Tibetan
དུས་རྩལ་དང་རོལ་པ་གཞི་མེད་ཡིན་པས་རྨི་ལམ་སད་པ་ལྟར་རང་ དག་ནས། རང་རིག་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་མེད་དང་པོའི་རང་མལ་ལས་མི་གཡོས་པར་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ནི་དེང་སང་ཁོ་བོ་ལས་གཞན་མེད་དེ། ལ་ལ་སེམས་སུ་འདོད། ལ་ལ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལས་མེད་དོ། །འདིར་རང་གི་སྡེ་བས་ཀྱང་མ་ཆོད་པས། རྩལ་དང་རོལ་པ་རྒྱན་དུ་ཤར་བ་ངོ་བོར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྩལ་ནི་རིག་པའི་ནུས་པས་ཏེ་འཁོར་འདས་སོ་སོར་ཤར་བ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གཅིག་ཉིད་པདྨོ་འབྱེད་པ་དང་ཀུ་མུ་ཏ་ཟུམ་པ་ཤར་བ་བཞིན་ནོ། །རོལ་པ་ནི་རིག་པའི་གདངས་ལ་རོལ་པ་མར་མེ་འོད་ལ་རོལ་པའམ་ཉི་མ་ཟེར་ལ་རོལ་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱན་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པར་སྣང་དུས་རང་ཤར་རིག་ངོར་བརྒྱན་པ་སྟེ། ནམ་མཁར་འཇའ་ཚོན་དང་། ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་བརྒྱན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་གསལ་ལས། རྩལ་གྱི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པ། །ཞེས་པ་དང་། མ་འགགས་གཉིས་མེད་འབྱོར་པ་ནི། །རོལ་པའི་ངོ་བོར་ང་ཡིས་བསྟན། །ཞེས་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་མཛེས་པ་རྒྱན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཞར་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་རིག་པ་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡུལ་སྣང་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལྟར། །ཡུལ་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་། །མེད་པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པར་ ཤེས་པར་བྱ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་འཆར་བའི་གཞི་རིག་པའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་དེ་དཔེ་ནི། །ཀུན་དཔེ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མེད་པའི་རང་ངོའི་འདུག་ཚུལ་ནི། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ས་ཆོད། །བཟང་ངན་མེད་པས་འཁོར་འདས་དལ་ཁོད་སྙོམས། །གོལ་སྒྲིབ་མེད་པས་སྲིད་གསུམ་གདར་ཤ་ཆོད། །རིག་པ་ཟང་ཀ་ངང་གསལ་རྗེན་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བར་ལྷུང་བ་དང་བདེ་སྡུག་གི་གཡང་ས་ཡེ་ནས་ཆོད་དེ། འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་མ་འགགས་པ་ལས་བྱུང་ལ། རིག་པ་རང་ངོ་རྒྱུ་འབྲས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་གོལ་སྒྲིབ་དང་བཟང་ངན་མེད་པས་འཁོར་འདས་གང་ལྟར་སྣང་ཡང་རིག་ངོར་དལ་ཁོད་སྙོམས་ཏེ་དོན་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བས་བློ་བདེའོ། །རིག་པ་གང་དུའང་མེད་པའི་ངང་ནས་ཇི་ལྟར་ཤར་ཞིང་གནས་པ་འདྲ་ཡང་ཡོད་མ
Chinese
由于时间、力量和嬉戏没有基础，就像从梦中醒来一样，自身清净。要知道，自性觉智法身不会从最初的本位移动，并且没有事物和相状。像这样的区分，现在除了我之外没有人能做到。有些人认为是心，有些人认为是其他。在这里，即使是自己的派别也没有理解，因为他们承认力量和嬉戏作为装饰显现是其本质。其中，力量是觉性的力量，轮回和涅槃各自显现，就像太阳的光芒，虽然只有一个，却显现为莲花开放和睡莲闭合一样。嬉戏是觉性在音声中嬉戏，就像灯在光中嬉戏，或者太阳在光芒中嬉戏一样。装饰是自显的显现，在显现时，自发地在觉性面前装饰，就像天空中装饰着彩虹，以及太阳、月亮、行星和星星一样。这些在《普贤根本续》中也说：“力量的本质不停止。”以及“不停止的无二获得，我已显示为嬉戏的本质。”以及“因此，美丽被称为装饰。”顺便说一句，详细的解释已经结束了。现在要说明的是，觉性本身在任何地方都没有成立。就像那样，如同客体显现的无自性一样，主体菩提心的自性也是，没有的本质就像天空一样，要知道是超越言语、思考和表达的。显现轮回和涅槃的基础，觉性的本质在任何地方都没有成立，就像天空一样。《普贤根本续》中说：“菩提心是天空的自性，一切法都是菩提心，那个比喻是，一切比喻都是天空一样的自性。”没有的自性的存在方式是：意义的精华是自生智慧，没有原因和结果，因此切断了轮回的悬崖。没有好坏，因此轮回和涅槃的平静程度相同。没有错误和迷惑，因此切断了三有的选择。觉性清澈透明的本质没有原因和结果，因此从轮回的堕落和苦乐的悬崖中彻底解脱。一切轮回都来自于原因和结果的显现不停止，而觉性本身在任何原因和结果中都没有成立，因此没有错误和迷惑，也没有好坏，无论轮回和涅槃如何显现，在觉性面前都是平静的，因为在意义上从未存在过，所以内心安乐。觉性在任何地方都不存在的状态中，如何显现和存在，即使看起来像存在
English
Since time, potency, and play lack a basis, like awakening from a dream, they are self-purifying. Know that self-aware dharmakāya does not move from its original, primordial state, and is devoid of entities and characteristics. Such a distinction is something no one but myself can make these days. Some consider it to be mind, while others consider it to be something else. Here, even one's own group has not understood, because they have accepted potency and play appearing as adornments to be their essence. Of these, potency is the power of awareness, whereby saṃsāra and nirvāṇa appear distinctly, like the rays of the sun, which, though one, cause lotuses to open and water lilies to close. Play is awareness playing in sound, like a lamp playing in light, or the sun playing in