Chinese
啊！菩提心本无思虑，离思虑者乃三世诸佛之意。如是说。显示穷尽空性之义是：于空性之状态中，一切皆返还，自性超越了破立之界限，如虚空之状态中，器情皆空，破立、贪嗔于最初之界中消逝。此处无来无去之分别念，无有痕迹，于无间断之觉性状态中，空性无边，超越了希冀与恐惧之无尽边际，是能所二取之心之橛子脱落，是错觉轮回之城市空无。如云朵从虚空中产生，又消逝于虚空中一样，一切法最初也从界中产生，最终也解脱于界中。如是了悟后，破立、贪嗔等等，所有从心和心所生起的一切，都返还到最初的生起处——空性明点，从而使心轮回的错觉在原始清净中觉醒的诀窍，即是安住于自空、无偏、空性之中。自解脱相中说：于一个明点上，理由返还，果之希冀恐惧断绝，与虚空同等。广大啊，太大了，与虚空同等乃诸佛之意。无有断除与获得，乃一个明点之界。于自处解脱，无有证悟与未证悟。如是说。结尾是：因此，外境显现之诸法，以及内在自心显现方式之游戏，谁若知晓一切皆为空性，即是在空性之要点上，阐释了一切法。一切法未曾超越觉性和觉性之妙用二者。觉性之自性，是无思无言无戏论，并且是所有法之生起处，因此无有局限和偏袒，是无边空性。觉性之妙用，是将外境显现的一切都执著为自己的显现，如同先前见过的女子在梦中显现一样。内在的八识执著，以及所有心和心所，都执著为大悲显现之门未曾止息而显现。所有显现为能所二取的一切，都是觉性自显之妙用，如装饰和游戏般显现。所有这些，实际上都是不存在的，如明亮显现的空色，内外任何处都未成立，并且于无有之法中空性无边，因此从自性了悟中，不需直接断除，就在其自身位置上解脱，如梦幻之显现。如大鹏鸟中说：本初即是偏颇
English
Ah! Bodhicitta is fundamentally without thought; the absence of thought is the mind of the Buddhas of the three times. Thus it is said. The meaning of showing the exhaustion of emptiness is: In the state of emptiness, everything is returned, and nature transcends the boundary of affirmation and negation. Like the emptiness of the container and its contents in the state of space, affirmation and negation, attachment and aversion, vanish into the original realm. Here, there is no trace of thoughts that come and go, and in the uninterrupted state of awareness, emptiness is boundless, surpassing the endless boundaries of hope and fear. It is the falling off of the peg of the mind that grasps the subject and object, and the city of illusory samsara is empty. Just as clouds arise from the sky and vanish into the sky, all phenomena initially arise from the realm and ultimately dissolve into the realm. Having realized this, all that arises from the mind and mental factors, such as affirmation and negation, attachment and aversion, are returned to the original source of arising—the empty bindu—thereby awakening the illusion of the mind's samsara in original purity. The key is to abide in self-emptiness, impartiality, and emptiness. In the self-liberation of characteristics, it says: On a single bindu, the reason is returned, and the hope and fear of the result are cut off, equal to space. Vast, so great, equal to space is the mind of the Buddhas. There is no abandonment or attainment, it is the realm of a single bindu. Liberated in its own place, there is no realization or non-realization. Thus it is said. The conclusion is: Therefore, all external phenomena and the playful skill of the way the inner self-mind appears, whoever knows that all is emptiness, has explained all dharmas at the key point of emptiness. All dharmas have not transcended awareness and the two skillful means of awareness. The nature of awareness is without thought, word, or elaboration, and it is the source of all dharmas, therefore it is without limitation or partiality, it is boundless emptiness. The skillful means of awareness is that all external phenomena are grasped as one's own radiance, just as a woman seen before appears in a dream. The inner eight consciousnesses and all mental factors are grasped as the unceasing door of compassion appearing. All that appears as the duality of subject and object is the skillful means of awareness's self-appearance, appearing like ornaments and play. All of these are actually non-existent, like the empty form that appears clearly, not established anywhere inside or outside, and emptiness is boundless in the non-existent dharmas, therefore, from the realization of self-nature, without directly abandoning, it is liberated in its own place, like the appearance of a dream and illusion. As it says in the Great Garuda: From the beginning, it is biased.
