts off all the childish teachings of cause and effect, As a downward descent, a path of lesser fortune. The intention of one's own face, the meaning beyond Dharma, Should be bound in the contract of unmade space. Like in childhood, playing is Dharma, Like in old age, self-inflicted suffering is Dharma. Like for those of inferior intellect, the lower eight vehicles are Dharma, When grown, the Dharma of Ati is exhausted, abiding in self-settledness is the Dharma of essence, Having realized that it abides in oneself as the spontaneously accomplished Dharmakaya, abiding without effort or practice in one's own nature. From the All-Creating: "O Great Bodhisattva, the Bodhicitta is the king of kings. The actions done by the All-Creating Bodhicitta, Are not done by anything other than Bodhicitta. The Bodhicitta is primordially unerring. Because it is primordial, it is primordially without error. In the absence of error, one does not attach fabrications of truth and falsehood. Causes, conditions, and results, effort and practice, Are all transcended. If one does not recognize what is already done, what is already past, If one looks to accomplish through effort, practice, and meditation, Then there is no greater obstacle to enlightenment than that. Not abiding, not thinking, without clinging to anything, In the realm of non-thought and equality, one abides in one's own nature. Primordially accomplished, the mind of effort does not arise. Whoever abides in that great bliss, Becomes the essence of all Dharmas. They do not differentiate the meaning of self and others. That essence of one dissolving, all dissolving, Without looking, also clarifies the mind of the Buddhas of the three times."
Tibetan
།མ་བསྒྲིབས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཀྱང་སྣང་། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་སེམས་ཅན་དོན་བྱས་ཟིན། །ང་ཡིས་དོན་བྱས་གཞན་གྱིས་བྱ་མི་དགོས། །གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ནི་ང་ལུང་མིན། །ང་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྫོགས། །ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་ལྟ་བ་སྒོམ་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་རྣམ་དག་དམ་ཚིག་བསྲུང་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ས་ལ་ཀུན་གནས་པས། །རིག་འཛིན་ས་དང་ས་བཅུ་སྦྱང་མི་དགོས། །མ་རྩོལ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །རྩོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཡེ་ནས་བྱ་མི་དགོས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོགས་པས། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡུལ་གྱིས་རྩོལ་མི་དགོས། །བདེ་ཆེན་ཆོས་སྐུ་སེམས་ཀྱི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །སྔ་ཕྱི་དུས་གསུམ་མེད་དེ་ཁྱད་པར་ན། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་དང་དུས་གནས་ཀུན་གཅིག་དང་། ། ཐམས་ཅད་གཅིག་ཕྱིར་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་ཏེ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ང་ལ་ཀུན་རྫོགས་པས། །ལྟ་སྤྱོད་འཕྲིན་ལས་དམ་ཚིག་ས་ལམ་ནི། །གང་བཤད་བཞིན་དུ་རྩོལ་ཞིང་སྒྲུབ་མི་དགོས། །དེ་ལྟར་མ་རིག་རྩོལ་སྒྲིབ་བྱས་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་དོན་དང་འགལ་གྱུར་ནས། །བྱར་མེད་བདེ་ཆེན་དོན་དང་མི་འཕྲད་དེ། །རྩོལ་སྒྲུབ་ནད་ཀྱིས་མ་རིག་དེ་ཟིན་འགྱུར། །དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དོན་དང་སྐལ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་དྲང་བའི་ལུང་ལ་གཟུད། །ང་ནི་ཡེ་ནས་སྤྱོད་ཡུལ་འདས་པ་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་དགའ་བའི་སྐལ་པ་མེད་རྣམས་ལ། །བསྟན་ན་སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་འོང་བའི་ཕྱིར། །བསྟན་ན་རང་གི་སེམས་ལ་སྐུར་བཏབ་པས། །དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་ཞིང་གཏན་དུ་འཁོར་བར་གནས། །ཞེས་སོ། །བྱས་པས་བསླུས་པར་བསྟན་པ་ནི། བྱས་པས་བསླུས་ཏེ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ལྟོས། །རྩོལ་བས་བསླད་དེ་སྡུག་བསྔལ་འཁྲུལ་འཁོར་སོམས། །དགེ་སྡིག་ཆོས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་མི་འཆད། །ལས་བསགས་འཁོར་བ་མཐོ་དམན་ཉིད་དུ་འཁྱམས། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་ཐར་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཅི་བྱས་ཀྱང་། རིག་པའི་དོན་ལ་མ་རིག་པས་བསླུ་བ་ཉིད་དེ་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ཡང་སྔར་བྱས་པ་ད་ལྟའི་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་མཚོན་ལ། འབད་རྩོལ་ཅི་བྱས་རིག་པའི་ ངོ་བོ་མཐོང་བ་ལ་བསླད་དེ་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འབད་རྩོལ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ནས་འཁོར་བ་ལ་ལྟོས། དགེ་