its rays. Adornment is the self-appearing display, which, when it appears, spontaneously adorns the face of awareness, like rainbows in the sky, and the sun, moon, planets, and stars. These are also stated in the Kunjed Gyalpo Tantra: “The essence of potency does not cease.” And, “The unceasing, nondual attainment, I have shown to be the essence of play.” And, “Therefore, beauty is called adornment.” Incidentally, the explanation with elaboration is finished. Now, to show that awareness itself is not established anywhere: Just like that, like the absence of inherent existence of objective appearances, the nature of subjective bodhicitta is also, the essence of non-existence is like the sky, know that it is beyond speech, thought, and expression. The basis for the arising of phenomenal existence, saṃsāra and nirvāṇa, the essence of awareness is not established anywhere, like the sky. As stated in the Kunjed Gyalpo Tantra: “Bodhicitta is the nature of the sky, all dharmas are bodhicitta, that analogy is, all analogies are the nature of the sky.” The way of abiding in the self-face of non-existence is: In the heart essence of self-arisen wisdom, since there is no cause and effect, the precipice of saṃsāra is cut off. Since there is no good or bad, the evenness of saṃsāra and nirvāṇa is equal. Since there is no straying or obscuration, the selection of the three realms is cut off. In the essence of awareness, clear, transparent, and naked, since there is no cause and effect, the fall into saṃsāra and the precipice of happiness and suffering are completely cut off. All of saṃsāra arises from the unceasing appearance of cause and effect, and since awareness itself is not established in any cause and effect, there is no straying or obscuration, and no good or bad, so however saṃsāra and nirvāṇa may appear, in the face of awareness there is an equal evenness, and since it has never existed in reality, there is mental ease. In the state where awareness does not exist anywhere, how does it appear and abide, even if it seems to exist
Tibetan
་མྱོང་དུ་ཡེ་གྲོལ་ལ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་རང་ཐོག་ཏུ་གནས་པ་ཙམ་ལས་སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་དོན་བཟང་དུ་སོང་བ་ཅི་ཡང་མེད་དེ་གཤིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལས་མ་གཡོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལས། མཉམ་ཉིད་ཡུལ་དུ་མི་རྟོག་སེམས་སུ་མི་འཛིན་པས། ། ལུས་སེམས་མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས། །དེ་ལས་རིག་པའི་འཆར་ལུགས་ཅི་སྣང་ཡང་། །མཉམ་པའི་ཀློང་ལས་གཡོས་པ་ངང་གིས་མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་ཡུལ་མེད་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པས་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པ་དང་། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །ཤར་བའི་དུས་ནས་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ནས་ཤར། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་ན་གནས། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གནས་དང་མི་གནས་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་ཡེ་ནས་མེད། །ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ཤར་རང་ས་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་གནས་རང་ས་ཟིན། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན། །ཤར་གནས་གྲོལ་ཤར་ཤར་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་བར་མ་ཆོད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་འཁོར་བའི་གཡང་ ས་ཆོད། །གཡང་སའི་ལུས་མེད་གོལ་ས་ག་ལ་ཡོད། །ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ངང་། །རང་ཞལ་རང་གིས་མཐོང་བ་ཙམ་ལ་ནི། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་མིང་དུ་བཏགས་པར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གོལ་སྒྲིབ་མེད་པར། ཀུན་གསལ་ལས། རྫོགས་ཆེན་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལས། །གོལ་དང་མ་གོལ་གཉིས་སུ་མེད། །གོལ་ས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག །ཀུན་བྲལ་ཉག་གཅིག་ཅིར་མ་སྤངས། །ཨ་ཏི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་པས། །གཉིས་སུ་སྣང་བའི་གོལ་སྒྲིབ་མེད། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་བཞི། །ཡེ་ནས་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་པས། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པའི་གོལ་སྒྲིབ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ལྟ་བ་སྒོམ་པ་དང་། །སྤྱོད་པ་འབྲས་བུ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སྒོམ་སྒྲུབ་རེ་དོག
