Tibetan
ཅོས་གསུམ། །ཆོས་སྐུ་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུའི་རོལ་པས་ཏེ། །འཁོར་འདས་སྐུ་གསུམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །མ་བཅོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །འཁོར་བ་སྤངས་ཤིང་འདས་པ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད། །སྒྲོ་སྐུར་ཞི་བ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་གནས། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང་། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་གནད་དུ་འགྲོལ་བ་ཡིན། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་སྟོང་རང་བཞིན་གསལ། ཐུགས་རྗེ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རང་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་གནས་ལ། རིག་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གཞིའི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པས། འཁོར་བ་རང་མཚན་པ་མེད་པས་སྤང་བྱ་མ་གྲུབ། འདས་པ་ལོགས་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པས་ བླང་བྱ་མ་གྲུབ་སྟེ། འཁོར་འདས་རིག་ངོར་མཉམ་པ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་དོན་གྱི་དགོངས་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནད་བཀྲོལ་བ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། ཐོག་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེ་མངོན་བྱུང་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ། །བཙལ་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་མིན། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་སྟོང་ངོ་བོ་གསལ་བ་ནི་གཤིས་དང་དེའི་སྙིང་པོར་དབྱེ་བའི་སྐབས་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་སྟོང་རང་བཞིན་གསལ་བ་ནི་དབྱིངས་དང་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྟོན་པར་ཕྱེ་ཡང་། དོན་ལ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། འཆར་ཚུལ་སྤྲུལ་སྐུར་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འགག་བསྡམས་པ་ལས། དང་པོ་རང་སེམས་སྟོན་པར་བྱུང་ཚུལ་དུ་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ལྷུན་གྲུབ་འགག་ཏུ་ཆོས་ཀུན་བསྡམ་པ་ནི། །འབྱུང་ཆེན་ལྔ་དང་སྣོད་བཅུད་སྣང་བ་ཀུན། །ཡེ་ནས་མི་རྟོག་ལྷུན་གྲུབ་སྟོན་པར་ཤར། །བདག་གཞན་མི་རྟོག་རང་གསལ་དག་པ་ལྟར། །བྱ་རྩོལ་བྲལ་བའི་རང་སེམས་འགག་ཏུ་བསྡམ། །སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་བཞག །རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཤེལ་གོང་ལྟར་ཀ་དག་སྟོང་གསལ་ཆེན་པོའི་ངང་ན་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ནང་གསལ་གྱི་ ཆ་ནི་འབྱུང་ཆེན་ལྔས་ཏེ། དེ་ལས་ཕྱིར་གསལ་དུ་ཤར་དུས་གཟུགས་ནང་གི་འོད་ལྔས་ཏེ། ཤེལ་གྱི་ནང་འོད་ལས་གདངས་ཕྱིར་སྣང་བ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཉིད་ཐོག་མའི་ཚེ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་སྙིགས་མའི
Chinese
三身。 法身报身化身之游舞， 轮回涅槃三身菩提心之界。 不作意大平等任运成就故， 轮回已舍涅槃无成可修。 断除增益寂灭住于意义之精华。 此乃诸法菩提心之自性， 本来任运成就要诀解脱也。 显有轮涅之诸法，本体空性自性光明。大悲显现种种为三身之自性，安住于任运成就之中。觉性之本体、自性、大悲三者，为基之三身任运成就而安住。轮回无自相故，无有可断。涅槃无从别处寻故，无有可取。轮涅于觉性中平等，乃任运成就意义之密意，一切法要诀解脱也。于《超越论》中说：最初之本体自性与，大悲三种而安住。如是说。于《普作王》中说：普作菩提我之自性中，不寻自性任运而成就。一切胜者之精华乃三身，我之自性不作意成法身。我之本体不作意成报身圆满，我之大悲显现化身三身。寻而成就之果非为教法所说。如是说。自性空本体光明，乃是性与彼之精华区分之时。本体空自性光明，乃是界与界之精华显示而区分。然于意义上，空性为法身，光明为报身，显现方式为化身，此三者为一也。现在从任运成就中约束，首先于显示自心之生起方式中约束。任运成就约束一切法，五大与器情诸显现，本来不作意任运成就而显现。如是不作意自他，如自明清净般，无有勤作之自心约束于要处。显现之境不约束，六识放松安住。觉性自生之智慧如水晶球般，于原始清净大空明之自性中，自性之五光任运成就内明之分乃五大。彼等向外显明时，形色内之五光，如水晶内光芒向外显现般。此于最初之时执著为我，故成浊垢之
English
The Three Kayas. The dance of Dharmakaya, Sambhogakaya, and Nirmanakaya, The realm of Samsara and Nirvana, the three Kayas, and Bodhichitta. Because of the unconditioned, great equality, spontaneously accomplished, Samsara is abandoned, and Nirvana is not to be attained. Pacifying exaggeration and denigration, it abides in the essence of meaning. This is the nature of all Dharmas, the Bodhichitta, Primordially spontaneously accomplished, the key is liberation. All phenomena of existence, Samsara and Nirvana, essence is emptiness, nature is clarity. Compassion manifests in various ways, the self-radiance of the three Kayas abides in great spontaneous accomplishment. The essence of awareness, nature, and compassion, the three Kayas of the basis abide in spontaneous accomplishment. Samsara has no self-characteristic, so there is nothing to abandon. Nirvana cannot be sought elsewhere, so there is nothing to take. Samsara and Nirvana are equal in the