Tibetan
་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་ལ་དཔེ་བླངས་ནས། །སྐྱེ་ལས་འཇིག་པ་འབྱུང་བར་སྒྲོ་མི་བཏགས། །རང་བྱུང་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པར། །འཇིག་རྟེན་མཚན་མའི་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །རྒྱུ་ལས་བཙལ་བས་འབྲས་བུ་བྱུང་ཟེར་བ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་ཐེག་པ་རང་ལུང་ཡིན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་འགགས་ཀུན་དང་མཚུངས། །རྒྱུ་ལས་མ་བྱུང་མཚུངས་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་གཞན་ནས་ཆོས་འབྱུང་མེད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལ་ཚོད་བཙུགས་ནས། །བཙལ་བས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལ་ཚོད་མི་འཇུག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་སྐྱེ་འགག་ཆོས་ལ་དཔེ་མི་ལེན། །ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཆེ་བ་འདོད་ནས་སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བྱེད་ན། །སྒོམ་སྒྲུབ་རྩོལ་བས་ཆེ་བ་དེ་མི་འགྲུབ། །ཆེ་བ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡེ་ནས་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། བསྒྲུབས་པས་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་སྐུ་འབྲས་བུར་ཀུན་འདོད་ལ། དེ་ཉིད་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་ན་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བས། མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་བཞག་པས་འགྲུབ་ པར་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐུན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སངས་རྒྱས་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་པར་མ་ཡིན་ཏེ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་གནས་ལ་མི་རྟོག་ཞོག །ཅེས་པ་དང་། ཡང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་སྔར་མཐོང་རྟོགས། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་པས། །ད་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་མཛད། །སླད་ནས་འབྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བྱུང་སེམས་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །སྔ་མ་བཅོས་པར་ལུང་མ་བསྟན། །ད་ལྟར་རིན་ཆེན་སེམས་མི་འཆོས། །མ་བཅོས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་འབྱོན། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་མ་རྟོགས་ཏེ། །བཅོས་ཤིང་བསྒྲུབས་པས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །མ་རྟོགས་བཅོས་པས་འགྲུབ་པར་བྱེད། །བསྐལ་པ་དུ་མའི་གྲངས་བགྲངས་ཀྱང་། །མི་རྩོལ་བདེ་དང་འཕྲད་མི་འགྱུར། །ཀྱེ་སྐུ་གསུམ་སེམས་ལས་མ་
Chinese
之故。效仿世间众生的法，不妄称生起即坏灭。未证悟自生因果已逝去，以世间有相之法衡量，说从因中寻得果，此乃彼之因果自宗也。嗟！大菩萨谛听！所谓智慧智慧者，与自生智慧无有阻碍皆相同。此不由因所生，无与伦比之智慧，一切皆无从他生之处生法。以世间因果之法衡量，寻觅亦不会生出本不存在之果。菩提心非由因而生，故不对世间生灭之法加以衡量。菩提心非由缘而生，故不对世间生灭之法加以效仿。嗟！大菩萨。若欲求伟大而修习精进，以修习精进亦不能成就伟大。伟大乃自生智慧本自具足。如是说。如同通常那样，不必以因果来成就佛果，因勤作亦永不能成就，皆认为无为法身是果。若勤作能成就，则将变成有为法，彼将变成无常。故如实安住于未修整之状态便能成就，此乃三世诸佛之共同意旨。如彼中所说：成就佛果非由勤作，不寻觅，安住于自性便任运成就。不寻觅，于安住自性不作分别。如是说。又，三世诸佛亦皆无有胜于菩提心者。往昔已逝之诸佛，未曾修整，早已见证自心。现今安住之诸佛，彼未修整之自心，因已如实证悟未修整之状态，故亦行利生之事。未来将至之诸佛，对此自生心性，未曾授记说先要修整。现在珍贵之心不修整，于未修整之道中趋入而至。对于显现之诸法，若未能证悟为菩提心，修整勤作亦不能成就。若未证悟而修整，则会认为能成就。纵然数尽无数劫，亦不会不勤作而得遇安乐。嗟！三身非心之外。
English
Therefore. Taking the world's beings' dharma as an example, do not falsely claim that arising is the same as destruction. Without realizing the past self-arising cause and effect, measuring with the phenomenal dharma of the world, saying that the fruit comes from searching for the cause, that is their own tenet of cause and effect. O great Bodhisattva, listen! What is taught as wisdom, wisdom, is the same as the unobstructed self-arising wisdom. That incomparable wisdom, which does not arise from cause, all dharmas do not arise from other births. Measuring with the world's cause and effect dharma, searching will not produce a fruit that does not exist. Since Bodhicitta is not produced by cause, do not measure it with the dharma of the world's arising and ceasing. Since Bodhicitta is not produced by conditions, do not take the dharma of the world's arising and ceasing as an example. O great Bodhisattva. If you want greatness and strive to practice, that greatness will not be achieved by practice and effort. Greatness is self-arising wisdom that has always been there. Thus it is said. Like ordinary people, there is no need to achieve Buddhahood through cause and effect, because striving will never achieve it, and everyone considers the unconditioned Dharmakaya as the fruit. If it can be achieved by striving, it will become conditioned, and it will become impermanent. Therefore, abiding in the uncorrected state as it is will achieve it, and all the Buddhas of the three times have the same intention. As it says in that very text: Achieving Buddhahood is not achieved by striving, but by abiding in its own nature without searching, it is spontaneously accomplished. Do not conceptualize about abiding in its own nature without searching. Thus it is said. Moreover, all the Buddhas of the three times have nothing other than Bodhicitta. The Buddhas of the past, without correcting their own minds, saw and realized them before. The Buddhas who are now abiding, that uncorrected mind of their own, because they have realized the uncorrected state as it is, they also do the work of benefiting beings now. The Buddhas who will come in the future, for this self-arising mind nature, have not prophesied that they must first be corrected. Now the precious mind is not corrected, and they will come by entering the uncorrected path. For all the dharmas that appear, if you do not realize them as Bodhicitta, correcting and striving will not achieve it. If you correct without realizing, you will think that you can achieve it. Even if you count countless kalpas, you will not encounter happiness without effort. O, the three bodies are not outside the mind.
