Tibetan
ས་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་འཐད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་མཚན་མ་རང་གྲོལ་ལས། གཉིས་སུ་མེད་པར་གྲོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །འོག་མ་ རྣམས་ལ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་ཆོས། །རྣ་ཕྲུག་བྲག་ལ་འཛེག་པའི་བདེ་བླག་སྟེ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་མི་སྲིད་ཁོ་ལ་སྲིད། །རིག་པ་བྱར་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ་བ་དེ། །ཐེག་དམན་རྩོལ་སྒྲུབ་ཅན་ལ་མི་སྲིད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་མཁའ་མཉམ་བྱ་བྲལ་ལམ་དུ་བདེ། །ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དེ། །འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །ཡུལ་ཅན་རྫས་སུ་འདོད་པ་དམན་པའི་བློ། །མཁའ་ལ་གྲོལ་ལོ་རྟེན་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པ་ལ། །གཉིས་སུ་སྣང་བར་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །གཅིག་ཏུ་གྲོལ་ལོ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པ་ལ། །དུག་ལྔ་འཆར་བར་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །འཁོར་བའི་ལམ་དུ་འདོད་པ་བྱང་ཆུབ་གེགས། །རང་བྱུང་གྲོལ་ལོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་མེད་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ལ། །ཕྱོགས་ལྷུང་རྒྱ་ཆད་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །ཕྱོགས་ལྟའི་མཐའ་ལ་ཞེན་པ་མཉམ་པའི་བདུད། །ཕྱོགས་མེད་གྲོལ་ལོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །དངོས་མཚན་མེད་པའི་སྟོང་པ་འགག་མེད་ལ། །སྣང་བར་འཆར་བ་མི་སྲིད་སྲིད་པའི་བབས། །སྣང་བར་གྲོལ་ལོ་ངེས་མེད་ཀློང་དུ་གྲོལ། །དབྱེ་བསལ་མེད་དོ་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་དུ་གྲོལ། །འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་ཐིག་ལེའི་ཀློང་དུ་གྲོལ། །ཅིར་ཡང་འཆར་རོ་ངེས་མེད་ ཀློང་དུ་གྲོལ། །གཟུགས་སུ་སྣང་ངོ་སྣང་བ་རང་གྲོལ་ལ། །སྒྲ་རུ་གྲག་གོ་ཐོས་པ་རང་སར་གྲོལ། །སྣང་གྲག་མཐོང་ཐོས་སྒོ་ལྔ་ཅི་ཤར་ཡང་། །རང་ཞལ་རང་གིས་མཐོང་བས་ཡུལ་གཞན་མེད། །གཉིས་སུ་མེད་དེ་ཡུལ་སེམས་མཉམ་པར་གྲོལ། །མཉམ་ཉིད་གཅིག་ལས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བས་དབྱིངས། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་གཞི། །ཐམས་ཅད་བྱ་བྱེད་མེད་པར་གྲོལ་བས་ཀློང་། །ཞེས་སོ། །མེད་པ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་ནི། །རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ངང་གིས་གནས། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་རིག་པ་གཅེར་བུ་ལ། །དགེ་སྡིག་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གནས། །མཐའ་དབུས་མེད་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་ལ། །ཀུན་བཟང་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་རང་གིས་གནས། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་ལ། །ཡུལ་
Chinese
这显示了对于勤奋努力的人不合适的事情，对于瑜伽士来说非常合适。导师噶饶多吉所著的《自解脱之相》中说：在无二中解脱的法性啊！对于下等根器者来说，不可能发生的事情却会发生。就像小山羊轻松地攀登岩石一样，对于其他动物来说不可能，但对于它来说却可能。觉性在无为的虚空中解脱，对于小乘勤奋努力者来说不可能，但对于瑜伽士来说，在等同虚空、无所作为的道上是安乐的。原始成佛的觉性是无处不在的，在轮回中漂泊是不可能发生的事情却会发生。认为有境是实有的是低劣的见解。在空中解脱啊，在无所依的虚空中解脱。唯一的明点没有棱角，显现为二元是不可能发生的事情却会发生。执着于一和异是迷惑的心。在一中解脱啊，在法性的虚空中解脱。自生智慧没有因缘，五毒生起是不可能发生的事情却会发生。认为轮回之道是菩提的障碍。自生解脱啊，在智慧的虚空中解脱。任运自成、无有偏颇、远离边际，偏袒、局限是不可能发生的事情却会发生。执着于偏见的边见是平等的魔。无有偏颇地解脱啊，在任运自成的虚空中解脱。无有事物和相状的空性、无有阻碍，显现是不可能发生的事情却会发生。显现中解脱啊，在不可确定的虚空中解脱。没有分别啊，在任运自成的虚空中解脱。没有聚集和分离啊，在明点的虚空中解脱。显现为任何事物啊，在不可确定的虚空中解脱。显现为色相啊，在显现自解脱中。发出声音啊，在听闻自解脱处。显现、声音、所见、所闻，五根门显现任何事物，以自面目见自面目，没有其他对境。无有二元，对境与心平等解脱。从平等一性中显现任何事物，因此是界。生起一切功德，因此是基。一切在无作中解脱，因此是虚空。如是说。显示无有之义的精髓是：无有常断的心性是菩提，无有能取所取的智慧自然存在。无有因果的赤裸觉性中，安住着无有善恶的唯一明点。无有边际和中心的觉性是通透的，普贤法身的意趣自然存在。无有之精髓是自证菩提，对境