Chinese
体验中本来解脱。仅仅是认识到那一点安住于自位，即使加上是佛的标签，也没有任何好的意义，因为自性如同虚空般没有动摇。邬金大乐金刚所著的《智慧总集》中说： 平等性中不作意，心中不执持， 身心平等之界中，自然而安住。 从中智慧之显现，无论如何而显现， 从平等之界中动摇，自然而没有。 有相之境中，无境之总集安住。 本来无二故，不作分别。 有情佛陀轮回涅槃，不作分别。 有实无实，于界中平等， 佛陀有情，于界中平等， 世俗胜义，于界中平等， 过患功德，于界中平等， 高低方隅，于界中平等之故。 显现之时起，平等显现无好坏。 安住之时，平等安住无好坏。 解脱之时，平等解脱无好坏。 不平等显现，也从平等之界中显现。 不平等安住，也于平等之界中安住。 不平等解脱，也于平等之界中解脱。 显现与未显现，于界中本来没有。 安住与不安住，于界中本来没有。 解脱与未解脱，于界中本来没有。 显现之时，自显现自位持。 安住之时，自安住自位持。 解脱之时，自解脱自位持。 显现安住解脱显现，显现解脱相续不断。 相续不断故，因果之间不断绝。 没有因果故，轮回的悬崖 断绝。悬崖没有身体，错谬之地又在哪里？ 本来不变，普贤王如来的界。 没有迁变，金刚萨埵的自性。 自己以自己之面目见到仅仅是， 称之为佛而已。如是说。没有错谬遮蔽， 《普明》中说：大圆满明点唯一中， 错谬与非错谬，没有二。 错谬之地自性，完全清净。 离一切唯一，什么也不舍弃。 阿底观修行为和， 果本来无二故， 显现为二的错谬遮蔽没有。 见修行果四者， 本来自然本智故， 因缘聚合的错谬遮蔽没有。 大圆满见修行和， 行为果任运成就故， 修持希冀疑虑。
English
It is primordially liberated in experience. Merely recognizing that and abiding in one's own place, even if labeled as a Buddha, there is no good meaning, because the nature is like the sky and has not moved. In the "General Effusion of Awareness" by the master Garab Dorje, it says: In equality, not making intention, In the mind, not holding, In the expanse of body and mind equality, naturally abides. From that, whatever appears as the arising of awareness, From the expanse of equality, moving, naturally there is not. In the realm of characteristics, the general effusion of no realm abides. Primordially without duality, not making distinctions. Sentient beings, Buddhas, samsara, nirvana, not making distinctions. Existing and non-existing, equal in the expanse, Buddhas and sentient beings, equal in the expanse, Conventional and ultimate, equal in the expanse, Faults and qualities, equal in the expanse, High and low, directions and boundaries, equal in the expanse. From the time of arising, equal arising, no good or bad. At the time of abiding, equal abiding, no good or bad. At the time of liberation, equal liberation, no good or bad. Unequal arising, also arises from the expanse of equality. Unequal abiding, also abides in the expanse of equality. Unequal liberation, also liberates in the expanse of equality. Arising and not arising, primordially not in the expanse. Abiding and not abiding, primordially not in the expanse. Liberation and not liberation, primordially not in the expanse. At the time of arising, self-arising, holding its own ground. At the time of abiding, self-abiding, holding its own ground. At the time of liberation, self-liberation, holding its own ground. Arising, abiding, liberation, arising, arising, liberation, continuous without interruption. Because it is continuous without interruption, the cause and effect are not interrupted. Because there is no cause and effect, the cliff of samsara is cut off. The cliff has no body, where is there a place of error? Primordially unchanging, the expanse of Samantabhadra. Without change, the nature of Vajrasattva. Seeing one's own face with one's own self is merely, Called a Buddha. Thus it is said. Without error or obscuration, In "Kunsel" it says: In the single bindu of Dzogchen, Error and non-error, there are no two. The nature of the place of error is completely pure. Separate from all, the single one, not abandoning anything. The view, meditation, and conduct of Ati, And the result, primordially without duality, There is no error or obscuration that appears as two. The four, view, meditation, conduct, and result, Primordially self-arisen primordial wisdom, There is no error or obscuration of the gathering of causes and conditions. The view and meditation of Dzogchen, And the conduct and result, spontaneously accomplished, Meditation and accomplishment, hope and doubt.