Tibetan
ཞིག་ཀྱང་མི་རྙེད། སེམས་དང་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་ལ་བརྟགས་ཀྱང་མི་རྙེད། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་དུས་ལ་ཕྱེ་ཡང་སྔ་ཆ་འགགས། ཕྱི་ཆ་མ་སྐྱེས་ད་ལྟར་བ་དེའི་བར་ནས་སྟོར་ཏེ་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་མི་རྙེད་དོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་དུས་མེད་པ་ལྟར། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ན་དེ་བས་ཀྱང་མེད་དེ་དཔྱད་ར་གཏན་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུའང་མེད་དེ་བྱིས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་མོད། སྣང་དུས་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་ལའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་ལས་དགེ་སྡིག་བྱེད་པར་སྣང་ཡང་སྒྱུ་མའི་མིས་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བྱར་མེད་པ་བཞིན་དུ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གཏན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་འབྲས་བདེན་ན་འཕོ་འགྱུར་མེད་པར་ཐལ་བ་ལས་མི་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེས་ན་ནམ་ཡང་སུ་ལའང་དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར་མེད་ལ་སྒོས་སུ་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྫུན་པར་ཡང་མེད་དེ། རྣམ་སྨིན་མྱང་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ཀྱང་ངོ་མཚར་གྱི་གནད་ཚིག་བདུན་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ཏེ། རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་ཁྱོད་ཉོན་ཅིག །རང་གི་རིག་པ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་དང་བྲལ་བའི་གནད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་བྱེ་བའི་སྲོག་གཅད་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་སྤྱད་པའི་གང་ཟག་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་སྒོམ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་སངས་རྒྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པའི་གནད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས་པའི་དད་པ་ཅན་དང་། སྲོག་གཅོད་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པའི་མི་གཉིས་ལ། ཚོགས་རྫོགས་པའི་སྒོ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་སྣ་ཚོགས་ལུས་ངག་ལ་བྱུང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ཐོས་བསམ་ལ་བློ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་སྦྱངས་པའི་གང་ཟག་གཉིས། དངོས་པོ་མཐོང་བ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི
Chinese
什麼也找不到。即使觀察心和覺知的剎那，也找不到。即使將時間分為過去、未來、現在，前一部分已經停止，後一部分尚未產生，現在的部分也從中消失，就像找不到一樣，業和異熟、善惡、因果也找不到。像這樣觀察時，就像不存在一樣。如果不觀察、不分析，那就更不存在了，因為根本沒有觀察的場所，也沒有自相和共相的特徵。名言中也不存在，雖然對那些對本性之義感到迷惑的孩童來說，似乎是這樣顯現的。即使在顯現時抓住了，但對他們來說也不是存在的。就像幻術的行為顯現為善惡，但幻術之人無法體驗異熟一樣。因為覺知的本質永遠不會改變。如果因果是真實的，那就會陷入無法避免的恆常不變的過失。 因此，無論何時，對任何人來說，善惡、因果都不是真實存在的，尤其是對瑜伽士來說，甚至連虛假的也不存在，因為沒有異熟可以體驗。這些也以七個奇妙的關鍵詞來讓人們相信。在《珍寶堆》中說：「唉瑪吙！語金剛藏，你諦聽！由於自覺本性遠離生死的關鍵，殺害百萬眾生，和修持十度波羅蜜多的有情，沒有絲毫差別，這是普賢王如來我所宣說的。語金剛，由於法性無戲論的關鍵，恆常習慣於修持空性之士，和對空性連一剎那也不作意的有情，在成佛方面沒有絲毫差別，這是普賢王如來我所宣說的。語金剛，由於覺性非造作的關鍵，做了無量無邊的造作善業的具信者，和恆常致力於殺生之人，在圓滿資糧的門徑上沒有絲毫差別，這是普賢王如來我所宣說的。語金剛，由於覺性智慧沒有來去的關鍵，身語上出現各種法性徵兆之士，和對聞思連一剎那也不修習的有情，在見到實相方面沒有絲毫差別，這是普賢王如來我所宣說的。語金剛，由於法性沒有生滅的
English
Nothing can be found. Even if one examines the moment of mind and awareness, nothing can be found. Even if time is divided into past, future, and present, the former part has ceased, the latter part has not yet arisen, and the present part is lost in between, just as it cannot be found, so too, karma and its maturation, virtue and vice, cause and effect, cannot be found. Just as it is nonexistent when examined in this way, it is even more nonexistent if not examined or analyzed, because there is no place for examination at all, and because there are no characteristics of self and generality. It is also nonexistent in terms of conventions, although it may appear so to those children who are deluded about the