English
This shows that what is unsuitable for those who are diligent and striving is very suitable for yogis. In "The Self-Liberation of Signs" by Master Garab Dorje, it says: The Dharmata that is liberated in non-duality! For lower beings, it is a Dharma that cannot happen, yet happens. Like a goat easily climbing a rock, it is impossible for other creatures, but possible for it. That awareness is liberated in the space of non-action. It is impossible for Hinayana practitioners who are diligent and striving, but it is blissful for yogis on the path of equality with space, free from action. The primordial enlightened awareness is without location. Wandering in samsara is an impossible event that happens. To think of an object as substantial is an inferior mind. Liberate in the sky, liberate in the space without support. The single thigle without corners, the appearance of duality is an impossible event that happens. Grasping at one and different is a deluded mind. Liberate in one, liberate in the space of Dharmata. Self-born wisdom without cause or condition, the arising of the five poisons is an impossible event that happens. To think of the path of samsara as an obstacle to enlightenment. Self-born liberation, liberate in the space of wisdom. Spontaneously accomplished, without bias, free from extremes, partiality and limitation are impossible events that happen. Attachment to the extreme of biased views is the Mara of equality. Liberate without bias, liberate in the space of spontaneous accomplishment. The emptiness without things or signs, without obstruction, the appearance of phenomena is an impossible event that happens. Liberate in phenomena, liberate in the space of uncertainty. There is no distinction, liberate in the space of spontaneous accomplishment. There is no gathering or separation, liberate in the space of thigle. Appear as anything, liberate in the space of uncertainty. Appear as form, in the self-liberation of appearance. Sound as sound, liberate in the self-liberation of hearing. Appearance, sound, seeing, hearing, whatever arises from the five senses, seeing one's own face with one's own face, there is no other object. There is no duality, object and mind are equally liberated. From the single equality, anything arises, therefore it is the realm. It causes all qualities to arise, therefore it is the basis. Everything is liberated without action, therefore it is space. So it is said. Showing the essence of the meaning of non-existence is: The mind-nature without permanence or annihilation is enlightenment, the wisdom without grasping naturally abides. In the naked awareness without cause and effect, the single thigle without virtue or sin abides. The awareness without beginning or end is transparent, the intention of Samantabhadra's Dharmakaya naturally abides. The essence of non-existence is self-awareness enlightenment, object
Tibetan