Tibetan
སུ་ལྷུང་བ་མེད་པའི་སེམས། །འཁོར་བ་ངན་སོང་སུ་ལ་གྲུབ་སྣང་བ། །མི་བདེན་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །རྫུན་སྣང་བདེན་པའི་ནུས་པ་འདི་ལ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཕྱལ་པར་འགག་བསྡམས་པ་ལས། དང་པོ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་ཕྱལ་པའི་འགག་བསྡམ་པ་ནི། རང་རིག་སྟོང་གསལ་ཕྱལ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ། །ཆོས་ཉིད་དོན་རྣམས་འགག་ཏུ་བསྡམ་པ་ནི། །འཛིན་པས་མ་བཅིངས་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས། །དམིགས་གཏད་ཆོས་མེད་ཧར་སངས་རྒྱ་ཡན་པ། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་ཟད་པའི་དགོངས་པ་ནི། །མཁའ་ལྟར་ཕྱལ་ཡས་སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་མེད། །འདི་ནི་ཀུན་བཟང་དགོངས་པའི་ཀློང་ཆེན་ནོ། །སྣང་བ་ལ་ཤེས་པ་གང་ཤར་ཡང་དྲན་རྟོག་གི་འཕྲོ་མི་མཐུད་པར་རང་སངས་རྗེན་པ་རྒྱ་ཡན་དུ་ས་ལེ་བཞག་པ་ནི་ཀུན་བཟང་དོན་གྱི་དགོངས་པ་ཕྱལ་པ་བར་མེད་ཆེན་པོར་འགག་བསྡམ་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཅེར་གྲོལ་རང་དག་མཐའ་བྲལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །གང་གིས་མཐའ་བྲལ་འགག་གཉིས་རང་གསལ་བས། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་མ་བཙལ་ཆེན་པོའི་འགག །ལུས་ངག་བྱ་བྲལ་སྣང་སྟོང་བར་དུ་བསྡམ། །ཞེས་སོ། །རྒྱ་ཡན་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་འགག་བསྡམ་པ་ནི། སྟོང་གསལ་རིག་པའི་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པ་འདིར། །མཚན་ཉིད་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་ཅི་ཤར་ཡང་། །དབང་པོ་ཅེར་མཐོང་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་གསལ། །སྣང་ བ་རྒྱ་ཡན་ཤེས་པ་གང་ཤར་བདེ། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ཀློང་། །ཟང་ཐལ་ཕྱི་ནང་མེད་པར་འོད་གསལ་བས། །མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རིག་པ་སྟོང་གསལ་གྱི་ངང་ལ་རང་གསལ་འཛིན་མེད་ཆེན་པོར་ཕྱལ་ལེ་བཞག་དུས། ཕྱི་སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རང་གསལ་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པ་སྣང་ཡུལ་དུ་སྣང་ལ་འཛིན་ཡུལ་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཕྱམ་ཕྱལ་ཏེ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཀློང་དུ་འགག་མེད་གསལ་བ་ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཀྱི་འོད་གསལ་མ་བཅོས་རྣལ་གཞག་ཆེར་པོར་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡི་གེ་མེད་པ་ལས། རྒྱ་མཚོ་ཅོག་གཞག་དག་གི་དགོངས་པ་ནི། །སྣང་བ་མ་ཡིན་སྣང་བར་བྱེད་པ་མིན། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་སྟོང་པར་ཡོད་མ་ཡིན། །གསལ་བ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཆེན་པོའི་ཡུལ། །བྱིང་བ་མ་ཡིན་རྒོད་པ་ངང་གིས་མེད། །མ་གཡོས་མི་གཡོ་གཡོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བསྐྱོད་མི་བསྐྱོད་བསྐྱོད་པ་ཀུན་ལས་འདས། །བྱས་པས་མ་བྱུང་བཞག་ཐབས་ཆེན་པོ་ལྟོས། །སྤྲོ་བསྡུ་མ་བྱེད་ཅོག་གཞག་གཅིག་གི་ངང་། །གནས་པ་མ་ཡིན་དེ་ལས་འདའ་བ་མེད། །གསང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡེ་ནས་ལྷུན
Chinese
心無墮落處，輪迴惡趣於何顯現？ 如不實之夢幻、幻術、乾闥婆城，虛假顯現真實力，於此不可能。 如是說。現在是於廣闊中作阻斷收攝，首先是於無所執持之普賢王如來中作廣闊之阻斷收攝： 自明空明廣闊之智慧中，法性諸義阻斷而收攝，不為執持所束縛，超越所取之境，無有目標對準之法，哈爾然開闊廣大，不散亂，念頭窮盡之意為，如虛空般廣闊無邊，無有修與不修，此乃普賢王如來意之廣大界。 於顯現上，無論生起任何覺性，皆不延續念頭分別之延續，而是將自生赤裸廣大而鬆坦地安住，此乃普賢王如來義之意，於廣闊無間廣大中作阻斷收攝，如雄鷹云： 「一見解脫，自淨，離邊，完全圓滿，以何離邊，斷絕二者自明，無作廣大，不尋求廣大之斷絕，身語無作，於顯空之間收攝。」 如是說。 廣大六識任運而阻斷收攝： 空明覺性廣大之界中，不阻斷自性，無論顯現何種多樣，根門一見，覺性法性明，顯現廣大，無論生起任何覺性皆安樂，六識任運，智慧自生之界，通徹內外無有，光明故，不造作，於本來安住廣大中任運成就，覺性空明之自性中，於自明無執廣大中鬆坦安住之時，外境顯現廣大，自明六識任運，於顯現之境中顯現，然於執持之境中不成立，坦然平坦，於無生之界中，無有阻斷而明，內外無有之間光明，於不造作本來安住廣大中，如清澈之海面上顯現影像一般，於無有文字中云： 「如海般之安住之意為，非顯現，亦非顯現之作者，非空性，亦非存在於空性中，非明，乃廣大光明之境，非沉沒，亦無掉舉之自性，不動搖，不移動，不轉變，不移動，不移動，超越一切移動，非由造作而生，觀看廣大之安住方式，不作收放，於安住一味之自性中，非安住，亦無超越彼者，如秘密智慧之海，本來任運。」