Tibetan
བཅོས་ཕྱིར། །སྐུ་གསུམ་སྟོན་པའི་མདོ་ལུང་ལས། །འཆོས་པར་བྱེད་པའི་དོན་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་སྟོན་པ་སྐུ་གསུམ་ཡང་། །ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོན་པ་མིན། །དེ་བཞིན་འཆོས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །སྟོན་པས་བདེན་ཚུལ་ཅི་བསྟན་ཀྱང་། ། ངེས་ལུང་མ་ཡིན་དྲང་ལུང་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དགོངས་པས་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ནི། དེ་ལྟར་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་རྗེན་པ་རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་ལས་འདས་པ་ཟང་ཀ་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་མ་བསམས་མ་དཔྱད་རང་སར་ཅོག་གིས་བཞག་དུས་རང་གསལ་དུ་ས་ལེ། སྟོང་གསལ་དུ་མེ་རེ། ཡེ་གསལ་དུ་ཕྱམ་མེ་བ་འདི་ཀ་ཡིན་པས། དེའི་ངང་ལ་མ་བཅོས་མ་བསླད་པར་རང་བབས་སུ་ཕྱམ་མེ། རང་སངས་སུ་སང་ངེ་། རང་གྲོལ་དུ་ཤིག་གེ། རང་དག་ཏུ་སལ་ལེ། རང་མལ་དུ་ལྷོད་དེ། སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་རྒྱ་གྲོལ་དུ་ཧར་སང་བར་མེད། ཕྱལ་པ་ནམ་མཁའ་ཀློང་ཡངས་ཀྱི་ངང་དུ་དུས་གསུམ་བློའི་འབྲེལ་ཐག་བཅད་པས་གསལ་བ་མ་འགགས་རྟོག་མེད་རྗེན་པར་ཕྱམ་གདལ་ནས་བཞག་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཐུགས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལས། གསལ་ལ་མ་ཡེངས་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ངང་། །སྟོང་གསལ་གདལ་ན་བདེ་ཆེན་དབྱིངས་ལ་སྤྱོད། །རྩེ་གཅིག་ངང་ན་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་། །ཞེས་པ་དང་། མུ་ཏིག་འཕྲེང་བ་ལས། སྟོང་ཞིང་གསལ་ལ་གསལ་ཞིང་ཁྱབ། །བསམ་པས་མ་སྦགས་དྲན་པས་སངས། །སྤྲོས་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་ཅིང་སྟོང་། །རང་དག་མཚོན་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་རིག་སྐལ་མཉམ་སྟོང་ཉིད་གྲོགས། །འདི་ལ་གོམས་པའི་སྐལ་ཆེ་བས། །རྟོག་པ་མེད་པའི་སྐུ་བཟུང་སྟེ། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེའི་འོད་བཟུང་ ནས། །འདི་དང་ང་ཉིད་སྐལ་པ་མཉམ། །ཞེས་པ་དང་། སྒྲོན་མ་འབར་བ་ལས། རང་བཞིན་སྣང་བ་མ་འགགས་པར། །བློ་རྨོངས་དྲན་པ་ཀུན་ཟད་དེ། །སྣང་བ་རང་དག་དབྱིངས་སུ་ནི། །རྟོག་པ་མེད་པའི་རིག་པར་ཡང་། །མི་གཡོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པས། །ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་། །ཡེ་ནས་རྣམ་རྟོག་ཟད་པར་ནི། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་དབྱིངས་སུ་གནས། །བརྗོད་ཅིང་སྣང་ཚིག་གཉིས་མེད་པས། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་དབྱིངས་སུ་ཡང་། །རང་དལ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས། །ཕྱི་ནང་མེད་པར་ཟང་ཐལ་བས། །མར་བསྒྲིབས་དྲི་མ་མེད་པར་ནི། །ཡེ་ནས་ཀ་དག་ཆེན་པོར་ཡང་། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་ནི། །མཚན་ཉིད་དུ་ནི་ཡེ་ནས་བཞུགས། །ཞེས་པ་དང་། ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པ་ཡི། །འདི་ལྟར་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ། །མ་བཙལ་བཞག་པས་དོན་རྣམས་རྙེད། །མ་བསྒོ
Chinese
为了修正。 三身导师的经论中， 出现修正的意义。 那是导师三身也， 并非显示自己的自性。 同样，修正的 导师无论显示什么真理， 都不是决定性的教言，而是引导性的教言。 如是说。 以见解来引导心性， 就像这样，觉性法身赤裸，超越因果善恶，空性法尽，超越思维的意义，不思不虑，安住在自己的本位时，自明朗然，空明如火，本明灿然，这正是它。 因此，在这种状态下，不加改造，不加污染，自然而然地灿然，自然清醒地醒然，自然解脱地释然，自然清净地朗然，自然安住地松弛。 五根自在，广阔无碍，毫无阻隔。 在空旷虚空的境界中，斩断过去、现在、未来三时之念，光明不灭，无念赤裸地坦然安住。 普贤王如来心镜中说： “明亮而不散乱，深不可测的状态， 空明坦荡，享用大乐之界。 专注的状态，胜义之界的状态。” 以及，《摩尼宝鬘》中说： “空而明，明而遍， 不为思所染，不为念所醒。 远离戏论本身， 如虚空般遍布且空虚。 自净的象征，远离一切。” 以及，《虚空六法》中说： “自明同等空性友， 对此串习福分大， 执持无念之身相， 执持我之慈悲光， 此与我等福分同。” 以及，《明灯论》中说： “自性显现不间断， 愚痴念头皆已尽， 显现自净于法界， 于无念之觉性中， 知晓不动平等性， 于一切平等之界中， 本来自始念已尽， 自性清净于法界。 言说与显现二者无， 无有内外于法界， 安住于自在大乐中， 内外皆无通彻故， 如油尽灯灭无垢染， 本来自始即本净， 于清净之法界中， 于体性中本安住。” 以及，《日月和合论》中说： “自性大圆满之证悟， 如此串习是何等， 不寻自住诸义成， 不修
