Tibetan
ན་སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་ཀུན། །ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཅིག་ཏུ་མེད་ལ་བགྲངས་ན་བརྗོད་མི་ལང་། །སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་སེམས་ཅན་ལུས་ངག་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཡེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བྲལ། །གཟུང་འཛིན་བྲལ་བར་གང་གིས་གྲུབ་པ་སྟེ། །དེ་ནི་ཀུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་རིག་ངོར་སྣང་ངོ་ཅོག །སྣང་བའི་དུས་ནས་རང་ངོ་སྟོང་པར་གཅིག །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་བཞིན། །སྣང་བཞིའི་རིག་པ་དངོས་མེད་བར་སྣང་བཞིན། །ཡེ་སྟོང་ཡོངས་སྟོང་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་གཅིག །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་གཅིག་གདོད་ནས་དག་པས་ན། །གཉིས་ཞེས་མི་གནས་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ཨེ་མ་ཧོ། །སྣང་སྲིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་གསལ་སྣང་གི་སྟོང་པར་དབྱིངས་གཅིག་ལ། རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ཀློང་ གཅིག་ཅིང་། རིག་པ་དང་སྣང་བའི་སྟོང་པ་གཉིས་རིས་མེད་སྟོང་པར་བར་མེད་གཉིས་མེད་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ཏུ་རོ་གཅིག་པས། ཆོས་སྐུ་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་གྲྭ་ཟུར་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་རྩ་བ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དག་མཉམ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་བསྟན་པ་ནི། འབྱུང་ལྔར་སྣང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །མ་སྐྱེས་མཉམ་ཉིད་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྲིད་པར་སྣང་ཡང་འགྲོ་དྲུག་སྟོང་པའི་གཟུགས། །གཞིར་སྣང་རིག་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །བདེ་སྡུག་སྣང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ངང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་གཡོས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་དབྱིངས་གཅིག་སྟོང་པའི་ངང་། །སྐྱེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །འབྱུང་ལྔར་སྣང་བ་ཡང་རིག་པའི་ངང་ལས་ཤར། ངང་ལ་སྣང་། ངང་ལ་གྲོལ། སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ཡང་ངང་ལས་ཤར། ངང་ལ་སྣང་། ངང་ལས་གྲོལ་བས་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ། །ཇི་བཞིན་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས། །རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་རྣམ་པ་ཡོངས་ཀྱི་མེད། །སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་ལ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་འདས་གཅིག་ཅེས་བགྲང་དུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བགྲང་ ཞིང་མཚོན་མེད་ན། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་གྲངས་
Chinese
那，显有世间器情一切，皆从生起之精华菩提心，一体无有，若数则不可胜数。佛之身语意，有情之身语亦是菩提心，本来自离能取所取。离能取所取为何所成？彼乃一切成就，成就了佛法的根本。如是说。一切法界一体，于自生之智慧中开示者：显有世间轮回涅槃，皆于觉性面前显现。显现之时，自性即是空性为一。如梦幻、如幻术、如水中之月。四种显现之觉性，如无实有之虚空。本初空、完全空，离戏论为一。一切法界一体，本初即清净故，不存二，汇集于一明点。无有边角的法身，噫玛火！显有世间一切法，皆于无有之明亮空性中，法界一体。觉性自之体性，如虚空般空明离戏，为一界。觉性与显现之空性二者，无别空性中，无间二无，于唯一明点中一味一体故。法身唯一明点，于无有边角之法界中，根本为一，是为名为一切之作者。一切作者云：一切法之根本，一切作者菩提心。（藏文：ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།，梵文天城体：सर्वाः कृत्वा बोधिचित्त，梵文罗马拟音：sarvāḥ kṛtvā bodhicitta，汉语字面意思：一切作者菩提心。）如何显现，乃我之体性。（藏文：ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན།，梵文天城体：यथा दृश्यते मम स्वभावः，梵文罗马拟音：yathā dṛśyate mama svabhāvaḥ，汉语字面意思：如何显现乃我体性。）如何生起，乃我之神变。（藏文：ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན།，梵文天城体：यथा भवति मम चमत्कारः，梵文罗马拟音：yathā bhavati mama camatkāraḥ，汉语字面意思：如何生起乃我神变。）如是说。于清净平等自生之智慧中开示者：显现为五大种，乃菩提心之自性。不生平等，不离于一。虽显现于有，然六道为空性之相。显现为地，不离于觉性之自性。虽显现苦乐，然于菩提心之自性中，不离于自生智慧之一。是故诸法法界一体，于空性之自性中，当知为不生菩提心。显现为五大种，亦从觉性之自性中生起。于自性中显现。于自性中解脱。显现为有情，亦从自性中生起。于自性中显现。于自性中解脱，故为空性之自相。一切作者云：嗟！大菩萨！心乃如是之自性。（藏文：སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ།，梵文天城体：चित्तं यथाभूतस्य स्वभावः，梵文罗马拟音：cittaṃ yathābhūtasya svabhāvaḥ，汉语字面意思：心乃如是之自性。）如是无二大乐中，具足一切相，完全无有相。离戏如虚空般本然安住，超越所缘境，不可数说为一。菩提心不可数，亦不可表示，心所造之法，亦不可计数。
English