མེད་རྣམ་དག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་གསལ། །རིག་པ་སྟོང་གསལ་རྟག་ཆད་མེད་པའི་རང་ངོ་ཕྱི་ནང་གཟུང་འཛིན་ལས་འདས། དེ་ཉིད་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་ལས་བྲལ་བ་རྣམ་སྨིན་བག་ཆགས་མེད་པས་ཟང་ཐལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་ཉག་གཅིག་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་མཁའ་ལྡིང་ལས། སེམས་ལ་བལྟར་མེད་རྒྱུ་མཚན་སུས་མཐོང་མེད། །དེ་ཕྱིར་སྡིག་བྲལ་དགེ་བ་འདི་ལ་ཅི། །རང་ལུགས་བྱུང་ཁུངས་ཐོག་མ་ཉིད་དང་སྦྱར། །ཅེས་སོ། །མེད་པར་རྟོགས་པའི་དགོངས་དོན་བསྟན་པ་ནི། སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་རང་སྣང་ལ། །མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་མ་འགགས་རོལ་པར་ཤར། །ཤར་བའི་དུས་ནས་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པས། །བླང་དོར་བྱ་རྩོལ་གང་ཡང་མི་བྱེད་དེ། །ཁོང་ཡངས་བློ་བདེ་ཅོག་བཞག་ཆེན་པོར་གནས། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སྣང་སྒྱུ་མར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཅིར་སྣང་མེད་པའི་རོལ་པར་ཤར་བས་ཅོག་བཞག་དོན་གྱི་ཡེ་རྒྱས་ཐེབས་ཏེ། གང་ཡོད་མེད་དུ་སྒྲིན་པོའི་གཟེད་དུ་བསྐུར་བ་དེ་ཉིད་ཐ་མལ་རང་དགའི་སྐྱེ་བོ་ལས་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྲལ་བས་བློ་བདེ་བ་ནི། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྒྲིན་པོའི་སེམས་ལ་གཟེད་བསྐུར་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་འདའ། །མ་བཅོས་གླེན་སྣང་སུ་ལ་ལྷོད་ཡོད་པ། །འདི་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ལ་མི་གནས་སོ། །ཞེས་སོ། །མེད་པར་མ་རྟོགས་པར་འོག་མའི་སྐྱོན་དུ་བསྟན་པ་ནི། མེད་པས་སླུས་པའི་བྱིས་པ་རི་དྭགས་བཞིན། །སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་སྐོམ་པས་སྙེག་པར་བྱེད། །ཐ་སྙད་འཁྲུལ་པའི་ཚིག་ལ་དོན་རེ་བས། །སོ་སོའི་གྲུབ་མཐའ་ཆོས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བཅིངས། །རིམ་བརྒྱད་བློ་ཡི་གོལ་ས་མ་ཆོད་པས། །དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རྣལ་མ་མཐོང་བ་མེད། །རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཁྲུལ་པས་གདུངས་པ་ལྟར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་གཟུང་བའི་ཆོས་ཀྱིས་གདུངས་པ་དང་། ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་རང་རང་གི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་གདུང་ཞིང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་རེག་པ་མེད་པར་མཉམ་མོ། །དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་ནི་གཟུང་འཛིན་ཆགས་སྡང་རང་ གར་ཞེན་པའི་བློར་རྟོག་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི་ཡུལ་དུ་མེད་ལ་བློས་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་སོ་སོའི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་མཐར་ཞེན་གྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དོ། །འདི་དག་ཐ་མལ་དང་མུ་སྟེགས་དང་ཐེག་པ་འོག་མ་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པར་མཉམ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། གཞི་མེད་ལམ་ཞེན་འབྲས་བུ་སུ་འདོད་པ། །འདོད་ཕྱིར་ཐར་པའི་གནས་ལ་འདི་ཡིས་བསྒྲིབས། །སྟོང་མུན་གསལ་དང་ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད། །རྟག་ཆད་རྒྱུ་འབྲས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་
Chinese
无垢清净证悟诸佛之意。觉性空明，无常断之自性，超越内外能取所取。其本体远离因果善恶，无有异熟习气，故为坦然普贤王如来之唯一意旨。如雄鹰空中翱翔所说：心无所视，何人见其因？因此无罪，此有何善？自宗本源，与初始相合。如是。所示证悟“无”之意： 幻化瑜伽觉性自显现，无有之法不灭而显现。从显现之时便已决断为无，故无取舍作为，心胸开阔，心生安乐，安住于大平等舍。对于通达一切法皆为自显幻化的瑜伽士而言，显现为无所显现之游舞，故得平等舍之义，证悟原始本觉，将一切有无皆交付于敏锐之觉性中，此乃瑜伽士超越庸常自喜之士而得安乐之因。如雄鹰所说：将一切交付于敏锐之心，亦不能超脱三界。未加修饰之愚痴显现，有谁能放松？此既不住于轮回亦不住于涅槃。如是。所示未能证悟“无”之下劣过患：如为“无”所欺之孩童与野兽，因渴求而趋向海市蜃楼之水。于世俗错谬之词句中希求实义，各自之宗派以法束缚自我。未能断除八次第之迷途，故未见真实之义精髓。如野兽因错认海市蜃楼为水而受煎熬，孩童亦为所取之法所煎熬。下部八乘皆执着于各自之法，故受煎熬，与实义本体无缘，二者相同。其中，有情之我执乃是于能取所取、贪嗔自生之心中生起之妄念。法之我执则是不存在于外境，而由心所臆造，即各自信仰之见、修、行、果之终极执着所生之垢染。此等庸常之人、外道以及下部八乘，皆因未能证悟实相而相同。如雄鹰所说：无有基础却希求道与果，因此障蔽解脱之境。空、暗、明与有、无之自性，常断、因果四者即为八。