English
For the sake of correction. In the sutras and agamas of the Teacher of the Three Kayas, The meaning of correcting arises. That is, the Teacher's Three Kayas also, Do not reveal their own nature. Similarly, whatever truth is shown by the correcting Teacher, Is not a definitive teaching, but a guiding one. Thus it is said. Guiding the mind with the view, Like this, awareness, the naked Dharmakaya, transcending cause and effect, good and evil, the exhaustion of emptiness and dharma, the meaning beyond thought, without thinking or contemplating, when placed naturally in its own place, it is naturally clear and bright. Empty and clear like fire. Primordially clear and radiant, this is it. Therefore, in this state, without alteration or contamination, naturally radiant, naturally awake and clear, naturally liberated and free, naturally pure and bright, naturally relaxed and at ease. The five senses are free, vast and unobstructed, without any hindrance. In the state of vast and open space, cutting off the connection of the three times of past, present, and future, the clarity is unceasing, and the nakedness of non-thought is spread out and placed. In the Mirror of the Mind of Kuntuzangpo it says: "Clear but not distracted, a state difficult to fathom, When emptiness and clarity are spread out, one enjoys the realm of great bliss. In the state of one-pointedness, the state of the ultimate realm." And, in the Garland of Pearls it says: "Empty and clear, clear and pervasive, Not stained by thought, not awakened by memory. It is the separation from elaboration itself, Pervading and empty like the sky. The symbol of self-purity, separate from all." And, in the Six Spaces it says: "Self-awareness, equal fortune, emptiness as a friend, Because of the great fortune of being accustomed to this, Holding the body of non-thought, Holding the light of my compassion, This and I have equal fortune." And, in The Blazing Lamp it says: "The manifestation of self-nature is uninterrupted, Deluded thoughts are all exhausted, The manifestation is self-pure in the Dharmadhatu, In the awareness of non-thought also, Knowing the immovability of equality, In the realm of all equality also, From the beginning, thoughts are exhausted, Self-nature is purely in the Dharmadhatu. Speech and appearance are both absent, Without inside or outside in the Dharmadhatu, Abiding in the state of great self-ease, Because there is no inside or outside, it is transparent, Like a lamp extinguished without oil, without stain, From the beginning it is primordially pure, In the Dharmadhatu of purity, In the nature, it has always resided." And, in The Union of the Sun and Moon it says: "The realization of self-nature, the Great Perfection, Whatever is accustomed to this, By leaving it unfound, all meanings are found, Without meditation