Chinese
未遮蔽一切众生的心也显现。 嗟！大菩萨，谛听！ 我，普作，已成办众生之义。 我已成办之义，其他无需作。 观待于他之法，非我之教言。 于我，世俗本已成办圆满。 本已成办，无需观修。 本已清净，无需守护誓言。 本已于菩提地一切安住故， 无需修习持明地与十地。 无勤本自任运成就之故， 勤作之事业本无需作。 自生智慧不于境上迷乱故， 明智之智慧无需以境勤作。 大乐法身心之唯一故， 无有先后三时，然其差别乃， 圆满具足与时处皆唯一， 一切唯一故，于我一切圆满， 大圆满于我一切圆满故， 见行事业誓言地道等， 无需如所说般勤作修持。 如是若以无明勤作遮蔽， 则与超越因果之义相违， 不遇无作大乐之义， 勤作修持之病将抓住无明。 是故对于超越因果之大圆满， 非无缘者之行境， 应于因与果之法而行持。 如是说。 大圆满义与无缘者， 应依因果正道的教言。 我乃本已超越行境者， 对于无有欢喜因果之缘分者， 若宣说则将生起诽谤与诋毁故， 若宣说则于自心作诋毁， 将堕六道且恒时处于轮回中。 如是说。 所示现的被作为所欺骗：被作为所欺骗，观看轮回的错觉显现。 被勤作所败坏，思维痛苦的轮转。 善恶之法不能断绝痛苦的延续。 积业漂泊于轮回高低之处。 无有从有海中解脱之时机。 无论做了身语意三门之法，都是被无明欺骗了知之义，前世也是以先前所作之事来证明现在显现的各种错觉，无论如何努力勤作，对于明智的 本体的证悟都是一种败坏，地狱饿鬼旁生等等也是以努力勤作之业所生，观看轮回吧！善
English
Unobstructed, the minds of all sentient beings also appear. O great Bodhisattva, listen! I, the All-Doer, have already accomplished the benefit of sentient beings. What I have accomplished, others need not do. The Dharma that depends on others is not my teaching. For me, conventional truth has already been accomplished and perfected from the beginning. Having been accomplished from the beginning, there is no need to contemplate. Having been pure from the beginning, there is no need to keep vows. Having been abiding in the ground of enlightenment from the beginning, There is no need to train in the grounds of vidyadharas and the ten bhumis. Because of being effortlessly and spontaneously accomplished from the beginning, There is no need to perform activities of effort from the beginning. Because self-arisen wisdom does not mistake objects, The wisdom of awareness does not need to strive with objects. Because the great bliss dharmakaya is one with mind, There is no past, present, or future, but the distinction is: Perfectly endowed, and time and place are all one, Since all is one, all is complete in me, Since the Great Perfection is all complete in me, View, conduct, activity, vows, grounds, and paths, There is no need to strive and accomplish as they are taught. If, in this way, ignorance obscures with effort, Then it contradicts the meaning of transcending cause and effect, And does not meet the meaning of effortless great bliss, The disease of striving and accomplishment will seize ignorance. Therefore, for the Great Perfection that transcends cause and effect, It is not the domain of the uninitiated, One should practice the Dharma of cause and effect. Thus it is said. For those who are uninitiated in the meaning of the Great Perfection, They should rely on the teachings of the path of cause and effect. I am one who has already transcended the domain of practice, For those who do not have the fortune to rejoice in cause and effect, If taught, it will give rise to slander and defamation, If taught, it will be defaming one's own mind, They will be born in the six realms and remain in samsara forever. Thus it is said. The teaching on being deceived by actions: Deceived by actions, look at the illusory appearances of samsara. Corrupted by effort, contemplate the wheel of suffering. The Dharma of virtue and vice does not cease the continuation of suffering. Accumulating karma, wandering in the higher and lower realms of samsara. There is no opportunity to escape from the ocean of existence. Whatever Dharma of the three doors is done, it is indeed being deceived by ignorance in the meaning of awareness, and the previous lifetimes also prove the various illusions that appear now by what was done before. No matter how much effort is made, for the realization of the nature of awareness is a corruption, hell beings, hungry ghosts, animals, etc. are also born from the karma of effort, look at samsara! Virtue