face of awareness, which is the intent of spontaneous accomplishment, the key to all Dharmas is liberation. In the "Transcendent Argument" it says: The initial essence, nature, and compassion abide in three aspects. Thus it is said. In the "All-Creating King" it says: All-creating Bodhi, in my own nature, without seeking, nature is spontaneously accomplished. The essence of all victors is the three Kayas, my own nature, unconditioned, becomes the Dharmakaya. My essence, unconditioned, becomes the Sambhogakaya complete with enjoyment, my compassion manifests as the Nirmanakaya, the three Kayas. The fruit attained by seeking is not what the teachings say. Thus it is said. Nature is emptiness, essence is clarity, which is the time to distinguish between nature and its essence. Essence is emptiness, nature is clarity, which is the distinction shown between the realm and the essence of the realm. But in meaning, emptiness is the Dharmakaya, clarity is the Sambhogakaya, the way of manifestation is the Nirmanakaya, these three are one. Now, from the confinement in spontaneous accomplishment, first, the confinement in the way of showing the arising of one's own mind. Spontaneous accomplishment confines all Dharmas, the five great elements and all appearances of vessel and essence, primordially without conceptualization, spontaneously accomplished, they arise to show. Like this, without conceptualizing self and other, like self-luminous purity, the mind free from effort is confined to the key point. The object of appearance is not confined, the six consciousnesses are left relaxed. The self-born wisdom of awareness, like a crystal ball, in the nature of primordial purity, great emptiness and clarity, the part of the five lights of self-nature, spontaneously accomplished inner clarity, is the five great elements. When they manifest outwardly, the five lights within the form, like the radiance manifesting outward from the light within the crystal. This, in the beginning, is grasped as self, so it becomes the impurities of
Tibetan
་འབྱུང་ལྔ་སྣོད་བཅུད་དུ་འཁྲུལ་ལ། འཁྲུལ་དུས་རང་རྩལ་གཙོ་ཆེན་གྱི་འབྱུང་ལྔའི་གདངས་མ་དག་པ་སྣང་བར་ཤེས་ནས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནམ་མཁའ་ལྔ་རང་དུས་ན་བདག་དང་གཞན་དུ་མི་རྟོག་པར་རང་གསལ་དུ་གནས་པའི་དཔེས། རང་རིག་རྟོག་མེད་དུ་ཤིག་གེ། བདེན་མེད་དུ་བུན་ནེ། སྣང་ལ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་འཁྲུལ་སྣང་འཛིན་མེད་རང་གསལ་དུ་འཇོག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་འོད་དང་ཐིག་ལེ་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་དུས་ནའང་རྟོག་མེད་རང་གསལ་དུ་ཤིག་གེ། བུན་ནེ་འཇོག་པ་ནི་སྣང་བའི་རང་ངོ་འབྱུང་ལྔའི་སྟོན་པས་རྟོག་མེད་མཉམ་པའི་ཆོས་ལྔ་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་འཇོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ནི། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འབྱུང་ཆེན་ལྔ། །སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྔ་བྱུང་། །སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ། །ཆོས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་འཆད། །སྟོན་ནི་རང་རིག་རང་བཞིན་སྟོན། །སྟོན་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་དེ། །དགོངས་པ་ཉིད་ལ་ཉིད་མི་རྟོགས། །ཡུལ་ཆོས་གཞན་དང་རྟོག་མི་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སྟོན་པ་ལྔས། །ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་སྟོན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ། །སྟོན་པའི་སྐུ་རུ་རང་བྱུང་ནས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་མི་སྟོན་ཏེ། །རང་རིག་རང་བཞིན་སྟོན་བྱེད་པ། །བདག་ཏུ་མི་རྟོག་གཞན་མི་རྟོག །མི་ རྟོག་མཉམ་པའི་དགོངས་པ་སྟོན། །ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དེ་རྟོགས་སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་མཉམ། །རྩོལ་བའི་ཆོས་ཉིད་མ་བཙལ་འགྲུབ། །ཅེས་པའི་མགོར་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་ལའང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་སོ། །དབང་ཤེས་རྟོག་སངས་སྟོང་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། ཀུན་འབྱུང་རིག་པ་ལྷུན་གྲུབ་དྭངས་གསལ་བ། །སྒོ་ལྔ་མ་བཅོས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པའི་འགག །རིག་སྟོང་ཆོས་སྐུར་ལྷུན་གྲུབ་དགོངས་པ་སྟེ། །ངོ་ཤེས་ཐག་ཆོད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་གཞག །ཕྱི་ཡུལ་ལྔ་སྣང་དུས་དབང་ཤེས་སྣང་ཐོག་ཏུ་མ་ཤོར་བར་རིག་པ་རང་དྭངས་སུ་སང་ངེ་ནང་དུ་བཞག་པ་ནི་དབང་ཤེས་སྟོང་གསལ་དུ་དག་པའི་གནད་དེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་མ་བཙལ་ཆེན་པོའི་འགག །ལུས་ངག་བྱ་བྲལ་སྣང་སྟོང་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་པ་དང་། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། བྱུང་ཚོར་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །མ་བསམས་ལྷག་གེ་མཐོང་བ་ནི། །འགྲོ་འོང་ཟད་པའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཅེས་སོ། །རང་བཞིན་བསམ་གཏན་ཆེན་པོར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། རང་རིག་ཀློང་ཆེན་རྒྱ་གྲོལ་དག་པ་ལ
Chinese
五大元素显现为器情世界。显现时，了知自力为主的五大元素之声不净显现，如地、水、火、风、空五大元素，于自身之时，不执著自他，安住于自明之中。自性觉知于无念中，寂然！于无实中，空然！于显现中，于无念之状态中，将错觉显现安住于无执自明中。如是，于色相之光和明点显现之时，亦于无念自明中，寂然！空然安住，乃是显现之自性，五大元素之导师，瑜伽士安住于开示无念平等之五法的密意中，名为安住。如《普作续》云：一切之因菩提心，心之自性五大种，导师五种菩提心，身乃圆满报身佛，法以自性而宣说，导师自明自性示，导师圆满报身佛，于密意中不执著，不执著他法与外境，五种菩提心导师，一切如是示法性，菩提心之智慧，自生导师之身相，不示词句与文字，乃是示现自明自性者，不执著自他不执著，开示无念平等之密意，三界一切有情众，若能证悟等同诸佛，不需勤作法性自成就。此段经文之首，亦与水、火、风、空相连而宣说。根识念头消散于空性中之闭关：一切生起之觉性，任运成就，清净明澈，五根门不作作，无舒无摄之闭关，觉空任运成就法身之密意，认识自性，断定，安住于离戏中。外境五种显现之时，不为根识所夺，觉性安住于自清净中，此乃根识清净为空明之要诀。如《大鹏经》云：无为大界不需寻觅之大闭关，身语无为摄于显空之间。又如《空六法》云：于无有生觉之心性中，不思而见，乃是断绝往来之密意，普贤如来说。如是。于自性大禅定中闭关：自明大界，广大解脱清净
English
The five elements are mistaken for the container and its contents. When mistaken, knowing that the sound of the five elements, with their own power as primary, appears impure. For example, the five elements of earth, water, fire, wind, and space, in their own time, do not discriminate between self and other, but abide in self-clarity. Self-awareness, in non-thought, is still! In non-truth, is empty! In appearance, in the state of non-thought, the mistaken appearance is placed in non-grasping self-clarity. Likewise, when the light and bindus of the image appear manifestly, in non-thought self-clarity, still! Empty! Abiding is the self-nature of appearance. The teacher of the five elements, the yogi abides in the intention of teaching the five dharmas of non-thought equality, which is called abiding. As it says in the All-Creating Tantra: The cause of all is Bodhicitta, the nature of mind is the five great elements, the teacher is the five Bodhicittas, the body is the Sambhogakaya, the Dharma is explained by its own nature, the teacher shows self-awareness and self-nature, the teacher is the Sambhogakaya, in intention, it does not think of itself, it does not discriminate other dharmas and objects, the five teachers of Bodhicitta, all show the suchness of Dharma, the wisdom of Bodhicitta, arises as the body of the teacher, does not show words and letters, but shows self-awareness and self-nature, does not think of self or other, shows the intention of non-thought equality, all sentient beings in the three realms, if they realize this, they are equal to all Buddhas, the Dharma of effort is accomplished without seeking. At the beginning of this passage, it is also said in connection with water, fire, wind, and space. Closing the senses, thoughts dissolve into emptiness: The awareness that arises from everything, spontaneously accomplished, clear and bright, the five sense doors are not fabricated, the closing without expansion or contraction, awareness-emptiness is the intention of the spontaneously accomplished Dharmakaya, recognizing the nature, deciding, abiding in freedom from elaboration. When the five external objects appear, without losing awareness to the appearance of the senses, awareness abides inwardly in its own clarity, this is the key to purifying the senses into emptiness and clarity. As it says in the Great Garuda: The great closure of non-action, the great space, is not to be sought, body and speech are non-action, bound between appearance and emptiness. And as it says in the Six Spaces: In the nature of mind without arising feeling, seeing without thinking, is the intention of exhausting coming and going, said Samantabhadra. So it is. Closing in the great natural meditation: Self-awareness, the great space, vast liberation, pure.