English
The stainless purity clarifies the enlightened intent of the Buddhas. Awareness is empty and clear, the self-nature of impermanence and non-cessation, transcending the grasping and the grasped, both internal and external. Its very essence is free from cause and effect, virtue and vice, without karmic residue or habitual tendencies, thus it is the sole intent of the utterly pure Samantabhadra. As the Great Garuda Khyungchen soars in the sky, it says: There is nothing to see in the mind, who sees its cause? Therefore, there is no sin, what virtue is there in this? The origin of one's own tradition is combined with the very beginning. Thus it is. The meaning of realizing "non-existence" is shown as follows: The illusory yoga of awareness, self-appearing, the phenomena of non-existence arise unceasingly. From the moment of arising, it is decided that they are non-existent, therefore there is no acceptance or rejection, no activity. The mind is vast, easeful, abiding in great equanimity. For the yogi who realizes that all phenomena are self-appearing illusions, the play of what appears without appearance arises, therefore the meaning of equanimity is attained, the original wakefulness is realized, and all existence and non-existence are entrusted to the sharp awareness. This is the cause of the yogi's ease, surpassing the ordinary self-satisfied person. As the Great Garuda says: Entrusting everything to the sharp mind does not transcend the three realms. Unfabricated, foolish appearances, who can relax in them? This neither abides in samsara nor in nirvana. Thus it is. The inferior faults of not realizing "non-existence" are shown as follows: Like children and wild animals deceived by "non-existence," they pursue the water of mirages out of thirst. Hoping for meaning in the words of worldly delusion, each of their own philosophical tenets binds themselves with the Dharma. Because the eight stages of delusion are not cut off, the true essence of meaning is not seen. Just as wild animals are tormented by mistaking mirages for water, so too are childish beings tormented by the Dharma of grasping. The eight lower vehicles all cling to their own Dharma, therefore they are tormented, and they have no connection with the essence of meaning, they are the same. Among them, the ego of sentient beings is the delusion that arises in the mind that grasps, clings to, and is attached to grasping and aversion. The ego of phenomena is what does not exist in the external world, but is fabricated by the mind, that is, all the defilements of clinging to the ultimate of one's own beliefs, views, meditation, conduct, and results. These ordinary people, heretics, and the eight lower vehicles are all the same in not realizing the true nature. As the Great Garuda says: Without a foundation, who desires the path and fruit? Therefore, this obscures the state of liberation. Emptiness, darkness, clarity, and the nature of existence and non-existence, permanence and annihilation, cause and effect, these four are eight.