Tibetan
། །ངེས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ལ་སྣང་། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་གཅིག་རྫོགས་ཕྱིར། །དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྒོར། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའོ། །བྱུང་ཚུལ་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱུང་ཁུངས་སུ། །མ་དག་འཁོར་བའི་སྒོ་ལྟར་ཡང་། །ཁྱབ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་ལས་ཤར། །འདི་ཀུན་འཆར་བྱེད་བརྒྱད་དུ་སྣང་། །བྱུང་བའི་ཚུལ་དུ་རང་ཤར་བས། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་ཞེས། །རིན་པོ་ཆེ་ཡི་ཚུལ་དུ་སྣང་། །ཞེས་སོ། །ལྷུན་གྲུབ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་ཆོས་རྣམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྟག་ཏུ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །སྐུ་གསུམ་མ་བཙལ་རང་ཆས་རང་ལ་ཡོད། །རྒྱུ་འབྲས་དགེ་སྡིག་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་པས། །རང་གཞག་བྱར་མེད་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བླང་དོར་བྱ་རྩོལ་མེད་པར་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་། །ཡེ་ཟིན་ཆོས་ལ་ད་རྩོལ་མ་བྱེད་ཅིག །རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡོན་ཏན་ཡེ་ནས་གྲུབ་པས་ད་གཟོད་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་ལ། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གལ་ཏེ་བྱས་ན་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་ཅིང་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་བས། རང་གཞག་ ཆོས་ཟད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། འདས་པ་ཡུལ་ལ་མི་ལྟོས་པས། །རྒྱུ་ལས་མི་སྒྲུབ་འབྲས་མི་འདོད། །འདོད་པ་མེད་པའི་དགོངས་པ་དེས། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་ཡིན་ལ་བྱ་མི་དགོས། །དོན་རྣམས་ཇི་བཞིན་བསྐྱོད་མེད་པས། །ཇི་བཞིན་པ་ལ་སྒྲུབ་མི་དགོས། །ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཕྱིར། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་གྲུབ་པས་ཀྱང་། །རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའི་ལུང་མི་འབོགས། །བཙལ་ན་གང་བཙལ་ཏིང་འཛིན་དེས། །མི་འགྲུབ་ཏིང་འཛིན་ནད་དུ་ཆེ། །ཞེས་པ་དང་། ཀུན་བྱེད་ང་ནི་ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་གྱིས། །ད་གདོད་བྱ་དགོས་ཀུན་ལ་ལུང་མ་སྟོན། །འཁོར་རྣམས་རྩོལ་བའི་ནད་ཀྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་འཆོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །རྫུན་གྱིས་བདེན་པ་བསླུས་པས་བསླད་པ་ན། །མིན་པའི་རྩོལ་བས་བྱར་མེད་ཡིན་མི་སྒྲུབ། །ཅེས་སོ། །བྱར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བསྟན་པ་ནི། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་། །རང་གཞག་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྲུབ་པས། །རྒྱུ་འབྲས་སྐལ་དམན་ཆོས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །བྱར་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལྟོས། །རིག་པ་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཉིད་རང་གཞག་བཅོས་བསླད་མེད་པ
Chinese
། །无定任运基上显，觉性坦荡一圆故，清净智慧自之门，与本体性相联结。生起方式无有止，众生诸般生起处，如不净轮涅之门，亦从遍行显分生。此等皆显为八现，以生起之方式自显，故名任运成就之显现，显现如同珍宝之状。如是说。开示任运无有勤作乃是： 种种诸法任运成就之基，菩提心乃恒常任运成就故，三身无需寻觅自具本有，因果善恶无需勤作故，自住无为瑜伽如是说，无有取舍勤作任运之界，于本具之法今勿勤作。觉性之本体本具功德故，今时无需勤作，无有善恶因果故，不观待取舍勤作。若作则永不成就且将变为无有自生智慧故，当了知自住法尽大，如《普作王》云： 逝者不观待境，故，不从因造果不欲，无欲之意即，自性任运成就。本然如是无需作，诸义如是无动故，如是者无需修。诸法自性任运故，三时佛陀成就亦，不降勤作修持之教，若寻觅寻觅何禅定，不成就禅定成大病。如是说。 普作王我乃本然已作故，今莫示教一切当为，眷属将为勤作之病所缠，将成无有自生智慧之过，如是亦成矫饰如是之过，以虚假欺骗真实而染污时，以非理之勤作不修无为。如是说。 开示无为任运成就乃是： 三时诸佛之菩提亦，自住大乐任运成就故，不依因果劣缘之法，观待无为如虚空之自性。 觉性义之佛陀任运大成就自性自住无有矫饰
English
|| The unfixed, spontaneously present appears as the ground. Because awareness is utterly clear and complete as one, it is connected with the essence itself in the gateway of pure wisdom. Because the manner of arising is without cessation, it arises from the aspect of pervasive appearance, even as the gateway of impure samsara, as the source of beings. All of these appear as eight manifestors. Because it arises spontaneously in the manner of arising, it is called the appearance of spontaneous presence, appearing like a jewel. Thus it is said. The teaching that spontaneous presence is without effort or striving is as follows: The basis for the spontaneous presence of all kinds of phenomena is the mind of enlightenment, which is always spontaneously present. Therefore, the three kayas are not to be sought; they are inherently present within oneself. Because there is no need