Now, all that appears as existence and its contents arises from the essence of Bodhicitta. It is one and without number, and if counted, it is beyond expression. The body, speech, and mind of the Buddha, as well as the body, speech, and mind of sentient beings, are all Bodhicitta, inherently free from grasping and being grasped. What is accomplished by being free from grasping and being grasped? It is the accomplishment of all things, the root of Dharma is accomplished. Thus it is said. The teaching that all phenomena are one in the expanse of self-originated wisdom: All that appears as existence, samsara, and nirvana appears in the face of awareness. From the moment of appearance, its own nature is one in emptiness. Like dreams, illusions, and the moon in water, the awareness of the four appearances is like insubstantial space. Primordially empty, completely empty, one in being free from elaboration. All phenomena are one in the expanse, primordially pure, therefore, there is no duality, gathered into one bindu. The Dharmakaya without corners, Emaho! All phenomena of existence are one in the expanse of emptiness, the clear light of non-existence. The nature of awareness itself, like the sky, is empty, clear, and free from elaboration, being one space. The emptiness of awareness and appearance, both without distinction, in the uninterrupted emptiness, without duality, being of one taste in the single bindu. Therefore, the Dharmakaya, the single bindu, is said to be one in essence in the expanse without corners, being one root. As the All-Creating King says: The root of all dharmas is the All-Creating Bodhicitta. (Tibetan: ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས།, Sanskrit Devanagari: सर्वाः कृत्वा बोधिचित्त, Sanskrit Romanization: sarvāḥ kṛtvā bodhicitta, Literal Chinese Meaning: All-Creating Bodhicitta.) How it appears is my nature. (Tibetan: ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ང་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན།, Sanskrit Devanagari: यथा दृश्यते मम स्वभावः, Sanskrit Romanization: yathā dṛśyate mama svabhāvaḥ, Literal Chinese Meaning: How it appears is my nature.) How it arises is my miraculous display. (Tibetan: ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ང་ཡི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན།, Sanskrit Devanagari: यथा भवति मम चमत्कारः, Sanskrit Romanization: yathā bhavati mama camatkāraḥ, Literal Chinese Meaning: How it arises is my miraculous display.) Thus it is said. The teaching that all phenomena are pure, equal, and self-originated wisdom: Appearing as the five elements is the nature of Bodhicitta. Unborn, equal, it does not move from the one. Although it appears as existence, the six realms are the form of emptiness. Appearing as the ground, it does not move from the nature of awareness. Although happiness and suffering appear, in the nature of Bodhicitta, it does not move from the one self-originated wisdom. Therefore, all dharmas are one in the expanse, in the nature of emptiness, know it as the unborn Bodhicitta. Appearing as the five elements also arises from the nature of awareness. It appears in the nature. It is liberated in the nature. Appearing as sentient beings also arises from the nature. It appears in the nature. It is liberated in the nature, therefore, it is the self-image of emptiness. As the All-Creating King says: O Great Bodhisattva! The mind is the nature of suchness. (Tibetan: སེམས་ནི་ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ངོ་བོ་སྟེ།, Sanskrit Devanagari: चित्तं यथाभूतस्य स्वभावः, Sanskrit Romanization: cittaṃ yathābhūtasya svabhāvaḥ, Literal Chinese Meaning: The mind is the nature of suchness.) In such non-dual great bliss, possessing all aspects, completely without aspects. Free from elaboration, abiding primordially like the sky, beyond the object of focus, it cannot be counted as one. Bodhicitta cannot be counted, nor can it be represented, and the dharmas created by the mind cannot be enumerated.