meaning of Suchness. Even if they grasp it when it appears, it is not existent for them, just as illusory actions appear to be virtuous and vicious, but illusory people cannot experience maturation. This is because the nature of awareness never changes. If cause and effect were true, it would inevitably lead to the fault of being unchanging. Therefore, at no time is virtue, vice, cause, and effect truly existent for anyone, and especially for yogis, they are not even falsely existent, because there is no maturation to be experienced. These are also made believable by seven wondrous key points. In the "Heap of Jewels," it says: "Emaho! Listen, Vajra Essence of Speech! Due to the key point that one's own awareness is free from birth and death, there is not even a particle of difference between killing millions of beings and a person who practices the ten perfections. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, due to the key point that the nature of reality is free from elaboration, there is not even a particle of difference in attaining Buddhahood between a person who constantly meditates on emptiness and a person who does not think of emptiness even for a moment. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, due to the key point that awareness is uncompounded, there is not even a particle of difference in the gateway to completing the accumulations between a faithful person who has performed immeasurable compounded virtues and a person who is constantly engaged in killing. This is what I, Kuntuzangpo, have taught. O Vajra of Speech, due to the key point that the wisdom of awareness has no coming and going, there is not even a particle of difference in seeing reality between a person in whose body and speech various signs of the nature of reality have arisen and a person who has not trained his mind in listening and contemplation even for a moment. This is what I, Kuntuzangpo, will teach. O Vajra of Speech, due to the fact that the nature of reality has no birth and cessation,
Tibetan
་གནད་ཀྱིས། དམྱལ་བ་ཚ་གྲང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས་ལ། རྟོགས་པའི་སྒོ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རིག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། བདག་རྟག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་ལ། གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །ཀྱེ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་གསོལ་བ་སྣ་ཚོགས་བཏབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ལས་སུ་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བར་འདུག་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིས། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་བསྟན་པའོ། །གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་དེའི་ཕྱིར་ན་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཚིག་འདི་དག་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལོན་པའི་གདེང་རྙེད་ནས་སྣང་བ་དང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མེད་པའི་དོན་ལ་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན་པ་ནི། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་སྟོང་པའི་རང་དུས་ན། །མི་མཁས་བྱིས་པ་ཞེན་པས་བཅིངས་ན་ཡང་། །རང་བཞིན་ཤེས་རྣམས་འཆིང་བར་མི་ནུས་ལྟར། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་མི་མཁས་ སྐྱེ་བོ་རྣམས། །བདག་ཉིད་ཞེན་པས་འཆིང་ཞིང་འཁོར་ན་ཡང་། །དེ་ཉིད་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཁས་པ་རྣམས། །ད་ལྟའི་དུས་ནས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །སྒྱུ་མའི་རྩེད་མོས་སྤྲུལ་པ་ན་བྱིས་པ་ཤེད་མ་བྱེ་བ་དག་ཆགས་ཤིང་བདེན་པར་རྟོགས་པས་སེམས་འཆིངས་ལ། རྒན་པས་དེ་ཉིད་ཤེས་པས་མི་འཆིངས་པ་ལྟར། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་བརྟག་ཏུ་མེད་པས་གསལ་སྣང་སྒྱུ་མའི་སྟོང་གཟུགས་རང་སྣང་བ་ལ། བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་བདེན་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་རྒྱུད་པར་འཆིངས་ལ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འདྲ། །བྱིས་པའི་བློ་ཅན་མཚན་མར་འཛིན་པ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ལྟ་ན་རྣམ་སྦྱང་དེ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །ཅེས་པ་བཞིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་གང་ཡང་མ་གྲོལ་བ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀློང་དུ་གསལ་བས། རྒྱུ་འབྲ