English
The mind without a place to fall into, where do appearances of samsara and the lower realms arise? Like unreal dreams, illusions, and cities of gandharvas, false appearances cannot possess the power of truth here. So it is said. Now, regarding the cessation and binding in the expanse, first, the cessation and binding in the expanse of Samantabhadra, who is without grasping and being grasped: In the self-aware, empty, and clear expanse of wisdom, the meanings of dharmata are ceased and bound. Unbound by grasping, it transcends the realm of what is grasped. Without a target or object of focus, it is wide open and vast. The intention of non-distraction and exhaustion of thoughts is like the sky, vast and limitless, without meditation or non-meditation. This is the great expanse of Samantabhadra's intention. Whatever awareness arises in appearance, without continuing the train of thoughts and concepts, but leaving it self-liberated, naked, and wide open, is the cessation and binding in the vast, uninterrupted expanse of the meaning of Samantabhadra's intention. As the Great Garuda says: "Liberation upon seeing, self-purified, free from extremes, completely perfect. By what is free from extremes, the two cessations are self-illuminated. The actionless great expanse is the cessation of not seeking greatness. Body and speech are actionless, bound between appearance and emptiness." So it is said. The cessation and binding of the wide-open six consciousnesses in their natural state: In this vast expanse of empty and clear awareness, without obstructing its nature, whatever variety appears, with the senses directly seeing, awareness is the clarity of dharmata. Appearance is wide open, whatever awareness arises is bliss. The six consciousnesses are naturally free in the expanse of self-arisen wisdom. Transparent, without inside or outside, it is luminous. Unfabricated, spontaneously accomplished in the great natural state. When the nature of awareness, empty and clear, is left wide open in the great self-illuminated, non-grasping state, external appearances are wide open, the self-illuminated six consciousnesses are naturally free, appearing in the realm of appearance but not established in the realm of grasping, they are completely flat. In the realm of the unborn, clarity without cessation is the luminosity without inside or outside, in the great unfabricated natural state, like reflections appearing on the surface of a clear ocean. In the absence of letters, it says: "The intention of resting like the ocean is: It is not appearance, nor is it the maker of appearance. It is not emptiness, nor does it exist in emptiness. It is not clarity, but the realm of great clarity. It is not sinking, nor is there naturally agitation. It does not move, it does not shift, it does not change. It does not move, it does not move, it transcends all movement. It does not arise from action, look at the great way of resting. Without contraction or expansion, in the nature of resting in one taste. It is not abiding, nor is there transcendence of it. Like the ocean of secret wisdom, it is spontaneously present from the beginning."