Tibetan
བྱུང་། །སེམས་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་ནི་གང་ཞེ་ན། །སྣང་སྲིད་སྣོད་བཅུད་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རྣམས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཀྱང་། །བྱས་ནས་མངོན་དུ་ཕྱུང་སྟེ་བསྟན་པ་ནི། །ཆེན་པོ་ལྔ་དང་རིགས་དྲུག་སྣང་བ་དང་། །དེ་ཡི་དོན་མཛད་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ནི། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཏུ་ཕྱུང་ནས་བགྲངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པ་སྟོང་གསལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཆེན། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་འོད་གསལ། གདོད་ནས་དག་པ་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས། རང་སྣང་གི་རྩལ་མ་དག་པ་འཁོར་བ་དང་། དག་པ་མྱང་འདས་ཅིར་སྣང་ཡང་། གཞི་སྣང་རིག་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད་ལ། མ་དག་པར་སྣང་ཡང་དོན་གྱིས་ཡོད་མ་མྱོང་དུ། ཡེ་སངས་རྒྱས་ལ། སྣང་ཚུལ་ཡང་སྐུ་གསུམ་དུ་དག་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཞན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས། །སངས་མ་རྒྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །འཁོར་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རང་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་ལ། །མངལ་དུ་གནས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ལུས་སེམས་འདུས་པ་དབྱིངས་རིག་འབྲེལ། །ལུས་སུ་གནས་པ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །རྒས་པས་ཆོས་ཟད་འཁྲུལ་སྣང་འགག །ན་བས་ཆོས་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ཤི་བས་སྟོང་པ་ངོས་གཟུང་མེད། །དེས་ན་སེམས་ཅན་ སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་སོ། །རིག་པ་བཞུགས་གནས་ཀློང་ཆེན་དུ་བསྟན་པ་ནི། རང་རིག་ཀློང་ཆེན་དོན་གྱི་དབྱིངས་འདི་ན། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཉག་གཅིག་བཞུགས། །དུ་མར་མི་དམིགས་ཆ་ཤས་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མི་གཡོ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ཕོ་བྲང་ལགས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་མི་བཞུགས། །རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀ་དག་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་དོན་དབྱིངས་ནི་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་རང་ངོ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དམ་པར་གསུངས་པ་ནི། ཀུན་བྱེད་ལས། ང་ཡི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་མི་ཕྱེད་པས། །ཆོས་དབྱིངས་གནས་འདི་ང་ཡིས་བྱས་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལས་དེ་ན་གཞན་མི་བཞུགས། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བསྒྲིབས་ཀུན་ཁྱབ་པས། །གསལ་བའི་ནམ་མཁའ་ཡེ་ཤེས་གཞལ་ཡས་ཁང་། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་མི་བཞུགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་འཁོར་འདས་སྐུ་གསུམ་འབྱུང་བའི་དབྱིངས་སུ་བསྟན་པ་ནི། འདོད་འབྱུང་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་མཛོད། །སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་ལགས། །རིག་པའི་ངང་ནི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞིང་ཁམས་ཏེ། མ་རིག་པ་འགྲོ་དྲུག་འ
Chinese
བྱུང་། །心所作者复为何？ 显有器情诸佛与有情， 心之自性本体亦由此， 作已显现示现者乃是， 五大与六道之显现， 以及彼之义利所作二色身， 从心之自性中取出而数之。 如是。 如此，觉性空明如虚空般，具足一切相之大空性， 具足一切殊胜之光明， 从本初清净法身之性中， 自显之力不清净之轮回， 与清净之涅槃无论显现为何， 然基显觉性之性中未曾动摇， 虽显现为不清净然实义上未曾存在过， 本来即是佛。 显现方式亦清净为三身，于破斥论中云： 复次由缘故， 有情诸众生， 无不成佛者， 以自生智合法， 轮回本非有， 是故自自皆成佛。 生即是证悟， 住胎法界中， 身心合一界智连， 住于身中乃三身， 老时法尽错觉灭， 病时诸法皆体验， 死时空性无所指， 是故有情 皆成佛。 如是。 觉性安住处，于大圆满中宣说者： 自觉大圆满，义之界此中， 三时胜者之，密意唯一住， 不缘多分别，无分且离戏， 不动菩提心，乃是宫殿也， 自生智之外，无他可安住。 觉性之体性，本净大空性之义界乃是法身，离戏之自性，即是菩提心之自生智之圣殿中云： 普作续云： 我之自性离戏不可分， 法界此地乃我所造， 菩提之外无他可居， 我之自性无遮遍一切， 光明虚空智慧之宫殿， 自生智之外无他可居。 如是。 彼即是轮回涅槃三身生起之界中宣说者： 欲生宝珠珍宝法之藏， 三身任运成胜者之刹土也， 觉性之性乃是诸佛之刹土，无明六道之