Chinese
以要点而言，地狱中感受寒热之苦的众生，与诸佛感受安乐的众生，在获得证悟之门上，没有丝毫差别，这是普贤王如来我所宣说的。 唉，以言语金刚智慧不变的要点而言，心中断绝法之戏论的众生，与执着于常我的众生，在证悟实相上，没有丝毫差别，这是普贤王如来我所宣说的。 唉，以言语金刚法身自有的要点而言，向外供养、赞颂、祈祷各种各样的众生，与远离一切作为而安住的众生，在获得果位上，没有丝毫差别，这是普贤王如来我所宣说的。 言语金刚，因此，修持这些自生大语的众生，无需勤奋就能获得体验的把握，显现与三身无别而成就佛果，如是宣说。 阐述以证悟而解脱无有之义： 梦幻虚空自现时， 不智孩童执着而束缚， 自性智者不能束缚彼。 无有之法不智者， 以我执着束缚而流转， 彼性智瑜伽士智者， 今时已决无有故， 无因果法性界中解脱。 如幻术戏耍所变现，孩童执著百万幻象，认作真实而心生束缚，老者知晓其性而不受束缚。 如此，显现之诸法不可寻，故于光明显现如幻之空相自现时，执着于我的众生，认作真实而束缚于轮回之中，瑜伽士知晓彼性，超越束缚解脱，于无相之界中解脱。 恰如《大宝积经》所云： 诸法皆如善逝， 孩童心识执着相， 世间行于无有法， 观则净除彼将知。 如是，于诸法显现而无实证悟之瑜伽士，无有不解脱者，于菩提心界中显现，因果
English
In terms of the key point, there is not the slightest difference in attaining the gate of realization between beings experiencing the heat and cold of hell and beings experiencing the bliss of all the Buddhas, this is what I, Kuntuzangpo, have taught. Alas, in terms of the key point of the unchanging wisdom of speech vajra, there is not the slightest difference in realizing the nature of reality between beings who have severed the elaborations of mind and dharma and those who view self as permanent, this is what I, Kuntuzangpo, have taught. Alas, in terms of the key point of speech vajra dharmakaya being self-existent, there is not the slightest difference in attaining the result between beings who make various offerings, praises, and supplications externally and beings who abide free from activity, this is what I, Kuntuzangpo, have taught. Speech vajra, therefore, beings who practice these words of the great self-born one will effortlessly gain confidence in their experience and attain Buddhahood inseparable from appearance and the three kayas, so it is said. Explaining liberation through realization of the meaning of non-existence: In the very moment of dream and illusion's emptiness, Unskilled children are bound by clinging, But those who know the nature cannot be bound. Likewise, unskilled beings In the face of non-existent phenomena, Are bound and wander by clinging to self, But skilled yogis who know that very nature, Having decided from this very moment that it is non-existent, Are liberated in the realm of the causeless, resultless nature of reality. Just as in the emanation of a magical display, children cling to hundreds of thousands of illusions, grasping them as real and binding their minds, while the elderly know their nature and are not bound, so it is that these appearing phenomena are unfindable. Therefore, in the self-appearance of the empty form of illusion, the luminosity, beings who cling to self grasp it as real and are bound to the continuum of samsara, while yogis who know that very nature are liberated from bondage and liberation, liberated in the realm of signlessness. Just as it is said in the Sutra of the Heap of Jewels: All phenomena are like the Sugatas, Those with childish minds grasp at signs, In the world they engage in non-existent phenomena, Seeing, purification will make them know. Thus, for yogis who realize that all phenomena appear but are without reality, there is nothing that is not liberated, appearing in the realm of the mind of bodhichitta, cause and result