for effort in relation to cause and effect, virtue and vice, it is called self-abiding, non-action yoga. In the realm of spontaneous presence, without acceptance or rejection, without effort, do not make effort now for the dharma that is already complete. Because the qualities are inherently established in the essence of awareness, there is no need for effort now. Because there is no cause and effect of virtue and vice, it does not depend on the effort of acceptance and rejection. If one does, it will never be accomplished, and it will become devoid of self-arisen wisdom. Therefore, one should realize that self-abiding is the great exhaustion of dharma. As it says in the Kunjed Gyalpo: 'The past does not depend on objects, therefore, one does not create from cause, one does not desire result. That intention without desire will become naturally spontaneously present. It is inherently so, there is no need to do. Because the meanings are as they are, without movement, there is no need to accomplish what is as it is. Because all dharmas are naturally spontaneously present, even the Buddhas of the three times, do not bestow teachings of effort and accomplishment. If one seeks, what samadhi does one seek? It will not be accomplished; samadhi becomes a great disease.' Thus it is said. Kunjed Gyalpo: 'I am inherently already done, therefore, do not show teachings to all that need to be done now. The retinue will become seized by the disease of effort. It will become the fault of lacking self-arisen wisdom. Likewise, it will become the fault of fabricating from Suchness. When truth is deceived by falsehood and defiled, the non-action will not be accomplished by inappropriate effort.' Thus it is said. The teaching of non-action as spontaneous presence is as follows: Even the enlightenment of all the victorious ones of the three times is spontaneously present as self-abiding great bliss. Therefore, do not rely on the dharma of inferior conditions of cause and effect. Look to the nature of non-action, like the sky. The great spontaneous presence of the Buddha of the meaning of awareness is self-abiding, without fabrication or defilement.
Tibetan
ར་རང་མལ་དུ་མཐོང་བ་ལས། རྩོལ་ཞིང་བསྒྲུབས་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ། རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་བཅོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལས་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒོམ་མ་མྱོང་། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟར་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ཡང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཅེས་སོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐལ་དམན་བྱིས་པ་དྲངས་པའི་ལུང་ལ་བློ་ཆུང་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་སྦྱར་གྱིས། སྐལ་བཟང་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་མི་སྦྱར་ཏེ། ཤིང་ལ་བྱི་དོར་བྱས་ཀྱང་ནོར་བུར་མི་རུང་བ་ལྟར། རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་བྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དེ་བས་རྒྱུ་འབྲས་འདས་པའི་རྫོགས་ཆེན་ལ། །སྐལ་དམན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། ལས་མེད་སྐལ་བ་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་ནི། །མ་གབ་མངོན་དུ་བསྟན་ཀྱང་མི་རྟོགས་ཏེ། །རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་བའི་དུག་གིས་ཟིན་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་འདོད་པ་དེ། །ཤིང་ལ་བྱི་དོར་བྱས་པས་མི་འགྱུར་བཞིན། །ལས་བཟང་སྐལ་ལྡན་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ལྟ་བ་དམ་ཚིག་འཕྲིན་ལས་ལམ་འཁྱེར་དང་སེམས་བསྐྱེད་རྒྱུ་འབྲས་སྒོམ་སྒྲུབ་གཉེན་པོ་མེད། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རྣམ་གཉིས་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བས། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་དགོས་པའི་དགོས་བྱེད་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས་ད་གཟོད་བསྒྲུབ་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། ཇི་བཞིན་ པ་ལ་ད་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པས། །ཡེ་བཞིན་མ་བཅོས་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་དེར། །འབྱུང་འཇུག་བློ་ཡི་རེ་དོགས་ཀུན་ཆོད་ལ། །མ་བཙལ་ལྷུན་གྲུབ་དབྱིངས་སུ་ཤེས་པར་བྱོས། །ཉི་མ་གྲུབ་དུས་འོད་གསལ་བ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པ་ལྟར་རིག་པ་གྲུབ་དུས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ་ཟིན་པས་འབད་རྩོལ་གྱིས་ཕྱིས་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། ཀུན་བྱེད་ལས། མི་གནས་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་དགོས་མེད་པས། །མི་རྟོག་མཉམ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞིན་གནས། །ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་རྩོལ་བའི་སེམས་མི་འབྱུང་། །བདེ་ཆེན་དེ་ལ་གང་དུ་གནས་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོར་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །ལྷུན་གྲུབ་རེ་དོགས་ལས་འདས་པར་སྐུ་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོར་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་མ་བ
Chinese
仅仅在自己的位置上见到，努力修行也不会成就。如《普作王经》所说：往昔逝去的诸佛，不曾于自心之外寻求改造，不曾改变本然如是之状态，不曾修习分别的禅定，而是以自心不分别而成就。现在安住和未来将要出现的诸佛，也将以无分别的平等性而成就。如是。一切因果之法，应施用于那些心智狭隘、误解圣教的下劣之人，而不应施用于具善缘的瑜伽士。如同擦拭木头无法使其变成珍宝一样，对因果进行取舍也无法成佛。如《普作王经》所说：因此，超越因果的大圆满，不是下劣之人的修行之处，应修习因和果之法。又说：对于无缘分、福报浅薄之人，即使不加掩饰地显现，他们也不会理解，反而会被因果勤作的毒药所染。如果有人想要珍宝，就像擦拭木头无法使其变成珍宝一样。对于具善缘、有福报的瑜伽士，不需要见地、誓言、事业、道用、发心、因果、修习、对治。见到胜义和世俗二者无别，那就是见到了心的如是性，对于这样的人，这就是所需要的必要之法。如是。开示了本自任运成就，因此现在无需修证之义：既然本然如是，现在无需修证，在那本初未作、任运成就的伟大境界中，断除生灭、心识的一切希冀和恐惧，在不寻觅的任运成就之法界中了知。如同太阳出现时无需修证光明一样，觉性成就时，法身已经成就，因此无需后来通过努力来修证。如《普作王经》所说：不住、不分别，一无所需，在不分别的平等之境中安住自性。本初已经完成，不会产生勤作之心。大乐安住于何处呢？它将成为一切法的精华。如是。将任运成就超越希冀和恐惧之义，归纳为三身之精华：无论显现的诸法如何，其本体、自性、大悲皆为不
English
Merely seeing it in its own place, it is not accomplished by striving and practicing. As the All-Creating King says: "Even the Buddhas of the past, Did not seek to transform it outside of their own minds. They never tried to alter what is as it is. They never meditated on conceptual samadhi. It is accomplished by the non-conceptual nature of one's own mind. Those who are present now and those who will come in the future, Will also be accomplished by non-conceptual equality." Thus it is. All the teachings of cause and effect should be applied to those of inferior fortune who have small minds and view the teachings as wrong. They should not be applied to those of excellent fortune and great yogis. Just as polishing wood does not make it into a jewel, so too, taking and rejecting cause and effect does not lead to Buddhahood. As the All-Creating King says: "Therefore, the Great Perfection that transcends cause and effect, Is not the practice of those of inferior fortune. One should practice the teachings of cause and effect." And: "For those who are without karma and of small fortune, Even if shown openly without concealment, they will not understand. They will be seized by the poison of striving for cause and effect. Whoever desires a precious jewel, Just as polishing wood does not transform it. For those of good karma, fortunate, and great yogis, There is no need for view, samaya, activity, path-taking, bodhicitta, cause and effect, meditation, practice, or antidote. Seeing the ultimate and relative as non-dual, That is seeing the suchness of mind. For such a one, that is the necessary need." Thus it is. It is taught that since it is primordially spontaneously present, there is no need to accomplish it now: Since it is as it is, there is no need to accomplish it now. In that great spontaneously present state that is primordially unmade, Cut off all hopes and fears of arising and ceasing mind. Know it in the spontaneously present sphere without seeking. Just as when the sun is present, there is no need to accomplish clear light, so too, when awareness is present, the dharmakaya is already accomplished, so there is no need to accomplish it later through effort. As the All-Creating King says: "Without abiding, without conceptualizing, without needing anything, The self-nature abides in the realm of non-conceptual equality. It is primordially accomplished, the mind of striving does not arise. Where does that great bliss abide? It becomes the essence of all phenomena." Thus it is. Gathering the meaning into the essence of the three kayas as spontaneously present, beyond hope and fear: Howsoever all phenomena appear, Their essence, self-nature, and compassion are not