English
Happened. What is done by the mind? Appearances, existence, containers and contents, Buddhas and sentient beings, From the very nature and essence of the mind, Having done and manifestly brought forth, what is shown is, The five great elements and the appearance of the six realms, And the two form bodies that accomplish their purpose, Are taken from the very nature of the mind and enumerated. Thus it is. Thus, awareness, empty and clear like the sky, the great emptiness possessing all aspects, The clear light possessing all supreme aspects, From the state of the primordially pure Dharmakaya, The impure samsara, the self-appearing display, And whatever appears, pure nirvana, Nevertheless, from the state of the ground-appearance awareness, there is no movement, Although it appears impure, in reality it has never existed, Primordially enlightened. The way of appearing is also purified into the three bodies, In the Refutation it is said: Moreover, due to conditions, Sentient beings, There is not one who does not become a Buddha, Because of the spontaneously arisen wisdom conforming to the Dharma, Samsara has never existed from the beginning, Therefore, each and every one is a Buddha. Birth itself is realization, Abiding in the womb, the realm of Dharma, Body and mind united, the realm and wisdom connected, Abiding in the body are the three bodies, With old age, the Dharma is exhausted, illusion ceases, With sickness, all dharmas are experienced, With death, emptiness is unrecognizable, Therefore, sentient beings Are all Buddhas. Thus it is. The abiding place of awareness, as taught in the Great Expanse: In this expanse of self-awareness, the essence of meaning, The intention of the victorious ones of the three times abides in singularity, Not focusing on multiplicity, without parts and free from elaboration, The unmoving heart of enlightenment, is the palace, Other than spontaneously arisen wisdom, nothing else abides. The essence of awareness, the meaning-realm of primordial purity, the great emptiness, is the Dharmakaya, the self-nature free from elaboration, that is, in the sacred palace of the spontaneously arisen wisdom of the heart of enlightenment, it is said: In the All-Creating King it is said: My own nature is indivisible and free from elaboration, This place of the Dharmadhatu is made by me, Other than enlightenment, nothing else dwells there, My own nature is unobscured and all-pervading, The luminous sky, the palace of wisdom, Other than spontaneously arisen wisdom, nothing else dwells there. Thus it is. That itself is taught as the realm from which samsara, nirvana, and the three bodies arise: The wish-fulfilling jewel, the precious treasury of Dharma, The spontaneously accomplished three bodies, the realm of the victorious ones, The nature of awareness is the realm of all the victorious ones, ignorance, the six realms of beings.